การบวชแบบเอหิภิกขุอุปสัมปทา : หน้า 28/49

ée éé พระบรมศาสดาพร้อมด้วยผู้ติดตามอีก ๗ คน เมื่อได้ฟังพระธรรมเทศนา ปุโรหิตกัจจายนะและ ผู้ติดตาม ๗ คน ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ ถึงพร้อมด้วย ปฏิสัมภิทาญาณ จากนั้น พระบรมศาสดาประทานเอหิภิกขุ อุปสัมปทาให้ การบวชแบบเอหิภิกขุอุปสัมปทานั้น ไม่ได้มีลำดับขั้น ตอนเหมือนการบวชในปัจจุบัน แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรง มีพระดำรัสว่า “จงเป็นภิกษุมาเถิด” เท่านั้น เมื่อสิ้นพระดำรัส ผม หนวด และเครื่องนุ่งห่มของผู้บวชก็อันตรธานไป มีเครื่อง อัฐบริขาร ได้แก่ บาตร สบง จีวร เป็นต้น บังเกิดขึ้นด้วยฤทธิ์ และบุญญาธิการที่ผู้บวชสร้างสมมาแต่อดีตชาติ ทำให้ผู้บวช เป็นประดุจดังพระเถระที่มีพรรษาถึง ๑๐๐ พรรษา C เมื่ออุปสมบทแล้ว พระเถระทั้ง ๔ ได้กราบทูล อาราธนาพระบรมศาสดาเสด็จสู่กรุงอุชเชนี ตามภารกิจที่ได้ รับมอบหมายจากพระราชา แต่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมี พระดำรัสให้พระมหากัจจายนะไปแทน เนื่องจากพระมหากัจจายนะเป็นพระภิกษุที่มีความรู้ ความสามารถมาก ท่านจึงสามารถอธิบายธรรมะที่พระบรม ศาสดากล่าวเพียงย่อ ๆ ให้ละเอียดได้ และสรุปเนื้อหา พระธรรมเทศนาที่ยาว ๆ ออกมาเป็นหัวข้อย่อย ๆ ได้ ทำให้ ผู้ฟังเข้าใจธรรมะที่ลึกซึ้งได้โดยง่าย ดังนั้น เมื่อท่านไปถึง กรุงอุชเชนีแล้ว ท่านจึงสามารถแสดงธรรมให้พระราชาทรง เลื่อมใสได้โดยง่าย และสามารถประดิษฐานพระศาสนาใน แคว้นอวันตีได้สำเร็จ ทำให้ทั่วทั้งพระนครรุ่งเรืองไปด้วย ผ้ากาสาวพัสตร์ ด้วยความสามารถนี้ ต่อมาพระบรมศาสดาจึงทรง ยกย่องท่านว่าเป็นเอตทัคคะ คือ เป็นเลิศกว่าภิกษุทั้งหลาย ในด้านผู้อธิบายเนื้อความโดยย่อให้พิสดาร ๕ นอกจากมีคุณสมบัติอันเลิศข้างต้นแล้ว พระมหา กัจจายนะยังมีคุณธรรมที่สูงส่ง มีศีลาจารวัตรที่งดงาม เป็นที่ เคารพรักของมนุษย์และเทวดา ดังจะเห็นได้ว่า เวลาที่ท้าว สักกเทวราช (พระอินทร์) ได้พบพระมหากัจจายนะ ก็จะทรง