ข้อความต้นฉบับในหน้า
๕๒
๕๓
การเหยียดผิวและการแบ่งแยกชนชั้นวรรณะเป็น
สาเหตุแห่งความรุนแรงและก่อให้เกิดความทุกข์ทรมานแก่
เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ตั้งแต่ระดับเล็กน้อย ปานกลาง ไปจน
กระทั่งหนักหนาสาหัส ดังเช่น โศกนาฏกรรมของชนผิวสีที่
ปรากฏในประวัติศาสตร์ของประเทศสหรัฐอเมริกา แอฟริกา
รวมทั้งผู้คนที่มีผิวพรรณคล้ำ (ชนเผ่ามิลักขะ) ที่อยู่ในวรรณะ
ศูทรของอินเดีย เป็นต้น
การมีผิวพรรณงามจึงมิใช่แค่สิ่งที่ดึงดูดตาดึงดูดใจ
ผู้คนเท่านั้น แต่ยังมีส่วนในการกำหนดชีวิตความเป็นอยู่
ไปจนถึงความเป็นความตายของมนุษย์เลยทีเดียว
เรื่องราวการสร้างบารมีของพระมหากัจจายนะเป็นอีก
เรื่องหนึ่ง ที่เราสามารถนำไปเป็นแบบอย่างในการออกแบบ
ชีวิตของเราให้มีผิวพรรณวรรณะที่งดงาม จะได้ไม่ต้องเกิดมา
เผชิญกับปัญหาเรื่องการเหยียดผิวหรือการแบ่งชนชั้นวรรณะ
ที่เป็นปัญหาคู่โลก
๒
ในครั้งพุทธกาล พระมหากัจจายนะเกิดในตระกูล
พราหมณ์ที่อาศัยอยู่ในกรุงอุชเชนี แคว้นอวันตี บิดาของท่าน
คือ ปุโรหิตปิติวัจฉพราหมณ์ มารดาคือ นางจันทนปทุมา-
พราหมณี แห่งตระกูลกัจจายนะ
พระมหากัจจายนะเกิดมาพร้อมกับลักษณะที่โดดเด่น
คือ มีผิวพรรณผุดผ่องเหมือนทองค่า บิดามารดาจึงตั้งชื่อให้
ท่านว่า “กาญจนะ” ซึ่งแปลว่า “ทอง”
เมื่อเติบโตขึ้น หนุ่มน้อยกาญจนะได้ศึกษาไตรเพท ซึ่ง
เป็นวิชาความรู้ของพราหมณ์ตามธรรมเนียมพราหมณ์จนจบ
การศึกษา ต่อมาเมื่อบิดาถึงแก่กรรม หนุ่มน้อยกาญจนะก็ได้
รับตำแหน่งปุโรหิตแทนบิดา และผู้คนพากันเรียกขานท่านว่า
“ปุโรหิตกัจจายนะ” ตามนามของตระกูล
๓
วันหนึ่ง เมื่อพระเจ้าจัณฑปัชโชต กษัตริย์แห่งกรุง
อุชเชนี ทรงทราบข่าวว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าบังเกิดขึ้นแล้ว
ทรงอยากฟังพระธรรมเทศนา จึงทรงแต่งตั้งให้ปุโรหิตกัจจายนะ
ไปกราบทูลอาราธนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้เสด็จไปยังกรุง
อุชเชนี ปุโรหิตกัจจายนะรับราชโองการแล้วเดินทางไปเฝ้า