การเป็นนักเผยแผ่พระพุทธศาสนา : หน้า 83/179

จะสามารถเป็นนักเผยแผ่ที่ดี เวลาไปชวนใคร ทำความดี ก็จะสามารถให้ความรู้เขาเป็น ประเด็น ๆ เขาก็จะเข้าใจ รับได้ เวลาชวนเขา มาบวช เขาก็จะมาตามคำชวน วาจาของเรา ก็จะศักดิ์สิทธิ์เพราะได้ท่าถูกหลักวิชา ๓. มีจินตมยปัญญา เมื่อศึกษาฟังธรรมแล้วจ จ่าธรรมนั้นได้ นำมาทบทวน ไตร่ตรอง ใคร่ครวญ และเกิด ความเข้าใจ สรุปความได้ตรงประเด็น สามารถ คิดแยกแยะความแตกต่างระหว่างผิดกับถูก ดีกับชั่ว ประโยชน์กับมิใช่ประโยชน์ มองเห็นประโยชน์ที่เกิดขึ้นจากการ ท่าความดี ทั้งประโยชน์ที่เกิดกับตนเอง ครอบครัว หมู่คณะ ประเทศชาติ และประโยชน์ที่เกิดกับ โลกนี้ การที่จะฝึกได้ดีต้องจำหลักไว้ว่า น้ำอุ่น ๆ กุ้ง หอย ปู ปลา ที่อยู่ในน้ำมีเท่าไรก็มองไม่เห็น เพชรนิลจินดาอยู่ในโอ่งน้ำ ในสระน้ำเท่าไร ๆ ก็มองไม่เห็น แต่ถ้าน้ำใส ๆ กุ้ง หอย ปู ปลา ๆ มีมากเท่าไร ตัวเล็กตัวโตก็เห็นชัด เพชรนิลจินดา ก็เห็นชัด ใจใส ๆ จะเห็นชัด ผิดชอบ ชั่ว-ดี แยกออก เห็นชัด อะไรเป็นประโยชน์ อะไร ไม่เป็นประโยชน์ มีคุณ มีโทษ มากน้อยเท่าไร เห็นชัด ะนั้น ฝึกใจกันให้ดี หัดประคองใจให้ กลับมาอยู่ในตัวให้ได้ทั้งวัน ฝึกใจให้หยุดให้นิ่ง เป็นสมาธิให้สม่ำาเสมอทุกวัน เมื่อใจนิ่งดีแล้ว ใสดีแล้ว จะมองอะไรได้ออก มองอะไรได้ถูกต้อง ตรงตามความเป็นจริง อานิสงส์ของนักเผยแผ่ ด้วยบุญที่ได้เผยแผ่พระพุทธศาสนา ด้วยประการต่าง ๆ นี้ จะมีอานิสงส์ให้เราเกิดไป กี่ชาติ ๆ มีความรู้ความดีอะไรเกิดขึ้นในโลกนี้ แล้วเรายังไม่รู้ ด้วยอานิสงส์ที่เราได้ไปชวนคน ทำความดีเป็นนักเผยแผ่นี้ ก็จะมีผู้มีบุญทั้งหลาย เอาความรู้ความดีมาแจกเราหรือมาชวนเรา ไปร่วมท่าความดีด้วย นี้เป็นประโยชน์ส่วนตัว ที่เราจะพึงได้จากการเป็นนักเผยแผ่ ประโยชน์ส่วนรวม เมื่อเราตั้งใจท่า อย่างนี้ มีความรู้ความดีอะไรก็แจกไป ไม่หวง ความรู้ความดีนั้นก็จะแพร่กระจายไปทั่วบ้าน ทั่วเมือง ความสมัครสมานสามัคคีก็จะเกิดขึ้น ความร่วมไม้ร่วมมือกันในบ้านในเมืองที่จะ ประกอบคุณงามความดีกันต่อไปให้บ้านเมือง เดินหน้าต่อไปได้ก็จะเกิดขึ้น แล้วจากการที่ฝึกตัวเองเป็นนักเผยแผ่ จากการไปชวนคนมาบวช ก็เป็นอายุของ พระพุทธศาสนา เมื่อพระพุทธศาสนายังคงอยู่ ต่อไปอีกนานเท่าใด ในฐานะที่เรามีส่วนในการ เผยแผ่ มีส่วนในการทาให้พระพุทธศาสนา อายุยืน เกิดไปกี่ภพกี่ชาติ อายุเราก็ยืน ความรู้ ความดีที่เราศึกษามาได้ก็จะตรึงตราอยู่ในตัว และในใจของเรายากจะลืมเลือน และมหาชน ก็จะไม่ลืมเลือนความรู้ความดีที่เราได้เผยแผ่ แจกจ่ายให้เขาไป เมื่อเป็นเช่นนี้ ใครที่พูดถึง ความดีกับเราครั้งใด เราก็เพิ่มความปลื้มใจ ให้แก่ตัวเองครั้งนั้น ปลื้มใจกันทั้งสองฝ่าย บุญใส ๆ ก็เพิ่มขึ้นทับทวี การเป็นนักเผยแผ่พระพุทธศาสนา การ ทําหน้าที่ชาวพุทธที่แท้จริง จะช่วยจรรโลง พระพุทธศาสนา จรรโลงโลกใบนี้ให้สงบร่มเย็น มีสันติภาพ เหมาะกับเป็นสถานที่เพิ่มพูนโอกาส ในการสร้างความดีและความเจริญแก่มนุษยชาติ ได้อย่างนี้เอง กรกฎาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๘๑