ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 511 / 737

ประโยค - วิริยธรรมเอกภาค ๓ ตอนที่ ๒ (ตอนจบ) หน้า 38 หนึ่งนั่นเป็นปัจจัย ก็สามารถได้ ฉันใด ธรรมสักสิ่ง ย่อมไม่ข้ามมาตุ่งนี้ จากอดีตพบ หรือไม่มามาไปสู่อนาคตนี้ แต่ดังนี้ อายะนะ ธาตุ จะไม่เกิดในบทนี้ เพร

เนื้อหานี้สำรวจลำดับแห่งจิตและปัจจัยที่เกิดขึ้นในบทย่อยเกี่ยวกับธรรม โดยอธิบายถึงการดำรงอยู่ของจิตในอดีตและอนาคต ขณะเดียวกันยังเน้นถึงการเกิดและดับของจิต ซึ่งต้องผ่านปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะ

ประโยค - วิสุทธ์ภิรมย์เปล่า ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า ๓๙ ประกิจ อันเป็นไปโดยนัยว่า "ภูเขาย่อมสงสัยในพระศาสดา" ดังนี้ เป็นต้น ก็ละได้ด้วยเหมือนกัน ทิคู ๒๖ ย่อมร่ำรำไป ญาณอันข้ามความสงสัยในอธิษฐาน เสียได้

ในบทนี้พูดถึงความเข้าใจในธรรมชาติและปัจจัยของสังขาร โดยพระสารีบุตรได้กล่าวถึงความไม่เที่ยงของทุกสิ่งและความสำคัญของปัญญาในการจับความหมายของธรรมต่างๆ อิทธิพลของอวฆชาทำให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของสังขารและ

ประโยค - วิญญาณรามเปลอ กาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 40 นิทิตะ (คือสิ่งขวัญ ?) ตามเป็นจริง เพราะความรู้เห็นคนเห็นจริงนั้น จึงเรียกสัมมาทัสนะ สังขารทั้งปวงอ่อนเป็นอันภิญญานั้นเห็นอย่างดีโดย ความไม่เที่ยงไปต

บทนี้สำรวจความรู้ความจริงในธรรมและการรู้เห็นตามเป็นจริง ผ่านการอธิบายสัมมาทัสนะและการเข้าใจธรรมที่เป็นอนัตตา การรู้เห็นตามเป็นจริงจะช่วยละความสงสัยได้ และการขึ้นกับธรรมมีอรรถเดียวกันแม้จะต่างกันที่พยั

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล ภาค ๓ คาถา ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 43 เกิดขึ้น และตรีนปรัญญาเล่ามีในลำดับแห่งภูมิปัญญา แม้นเพราะเหตุนั้น พระ โยคั่งผู้ใคร่จะมาคามคามคามคามนึง วิสุทธิมรรคนี้พร้อมจึงต้องทำโยคะในกาลใ

บทความนี้สำรวจหลักการของวิสุทธิมรรคและปรัญญา 3 ประเภท ได้แก่ ญาณปรัญญา, วิปาสนาปัญญา และปานปรัญญา โดยเน้นการทำความเข้าใจลักษณะเฉพาะและความสำคัญในทางธรรม เพื่อให้นักปฏิบัติสามารถใช้ในชีวิตประจำวันและเข

ประโยค - วิสุทธิมรรถเปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 47 กาลอธิษฐานแม่ในกาลอนาคต "ชื่อสัมมนาสัญญา ความรู้จึง ชื่อว่าจัญา เพราะว่าธรรมรู้ได้ ชื่อว่าปัญญา เพราะว่าธรรมว่าทั่วไป เหตุนี้นั้น ข้างชี้จึงกล่าวว่า

ในเนื้อหาเล่มนี้พูดถึงการอธิษฐานแม่ในอนาคตและการศึกษาธรรมในปัจจุบัน พร้อมเชื่อมโยงกับปัญญาที่สามารถเรียนรู้ได้จากธรรมชาติของจิตใจ ปัญญาในอนาคตโดยการสงเคราะห์ธรรม ทั้งนี้ยังเสนอภาพรวมของกลุ่มธรรมชาติที

