การบวชของชฏิลเศรษฐี : หน้า 23/49

ee ๔๕ ดารงตาแหน่งเศรษฐี พร้อมทั้งพระราชทานฉัตรประจํา ตาแหน่งเศรษฐีให้ นับตั้งแต่นั้นมา ชฏิลผู้มีบุญก็กลายเป็นมหาเศรษฐี ทมสมบตอ บัติอันมหาศาลยิ่งกว่าใคร ๆ ในแคว้นนั้น มหาชนจึงพา กันเรียกขานเขาว่า “ชฏิลเศรษฐี” ๗ ชฏิลเศรษฐีใช้ชีวิตอยู่ในเพศคฤหัสถ์ท่ามกลางสมบัติ อันมหาศาลเรื่อยมา จนวันหนึ่ง ท่านเกิดความเบื่อหน่าย ในการครองเรือน ท่านเห็นว่า การบวชคือหนทางเดียวเท่านั้น ที่จะทำให้ชีวิตพบกับความสุขสงบได้อย่างแท้จริง ท่านจึงคิด หาหนทางที่จะออกบวชเรื่อยมา ต่อมา เมื่อเห็นว่าถึงเวลาที่เหมาะสม ท่านจึงไปทูลขอ พระบรมราชานุญาตออกบวช เมื่อได้รับพระบรมราชานุญาต แล้ว ชฏิลเศรษฐีจึงเรียกลูกชายทั้ง ๓ คน มารับมรดก ก่อนอื่น ท่านให้ลูก ๆ ทดลองขุดภูเขาทองคํา ปรากฏ ว่า ลูกคนโตและคนรองขุดไม่ได้ ไม่ว่าจะพยายามสักเพียงใด แต่ลูกชายคนเล็กกลับชุดได้ง่ายราวกับขุดดินเหนียว ท่านจึง มอบภูเขาทองคําให้ลูกชายคนเล็ก แล้วบอกกับลูกอีก ๒ คน ว่า "ภูเขาทองลูกนี้ ไม่ได้เกิดขึ้นเพื่อพวกเจ้า และไม่ใช่ของ สาธารณะแก่คนทั่วไป แต่เกิดขึ้นเพื่อพ่อและน้องคนเล็ก หาก ลูกทั้งสองต้องการทอง ก็จงขอจากน้องเถิด" เมื่อกล่าวให้โอวาทและอบรมสั่งสอนลูกเรียบร้อยแล้ว ชฏิลเศรษฐีก็ก้าวออกจากเรือนไปบวชเป็นพระภิกษุโดยปราศจาก ความอาลัยในทรัพย์สมบัติ ท่านตั้งใจบำเพ็ญสมณธรรม ใน เวลาเพียง ๒-๓ วันเท่านั้น ก็สามารถทำพระนิพพานให้แจ้ง บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ พร้อมคุณวิเศษทั้งหลาย ส่วนสาเหตุที่ท่านถูกแม่สั่งให้คนใช้เอาไปลอยน้ำ สาเหตุ ที่มีภูเขาทองเกิดขึ้นหลังบ้าน และสาเหตุที่ลูกชายคนเล็กขุด ทองจากภูเขาทองได้ อยู่ในเรื่องราวต่อไปนี้ G ย้อนไปเมื่อหนึ่งพุทธันดรที่ผ่านมา ในสมัยพระกัสสป สัมมาสัมพุทธเจ้า ครั้งนั้น ชฏิลเศรษฐีมีอาชีพเป็นช่างทอง ภายหลังจากที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าดับขันธปรินิพพาน แล้ว มหาชนได้ร่วมกันสร้างพระเจดีย์ทองคำเพื่อบรรจุพระ