ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 525 / 737

ประโยค - ปฐมสมันต์ปาสาทกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 198 ก็ดี ด้วยกล่าวว่า " ขอภิกษุผู้นับถือพระอรหันต์หลาย จงพักอยู่ใน วิหารหลังนี้ และจงถือเอาปัจจัยวิบวรเป็นต้น." แม้ในข้ออกกว่าวัดที่ อุบาทตั้งไว้บั้น เมื่

เนื้อหาในเอกสารนี้พูดถึงข้อวัตรและธรรมเนียมของภิกษุในวัด การปฏิบัติตนของภิกษุที่อยู่ร่วมกันในไตรมาส ที่ไม่ควรทำตามลักษณะที่ไม่ชอบธรรม และให้มีการปฏิบัติตามคำสอนที่ถูกต้อง เช่น ไม่แสดงธรรม ไม่เรียนธรรม

ประโยคย่อ - ปฐมมณีปสาทกาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 200 นำอัศจรรย์ พระพุทธเจ้าทั้งหลาย ย่อมทรงแสดงธรรมให้ประจักษ์หนอ! ธรรมธาตุ อันพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ทรงแสดงตลอด ยังคง ได้ทำกรรมยังพรายให้ปรากฏ "กิทธรรมว่า พระ

เนื้อหาเกี่ยวกับการแสดงธรรมของพระพุทธเจ้าที่ทำให้เห็นจริง และการกล่าวถึงเหตุและปัจจัยในการทำกรรมแสดงสิ่งที่ปรากฏ รายละเอียดว่าด้วยความเข้าใจและการรับรู้ในศาสนา การมองเห็นธรรมชาติต่างๆ ที่มีการอย่างสม่

ประโยค - ปฐมมันปาสักษาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 213 [บทสรุปปฏิภาณ] คำว่า "ถูกของท่านผู้มีอายุทั่งหลาย ธรรม คือ ปาราชิก ๔ ข้ามเขาถึงนี้สุดแล้วแฉ เป็นคำแสดงถึงปาราชิกที่บ่งแสดง ในปาราชิกทุกสี่นี้นั้นแล แต่ปร

บทความนี้ศึกษาเกี่ยวกับปาราชิก ๔ และอธิบายถึงลักษณะของกลุ่มภิกษาและภิกษุณีที่เกี่ยวข้องกับปาราชิก รวมทั้ง ๒๔ ประเภทที่กล่าวถึงในพระบาลี และความแตกต่างระหว่างผู้มีสภาวะวัตถูวิบัติ เมื่อทำการบรรพชาก็ต่า

ประโยค - ทดสอบสนับปะกำเกาเปล กาด = หน้าที่ 53 ธรรมชาติงไม่ได้เจริญและเจาะ, ภูกุจะจับต้องได้อยู่, อาจารย์บางพวกกล่าวว่า "รัตนะที่เหลือ เป็นอนามส," แต่ในมหาปัจจี ท่านกล่าวว่า "มุกดา ที่เจริญในแล้วดีดี

บทความนี้อธิบายถึงเรื่องรัตนะและสิ่งของในธรรมชาติ โดยอ้างอิงจากคำสอนในมหาปัจจี ซึ่งกล่าวถึงคุณค่าและการใช้รัตนะในทางที่เหมาะสม รวมถึงการกล่าวถึงมูลค่าของสิ่งของในเชิงธรรมะ เช่น การใช้หินลบมิคและสีลา.

ประโยค - ทุติยัมมปสาทิกาาเกลา กาด - หน้าที่ 75 หลายบทว่า มายฺย อิมฺ ภูาวริ อวารียํ ความว่า คุณอยู่อย่างสอย เด็กหญิงนี้ อย่างใช้สอยทองเสมย. ด้วยบทว่า อาหารปาฏิโร พวกสาวของอาชีวกแสดงว่า "การรับรองและกา

ในหน้าที่ 75 ของ ‘ทุติยัมมปสาทิกาาเกลา’ กล่าวถึงการอยู่ร่วมกันในสังคมและความสำคัญของการไม่ทะเยอทะยานในทางโลก มุ่งเน้นถึงความเป็นสมณะที่ดีและการไม่ยึดติดสิ่งของ อีกทั้งพูดถึงพฤติกรรมของพระอุทเทระและการ