ประโยค - วิสุทธิธรรมะแปลก ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 48 "อุณกภูทั้งหลาย สิ่งที่บงบงเป็นสิ่งพิสูจน์ อุณกภูทั้งหลาย สิ่งทั้ง ปวงที่พิสูจน์ ก่ออะไรเล่า อุณกภูทั้งหลาย จักเป็นพิสูจน์ รูป ทั้งปลายเป็นสิ่งพิสูจน์

ในบทนี้พูดถึงความเป็นจริงของโลกในแง่มุมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอุณหภูมิและการพิสูจน์ รวมถึงการกระทำของอารมณ์ที่เกิดจากปัจจัยสัมผัส ความสัมพันธ์ระหว่างรูปและวิญญาณก็เป็นสิ่งพิสูจน์ที่สำคัญ นอกจากนี้ยังก

ประโยค- วิสุทธิธรรรมเปล่า กาด ๓ (ตอนจบ) - หน้าที่ 49 สิ่งพึงยิ่ง เอกโวภาฎ จตุโวภาฎ ปัญญโวภาฎ เป็นสิ่งพึงยิ่ง ปฐมาน...อุตตตานเป็นสิ่งพึงยิ่ง เมตตามโวภาฎ...อุปบาทาโวภาฎ วิญญูเป็นสิ่งพึงยิ่ง อวิชชา...ชรา

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญขององค์ประกอบต่าง ๆ ที่นำไปสู่การทำสมสมะ โดยเน้นถึงสิ่งพึงยิ่ง เช่น ปัญญาและเมตตา สอดคล้องกับคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้า เรื่องธรรมที่ถือว่าเป็นโลคุตธรรมและการเข้าเกณฑ์สมสมะ การ

ประโยคสรุป - วิริยะธรรมแปดก ๓ (ตอน๒) - หน้าที่ ๓ เกิดด้วยอำนาจสันติ ติ อันรูปหล่านั้นแล ก็เกิดในอุปปาทะนะ แห่งปฏิสนธิฉันนั้นเอง แล้วแม่ในภิญโญนะ แม้ในภูมินะ ก็ฉันเดียว กันกับในอุปปาทะเหมือนกัน ในรูปแล

บทความนี้พิจารณาถึงการเกิดและดับของรูปและจิตว่าเกิดด้วยอำนาจสันติและอุปปาทะนะ โดยเน้นถึงธรรมชาติของรูปและจิตที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว อธิบายถึงการมองดูการเกิดและดับซึ่งเกิดขึ้นหลายครั้งและพิจารณาความ

ปร่ามโคลง - วิสุทธิวิมารพล ปะ ตน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 90 ถูกปลายมิถิ่มกัตไปพลัน อึ่งนี้ (สังขาร) ธรรมทั้งหลายเกิดแล้ว ความแตกดับร่วงล่วงธรรมทั้งนั้นไว้ มันจึงมี ความแตกทำลายเป็นธรรมดา (ในตัวมัน) ไม่ ปนกั

ในบทความนี้เป็นการวิเคราะห์ความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมดารูปและการแตกดับของสังขาร ซึ่งถูกเปรียบเปรยด้วยรูปแบบและวัสดุต่าง ๆ ที่มีอยู่ทั่ว ๆ ไป ตัวอย่างเช่น เหล็ก, ทอง, และหิน การอธิบายนี้ชี้ให้เห็นว่าธรรมด

ประโยค - วิชาธรรมวินัย ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า ๙๑ แดงเรือ ๆ แต้มสูญลงไป ๒-๓ วัน ก็แดงเข้มขึ้น ลงไป ๒-๓ วันอีก แกงจางลง ต่อเนื่อง (เป็นใบอ่อน) มีสีตั้งไปอ่อนแรก ผลิต (ของไม้อื่น ๆ มีเมล็ดเป็นต้น) ต่อไปม

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการเปลี่ยนแปลงของใบไม้ในธรรมชาติ โดยเปรียบเทียบกับสถานะของรูปที่ไม่เที่ยง ในการพิจารณา ตามหลักธรรมของพระพุทธศาสนา แสดงให้เห็นถึงความไม่แน่นอนในชีวิตที่เราต้องเผชิญ เมื่อพิจารณาต่อไ

