ข้อความต้นฉบับในหน้า
๖๐
๖๑
โดยรอบทั้งกลางคืนกลางวัน ติงพระอาทิตย์อุทัยฉะนั้น"
เมื่อระลึกชาติเห็นความดีที่ทำไว้แล้ว พระมหากัจจายนะ
ก็บังเกิดความปลื้มปีติเป็นยิ่งนัก
อานิสงส์จากการ ถวายอาสนะแก้วผลึกฉาบทาด้วยทอง
ชมพูนุทแด่พระปทุมุตตรพุทธเจ้า ส่งผลให้พระมหากัจจายนะ
ได้บังเกิดเป็นเทพราชาผู้เป็นใหญ่ในสวรรค์ ได้บังเกิดเป็น
พระเจ้าจักรพรรดิ เวียนว่ายตายเกิดเสวยสุขอยู่แต่ในสุคติภูมิ
เท่านั้น และด้วยบุญที่ ถวายแผ่นอิฐทองคำสร้างเจดีย์ เพื่อ
ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุของพระกัสสปสัมมาสัมพุทธเจ้า
ในชาติสุดท้ายท่านได้มาเกิดในตระกูลพราหมณ์ ซึ่งเป็นวรรณะ
ที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดของอินเดียในสมัยนั้น และมีผิวพรรณ
งดงามดุจทองคํา แถมยังพรั่งพร้อมด้วยสมบัติทั้งปวงที่
มนุษย์พึงปรารถนา คือ รูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติ คุณสมบัติ
และบริวารสมบัติ ซึ่งทุกประการล้วนจัดอยู่ในแนวหน้า
เมื่อบวชแล้ว ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ ได้
เป็น ๑ ใน ๔๑ พระภิกษุสาวกที่ได้รับตำแหน่งเอตทัคคะ ได้
เป็น ๑ ใน ๘๐ อสีติมหาสาวก และพรั่งพร้อมด้วยคุณสมบัติ
คือ มีสติปัญญาเฉลียวฉลาด ประกอบด้วยปฏิสัมภิทาญาณ
๔ คือ มีความรู้แตกฉานในอรรถ ธรรม นิรุกติ และปฏิภาณ
๑๐
จะเห็นได้ว่า อานิสงส์จากการสร้างบารมีด้วยทองคำ
ของพระมหากัจจายนะสามารถสร้างความสุขความเจริญอย่าง
สูงสุดให้แก่ชีวิตของท่านได้ ตัวเราเองหากได้สร้างบารมี
ตามอย่างท่านบ้าง ความสุขความเจริญก็จะเกิดขึ้นกับเราเช่นกัน
ในช่วงนี้ จะมีการหล่อรูปเหมือนพระมงคลเทพมุนี
(สด จนฺทสโร) ด้วยทองค่า ซึ่งการหล่อรูปเหมือนด้วยทองคํา
องค์ใหญ่ขนาดนี้ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นได้ยากมาก ๆ ถึงมากที่สุด
บางคนทั้งชาติอาจจะได้หล่อครั้งนี้เพียงครั้งเดียว ดังนั้นเมื่อ
โอกาสมาถึงแล้ว เราจึงควรตักตวงบุญไปให้มากที่สุด เพราะ
ชีวิตของเราในอนาคตจะสมบูรณ์พูนสุขเพียงใด ล้วนเกิดจาก
บุญที่สั่งสมมาในอดีตและที่กระทำเพิ่มเติมในปัจจุบันเป็นหลัก
ที่สำคัญ บุญนี้จะเป็นบุญใหญ่ที่สุดอีกบุญหนึ่ง ที่
จะกำหนดชะตาชีวิตของเราต่อไปในอนาคต ที่กล่าวเช่นนี้เพราะ