ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2266 / 3076

ประโยค - พระอิทธปฏิฆาถุภัทร คบภ ๒ - หน้าที่ 93 เหตุนี้ ความประมาท จึงชื่อว่าเป็นทางแห่งมิจฉา คือย่อมนำเข้า ความตาย บทพระคาถาว่า อุปมุตตา น มินิตต์ คำว่า ค็ยส์ประกอบ ด้วยสติ ชื่อว่า ผู้นิประมาทแล้ว ใคร

บทความนี้กล่าวถึงความประมาทว่าเป็นทางแห่งมิจฉา ส่งผลให้สู่ความตาย และให้คำแนะนำเกี่ยวกับการเจริญอุปบ่มลักษณะที่จะช่วยให้เข้าใจทางมรรคและผล อธิบายความแตกต่างระหว่างผู้ประมาทกับผู้ไม่ประมาท รวมถึงพระคาถ

ประโยค-พระธรรมปิฎกถามแปล ภาค ๒ หน้าที่ 94 ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น แม้ผู้เป็นบรรพชีพ ดั่งจิตดวงหนึ่งไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ที่ตายแล้วนั้น สัตว์ผู้ประมาณแล้วนั้น จะเป็นผู้มีอะไรเป็นเครื่องกระทำให้ต

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการแผ่ลอออกจากวัฏฏะในหลักธรรมของพระพุทธ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการประมาณและไม่ประมาณในการพัฒนาปัญญาของบุคคล บอกถึงการต่างระหว่างผู้ที่มีความประมาณว่าเป็นเหมือนคนตาย และผู้ที่ไม่มีควา

ประโยค – พระภิรมณ์ทัศรติกาแปล ภาค ๒ หน้า ที่ 95 ว่ เป็นธรรมเครื่องโจรของพระอริยะทั้งหลาย คือ พระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้าและสาวกของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย สองบทว่า เต มาฆิโร คำว่า คำว่า ผู้ประพฤติไม่ประพ

บทความนี้วิเคราะห์พระภิรมณ์ทัศรติกาแปล ภาค ๒ ซึ่งพูดถึงธรรมเครื่องโจรของพระอริยะ ทั้งพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และสาวก เรื่องความเพียรและสมาบัติ ๘ เป็นประเด็นสำคัญ พร้อมกล่าวถึงการปฏิบัติที่ต้องมี

ประโยค - พระบรมปฐมกถา ภาค ๒ - หน้า ที่ 96 การถกต้องมี ๒ คือ ญาณผสาน (การถกต้อง คือ ญาณ), วิปากผสาน (การถกต้อง คือ วิปา). ในผสาน ๒ อย่างนั้น มรรย ๔ ชื่อว่า ญาณผสาน ผล ๔ ชื่อว่า วิปากผสาน ในผสาน ๒ อย่า

การถกต้องแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ญาณผสาน และ วิปากผสาน ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับมรรย ๔ และผล ๔ เป็นสิ่งที่สำคัญในพระพุทธศาสนา พระบรมปฐมกถา เสนอมุมมองเกี่ยวกับการเรียนรู้และการปฏิบัติ โดยเฉพาะการทำความเข้า

ประโยค - พระอิฐมปัถวัฏฐกถา ภาค ๒ - หน้าที่ 97 ๒. เรื่องกามฉปาฏิ [๑๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระราชฐาน ทรงปรารถนาศึกษา ชื่อกามฉปาฏิ ศรีพระธรรมเทวนิยมว่า "อุปานโต" เป็นต้น. [กามฉป

บทนี้กล่าวถึงการศึกษาภายใต้พระโชติอย่างมีสติ โดยเล่าถึงโรคภัยที่เกิดขึ้นในบ้านเศรษฐี และการหลีกหนีของคนในครอบครัว เพื่อหลีกเลี่ยงภัย พวกเขากลับมายังบ้านเดิมหลังจาก 10 ปี ซึ่งไม่มีใครจำพวกเขาได้เนื่องจ