ประโยค - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า ๙๓ มันในสมอง ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ เป็นอนัตตา" นี่ใด ธรรมทั้งหมดนั้น เสื่อมหมดไปเป็นข้อ ๆ เป็นแดน ๆ ไม่ (อยู่ไป) ถึงข้อนอก ๆ ดัง เมื่อลงทั้งหมดหลายที่ซ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการพิจารณาธรรมที่ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และอนัตตา โดยแสดงหลักการในวิสุทธิกถาที่เน้นเจตนาการวิเคราะห์จิตและความไม่เที่ยงของอาตมัน ทั้งนี้เพื่อให้ผู้ปฏิบัติได้เห็นความจริงของชีวิตและการดำ

ประโยค- วิสุทธิมรรคเปภาคร ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 94 โดยเป็นคู่ (คือ ๒ ชั้น ?) [ขอคืนโสด-โดยเป็นขนะ] ข้อว่า "ขณิกโสด-โดยเป็นขนะ" ความว่า ภิกขุในพระธรรมวันนี้ พิจารณาอาทนิกเปนุว่า ไม่เที่ยงเป็นทุกข์เป็

บทในหนังสือวิสุทธิมรรคเปภาคร ๓ ตอน ๒ แสดงถึงการพิจารณาจิตในระดับต่างๆ ว่าว่ามีลักษณะที่ไม่เที่ยง อันเป็นการแสดงธรรมเพื่อทำความเข้าใจถึงสภาวะของจิตและการไม่ยึดมั่นในรูปแบบของมัน ภิกขุจะต้องพิจารณาทุกขณ

ประโยค - วิสุทธิมรรคแนวภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 95 [ปฏิภาณโจโดลำดับ] ข้อว่า "ปฏิภาณโจ-โดยเป็นคำลับ" ความว่า ภูกูจิณณะ อานนท์ก็ปรุ่ ใม่เที่ยงเป็นทุกข์เป็นอนัตตาแล้ว พิจารณาจิตดวงแรก (ที่พิจารณา)

เนื้อหาในตอนนี้กล่าวถึงการพิจารณาจิตดวงต่างๆ เพื่อเข้าใจถึงความไม่เที่ยงและทุกข์ โดยเริ่มจากจิตดวงแรกแล้วพิจารณาไปยังจิตดวงถัดไปจนถึงจิตดวงที่สิบ การหมุนเวียนในการพิจารณาเพื่อให้เห็นแจ้งในธรรมที่ไม่เท

ปะโยคส- วิจักษิทธรรมกปลาภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ)- หน้าที่ 106 ความเสื่อมไปแห่งเวทมนต์นั้น โดยอรรถก็คือความดับแห่งปัจจัยว่า "ความดับแห่งเวทมนต์อ่อนมีเพราะความดับแห่งวิญญาณ...เพราะความดับแห่ง ตัณหา...เพราะค

เนื้อหานี้ว่าด้วยความเสื่อมแห่งเวทมนต์ ซึ่งเกิดจากการดับแห่งปัจจัยต่าง ๆ เช่น วิญญาณ ตัณหา กรรม และสังสบะ การเห็นวิวปริมาณลักษณะแห่งเวทมนต์ส่งผลให้เห็นถึงความเสื่อมในเวทนา ข้อความยังกล่าวถึงการเห็นควา

ประโยคสรุป - วิจารณ์ธรรมแปลภาค ๑ ตอนที่ ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 107 ขึ้นและลักษณะทีเปรไป จึงเห็นความเกิดและความเสื่อมแห่งขันธ์ ทั้งหลาย อันใด อันนี้เป็นเห็นความเกิดและความเสื่อมโดยมุนาข้อของ เธอ เพราะว่าลั

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ตามหลักพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับความเกิดและความเสื่อมของขันธ์ โดยอธิบายทั้งปัจจัยและขณะในการเห็นความเกิดขึ้นและการเสื่อมไปของสิ่งต่าง ๆ การเข้าใจในธรรมะนี้จะช่วยให้เกิดความหยั่ง

ประโยคสน - วิสุทธิมรรคแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้า ที่ 117 ขณิกามิตโต โอกกันต์กิขิตอุปเพงค์สีตี อุปเพงค์กิขิต ผรนามกิขิต ย่อมเกิดแก่ พระโอวาทนั้นเต็มทั่วสรีระ [ปิสสาธิ] ข้อว่า ปลาสักธิ ก็ได้แก่ปลาสัก

บทความนี้กล่าวถึงพระโอวาทของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับความเบาและความอ่อนของจิตและกายที่ไม่เกิดความกระวนกระวาย โดยให้ความสำคัญกับการปฏิบัติธรรมที่สร้างสรรค์ยิ่งขึ้น พร้อมทั้งพูดถึงปิติและความสุขที่เกิดจากจิต

ประโยค - วิถีธรรมแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้า 122 พุทธ (รู้ไว้ในและคุณ) เมื่อลูปปลิวเสมอเป็นต้นเกิดขึ้นแล้ว ย่อม กำหนดพิจารณาเห็นมันด้วนปัญญาอย่างว่าว่า "โอกาสนี้เกิดขึ้นแก่เรา แล้วละ ก็แค่ว่าโอกาสนี

เนื้อหาสำรวจธรรมะเกี่ยวกับการพิจารณาความไม่เที่ยงและอนัตตาในทุกสิ่ง โดยเฉพาะการเข้าใจว่าโอกาสต่าง ๆ ไม่ใช่ของเราและไม่มีอัตตา ช่วยให้เกิดความเข้าใจและไม่หวั่นไหวต่อความเปลี่ยนแปลงในชีวิต สนับสนุนการพิ

ประโยค - วิถีธรรมรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 123 (คือรู้เท่า) ฐานะ (ที่ตั้งที่เกิดอุปิโรคลา) ๑๐ นี้ พระโยคาจารย์นั้น ย่อมเป็นผู้ฉลาดในมม - ุมุทธิองค์ (ความตื่นอุปิโรคลาอว่าเป็นธรรม) และย่อมไม่

ในบทนี้ได้แสดงให้เห็นถึงการเข้าใจและการกำหนดทางของพระโยคาจารย์เมื่อไม่ถึงซึ่งความฟุ้งซ่าน โดยได้เน้นถึงอุปิโรคทั้ง ๑๐ ประการและการใช้ญาณในการดำเนินตามวิถีของวิปัสสนา การกำหนดนามรูปและปัจจัยที่เกี่ยวข้

ประโยคส- วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 127 ความถูกบีบคั้นอยู่เนื่องนิสัย อาการคือความถูกบีบคั้นอยู่เนื่องนิสัย เป็นลักษณะของความเป็นทุกข์ อนึ่งกล่าว ก็เป็นธรร๗ เช่นกันและหล่ะ ชื่อว่านั้น

บทความนี้เน้นความเข้าใจเกี่ยวกับความทุกข์และลักษณะของอนัตตาตามหลักธรรมในพระไตรปิฎก โดยการพิจารณาความไม่เที่ยงและธรรมชาติของสังขารที่เกิดขึ้นตามกาล การใช้ญาณในการพินิจและมองเห็นตามสภาพจริง โดยที่สติยัง

ประโยค- วิถีพระราช - วิถีธรรมรวมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า ที่ 146 วิถีที่น่าเชื่อถือโดยรอบ เมื่อเธอเห็นอยู่ย่างนั้น ญาณชื่อว่าเทวบญาณ ย่อมเกิดขึ้น ซึ่งท่านหมายถึง กล่าวคำ (บทภาษาฯ) นี้ไว้ว่า [ม

บทนี้พูดถึงการเข้าใจถึงภัยและความเสี่ยงที่เกิดจากการปฏิบัติในชีวิต เช่น อุปปทนะ, รังสีต่างๆ ที่เกิดจากกรรม และธรรมะที่เป็นการหลุดพ้นจากความทุกข์ การทำความเข้าใจเกี่ยวกับปัญญา โดยแสดงให้เห็นถึงภัยของคว