การศึกษามารยาทการกิน : หน้า 77/179

ของเขาก็พอรู้ ในบางภูมิภาคที่เขากินข้าวเหนียว ไปเห็น เขาปั้นข้าวได้พอดี ๆ ค่าแล้วทึ่งมาก อยากนั่ง กินกับเขาด้วย แต่กับบางคนแม้มาคะยั้นคะยอ เรียกให้กิน ก็ไม่อยากกินร่วมวง โธ่...ก็กินมูมมาม อย่างนั้น ใครเขาจะอยากนั่งกินด้วย ข้อ ๑๕. "ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เมื่อ คำข้าวยังไม่ถึงปาก เราจักไม่อ้าปากไว้ท่า ท่าทางกินข้าวที่ไม่น่าดูเช่นนี้ทำให้เสียบุคลิก ไม่เป็นที่ตั้งแห่งศรัทธา ส่วนมากเป็นไปด้วย ความอยากเอาแต่ใจ ด้วยความขาดสติ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงบัญญัติพระวินัย ไว้แก้ไขบุคลิกลูกของท่านอย่างละเอียดลออ เพราะฉะนั้น ในสมัยพุทธกาล ไม่ว่าพระสงฆ์ สาวกของพระพุทธองค์ไปปรากฏกายที่ไหน ประชาชนต่างยินดีต้อนรับขับสู้ อยากฟังท่าน แสดงธรรม พวกที่อ้าปากรอคำข้าว ส่วนมากเป็นเด็ก ที่พ่อแม่เพิ่งสอนให้กินข้าว ต้องล่อหลอกกันมาก แต่ทำไปทำมาพ่อแม่เองนั่นแหละติดนิสัยอ้าปาก รอคำข้าวเสียเอง ระวังจะขายหน้าชาวบ้าน ข้อ ๑๖. “ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เมื่อ ฉันอยู่ เราจักไม่เอานิ้วมือสอดเข้าปาก นี้ก็เป็นอาการของเด็กอมมือเหมือนกัน สมัยนี้ไม่ได้อมมือแต่อมช้อน ถ้าไม่มีช้อนกลาง ไว้ตักกับข้าวโดยเฉพาะ เพื่อนฝูงที่นั่งร่วมวง พะอืดพะอมน่าดูเหมือนกัน ข้อ ๑๗. "ภิกษุพึงทำความคึกษาว่า เมื่อ ข้าวอยู่ในปาก เราจักไม่พูด ปากเราทำหน้าที่ได้หลายอย่าง แต่ทำ พร้อม ๆ กันหลายอย่างไม่ค่อยได้ดีนัก ถ้าข้าว ยังอยู่ในปากจะพูดก็ไม่ค่อยถนัด ไม่น่าฟัง เคี้ยวข้าวไม่ทันละเอียดก็ต้องรีบกลืน เดี๋ยว โรคล่าไส้ก็ถามหา คนที่กินไปคุยไป ผู้ใหญ่ท่าน ตำหนิว่า กินข้าวเสียงดังเอะอะราวกับขี้เมา คือ เท่ากับคนขาดสตินั่นเอง ข้อ ๑๘. "ภิกษุพึงทําความศึกษาว่า เราจัก ไม่โยนคำข้าวเข้าปาก” เคยเห็นอยู่บ่อย ๆ เหมือนกัน ส่วนมาก เป็นกับพวกที่กินด้วยมือ ถ้ากินด้วยซ้อน สิ่งที่ ใช้โยนเข้าปากมักเป็นของโก้เก๋ไป ถ้าผู้ใหญ่ ไม่ตักเตือน ถูกผิดกันบ้างจะพลาดนะ ข้อ ๑๙. "ภิกษุพึงทําความศึกษาว่า เราจัก ไม่ฉันกัดคำข้าว” การกัดคำข้าว เข้าใจว่าคงเป็นการกิน ข้าวเหนียว เวลาปั้นแทนที่จะปั้นเป็นก้อน พอดีคำ กลับปั้นเป็นแท่งยาว เลยต้องกัดกิน จัดเป็นความมักง่าย ไม่สำรวม ขาดสติ ข้อ ๒๐. "ภิกษุพึงท่าความศึกษาว่า เราจัก ไม่ฉันทำกระพุ้งแก้มให้ตุ่ย ถ้านึกไม่ออกว่าเป็นอย่างไร ให้ไปดูเวลา ลิงมันกินอาหารแถวเขาสามมุข ชลบุรี มีให้ดู ชัด ๆ ลงมันรีบกินเพราะกลัวถูกแย่ง มันจึงรีบ คว้าเข้าปากเอาไปอมไว้ก่อน ภายหลังจึงคาย ออกมาเคี้ยวใหม่ ๆ คนที่เวลากินแล้วกระพุ้งแก้มตุ่ย เพราะ เปิบค่าโตเกินไป เวลาเคี้ยวจึงไม่ค่อยน่าดู ปรับคำข้าวเสียใหม่ให้พอดี ๆ ก็จะแก้ได้ เรื่อง ปลีกย่อยเล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ ถ้ามองข้ามจะทำให้ เสียบุคลิก เสียโอกาสดี ๆ ไปอย่างน่าเสียดาย กรกฎาคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๗๘