หน้าหนังสือทั้งหมด

อุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎก
227
อุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎก
262 อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ม้าอาซาในโยมที่ไม่กลัวงงปัก การถูเทด้วยปักที่ชมและที่ผิวหนัง แต่พอกถักด้วยปักถึงกระดูกหัวไหว สันนิษฐาน จะเจาะให้ฆ่างอะไร เปรียบเหมือนบุรุษอาชาในยุคประสม ทุกข์นันก็ล
บทคัดย่อนี้กล่าวถึงการเปรียบเทียบในพระไตรปิฎกที่สะท้อนถึงคุณสมบัติและคุณธรรมของบุรุษ อาทิ การเปรียบเทียบเมื่อต้องเผชิญกับภัยและการใช้ชีวิตอย่างมีสติ ในเรื่องของการฟังและการดำเนินชีวิต ผู้ริเริ่มให้รู้
อุปมาดูปัมจากพระไตรปิฏก
229
อุปมาดูปัมจากพระไตรปิฏก
๒๒ อุปมาดูปัมจากพระไตรปิฏก ๑. ฉลาดในฉาน คือ มีศีล ๒. ยิงลูกศรไกล คือ การพิจารณาขบฉันตรงรูปล เป็นต้นตามความเป็นจริง ๓. ยิงไม่ผิด คือ การรู้จุ๊กทุกข์ เป็นต้น อันเป็นหลักอริยัล ๔ ๔. ทำลายกองขนาดใหญ่ คือ
บทความนี้นำเสนอการอุปมาจากพระไตรปิฏกเกี่ยวกับคุณสมบัติและการปฏิบัติของภิกษุในทางธรรม โดยให้อุปมาเป็นภาพลักษณ์ที่ชัดเจน เช่น การทำลายวิชา การปรารภความเพียรภิกษุ การมีศีล และการเจริญในอาจารคุณ ศีลคุณ วั
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
230
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑. ภิกษุวรรคงาม คือ มีศีล สมาทานในศาลาขาว ๒. ภิกษุเข้มแข็ง คือ มีความเพียร ๓. ภิกษุมิชเชวา คือ รู้ทันถึงความเป็นจริงในอริยสัจ ๔ องค์ ๓ แห่งพ่อค้าที่ได
เนื้อหาเกี่ยวกับอุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎกได้อธิบายถึงคุณสมบัติของภิกษุที่ดี รวมถึงความสำคัญของการศึกษาและการปฏิบัติในธรรมซึ่งเป็นแนวทางสู่ความสำเร็จ และ บรรลุคุณในธรรม นอกจากนี้ยังยกตัวอย่างการซื้อขายท
การอุบาสนไหมสจากพระและบทบาทของภิกษุ
232
การอุบาสนไหมสจากพระและบทบาทของภิกษุ
๒๓๑ อุบาสนไมสจากพระใคร่ครวญ เลี้ยงชีพด้วยวิชาชาดดาวดุงฤทธิ์ เรียกว่า เบญหน้าฉัน เลี้ยงชีพด้วยการทำหน้าที่เป็นตัวแทนและผู้สื่อสาร เรียกว่า มองดูทีใหญ่ฉัน เลี้ยงชีพด้วยวิชาชาดอั่วยวะ เรียกว่า มองดูทีอ่
ข้อความนี้พูดถึงการถูกต้องในหน้าที่ของภิกษุ โดยยกตัวอย่างจากคำสอนของพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับการอยู่อย่างมีคุณธรรมและหนทางในการก้าวเข้าสู่สกุล. พระพุทธเจ้าได้สอนให้ภิกษุระลึกถึงการทำหน้าที่ของตน โดยไม่แสวง
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
233
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
23๒ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก 5. ลักษณะของกิฆูมิผิด 5.1 ความตริกทังหลายกับความคะเนองอย่างเลวทรามเหล่านี้ ได้ครองบังเรืองอุอิบซ เป็นบรรพชิต เหมือนกับบุตรของคนสูงศักดิ์มีฐานะมาก ทั้งได้กลายวิชาชาญฉรรถฉร
เนื้อหานี้นำเสนอการใช้ความเปรียบเทียบในพระไตรปิฎกซึ่งมีการเปรียบกิขูมักจะถูกตีความว่าต่ำต้อยและไม่สามารถเจริญเติบโตได้ เช่นเดียวกับผ้าเปลือกไม้ที่ไม่ว่าใหม่หรือเก่ามักจะมีความหมายเปรียบได้กับความไม่คง
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
238
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
