การบูชาสักการะพระธาตุ : หน้า 13/49

๒๔ ๒๕ พระเถระเหยียบเอา แต่นางมีศรัทธาแรงกล้า ไม่กลัวความตายแม้แต่น้อย นางคิดว่า “ถึงแม้เราจะตายลงไปในที่นั้น เราก็จักไปทำการ บูชาสักการะให้ได้” จากนั้นนางก็ออกเดินทางไปพร้อมกับ คนรับใช้ที่ถือผอบซึ่งเต็มไปด้วยดอกไม้ทองคำและของหอม ขณะที่นางและคนรับใช้ยืนประนมมือบูชาพระธาตุของ พระสารีบุตรด้วยดอกไม้ทองคำและของหอมอยู่นั้น มีช้าง ตกมันเชือกหนึ่งวิ่งเข้ามาท่ามกลางฝูงชน ผู้คนตกใจกลัวจึงพากัน วิ่งหนีเอาตัวรอด นางเสสวดีถูกชนล้มลงและถูกฝูงชนเหยียบ จนเสียชีวิต รู้ว่าทิพยสมบัติเหล่านี้ได้มาเพราะความเลื่อมใสในพระสารีบุตร เถระ นางก็ยิ่งมีจิตเลื่อมใสในพระรัตนตรัยมากขึ้น นางจึง ประดับร่างกายด้วยเครื่องประดับอันอลังการที่บรรทุกเกวียน ได้ถึง 50 เล่มเกวียน แวดล้อมด้วยนางอัปสร ๑,๐๐๐ นาง ลงจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ แล้วมายืนประคองอัญชลีถวาย บังคมพระบรมศาสดา ด้วยเทพฤทธิ์อันยิ่งใหญ่ของนาง ทําให้บริเวณวัดพระเชตวันสว่างไสวดุจพระจันทร์และพระอาทิตย์ ส่องแสง ด้วยบุญที่นางมีจิตเลื่อมใสอย่างสูงสุดต่อพระสารีบุตร และบุญที่กระทําการบูชาสักการะท่านด้วยดอกไม้ทองคำและ ของหอม นางจึงได้ไปบังเกิดบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มีนาง อัปสรหนึ่งพันเป็นบริวาร เมื่อนางได้เป็นเทพธิดาและเห็นทิพยสมบัติอันมากมาย ของตนแล้ว ก็สงสัยว่า “เราได้สมบัตินี้ด้วยบุญเช่นใดหนอ” ครั้น ๙ ขณะนั้น พระวังคีสะซึ่งนั่งอยู่ใกล้ ๆ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เห็นสมบัติอันอลังการของนาง ท่านจึงทูลขออนุญาตพระสัมมา สัมพุทธเจ้าถามถึงบุญที่นางเคยทำไว้ เมื่อได้รับพุทธานุญาต แล้ว พระเถระจึงถามนางว่า "ดูก่อนเทพธิดาผู้เลอโฉม วิมานของท่านมุงด้วย แก้วผลึก ข่ายเงิน และขายทองคำ มีพื้นวิจิตรสวยงามน่า รื่นรมย์ มีซุ้มประตูทำด้วยแก้ว ๗ ประการ ที่ลานวิมานเต็มไป ด้วยทรายทองส่องแสงระยิบระยับไปทั่วทุกทิศ เหมือนพระอาทิตย์