ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2267 / 3076

ประโยค๒ - พระรัชม์ที่ถูกถอดแปลง ภาค ๒- หน้า 113 ภูธร ดีละ ควรที่เด็กทั้ง ๒ จะพบเห็นตะกูลของตาด้วยอุบายอย่างใดอย่างหนึ่งแท้. [พานุตรทั้ง ๒ ไปตา] ชนทั้ง ๒ ไปถึงพระนครชุกดีลำดับ พักอยู่ในศาลาหลังหนึ่งร

ในเนื้อหานี้เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กสองคนที่ถูกส่งให้กับคนใช้โดยมารดา ซึ่งได้กล่าวถึงความสำคัญของตระกูลและการอยู่ร่วมกันในสังคม เด็กทั้งสองเติบโตในตระกูลของยาย โดยมีการพูดคุยถึงการรู้จักความจงรักภัก

ประโยค2 - พระธัมม์ทัฬวถูกแปล ภาค 2 - หน้า 114 ท่านเศรษฐีกล่าวว่า "พูดอะไร พ่อ การบวงของเจ้เป็น ความดีแก่ตา ว่าการบวงของคนทั่วทั้งโลก; ถ้าเจ้าถ่อไซร์ ก็ บวชดิ" ดังนี้แล้ว นำเขาไปสำนักพระศาสดา, เมื่อพระ

ในบทนี้ พระเศรษฐีได้พูดถึงการบวชและความดีจากการบวช โดยมีพระศาสดาตรัสถามเกี่ยวกับเด็กที่จะบวช ซึ่งเป็นหลานของข้าราชการ และให้บวชในสำนักของพระองค์ พระเณรได้บรรชาและบรรลุพระอรหัตในภายหลัง เรื่องนี้แสดงคว

ประโยค๒ - พระถังปาฏิหาริย์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 115 ว่า "เด็กเหล่านี้เป็นบุตรของอิคนไหนของท่าน" จะบอกว่า "อนลูกสาวที่หนีไป" ก็ละอาย เพราะฉะนั้น ท่านจึงอนุญาตการ บวดแก่เหล่านัก ๒ นี้โดยง่ายดาย. [จู

ในเนื้อหานี้พูดถึงการที่พระเถระอนุญาตให้จูฟินถอกบวชได้ง่าย ๆ แต่เมื่อเรียนแล้วกลับกลายเป็นคนโง่เนื่องจากกรรมในอดีต โดยเฉพาะการหัวเราะเยาะในช่วงเวลาเรียน ส่งผลให้ไม่สามารถเรียนรู้ต่อไปได้ ซึ่งเป็นภาพสะ

ประโยค1-2 พระปรัชญา - พระบรมปัณฑุบัติถูกอาแปล ภาค 2 - หน้า 116 [อุทิศกถถูกพระพิฆเณศประนาม] ที่นั่น พระมหาปิ่นกก ได้กล่าววะเธอว่า "อุทิศกถก เธอ เป็นคนอาภัพในศาสนานี้ โดย 4 เดือนไม่คาก้าศ

ข้อความนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระมหาปิ่นกถและพระอุทิศกถ ที่กล่าวถึงการศึกษาภายในพระพุทธศาสนาและความรู้สึกของพระอุทิศกถหลังจากถูกขับออกจากสถานที่นั้น พระมหาปิ่นกถได้กล่าวถึงจำนวนภิกษุในสำนักงานของพร

ประโยค--- พระธัมมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๒- หน้า 117 จิตของพี่ชายเรา ก็แตกแยก (หมวดเชื้อไข) ในเราแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย บัดนี้ เราจะต้องการอะไรรด้วยศาสนานี้ เราจักเป็นกุศลสิ ำบุญดูต่าง ๆ มีทานเป็นต้นตั้งแต่

ในหน้า 117 ของพระธัมมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๒, มีการบรรยายเกี่ยวกับจิตของจูฬ์บิณกที่แตกแยกและการสนทนาระหว่างพระศาสดากับเขา พระศาสดาได้ชี้นำให้จูฬ์บิณกเข้าใจถึงความสำคัญของการบรรพชาในสำนักของพระองค์ เมื่อพร