๒๕๗ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ภาพประกอบเป็นภาพแสดงให้เห็นช้างและสิงโตในป่า ๑. ผู้แสดงธรรม ๑.๑ เราจักกล่าวให้แจ่มชัด ประหนึ่งยกพระฉัตรพันดวง พระอาทิตย์พันดวงขึ้น ประหนึ่งตามประทีปป่านี้พันดวงที่ส่อง
บทความนี้กล่าวถึงการใช้บริการอุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก เพื่อสอนความเพียรและความมั่นคงในทางธรรม โดยเน้นการแสดงธรรมให้ผู้อื่นรู้ถึงนรก สวรรค์ และนิพพาน พร้อมตัวอย่างการอธิษฐานที่เกี่ยวข้องกับการบรรลุ เป็
อุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎก
242
อุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎก
๒๓๙ อุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎก ภาพ: ภูเขา ๑. ธรรมชาติดงจิต ๑.๑ เมื่อจิตพลังออกนอกทาง คือ จิตหมุนไปอารมณ์ต่างๆ เพราะเว้นจากสมาธิ... ท่านเหล่านี้ขาดสมาธิ เป็นเหตุที่จะจะได้โอกาส เปรียบเหมือนลิงในป่ากระโ
บทความนี้นำเสนออุปมาอุปมัยเกี่ยวกับการทำงานของจิตในทางธรรมจากพระไตรปิฎก โดยอธิบายถึงธรรมชาติของจิตที่ขาดสมาธิ เปรียบเทียบกับลิงในป่า การจับไม้ และร่างกระดูกที่เป็นที่อยู่ของจิต พร้อมกับการอธิบายถึงควา
ความสำรวมและการดูแลจิตใจ
244
ความสำรวมและการดูแลจิตใจ
222 อุบาอุฒไม่จากพระใครอภัก 2.8 ฝนยอมร่างเรือนทีมมิได้ดี ฉันใด รากย่อมเสียจิตแรงที่ไม่ได้บรมแล้วได้ ฉันนั้น ฝนย่อมร่างเรือนทุ่มดีแล้วไม่ได้ ฉันใด รากย่อมเสียจิตแท้ที่บรมดีแล้วไม่ได้ ฉันนั้น. ข.ร. (อ
บทความนี้สำรวจความสำคัญของการรักษาจิตใจและการมีสติในชีวิตประจำวัน โดยอ้างอิงถึงแนวทางจากพระบาลี ที่เน้นการสำรวมระวังเมื่อแสวงหาบิณฑบาต และการไม่เกี่ยวข้องกับกามรมณ์ เพื่อให้จิตผ่องใส และการมีสติในทุกข
การศึกษาบำเพ็ญเพียรในพระไตรปิฎก
245
การศึกษาบำเพ็ญเพียรในพระไตรปิฎก
22 ๕๔ อุปําปปมิยมจากพระไตรปิฎก ๓.๕ กุลบุตรผู้ต้องการศึกษาบำเพ็ญเพียร ถึงความสำรวมในวาจาทั้งสองเหล่านี้ (โสตทวารและากายวาร) จำทำที่สุดแห่งชาติ สรณะ มะนะได้ดิบพลมีเดียว เปรียบเหมือนรุ่งแจ้งของเทือจอจาย
เนื้อหาของบทความนี้อธิบายถึงหลักการบำเพ็ญเพียรและการสำรวมในวาจาของพระไตรปิฎก โดยเน้นให้เห็นความสำคัญของการรักษาอินทรีย์และการมีสติในชีวิตประจำวัน ซึ่งมีการเปรียบเทียบธรรมแห่งการฝึกฝนเพื่อความเจริญแห่ง
การเปรียบเทียบธรรมในพระพุทธศาสนา
248
การเปรียบเทียบธรรมในพระพุทธศาสนา
๒๗ อุปมาดูไม่จากพระใครครูภูฏ โมหnakลนแล้ว ถ้าเมริปอันจักวิธูอาจจะแจ้ง ซึ่งมีประมาณน้อย มาปรากฏในจักของอภิภพหรือ ภิภพนั้น ก็ยังครอบงำจิตของภิภพหรือภิภพนั้นได้. สง.สพท. (พุทธ) มก. ๒๕/๔๕ ๔.๘ อินทรีย์ทั้ง
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการเปรียบเทียบธรรมในพระพุทธศาสนา โดยใช้รูปแบบของการเปรียบเทียบและอุปมานิยายในการอธิบายแต่ละประเด็น เช่น อุปมาเกี่ยวกับจิตใจที่ต้องถูกควบคุมและฝึกฝนเพื่อไม่ให้เกิดความทุกข์ และการ
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
257
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
๒๕๔๓ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๒.๒๖ สัตว์กำหนดแล้วด้วยราคะ ย่อมไปส่องแสงตนหา เหมือนแมงมุดตกไปยึดที่ตัว ทำไว้เอง ฉันนั้น ธรรมนั่นหลายต่อแสตนหาเบื้องนี้แล้ว เป็นผู้หมดห่วงใย และวันทุกข์ทั้งปวงไป.