ประโยค-ฤดิบูรณ์นาฏศิลป์จานกาเปล ภาค ๑ หน้าที่ 78 แก้ชายอย่างนี้ว่า "เธอจับเป็นหัวขั้วคราว." บ่นติชมทราบว่าต้องส่งทีก็เสสด." [อธิบายหญิง ๑๐ จำพวก] บัดนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า เพื่อทรงแสดงหญิง จำพวกที่ท

บทความนี้กล่าวถึงการวิเคราะห์หญิง ๑๐ จำพวกในนาฏศิลป์จานกาเปล โดยพระผู้มีพระภาคเจ้าได้แสดงให้เห็นถึงธรรมชาติและบทบาทของผู้หญิงในแง่ต่างๆ ซึ่งแบ่งออกเป็น 10 ประเภท เช่น หญิงที่มารดารักษาและลักษณะของการอ

ประโยค - ดูดซับมันปลาสังเกตุแกนปลากด - หน้าที่ 96 เกิดในที่นี้ ถ้าพวกเธอจะให้นำงานบางอย่างนำนาม ควรจะให้นำด้วยอำนาจแห่งหัตถกรรมแล้วฉัน แต่ไม่ควรใช้พวกภูมิฎิษฐ์ หรือ สามารถผู้เป็นอัศว์ให้ทำหัตถกรรม ใน

บทความนี้พูดถึงการดูแลและการคืนของในงานหัตถกรรม โดยเห็นว่าการให้และการรับนั้นมีความสำคัญในบริบทของความสัมพันธ์ระหว่างผู้ทำงานและเจ้าของของ การสนับสนุนและการรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกันนั้นเป็นสิ่งที่ควรใ

ประโยค (ตอน) - จุดอิ่มสมุนไพรลาสากูแปล ภาค 1 - หน้าที่ 145 ถามว่า "ก็ ใครย่อมได้เพื่อจะโจท ใครย่อมไม่ได้?" ตอบว่า "ภิกษุบางรูปชื่อคำของโจทที่พลา ย่อมไม่ได้ เพื่อจะโจทก่อน." ที่ชื่อ โจทกพลา คือ เมื่อพ

บทความนี้กล่าวถึงแนวทางการโจทภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการสนทนาและการรับฟังคำพูดจากภิกษุรูปอื่นๆ พร้อมทั้งระบุว่าสิ่งที่พูดนั้นควรไม่มีเจตนาที่จะทำร้ายผู้อื่น ทั้งนี้ยังระบุถึงความสำคัญของศีลและการรั

ประโยค(ตอน) - ทัศนสมบัติจากกนาสำภาค ๑ - หน้า ที่ 149 ด้วยองค์ ๕" และว่า "คู่ก่อนอุบาสี! ภิกษุโจทก์ประสละโจท ผู้อื่น พิจารณาธรรม ๕ อย่างในตนแล้ว โจทก์อื่น" ดังนี้ แล้ว กล่าวลักษณะอธิกรณ์ ธรรมเนียมของโ

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการพิจารณาธรรม ๕ อย่างและการแสดงลักษณะอธิกรณ์ในกรณีของโจทก์และจำเลย โดยมีการอภิปรายในที่ประชุมเพื่อให้ความพอใจแก่ทุกฝ่าย ผ่านการวิจัยและอธิบายถึงธรรมเนียมที่เกี่ยวข้องกับผู้สงฆ์ แล

ประโยค(ฎ) - ดูตัวสมุนปลากากาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 150 ท่าน ๆ เถิด " ให้แสงหาหพระธรรอเอง แล้วพึงระลึกอธิกรณ์นั้น โดยธรรม โดยวิธี โดยสัตถุคฤษ ซึ่งเป็นเครื่องระลึกอธิกรณ์นั้น ก็โดยธรรมวิธียและสัตถุคฤษนั้น

บทความนี้สำรวจวิธีการสอบสวนในแวดวงกฎหมาย โดยมีพระวิญญาณเป็นกลางในการตัดสินใจเกี่ยวกับความจริงและการพิสูจน์ แต่ระดับการศึกษาและความเข้าใจของโจทย์และจำเลยก็มีบทบาทสำคัญในการตัดสินใจเมื่อมีการถามตอบ พูดถ

