ทุตตะสมันต์ปาสากนกเปล ภาค ๑ - หน้า 152
…ใจว่าไม่บริสุทธิในบุคคลนั้นว่า "ผู้ซึ่งยันตนดู, ผู้ซึ่งไม่ให้ปฏิญญา และเรื่องชมมาเป็นอุทาหรณ์มีมาก, กรรมนี้ จัดเป็นของอันบุคคลนั้นทำแล้วแน่นอน." ครั้งนั้น พระเถระได้ให้สัญญาว่าแผ่น กระเบื้องเช็ดเท้าด้วยคำ…
ในช่วงนี้ของทุตตะสมันต์ปาสากนกเปล พระเถระได้ร่วมสนทนาเกี่ยวกับการสืบสวนความบริสุทธิ์ของบุคคล และการต้องใช้วิจารณญาณในการตัดสินใจ โดยมีการกล่าวถึงบทบาทของผู้โจทก์และจำเลย การตีความจากพระวินัยมีความสำคั