ข้อความต้นฉบับในหน้า
ประเด็นเรื่องชีวิตหลังความตาย เรื่องการระลึกชาติ
เรื่องตายแล้วไปไหน อันที่จริงแล้วเป็นเรื่องที่ไม่เหลือวิสัย
ของเหล่าผู้มีรู้มีญาณที่ทรงอภิญญา หรือผู้ที่บรรลุวิชชา ๓ ที่
สามารถก้าหนดรู้ในการจุติและอุบัติของสัตว์ทั้งหลายอันเป็น
ไปตามกรรมด้วยการใช้ “จุตูปปาตญาณ
อีกทั้งจากประวัติและเรื่องราวที่มีบันทึกไว้ของ
พระสายกรรมฐาน พระวิปัสสนาจารย์ หรือบรรดาพระเกจิ
ผู้มีรู้มีญาณชื่อดังในยุคปัจจุบันหลาย ๆ รูป ท่านก็สามารถ
ระลึกชาติได้ และล่วงรู้การไปเกิดมาเกิดของสัตว์ทั้งหลายได้
เช่น หลวงปู่ชอบ ฐานสโม หลวงปู่บุดดา ถาวโร ฯลฯ
- พระไตรปิฎกเล่มที่
หลวงปู่บุดดา ถาวโร
ภาพจาก www.dhammajak.net
หลวงปู่ชอบ ฐานสโม
- www.dhammajak.net
ภาพจาก
0 € → C D www.84000.org/tipitaka/attha/v.php?E ☆ &
VITนแNT เพลง เมท เวทเล เบเกIMIเทน D TITAN De PIM Jยงน IN
วิสาขานั้น แก่อาตมาด้วยเถิด?
นางเทพเสียวนั้นตามว่า
ข้าแต่ท่านผู้เจริญ นางวิสาขามหาอุบาสิกา เป็นสหายของดิฉัน ได้สร้าง
มหาวิหารถวายแด่สงฆ์และได้ถวายทานแด่สงฆ์ เป็นผู้รู้ธรรมแจ่มแจ้ง
เธอได้บังเกิดในหมู่ทวยเทพชั้นนิมมานรดี เป็นประชาบดีของท้าวสุนิม-
มตัวด ผู้เบนใหญ่ในชนนิมมานรถนน วิบากแห่งกรรมของนางวิสาขา
มหาอุบาสิกานั้น อันใครไม่ควรคิด ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ดิฉันได้พยากรณ์
T 100% C
อรรถกถา มัชฌิมนิกาย อุปริปัณโรค กับ หมา หน้าต่าง
รถกถา มีชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์ ให้งควรรค
มตร มีคำเริบมันว่า ข้าพเจ้าได้สดับมาอย่างนี้
*บา
วา 30
ในบุตรนั้น บทว่า สุโภ ความว่า ได้ยินว่า เขาเป็นคนน่าดู น่า
เอส. ด้วยเหตุ น ญาติทั้งหลายจึงคั่งปอเขาว่า สนเทศ ความที่เราป
อวัยวะงาม แต่ได้เรียกเขาว่า มาก ในการเป็นหนุ่ม เขาถูกเรียกโดยโวหา
24 แมโนการเป็นคนแก่
บทว่า โตเทยยปุตฺโต ได้แก่ บุตรของพราหมณ์ปุโรหิตของพระเจ้า
ปเสนทิโกศล ชื่อว่าวิลเทcers. ได้ยินว่า เขาถึงอันนับว่าโตเทยยะ เพราะเขา
เป็นใหญ่แห่งบ้านชื่อว่าที่ตาย ซึ่งมีอยู่ใกล้กรุงสาวัตถี. ก็เขาเป็นผู้มีทรัพย์
กฏ แคสความตระหนี่ใด เมื่อจะให้ก็คิดว่า ร้านชื่อว่า
ความไม่สิ้นเปลืองของโภคะทั้งหลายไม่มี จึงไม่ไปจะในกไคร
สมดังคำที่ท่านกล่าวไว้ว่า
บิดาใดเห็นความสิ้นไปแห่งยาหยอดตา
ทั้งหลาย การสานของตัวปลวกทั้งหลาย และ
การรวบรวมของตัวผึ้งทั้งหลายแล้ว นั่งอยู่ครอง
เอน
เขาให้สำคัญอย่างนี้ ตลอดกาลนานทีเดียว เขาไม่ให้โดย สักวายา
กระบวยหนึ่ง หรือคลิกที แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ประทับอยู่ในวิหาร
ได้ทำการละด้วยความโลภในทรัพย์ ไปเกิดเป็นสุนัขในเดือนนั้นเดียว สระ
รักสุนัขนั้นมากเหลือเกิน ให้กับกิลที่คนบริโภคนั่นแหละ ยกขึ้นให้นอนใน
มาในหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงตรวจดูโลกในสมัยกรุง
ทรงเทนนินแก้วทรงมาว่า ไม่เทาหมณ์ตายไปเกิดเป็นสารใน
เรือนของคนเดียว เพราะความโลภในทรัพย์ วันนี้ เมื่อเราไปสู่เรือนของGUIL
สมัยนั้นจะรู้สาวเป็นสมณโคดม แล้วไปนอนในที่เล่าให้ เพราะท่อนั้นเป็น
โดยเฉพาะหลักฐานในพระไตรปิฎก
ก็ระบุไว้ชัดหลายแห่ง เช่น นางวิสาขา
ละสังขารจากโลกมนุษย์แล้วไปเกิดเป็น
มเหสีของผู้ปกครองสวรรค์ชั้นนิมมานรดี
(พระไตรปิฎกฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖
ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถระ-เถรี
คาถา) หรือ โตเทยยพราหมณ์ที่ตาย
แล้วไปเกิดเป็นสุนัขอยู่ในบ้านตนเอง
(พระไตรปิฎกฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๓
มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์
เพียงแต่เรื่องเหล่านี้อาจเป็นเรื่อง
เหลือวิสัยของปุถุชนคนธรรมดาทั่วไป
ที่จะตรองตามด้วยการฟังและการอ่าน
กรกฎาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๒๕