ทองคำกับผู้มีบุญในพระไตรปิฎก : หน้า 7/49

๑๒ ๑๓ และน่าผ้ากัมพลที่มีราคาแพงที่สุดในสมัยนั้นไปหุ้มเจดีย์ให้ สวยงามยิ่งขึ้น ในชาติสุดท้าย ธิดาเศรษฐีจุติจากพรหมโลกมาเกิดใน ครั้งพุทธกาล ในตระกูลพราหมณ์ มีชื่อว่าภัททา สามีมาเกิด ในตระกูลพราหมณ์เช่นกัน ชื่อปิบผลิ เมื่อนางภัททามีอายุได้ ๑๖ ปี ปิบผลิมาณพมีอายุ ๒๐ ปี ทั้งคู่ได้เข้าพิธีแต่งงานกัน เพราะไม่อาจขัดความประสงค์ของ บิดามารดาและญาติผู้ใหญ่ได้ หลังแต่งงาน เนื่องจากทั้งสองไม่ฝักใฝ่ในโลกีย์เหมือนกัน จึงเป็นสามีภรรยากันแต่เพียงในนาม มิได้ข้องเกี่ยวกันในทาง กามคุณ ไถนา เครื่องมือหว่านไถก็จะไปถูกสัตว์เล็กสัตว์น้อยเสียชีวิต หรือเวลาตากถั่วตากงา ก็จะมีนกกามาจิกกินหนอนและแมลง ทั้งหลาย ทั้งคู่เกรงว่าบาปเหล่านี้จะตกถึงตนผู้เป็นเจ้าของไร่ นา แม้ไม่ได้ลงมือทำเองก็ตาม สองสามีภรรยาจึงปรึกษากันว่า เหตุใดเราต้องมาคอย รับบาปกรรมที่คนอื่นทำ ควรสละการครองเรือน แล้วออกบวช หาหนทางหลุดพ้นจากวัฏสงสารดีกว่า จากนั้นสองสามีภรรยาก็ช่วยปลงผมให้กัน แล้วครองผ้า ย้อมน้ำฝาด และอธิษฐานว่า “พระอรหันต์เหล่าใดมีอยู่ในโลก เราจักบวชเพื่ออุทิศแด่พระอรหันต์เหล่านั้น” แล้วทั้งคู่ก็สะพาย บาตรดินเดินออกจากปราสาทโดยปราศจากความกังวลใด ๆ ๑๑ ๑๐ เมื่อบิดามารดาของทั้งสองสิ้นชีวิตแล้ว ทรัพย์สมบัติ ของ ๒ ตระกูล ที่รวมกันเป็นจำนวนมหาศาลถึง ๘๗ โกฏิ กลายเป็นภาระอันหนักอึ้งในการดูแล อีกทั้งเมื่อบริวารท่าไร่ เมื่อทั้งคู่เดินไปจนถึงทางสองแพร่ง ปิบผลิได้กล่าวขึ้น ว่า “หากนางเดินตามหลังเราอย่างนี้ ใคร ๆ ก็จะพากันคิดว่า พวกเราบวชแล้วยังไม่ยอมพรากจากกัน อกุศลจิตเช่นนี้จะ ทำให้พวกเขาตกนรก เธอจงเลือกเอาทางหนึ่ง เราจะไปอีก ทางหนึ่ง” นางกระทำประทักษิณ ๓ รอบ แล้วประคองอัญชลี