บทความนี้นำเสนอการอุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎกที่อธิบายถึงความรุนแรงของราคะและโทษของการครองเรือน โดยใช้การเปรียบเทียบกับสัตว์และธรรมชาติ บรรยายถึงความยากลำบากในการละทิ้งความผูกพันอย่างการมีบุตรหรือภริยา แ
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
261
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
๒๖๐ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๔.๓๗ พระฉันทธมีกำลัง พระอาทิตย์มีกำลัง สนุนพราหมณ์มีกำลัง ฝนแหงสนพรหมมีกำลัง หญิงมีกำลังยิ่งกว่ากำลังทั้งหลาย. ๔.๑๘ สตรีได้ออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิตในธรรมวินายใด ธรรมวิน
เนื้อหานี้พูดถึงอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎกที่แสดงถึงกำลังของพระอาทิตย์และความสำคัญของหญิงในสังคม โดยเปรียบเทียบกับความที่สามารถดำรงชีวิตได้แม้ในสภาพต่าง ๆ พร้อมทั้งความไม่แน่นอนในความรักและคำพูดที่มีมาจา
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
268
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
๒๖๗ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก พระนครเสนอทูลตอบว่า ร่างกายไม่ใช่เป็นที่รักของบรรพชิตทั้งหลาย แต่บรรพชิตทั้งหลายรักษาร่างกายไว้ เพื่ออนุรักษ์พระมหากรุณา อันว่าด้วยเปรียบเหมือนแผล บรรพชิตรักษาร่างกายไว
เนื้อหาเกี่ยวกับอุปมาอุปไมยที่สอนให้เห็นถึงความสำคัญของการรักษาร่างกายและการเจริญภาวนาเพื่อความเพียรที่ตั้งใจในธรรมตามพระไตรปิฎก เปรียบเทียบกับการดูแลแผลและการฝึกฝนให้เหมือนรถรางที่มีความมั่นคงในการเด
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
270
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
๒๙ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๗.๔ พระเจ้าเถรรุมิหราซ ผู้นอบอิ่มดีในทิศทางภาชนะดานแล้ว ทรงสละราชสมบัติออกบรรพชา อุปมาดังเครื่องชั่งตราชั่ง สลัดตัดเครื่องชั่งไปได้ ฉะนั้น ขุ. ชา. (พุทธ) มค. ๑๖/๒๓ ๘.๕ ธร
พระไตรปิฎกจัดทำอุปมาอุปไมยเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตในเส้นทางพระธรรม โดยเปรียบเทียบลักษณะต่างๆ เช่น พระเจ้าเถรทรงสละราชสมบัติ เปรียบเสมือนเครื่องชั่งที่ถูกทำลาย และความเพียรของภิกษุที่ควรประพฤติพรหมจรรย์
อุบามาอุบไมจากพระไตรปิฎก
280
อุบามาอุบไมจากพระไตรปิฎก
๒๗๙ อุบามาอุบไมจากพระไตรปิฎก ๓.๒ ธรรมดาสัตว์เหล่าอื่นจะมีกรรมชวดฟัดเอาทันข้างบน เอาศรีษะลงข้างล่าง ผ่านช่องคลอดเสวยทุกอย่างใหญ่หลวง อุปมาเหมือนตกลงไปในหนองสิ่งตัวร้อยคน หรือเหมือน ช้างที่เขาดอออกจากช
เนื้อหานี้มีการอธิบายความทุกข์ของสัตว์และคนผ่านคำเปรียบเทียบในพระไตรปิฎก เช่น การเปรียบเปรยถึงต้นไม้ไม่มีพิษเป็นที่อยู่ของโรค และอธิบายถึงอาการเจ็บที่เกิดจากกรรมที่กรรมชวนให้มากเอนเอียงไปสู่โทษ ทั้งนี
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
288
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
