ข้อความต้นฉบับในหน้า
PO
PQ
เหาะผ่านมา และตั้งครรภ์ขึ้น
เรื่องที่นางคบค้ากับวิทยาธรและตั้งครรภ์ ไม่มีใครรู้
เลย นอกจากคนรับใช้
เวลาผ่านไป ๑๐ เดือน นางคลอดลูกออกมาเป็นเด็ก
ผู้ขาย ด้วยความกลัวว่าบิดามารดาจะรู้ นางจึงสั่งให้คนรับไข้
อุ้มเด็กใส่ในภาชนะ ปิดฝาจนแน่น เอาพวงดอกไม้วางไว้ข้าง
บน แล้วนำไปลอยที่แม่น้ำคงคา ระหว่างทาง เวลามีคนถามว่า
มีอะไรอยู่ในภาชนะนั้น คนรับใช้ตอบว่า “เป็นพลีกรรมของ
นายหญิงของฉัน”
๓
ทารกน้อยแรกเกิดที่นอนอยู่ในภาชนะ ลอยไปตาม
กระแสน้ำโดยไม่รู้ชะตากรรม จนกระทั่งไปถึงท่าน้ำแห่งหนึ่ง
วันนั้นมีหญิง ๒ คน กำลังอาบน้ำอยู่ในแม่น้ำคงคา
ทั้งสองมองเห็นภาชนะที่ถูกกระแสน้ำพัดมา หญิงคนหนึ่งพูด
ขึ้นว่า “ภาชนะนั้นเป็นของฉัน" ส่วนหญิงอีกคนหนึ่งกล่าวว่า
“สิ่งที่อยู่ในภาชนะนั้นเป็นของฉัน”
ครั้นช่วยกันเปิดภาชนะออกดู ก็เห็นทารกเพศชาย
หน้าตาน่ารัก ทั้งคู่อยากได้เด็กไปเลี้ยง แต่ไม่สามารถตกลง
กันได้ จึงกราบทูลเรื่องราวให้พระราชาทรงตัดสิน
พระราชาทรงวินิจฉัยให้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นอุปัฏฐาก
ของพระมหากัจจายนะเป็นฝ่ายได้เด็กไป นางตั้งชื่อให้ทารก
น้อยว่า ชฏิล (แปลว่า รุงรังยุ่งเหยิง) เพราะผมของเด็กรุงรัง
ยุ่งเหยิง เนื่องจากเมื่อคลอดออกมาแล้วไม่มีใครช่วยทำความ
สะอาดผมให้เกลี้ยง
หญิงคนนี้เลี้ยงทารกน้อยด้วยความรัก และตั้งใจว่าจะ
ถวายเด็กน้อยแด่พระมหากัจจายนะ เพื่อให้บวชในสำนักของท่าน
๔
วันหนึ่ง พระมหากัจจายนะไปบิณฑบาตที่บ้านของ
หญิงผู้นี้ ตอนนั้นเด็กน้อยชฏิลอายุราว ๗ ขวบ นางจึงถวาย
เด็กน้อยให้ไปบวชเป็นสามเณรในสำนักของท่าน แต่พระมหา
กัจจายนะเห็นด้วยญาณทัสสนะว่า เด็กคนนี้เป็นผู้มีบุญมาเกิด
เมื่อโตขึ้นจะได้ครอบครองสมบัติในเพศคฤหัสถ์เสียก่อนแล้ว
จึงจะบวช
ดังนั้น แทนที่จะให้ชฏิลบวชเป็นสามเณร ท่านจึงพา