ประโยค- พระจันทร์ถูกฉีกแผ่น ภาค ๒ - หน้าที่ 98 เป็นเด็ก กลับมาในกาลมีผมและหนวดขึ้นจริง. เขาไปสู่ที่ฝั่งทรัพย์ ด้วยสามารถแห่งเครื่องหมายอัคนารดาและบิดา ให้ไว้ ทราบว่าว่าทรัพย์ไม่เสียหาย จึงคิดว่า "ใคร

ในหน้าที่ 98 ของพระจันทร์ถูกฉีกแผ่น ภาค ๒ มีการนำเสนอเรื่องราวของเด็กหนุ่มที่กลับมามีรูปลักษณ์ที่แตกต่าง ขณะที่เขาพยายามหางานทำและเสี่ยงโชคในชีวิต พบว่ามีคนต้องการให้เขาช่วยงานในลักษณะต่างๆ เช่น การปล

ประโยค - พระบิณฑบาตฎีกาภาษา ๒ - หน้า ๑๙๙ [พระเจ้าพิมพิสารทรงทราบฐานะของกุมารโมสก] อยู่มาวันหนึ่ง พระราชาทรงพระนามว่า พิมพิสาร ได้ทรงดับ เสียงของเขาแล้ว ก็ถามเธอได้เป็นผู้ทรงงานเสียงร้องของสัตว์ ทั้งปว

บทบันทึกเกี่ยวกับพระเจ้าพิมพิสารที่ทรงสอบถามเกี่ยวกับผู้ที่มีเสียงร้องดัง และได้รู้จักกับกุมารโมสกที่เป็นมนุษย์กำพร้า และการตัดสินใจของพระราชาเกี่ยวกับเขานั้น แสดงให้เห็นถึงมุมมองในยุคนั้น ในการประเมิ

ประโยค๒ - พระรัชทาอุทิศถวายแปล ภาค ๒ - หน้า 100 พระราช รับสั่งให้พระราชทานทรัพย์พ้นหนึ่งแก่นางแล้ว นางรับพระราชทานทรัพย์นั้นแล้ว ให้จ่านผ้าอ่อนข้างเก่าผืนหนึ่ง ออกจากพระราชนฤเทียรพร้อมกับธิดานั้น เป็

ในบทความนี้บรรยายถึงการพระราชทานทรัพย์ให้กับนาง และการเดินทางของนางไปยังเรือนหลังหนึ่งเพื่อพักผ่อน การพูดคุยกับเจ้าของเรือนและการเตรียมอาหารสำหรับนายของนาง เรื่องราวแสดงถึงความเหน็ดเหนื่อยของการเดินทา

ประโยค๒ - พระธีรมปัทโจถูกกวาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 101 ดัมในราชสกุล ได้ให้แก่กุ่มมโสกผู้มาจากป่า ครั้นทราบ (ว่า) เขาบริโภคแล้ว ถึงความเป็นผู้มิจฉาบง จึงพูดว่า "นายจ่า ฉันทั้ง ๒ เป็นผู้มึือสอ" ขอพักอยู่ใ

บทที่นำเสนอเกี่ยวกับการใช้ชีวิตของตัวละครในเรือนที่เกิดการพูดคุยและการตั้งคำถามเกี่ยวกับความเป็นมิตรในชุมชน สะท้อนความซับซ้อนในความสัมพันธ์ระหว่างนายจ่าและกุ่มมโสก โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่มีปัญหาและความ

ประโยค๒ - พระอรหันต์ถูกอปลแก้ภาค ๒ - หน้าที่ 102 เขาลูกนี้ได้ ก็คืพูดว่า "ฉันจะทำอะไรได้ ? บัดนี้ จักไปไหนได้ ? ฉันเป็นผู้ถูกกลาวแกทำไมให้เป็นเจ้าของแห่งเตียงเป็นที่นอนเสียแล้ว." นางสมม ปลอบว่า "จัด a

เรื่องเล่าถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระอรหันต์และนางสมม ที่แสดงถึงความรักและการสนับสนุนในครอบครัว โดยมีการสื่อสารที่แสดงถึงการดูแลและความห่วงใยระหว่างตัวละคร การที่นางสมมเข้าไปช่วยเหลือกิจและทำให้เขารู้สึ

