การค้นคว้าหลักฐานธรรมกาย : หน้า 48/179

บทความพิเศษ เรื่อง : พระสุธรรมญาณวิเทศ วิ. (สุธรรม สุธมฺโม) และคณะนักวิจัย DIRI หลักฐานธรรมกาย ในคัมภีร์พุทธโบราณ (ตอนที่ ๑๔) ในฉบับนี้ขอนำบทความเนื้อหาที่ได้ เสนอต่อที่ประชุมเสวนาวิชาการมาเล่าสู่กันฟัง เนื่องจากผู้เขียนและคณะนักวิจัยของ สถาบันวิจัยนานาชาติธรรมชัย หรือ DIRI ได้ ภาษาสันสกฤต ๕ หลัก และภาษาบาลีอีก ๑ หลัก ในส่วนของภาษาสันสกฤตที่มีจำนวน ๕ หลัก คือ ๓. ที่ ๑๘ ๑. จารึกพิมาย ๒. จารึกด่านประคำ จารึกปราสาทตาเมียนโตจ ๔. จารึกปราสาท จังหวัดสุรินทร์ ๕. จารึกสุรินทร์ ๒ จารึกทั้งหมดนี้สร้างเมื่อพุทธศตวรรษ โดยพระเจ้าชัยวรมันที่ ๗ (ครองราชย์ ในระหว่าง พ.ศ. ๑๗๒๔-๑๗๖๑) และจารึก ทั้ง ๕ หลักที่มีเนื้อความเกี่ยวกับธรรมกายนั้น ล้วนมีข้อความเหมือนกันทั้ง ๕ หลัก ในรูปของ การกล่าว นอบน้อมนมัสการแด่พระพุทธเจ้า ผู้มีนิรมานกาย ธรรมกาย และสัมโภคกาย โดย มีข้อความจารึกไว้ว่า บ "นโม วุทฺธาย นิรฺมฺมาน ธมฺมสามโภคมูรุตฺตเย มุ่งมั่นทํางานสืบค้นหลักฐานธรรมกายมาอย่าง ต่อเนื่องเป็นเวลา ๑๖ ปี จนสามารถพบร่องรอย และหลักฐานของธรรมกายทั้งภายในประเทศไทย และต่างประเทศมากมาย แต่สำหรับหัวข้อที่ น่าเสนอครั้งนี้จะกล่าวถึงเฉพาะหลักฐานธรรมกาย ที่ค้นพบในประเทศไทยก่อน กล่าวคือพบใน โบราณวัตถุอันได้แก่ ศิลาจารึก จารึกลานเงิน เอกสารตัวเขียนประเภทสมุดไทย ใบลาน และ หลักฐานธรรมกายที่ถูกจารด้วยอักษรเขมรโบราณ อักษรขอมไทย อักษรธรรมและอื่น ๆ ทั้งที่เป็น ภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต และภาษาไทย ในชั้นนี้โดยรวมแล้วเราพบหลักฐาน O Qe ๑ ชิ้น ธรรมกายในประเทศไทยทั้งหมด ชิ้น แบ่ง เป็นศิลาจารึก 5 หลัก จารึกลานเงิน คัมภีร์จารึกใบลานหนังสือพับสารวม 5 คัมภีร์ และในรูปแบบหนังสืออีก ๑ เล่ม หลักฐานชิ้นแรกที่จะขอกล่าวถึงในที่นี้ คือ ศิลาจารึกทั้ง 5 หลัก ซึ่งแบ่งเป็นศิลาจารึก ๔๖ อยู่ในบุญ กรกฎาคม ๒๕๕๙ จารึกเมืองพิมาย นโม วุทฺธาย นิรฺมฺมาณ ธรฺมฺมสามฺโภคมูรุตฺตเย สำหรับศิลาจารึกจารด้วยภาษาบาลี ภาษาไทย อักษรขอมสุโขทัย คือ ศิลาจารึก พระธรรมกาย (จารึกหลักที่ ๕๔) ตามประวัติ จารึกพระธรรมกายเป็นหินชนวนสีเขียว พบใน พระเจดีย์วัดเสือ อำาเภอเมือง จังหวัดพิษณุโลก