ประโยค - ทุตตะสมันต์ปาสากนกเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 152 เลิก ภญุ๒ รูปผู้เป็นความกันในอรรถคดี ได้จ้องคำให้เป็นไป. รูปหนึ่งไม่ให้ปฏิญญาโดยปฏิสรว่า "แม้อันนี้ก็ไม่มี ถึงเรื่องนั้น ก็ไม่มี." คงนั้น เมื่อปฐมยาม

ในช่วงนี้ของทุตตะสมันต์ปาสากนกเปล พระเถระได้ร่วมสนทนาเกี่ยวกับการสืบสวนความบริสุทธิ์ของบุคคล และการต้องใช้วิจารณญาณในการตัดสินใจ โดยมีการกล่าวถึงบทบาทของผู้โจทก์และจำเลย การตีความจากพระวินัยมีความสำคั

ประโยค (๓) - ทัศนสมันปาสกากาแปล ภาค ๑ - หน้า 155 ๒ อย่าง คือ ในความจริง และความไม่โกรธ ข้อว่า อุปปน นาม นิ อิมมุตา พุทธมาธิยา จาฆุย๋ มีความว่า แม้ใจแห่ง เราจะพึงให้บุคคลผู้นั้นเคลื่อนจากความประพฤติ อ

เนื้อหาในหน้านี้ส่งเสริมให้ผู้อ่านเข้าใจถึงการพิจารณาในธรรมะ ว่าด้วยความจริงและความไม่โกรธ อธิบายเกี่ยวกับคำศัพท์ในพระพุทธศาสนาและวิธีการที่สามารถใช้ในชีวิตประจำวันการพูดถึงคุณสมบัติของบุคคลในทางธรรม

ประโยค(ตอน) - จุดเดียวมันเป็นปลาสากากแปลก ภาค ๑ หน้า 164 ที่เดียว ไม่มีการขอ โอกาสสำหรับกลมผู้พัก โบสถและปวรณา แค่ พึงรู้ชенніการพัก ดังนี้: ก็เมื่อสายยังไม่เลย เอกธน นี่ว่า สุดาจ มา ภนุ ส ฟุตบอล สดี

การพักในโบสถ์และปวรณาต้องมีการกำหนดโอกาสชัดเจน โดยไม่ให้มีการขอหรือรอคอยในเรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระธรรม สำหรับคนที่อยู่ในธรรมควรเข้าใจถึงการกำหนดอาบัติที่เกิดขึ้นเมื่อมีโอกาส แม้ว่าจะไม่มีการเจ

ประโยค (ตอน) ดูถอดสมันปลาสกอกแกะกาเปล่า ภาค ๑ หน้าที่ 186 "วัตถุ주ะทำความแตกแยกกันมี ๑๘ อย่าง" ถึงภาควัตถุูเหล่านั้น มาแล้วในขั้นตอนโดยนัยเป็นต้นว่า "คุ้กก่อนอุบาส" ภูมในธรรม- วิ้นวันนี้ ย่อมแสดงธร

เนื้อหานี้กล่าวถึงวัตถุทั้ง 18 อย่างที่สามารถสร้างความแตกแยกในธรรม โดยอธิบายถึงเหตุและกรรมที่เกี่ยวข้อง รวมถึงการจับสลากและการกระทำที่แตกต่างกันที่จะนำไปสู่การทำลายสงฆ์ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงคำสอนจากพระ

ประโยค(ตอน) - จุดเชสมต้นปลากากาแปลภาค ๑ - หน้าที่ 187 ต่อหน้า. คำว่า ยศุณฎี มีความว่า แม็กฐหล่าใด ได้ย่อว่า "พวกภิญญาในบริหารชื่อนั้น ถืออธิฎฐานอันเป็นไปเพื่อความแตกกัน ยกอย่างอยู่" คำว่า สมตายสมา

บทความนี้พูดถึงความหมายของคำในพระไตรปิฎกที่เกี่ยวกับการอยู่ร่วมกันในสงฆ์และหลักการที่นำมาซึ่งความสงบสุข เช่น การปรองดองและความเป็นหนึ่งเดียวกันในธรรมะ และยังอธิบายถึงความสำคัญของการมีอุเทคในการดำเนินช