๑๒๙ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ดูดก่อนภิทษักหลาย เมื่อภิทษเจริญภาวนาอยู่ฉันนั้นเหมือนกัน แม้จะไม่รู้อย่างนี้ว่า วันนี้อาจจะของเราสิ้นไปเท่า นี้ เมื่ออายุสิ้นไปเท่า นี้ หรือเมื่อจบสิ้นไปเท่า นี้ แต่จริ
บทความนี้กล่าวถึงเนื้อหาจากพระไตรปิฎกโดยใช้การอุปมาอุปไมยเพื่อสื่อความหมายในการเจริญภาวนาและการเข้าถึงมรรคที่บริสุทธิ์ การเดินตามทางที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ชี้นำ และการเข้าถึงจิตวิญญาณที่สูงส่ง ผู้เข
ความเพียรในพระพุทธศาสนา
294
ความเพียรในพระพุทธศาสนา
๒๗๙ อุบมาตุไม่จากพระไตรปิฎก ๒.๗ บุคคลเมื่อกระทำความเพียร แม้จะตายก็ถือว่า ไม่เป็นหนีใหม่มาดี เทวดา และบิดามารดา องค์บุคคลเมื่อทำอย่างลูกผู้ชาย ย่อมไม่เดือดร้อนในภายหลัง ข.ซอ. (โพร มค. ๓๒/๗๕ ๒.๘ พญ
บทความนี้เกี่ยวกับความเพียรในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างจากพระไตรปิฎกที่กล่าวถึงคุณค่าของความเพียร เช่น การกระทำความเพียรไม่ว่าจะเป็นในสถานการณ์ใดก็ถือเป็นสิ่งสำคัญของการบรรลุพระสัมโพธิญาณ การเปรียบเที
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
295
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
25 อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก 2.14 ไก่ย้อมตื่นแต่เช้า ฉันใด ภิกษุผู้ปรารถนาความเพียรก็ยึดตื่นแต่เช้าทำความสะอาดวัดน้ำดื่ม น้ำใช้ระหว่างกาย สวดมนต์บทธรรมอีกครั้ง ฉันนั้น มิสิล. ๒๓ 2.15 ธรรมดาเ
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎกนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับความเพียรในการปฏิบัติธรรมของภิกษุ เช่น การตื่นแต่เช้าเพื่อดูแลวัด การฝึกสติ และการมีความมุ่งมั่นในอำนาจอรหันต์ ทั้งหมดนี้สอนให้เห็นถึงความสำคัญของการทำความ
อุบาสนาไม่จจากพระไตรปิฎก
298
อุบาสนาไม่จจากพระไตรปิฎก
๒๐๙๗ อุบาสนาไม่จจากพระไตรปิฎก ๓.๑ ธรรมดากระแตเมื่อพบคัตกุ่ยอ่อนพอกหางขึ้นให้เนน้อยเพื่อออกสู้กัตต ถ้าใด ภิกษุ ผู้ปรารถนาความเพียรก็นั้น เมื่อเกิดคัตกุ่ย คือ กิเลสขึ้นก็พองหาง คือ สติปัฏฐานให้เนน้อยขึ
เนื้อหานี้กล่าวถึงการปฏิบัติธรรมที่สำคัญในพระพุทธศาสนา โดยใช้สติปัฏฐานเป็นเครื่องมือในการเอาชนะกิเลส ซึ่งแบ่งออกเป็นบทเรียนจากพระสุปบุณณกเถระ และพระอนุรุทธเถระ ที่เน้นถึงความสำคัญของสมาธิและการรักษาคว
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
299
อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก
234 อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๓.๗๗ บรรดินทางไกล เกิดมีคนป้องร้ายเขาขึ้นที่สองข้างทาง เขาจึงเกิดความหวาดเสียว เพราะถูกคนป้องร้ายขึ้นเป็นเหตุ ฉันใด ดู ก่อนอุปมา ฉันนั้นเหมือนกันแล ความหวาดเสียวเ
อุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎกชี้ให้เห็นถึงผลกระทบของความหวาดเสียวและความเพียรต่อสมาธิ โดยแสดงถึงการเปรียบเทียบกับเรื่องราวที่เข้าใจง่าย เช่น การเดินทางไกลที่ต้องเผชิญกับความป้องกันรอบด้าน ซึ่งอุปมาเหล่านี้ส