ข้อความต้นฉบับในหน้า
๓๒
๔
๓๓
ในชาตินี้ เมื่อท่านมีโอกาสได้ฟังธรรมจากพระสัมมา
สัมพุทธเจ้า ก็เกิดจิตเลื่อมใสออกบวชเป็นพระภิกษุใน
พระพุทธศาสนา หลังจากบวชแล้ว ท่านตั้งใจปฏิบัติธรรม
อย่างเต็มที่ และใช้เวลาไม่นานก็ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์
ล
เมื่อเป็นพระอรหันต์แล้ว ท่านระลึกถึงบุญที่เคยท่ามา
ในอดีตชาติ เมื่อเห็นบุพกรรมของตนแล้ว ท่านเกิดความปีติ
ยินดี จึงประกาศบุพกรรมว่า
“เมื่อภพชาติที่ผ่านมา เราได้สร้างบุญกับเนื้อนาบุญอัน
เลิศ คือพระผู้มีพระภาคเจ้าพร้อมกับเหล่าพระสาวก บุญนั้น
ส่งผลให้เราบรรลุถึงสมบัติทั้งสอง เราเป็นผู้ขวนขวายในวิเวก
มีปกติอยู่ในเสนาสนะอันสงัด อริยผลทั้งปวงเราบรรลุแล้ว เรา
เป็นผู้ไม่มีความเศร้าหมองของจิต พระสัพพัญญูผู้เป็นนายก
ของโลกทรงทราบคุณทั้งปวงของเราแล้ว คุณวิเศษทั้งหลาย
คือปฏิสัมภิทาญาณ ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้
แจ้งชัดแล้ว คำสอนของพระพุทธเจ้าเราได้ทำเสร็จแล้ว”
ประวัติการสร้างบารมีที่น่าสนใจของท่านที่ปรากฏอยู่
ในพระไตรปิฎกมีดังนี้
ในกาลแห่งพระผู้มีพระภาคเจ้าพระนามว่าปทุมุตตระ
พระภัททิยะเถระได้บังเกิดเป็นบุตรของเศรษฐี เมื่อเจริญวัย
แล้ว ก็แต่งงานมีครอบครัวเหมือนดังชาวโลกทั่วไป
วันหนึ่ง บุตรเศรษฐีเห็นชาวเมืองพากันไปท่าบุญด้วย
ความร่าเริงเบิกบาน อุบาสกอุบาสิกาพากันไปเข้าเฝ้าพระสัมมา
สัมพุทธเจ้า ไปฟังธรรม ทำทาน รักษาศีล และมีหลาย ๆ
ท่านออกบวชในสำนักของพระบรมศาสดา
เมื่อเขาเห็นทุก ๆ คน ขวนขวายในการสร้างบุญ ก็คิด
ว่า “ตัวเราก็ไม่ควรปล่อยโอกาสให้ผ่านเลยไป ควรจะสร้าง
บุญพิเศษสักอย่างหนึ่งให้เต็มที่เต็มกำลัง
จากนั้นบุตรเศรษฐีก็ส่งคนไปนิมนต์พระบรมศาสดา
และภิกษุสงฆ์มาเป็นเนื้อนาบุญ ด้วยความตั้งใจที่จะเอาบุญ
พิเศษ เขาจึงตระเตรียมบัลลังก์ทองถึง ๑๐๐,๐๐๐ ตัว ปูลาด
ด้วยเครื่องลาดที่มีขนยาว เครื่องลาดยัดนุ่น เครื่องลาดมีรูป
ดอกไม้ ผ้าเปลือกไม้ และผ้าฝ้าย เพื่อถวายแด่พระสัมมา