ประโยค (ตอน) - ดูรดส่วนปกากาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 195 สังฆาทิสสสจบาบที่ ๑๒ ทุพพจิสิกขบทธวรรณฉาน ทุพพจิสังเวลาว่า เตน สมนยน พฤโธ ภควา เป็นดัง ข้าพเจ้าเล่าต่อไป - ในทุพพจิสกาบนั่น มมิณฉินดังนี้ :- [แก้อ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสอนในทุพพจิสิกขาบท รวบรวมคำอธิบายจากพระฉันนะและแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการละเมิดทางกาย วาจา และจิตใจ ในส่วนนี้มีการกล่าวถึงความหมายของคำและการแสดงออกถึงความนอบน้อมในคำสอนของพระพุทธองค

ประโยค (ตอน) - ดูฑ์ส่วนปาฐกถาแปลภาค ๑ หน้า ๑๙๗ บทว่า โทวามอสุราคณธ์ คือ (ด้วยธรรม) อันกระทำความ เป็นผู้ว่ายาก อธิบายว่า "ก็ธรรมทั้งหลายเหล่าใด ย่อมทำบุคคล ให้เป็นผู้ว่ายาก เป็นผู้ประกอบด้วยธรรมเหล่าน

บทความนี้อธิบายถึงธรรมที่ทำให้บุคคลกลายเป็นผู้ว่ายาก เช่น ความปรารถนามาก ความโกรธ และลักษณะนิสัยอื่น ๆ ที่ส่งผลต่อการพัฒนาตนเอง ผ่านการศึกษาและการเข้าใจธรรมเหล่านี้ ผู้ที่หลีกเลี่ยงการปฏิบัติตามหลักธร

ประโยค (๓) - ดูอีสต์มนต์ปลากากเขาปลาภ ภาค ๑ - หน้า ๒๐๑ มีความละอาย เพราะว่า ภญูสุวสวัสดีและปุ่นพุสกะเหล่านั้น เป็น ภญูสุวพักคี่ชั้นหัวหน้า แห่งภญูสุวคี่ทั้งหลาย [ประกฤทธิพาภญูพักคี่] ได้ยินว่า ชน ๕ คน

บทนี้กล่าวถึงการรวมตัวของภิกษุ 5 คนในกรุงสาวัตดีที่ปรึกษาเกี่ยวกับการบวชและการทำกิจกรรมที่เกิดขึ้น โดยเน้นถึงความสำคัญของการอยู่ร่วมกันและสร้างความเจริญให้กับแคว้นกาสิและโคศล รวมไปถึงการปลูกฝังคุณธรรม

ประโยค(๑) - ทิวดเสนตดสาภากาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 203 ไม่เคยมีใครทำด้วย ย่อมพากันยึดอาชาบนที่รองบัญญัติไว้แล้วด้วย เพราะเหตุนัน พระธรรมสังขาะกะทังหลายจึงกล่าวว่า อลุซชิโน ํ ปาฎิโมกุฏิ ดังนี้ บทว่า เอวรุป

เนื้อหานี้พูดถึงการประพฤติดีและการปฏิบัติตามคำสอนในพระธรรม ซึ่งเน้นถึงความสำคัญของการทำดีและการปลูกไม้ดอก โดยใช้คำอธิบายถึงการกระทำที่ถูกต้องและไม่มีมารยาทที่อาจส่งผลเสียต่อผู้อื่น การทำสิ่งดีควรมีการ

ประโยค - ทุเรียนส่วนปาปากะเปลือก ภาค ๑ - หน้า 211 ดอกกรรมณีกรมเป็นต้น ด้วยชื่อไม้ และกระทํ่าให้เหมือนฉัตรฉัตร. ดอกไม้ที่ทำอย่างนั้นโอพารื่นนักแส. ก็การที่จะผูกนามไว้ที่เพศธรรมาน เพื่อเสียดอกไม้ดีก็ จ

บทความนี้กล่าวถึงการจัดและทำดอกไม้ในวัฒนธรรมไทย โดยอธิบายเทคนิคต่างๆ รวมถึงการเสียบและมัดดอกไม้ รวมถึงการสร้างสรรค์จัดดอกไม้ในพุ่มและช่องต่างๆ โดยให้ความสำคัญกับการทำดอกไม้ที่ถูกต้องและเหมาะสม.