ข้อความต้นฉบับในหน้า
ที่ปรึกษา
พระวิเทศภาวนาจารย์ วิ. (สมบุญ สมมาปุญโญ)
พระสุธรรมญาณวิเทศ วิ. (สุธรรม สุธมฺโม)
พระครูปลัดสุวัฒนโพธิคุณ (สมชาย ฐานวุฑโฒ)
พระครูสมุห์วิษณุ ปญฺญาทีโป
พระครูธรรมธรอารักษ์ ญาณารักโข
พระครูใบฎีกาอำนวยศักดิ์ มุนิสกโก
บรรณาธิการบริหาร
พระสมบัติ รกฺขิตจิตโต
ผู้ช่วยบรรณาธิการ
ระพีพรรณ ใจภักดี, กนกพร เทศนา
กองบรรณาธิการ
พระมหาเสถียร สุวณฺณจิโต, พระดร.สมศักดิ์ จนฺทสีโล
พระมหาดร.สมบัติ อินฺทปญฺโญ, พระตรีเทพ ชินจุกุโร,
พระศิริพงษ์ สิริวํโส, พระสนิทวงศ์ วุฑฒิโส,
พระมหาธีระ นาถธมฺโม, พระมหาจตุรงค์ จตฺตมโล,
พระวิฑูรย์ อุชุจาโร, พระสุรศักดิ์ ปภสฺสโร,
พระมหาวิริยะ ธมฺมสารี, พระมหาอรรถพล กุลสิทโธ,
พระปลัดบริบูรณ์ ธมฺมวิชโช
ผศ.สุภาศิริ พะหูชนม์, วันชัย ภัทรโกมล,
วินิช พันธุ์วิริยรัตน์, น้ำผึ้ง พุ่มมาลี,
รัดเกล้า ลิ่วเฉลิมวงศ์, อมรรัตน์ สมาธิทรัพย์ดี
สุธิดา จินดากิจนุกูล, อภิรดี ตันติวาณิชยสุข,
วรวรรณ ถนอมพงษ์, กำพล แก้วประเสริฐกุล,
บุษบา ธาราสมบัติ, เมธินี จอกทอง,
อมรพรรณ ทองสมบูรณ์, พงษ์วนาถ ดวงปาน
พรรณนิภา ทองเต็ม, ภัทรสุดา ค้ำชู
ฝ่ายภาพ
ศูนย์ภาพนิ่งและบรรณาธิการภาพ
ฝ่ายศิลปกรรม
กองพุทธศิลป์, ลือพงศ์ ลีลพนัง,
ชัยชนะ กิตติโสภาพันธุ์, อดิเศรษฐ์ นัฐกรานต์นุวัฒน์
ธาดา วงศ์คุณานนท์, สันทัด ศักดิ์สาคร,
สุพัตรา ปัญญาแสง, สิริพันธุ์ สมาหารพันธุ์
ฝ่ายโฆษณา
ปราณี ชัยผดุง ๐๘-๖๗๗๑-๒๒๖๘
ฝ่ายสมาชิก
ปิยธิดา เกตุสถล ๐๘-๑๖๖๗-๗๔๗๓
โรงพิมพ์
บริษัท รุ่งศิลป์การพิมพ์ (๑๙๗๗) จำกัด
จัดทําโดย
สำนักสื่อธรรมะ มูลนิธิธรรมกาย
วารสาร “อยู่ในบุญ” เป็นวารสารเพื่อการเผยแผ่ธรรมะ
ในพระพุทธศาสนาเป็นรายเดือน มีวัตถุประสงค์ดังต่อไปนี้
๑. เพื่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจในธรรมะขององค์สมเด็จ
พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และเกิดกำลังใจในการปฏิบัติธรรม
เพื่อเข้าถึงธรรมะภายใน
๒. เพื่อปลูกฝังคุณธรรมแก่ประชาชนทุกเพศ ทุกวัย ทุกอาชีพ
และทุกระดับการศึกษา
๓. เพื่อถ่ายทอดความรู้ในพระพุทธศาสนาให้ง่ายแก่การ
นำาไปใช้ให้เป็นประโยชน์ในชีวิตประจำวัน
C.
เพื่อส่งเสริมและสนับสนุนให้คนในสังคมเป็นคนดี
ที่โลกต้องการ
๕. เพื่อเป็นสื่อกลางในการสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา
ให้เป็นที่พึ่งแก่ชาวโลกสืบไป
อยู่ใน
วัดพระธรรมกายสอนให้ทำบุญจนหมดตัวจริงหรือ?
ถือว่าสอนผิดหรือไม่?
ค่าถามนี้ เรามาเปิดพระไตรปิฎกดูกันเลยดีกว่าว่า
พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านสอนอย่างไร จะได้ไม่มากล่าวหาว่า
วัดพระธรรมกายบิดเบือนคำสอนอีก
ใน อรรถกถา มหาเวสสันดรทรงบำเพ็ญทานบารมี
ระบุไว้ชัดถึงเรื่องการทําทานในชาติที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า
เกิดเป็นพระเวสสันดร ที่พระองค์ทำบุญบริจาคแม้กระทั่งบุตร
และภรรยา ตรงนี้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า พระองค์ทำบุญ
ยิ่งกว่าหมดเนื้อหมดตัวเสียอีก เพราะพระองค์ให้ความสําคัญ
กับการสร้างมหาทานบารมีอย่างยิ่งยวด เพื่อให้มีบุญมากพอ
ที่จะหมดกิเลสเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ ซึ่งเมื่อเป็นเช่นนี้
แล้ว ก็จะได้กลับมาโปรดบุตร ภรรยา และสรรพสัตว์จำนวนมาก
ให้หมดกิเลสพ้นทุกข์ตามไปด้วย
ดังนั้น การทำบุญชนิดที่ทุ่มเทเอาชีวิตเป็นเดิมพัน
สละสิ่งที่สละได้ยากขนาดนี้ ก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดแต่ประการใด
อีกทั้งใครจะทําบุญน้อย ทำบุญมาก ทำบุญตามกำลังศรัทธา
เต็มกำลังศรัทธา ก็ไม่มีใครผิดทั้งนั้น แต่ขึ้นกับการตั้งความ
ปรารถนาในการสร้างบารมี หรือการออกแบบชีวิตในชาติหน้า
ของแต่ละคนว่าจะเลือกระดับไหน อยากมีชีวิตเป็นอย่างไร
ก็เท่านั่นเอง
ฉะนั้น ก่อนจะเชื่อตามข่าวที่หาว่าวัดพระธรรมกาย
สอนผิด ก็อยากให้เปิดพระไตรปิฎกศึกษากันอย่างจริงจังก่อน
จะได้ไม่พลาดก้าวล่วงสิ่งที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสอนไว้
โดยไม่รู้ตัว...