ประโยค๒ - พระถัชปัทถุถูกฉลุแต่มภรังษีภาวนามฐษุพระอรหัติ ของหมอวิกา ประทับนั่งบนอาสนะที่เขาคัดแต่งไว้ [พระองค์ในถุกเจริญภาวนาเบาะพระอรหัติ] ฝ่ายพระองค์ในถุก นั่งดูพู่อรหัติ พาลาอุผาม่อนนั้น บริการว่า

บทความนี้กล่าวถึงการเจริญภาวนาและการวิปัสสนาของพระถัชปัทถุ ขณะที่พระองค์กำลังนั่งอยู่และได้พบกับความเศร้าในใจ ตลอดจนการตระหนักรู้ถึงความไม่เที่ยงของสิ่งต่าง ๆ ด้วยคำสอนที่ทรงตรัสให้รู้ถึงจิตใจเองที่เป

ประโยค๒ - พระธัมมปทีปฐถูกแปลภาค ๒ - หน้าที่ 120 บุรุษไปด้วยสังกะว่า "พนาย ถ้าคะนัน เธอนงไป จงรู้จักภูมิใน วิหารมี หรือไม่มี." [พระอุฟฟินติยมนิตตคนเป็นภูมิคุ้มรูป] ในขณะนั้น พระอุฟฟินาถ คิดว่า "พี่ชา

ในบทนี้ พระอุฟฟินคิดเกี่ยวกับการมีอยู่ของภิกษุในวิหารเมื่อพี่ชายบอกว่าไม่มีภิกษุ เขาจึงประกาศความจริงที่มีว่าภิกษุมีในวิหาร โดยการนิรมิตให้เห็นภิกษุต่างรูปที่นั่งอยู่ ทั้งนี้ เมื่อบุรุษเห็นจึงกลับไปบอ

ประโยค๒ - พระฐัมม์ทัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 121 แม้ทุกรูป ชื่ออัพยนตก ทั้งนั้น." พระศาสดา ตรัสว่า " ถ้าระนั่น เธองไป. รูปใดเลยก่อนว่่า " ข้ามแล้ว ชื่ออัพยนก," งฉบับนี้ดูนั้นไว้, รูปที่เหลือจักหาย

ในบทนี้ พระศาสดาได้สอนเรื่องการทำอนุโมทนาโดยการให้หมอชีวกทำตามคำสั่ง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการมีสติและการประกอบกิจกรรมด้วยความตั้งใจ โดยมีการบรรยายถึงภาพรวมของพระศาสดาและภิกษุที่มาร่วมทำอนุโมท

ประโยค๒ - พระธัมปทัษฏิญาณแปล ภาค ๒ - หน้า 122 ศาสดาว่า "ท่านผู้มีอายุ พระมหาปณิธนก ไม่ทราบอธิบายของพระอุกฟินก จึงไม่สามารถจะให้อธิบายกันได้เดี๋ยวนี้, ไดออกออกวิหาร ด้วยนั้นว่า 'พระรูปนี้ โง่' แต่พระส

เนื้อหานี้พูดถึงการสั่งสอนของพระพุทธเจ้าในเรื่องพระปณิธนกและพระอุกฟินกที่ตัดสินใจอธิบายพระธรรมในช่วงอนุเศษมหาสมาคม โดยจัดลำดับขั้นตอนและหน้าเพื่อการเรียนรู้ ทั้งยังมีการบรรยายถึงความประพฤติของพระพุทธเ

ประโยค๒ - พระธัมมปทุ่งถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 123 สงมักที่จะสนทนา นั่งเงียบ [ทรงร่ำทีถึงอาการของภิกษุบริษัท] พระศาสดา ทรงพิจารณาดูบริษัทด้วยพระทุ่งอ่อนโยน ทรงร่ำว่า "บริษัทนี้ งามยิ่งนี้, การนอนมีอึกด