ประโยค - พระบรมปฏิทธุฤกษ์ภาค ๒ - หน้า 103 แต่พระราชาว่า "ขอแต่สมมติเทพ ขอฝาอองสุริยบาท จงรับสัง ให้การโหมนาว่า 'ขออายารภูรั้ง (จัด) ท่านหรสงใน (ยาน) ถนนแห่งคนรับจ้องอยู่ ก็ดนได ไม่จัดทำหรสงในเรือน สิ

ในบทนี้ พระราชามีการสั่งให้จัดทำหรสงในถนนแห่งคนรับจ้าง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสนับสนุนโดยแม่ยาย ถึงแม้จะมีความกังวลเกี่ยวกับความสามารถในการทำงานนี้ ผู้ดำเนินการจำเป็นต้องปฏิบัติตามคำสั่งของพระราชา แม่ยาย

ประโยค๒ - พระธัมม์ปัทธถูกถ่ายทอดไว้ภาค ๒ - หน้าที่ 104 แม่อีก นางกสิส่งหาปลามาแม่เหล่านี้ไป (ถวาย) แดพระราชา, โดยมากล่วงไป ๒-๓ วัน ก็ส่งข่าวไป (ถวาย) อีกว่า "บัดนี้ขอ ฝาละองอภิษณะพระบาท ทรงส่งบุณฑิมา

กล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในภาค ๒ ของพระธัมม์ปัทธ เมื่อบุณฑิมาได้รับคำสั่งจากพระราชาให้ไปตามหาญาณุโสก ผู้ไม่ต้องการไป ตามเรื่องราวที่ต้องเผชิญหน้าและการโต้ตอบของนางกสิส่งที่มาช่วยในการตามหาบุคคลนั้น

ประโยค - พระบรมโพธิสมภาร- ภาค 2- หน้าที่ 105 "เจ้าหรือ ? ชื่อภูโมสก." ภูโมสก. ข้แต่สมติทิพ พระเจ้าข้า. พระราชา. เพราะเหตุไร เจ้าจงปิดทรัพย์เป็นอันมากไว้ ใช่ฉอ? ภูโมสก. ทรัพย์ของข้าพระองค์จจักมีแต่ไหน

บทสนทนาระหว่างพระราชาและภูโมสกในเรื่องการดูแลทรัพย์สิน และสถานการณ์ที่ภูโมสกต้องพึ่งพาแหล่งอื่น สะท้อนถึงปัญหาสังคมในยุคนั้น เมื่อพระราชาทรงสั่งให้ภูโมสกเฉลยเกี่ยวกับทรัพย์และเหตุผลที่ทำให้เขาต้องรับจ

ประโยค๒ - พระบริบูรณ์ถูกฉุกเฉลย ภาค ๒ - หน้า ที่ 106 กุมภโมสก. ข้าแต่สมมติเทพ ถ้าสมมติเทพ ทรงเป็นที่พึ่ง ของพระองค์ ก็เป็นการเหมาะดี. พระราชา เป็นได้ซิ ผู้เจริญ ทรัพย์ของย่ำว่าอะไรล่ะ? กุมภโมสก. มี ๕

เนื้อหาว่าด้วยเรื่องราวของกุมภโมสกที่ได้รับการยกย่องในตำแหน่งเศรษฐีโดยพระราชา ท่านได้รับคำสั่งให้รวบรวมทรัพย์สมบัติและมอบให้กับชาวกรุงราชครูฑ เพื่อทำการประชุมหารือเกี่ยวกับการใช้ทรัพย์อย่างเหมาะสม พระ

ประโยค2 - พระจุฬาเทพถูกฉายแวว ภาค 2 - หน้าที่ 107 ในตำแหน่งเศรษฐี (ใช่แต่เท่านั้น) หมอฉันยังให้ดูรึแก่เขาด้วย ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ คนมีปัญญาเห็นปานนี้ หมอฉันไม่เคยเห็น." [คุณธรรมเป็นเหตุเจริญแห่งสุ

