การเผยแผ่วิชชาธรรมกาย : หน้า 42/49

๘๒ 163 “ธรรมกายเป็นชื่อของตถาคต” เมื่อพระเดชพระคุณหลวงปู่เข้าถึงพระธรรมกายแล้ว ท่านก็ มุ่งมั่นในการทำสมาธิภาวนา ยิ่งปฏิบัติก็ยิ่งลึกซึ้งมากขึ้น เมื่อออกพรรษา แล้วท่านเดินทางไปปฏิบัติธรรมและสอนธรรมปฏิบัติที่วัดบางปลา ตำบลบางเลน จังหวัดนครปฐม สอนอยู่ราว ๆ ๔ เดือน มีพระภิกษุ ปฏิบัติได้ ๓ รูป และฆราวาส ๔ คน ถือเป็นพยานในการบรรลุธรรม ของท่าน การสอนครั้งนี้นับเป็นจุดเริ่มต้นของการเผยแผ่วิชชาธรรมกาย ต่อมาท่านเดินธุดงค์ไปสอนธรรมะในที่ต่าง ๆ อีกหลายแห่ง มีประชาชนมาศึกษาธรรมปฏิบัติกันเป็นจำนวนมาก และต่างได้รับผลดี ตามความตั้งใจในการปฏิบัติของตน เจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ในราวกลางปี พ.ศ. ๒๔๖๑ (กลางรัชกาลที่ 5) ท่านได้รับ แต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ซึ่งในขณะนั้นชำรุด ทรุดโทรมมาก เป็นถึงวัดร้าง มีพระประจำวัดอยู่เพียง ๑๓ รูป ท่านทำนุบำรุงวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ จนกระทั่งมีความเจริญ รุ่งเรือง มีพระภิกษุสามเณรถึง ๕๐๐ กว่ารูป มากที่สุดในประเทศไทย ในยุคนั้น และสร้างความเจริญรุ่งเรืองให้แก่พระพุทธศาสนาเป็นอย่างยิ่ง พระเดชพระคุณหลวงปู่ท่านตระหนักดีว่า วิชชาธรรมกาย เป็นสิ่งเดียวที่สามารถช่วยชาวโลกให้พ้นทุกข์ได้อย่างแท้จริง ด้วย ความเมตตาอยากให้ทุกคนมีที่พึ่งที่ระลึกอันประเสริฐ ท่านจึงทุ่มเท เผยแผ่วิชชาธรรมกายโดยเปิดสอนทำสมาธิภาวนาที่วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ รวมทั้งส่งพระภิกษุและแม่ชีออกเผยแผ่วิชชาธรรมกายแก่ ประชาชนในจังหวัดต่าง ๆ และในต่างประเทศ ได้แก่ ประเทศญี่ปุ่น และประเทศในทวีปยุโรป ท่าให้มีผู้ปฏิบัติธรรมเข้าถึงดวงปฐมมรรค เข้าถึงกายต่าง ๆ และเข้าถึงพระธรรมกายเป็นจำนวนมาก พระเดชพระคุณหลวงปู่จึงเป็นที่เคารพสักการะอย่างสูงของ มหาชนทั้งหลายทุกชนชั้น ทั้งภายในและต่างประเทศ ชื่อเสียง เกียรติคุณของท่านโด่งดังระบือไกลตั้งแต่ยุคนั้นมาจนกระทั่งปัจจุบัน ในปี พ.ศ. ๒๔๙๗ ก่อนที่ท่านจะมรณภาพประมาณ ๕ ปี ท่าน เรียกประชุมศิษย์เป็นกรณีพิเศษที่ศาลาการเปรียญ เพื่อแจ้งให้ ทุกคนทราบว่าท่านจะมรณภาพในอีก ๕ ปีข้างหน้า กิจการใดที่ท่าน ดำเนินไว้แล้ว ขอให้ช่วยกันทำกิจการนั้น ๆ ต่อไป อย่าทอดทิ้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องการเผยแผ่วิชชาธรรมกาย ในเดือนมีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๙ เป็นต้นมา พระเดชพระคุณ หลวงปู่เริ่มอาพาธด้วยโรคความดันโลหิตสูง และมรณภาพในวันที่ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๐๒ รวมอายุได้ ๗๕ ปี รวมพรรษาได้ ๕๓ ๓ พรรษา