ในเนื้อหานี้ พระศาสดาได้ทรงพิจารณาความงามของบริษัทภิกษุ โดยมีการพูดคุยเกี่ยวกับธรรมเนียมในการหยิบยกเรื่องขึ้นมาและการให้ความเคารพร้อยพุทธธาระ ภิกษุทั้งหลายได้รับการเรียกให้มานั่งและถามถึงความคิดและเสี

ประโยค๒ - พระจิมม์ทัศถูกแปลภาค ๒ - หน้า ที่ 124 [เรื่องงานเมานิศิละในกรุงติกสล ] ในอดีต มาเถอะพวพระนครพาราณสลินหนึ่ง ไปยังกรุง ติกสลลัส เป็นธัมบัตวาสิลปของอาจารย์ทาสาโมมณ์ เพื่อ ประสงค์ศิลปะฯ ได้เป็นผ

ในอดีต เรื่องราวของอาจารย์ที่พยายามสอนศิษย์ที่มีอุปกรณ์เก่ามาก แต่ไม่สามารถเรียนรู้ได้ ทำให้อาจารย์ต้องค้นหาวิธีการใหม่เพื่อให้ศิษย์เข้าใจศิลปะ โดยใช้การทบทวนบทเรียนหลายครั้ง และพยายามสร้างความเข้าใจท

ประโยค๙ - พระจิ้มมปทุติยากาแปล ภาษา ๒ - หน้าที่ 125 เลื่องชีเกิด แต่เพื่อประโยชน์จะไม่ไหม่มนค์เลื่อนไป เธอพึงทำการ สายยามนี้นั้นเป็นนิจย" ดังแล้ว กีส่งเขาไป ครับในเวลาเจียงพระนครพราขสี มารกาได้ทำสักก

ในเนื้อหานี้ พระเจ้าพราธสีได้ทรงพิจารณาเกี่ยวกับกรรมที่เป็นผลกระทบต่อชาวเมืองและการดำรงชีวิตตามธรรม การตรึกตรองถึงสถานการณ์ต่าง ๆ ที่มีความสำคัญต่อการเป็นอยู่ของประชาชน โดยเฉพาะบรรดาผู้บริโภคอาหารในสั

ประโยค₂ - พระธัมม์ปัททุถกฎแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 126 ระหว่างเรือน ๒ หลัง เพื่อคองเข้าเรือนทั้ง ๒ โดยอ้อมโขตดีวกัน. พระราชาทอดพระเนตรเห็นพวกมันแล้ว ได้ทรงแอชุมอยู่ในงา เรือน. ในวงที่พวกมันดูอุณโมงค์บ้านเ

ในบทนี้พระราชาได้ทอดพระเนตรเห็นโจรที่กำลังดูอุณโมงค์ในเรือนของประชาชน โดยพบว่าโจรเหล่านั้นเกิดความกลัวเมื่อได้ยินเสียงของพระราชา หลังจากนั้นพระราชาได้เรียกบูรณคนหนึ่งให้มาเฝ้าเพื่อสอบถามเรื่องโจรที่เข

ประโยค๑ - พระึมปั้รฐูถุถูกอับเละภา๒ - หน้าที่ 127 มานพว. พระเจ้าข้า พระอาชญาไม่พ้นเกลา ๆ พระราชา. ให้ศิลแเก้นบ้างเถิด. มานพว. คีะ พระเจ้าข้า ขอพระองค์ประทับนอสะที่ เสมอคันแล้วเรียนเถิด. ลำดับนั้น พระร

ในบทนี้ มีการสนทนาระหว่างพระราชากับมานพเกี่ยวกับการจัดเตรียมกิจกรรมสำคัญ โดยพระราชาได้เสด็จเข้าไปเรียนรู้เกี่ยวกับการจัดการธุระสำคัญ และมีการยกตัวอย่างการจัดงานแต่งพระมัสสุขในหลวง ซึ่งเสนาบดีมีแผนที่จ