ในบทนี้ พระศาสดาได้สอนเกี่ยวกับความสำคัญของการมีชีวิตด้วยธรรมและการทำดี เพื่อความสุขทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า โดยชี้ให้เห็นว่าการมีความเพียรและการทำงานที่บริสุทธิ์จะนำมาซึ่งการเจริญเติบโตทางจิตใจและชีว

ประโยค - พระธรรมหัตถุถูกอปเปลีย ภาค 2 - หน้าที่ 108 บทว่า สฏิโต คือ สมุรณ์ด้วยสติ. บทว่า สุจิสมุตะ คือ ประกอบด้วยการงานทั้งหลาย มี การงานทางกายเป็นต้น อันหาไหมมิได้ คือหาความผิดไม่ได้. บทว่า นิสมุภ

เนื้อหาผ่านการวิเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับการกระทำที่มีความสำคัญต่อชีวิต โดยเฉพาะในกรอบของการเป็นผู้ทำงานที่ดี มีจริยธรรม ซึ่งสอนให้เราตระหนักถึงผลที่ตามมาจากการกระทำต่าง ๆ และความสำคัญของการมีสติในการดำเ

ประโยค๒ - พระธัมปทัศนุภาพแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 109 ในกลางจบพระคาถา กุมภาพันธ์ ดำรงอยู่ในโสดาปัตติผล. ชน แม่เหล่านั้นเป็นอันมาก ก็รอรออธิผลทั้งหลาย มีโสดาปัตติผล เป็นต้นแล้ว. เทวนา สำเร็จประโยชน์แก่หาช

ประโยค๒ - พระธัมมปทุตถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 110 ๑๓. เรื่องพระจุฬปินถกะ [๑๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวุ้ง ทรงปรารถพระกระษ ชื่อว่าจุฬาปินถก ครับสาระธรรมเทศนานี้ว่า “อุปาจานบุปผม

พระจุฬปินถกะเป็นหนึ่งในเรื่องราวที่สอดแทรกคำเทศนาอันลึกซึ้งของพระศาสดา ที่ทรงถ่ายทอดผ่านการสอน โดยเฉพาะในบทบาทของเศรษฐีและทาสในพระนครราดกุ้งท์ เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของตัวละครและการกระทำท

ประโยค - พระรำบปลุซุกแปล ภาค 2 - หน้าที่ 111 นางอัศยความที่กรรแง่เติมนี้ จึงปรึกษากับสามีนั้นว่า "กรรมของฉันถึงความแก่เต็มที่แล้ว, ธรรมดาครอดูบในที่ ซึ่งเหินห่างจากอภิพทพท้อง ย่อมนเป็นเหตุใหความ

เรื่องราวเกี่ยวกับนางอัศยาที่ปรึกษากับสามีเกี่ยวกับการไปสู่เรือนแห่งลูก ซึ่งทั้งคู่มีความวิตกเกี่ยวกับกรรมและอนาคตของชีวิต พวกเขาตัดสินใจที่จะกลับไปแทนที่จะเดินทางต่อไป และมีการตั้งชื่อเด็กที่เกิดในระ

ประโยค๒ - พระธัมปทัตถุภคองแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 112 พึงให้พิสดาร โดยยิ่งอ่อนมีในก่อนนั้นแล [ตั้งชื่อเด็กทั้ง ๒] เพราะเด็กมันก็ดีดในหนทาง มารคาบดำก็ตั้งชื่ออยู่ผู้เกิดก่อนว่า “มหาปันอก.” ตั้งชื่อบุตรผู้เ

ในเนื้อหานี้ประกอบไปด้วยการตั้งชื่อเด็กชายสองคนที่ชื่อมหาปันอกและจูฟันอก แม่ของเด็กทั้งสองได้พูดถึงญาติของตนว่ามีอยู่ในนครราชคฤห์ ในระหว่างการพูดคุย เด็กที่ชื่อมหาปันอกได้ตั้งคำถามเกี่ยวกับญาติของตน ว