ประชโยค๒ - พระอินทปัทถุวาตุแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 128 เหงื่อไหลโซมจากหน้าผากของนายภูมามาลาแล้ว เขาเข้าใจ ว่ "ในหลวงทรงทราบเรา" แล้วจึงโยนมีดโกนเสียที่แผ่นดิน แล้ว หมอบราบลงแทบพระบาท [กุลโลบายของพระราชา

ในเนื้อเรื่องนี้ นายภูมามาลาเผชิญหน้ากับพระราชาและทำความเข้าใจถึงการให้อภัย คราวนี้พระราชาทรงทราบถึงการกระทำและอนุญาตให้อภัยแก่ภูมามาลา โดยสั่งให้เสนาบดีออกจากแผ่นดินและให้คุณค่ากับชีวิตที่ได้รับจากอา

ประโยค๒ - พระธัมมปทุตฺตฺกลายป่า ๒ - หน้าที่ 129 ท่าน" ดังนี้แล้ว ทรงทำสักการะใหญ่ ได้พระราชทานตำแหน่ง สนามดี แก่อาจารย์นั้นแล้ว. มานะในครั้งนั้น ได้เป็นจุฬาขันถก, พระศาสดาว์ ครั้นทรงน้อมถนัดท่านนี้มา

ในบทนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับพระธัมมปทุตฺตฺกลายที่ทรงทำสักการะใหญ่และการพระราชทานตำแหน่งให้แก่ผู้มีปรีชาในสมัยนั้น บทสนทนาระหว่างพระจุฬาขันถกและพระศาสดามั่นใจว่าแม้ก่อนหน้านั้น ก็ยังมีการเป็นที่พึ่งพำน

ประโยค๒ - พระธรรมปัทถูกอภิลแปล ภาค ๒ - หน้า 130 [พวกภิญญาชมพระอุปัชฌาย์] อีกวันหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย สนทนากันในธรรมสภาว่า “ผู้มี อายุ พระอุปัชฌาย์แม่ไม่สามารถจะเรียกได้ ๔ นับโดย ๔ เดือน ได้ ก็ไม่สะควา

ในบทสนทนาของภิกษุเกี่ยวกับพระอุปัชฌาย์และความสำคัญของความเพียร พระศาสดาได้สอนให้สร้างที่พึ่งด้วยธรรม ๔ ประการ เช่น ความมั่นคง ความไม่ประมาท รวมถึงการฝึกฝนเพื่อเข้าสู่ความรู้แจ้ง ในท้ายที่สุด แนวคิดเหล

ประโยค๒ - พระธีรมาปฏิรูปตอบแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 131 ความเพียร ๑ ด้วยความไม่ประมาท กล่าวคือการไม่อยู่ปราศจาก สติ ๑ ด้วยความระวัง กล่าวคือปฏิสัทธิสีลสี่ ๑ ด้วยความฝึก อินทรีย์ ๑ ถามว่า "พึงทำเกาะเช่นไร

เนื้อหาพูดถึงความเพียรโดยไม่ประมาทและการฝึกอินทรีย์ ในการสร้างที่มั่นคงเพื่อไม่ให้น้ำท่วมทับ ได้มีการอธิบายถึงวิธีการสร้างที่มั่นคงและความหมายของพระอรหัตซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการไม่ถูกน้ำท่วมเช่นกัน มีพ

ประโยค๑ - พระธัมมทัฬฆ์ฉบับแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 132 ๔. เรื่องพาลนักประดิษฐ์ [๑๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวหา ทรงปรารถนานักประดิษฐ์ ของคนพาล ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "มามนมนุษย์

พระศาสดาได้ตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับพาลนักประดิษฐ์ที่มีผลกระทบต่อสังคมในพระนครสาวัตดี โดยกล่าวถึงการที่พวกเขาสร้างความไม่สงบ และเอาทรัพย์จากคนที่ไม่สามารถป้องกันตนเองได้ พระศาสดาได้รับข่าวจากผู้คนในเม

ประโยค๒ - พระธัมม์ทัศนะถูกแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 133 เหล่านี้) จัดข้าวบูชาดุจและทยเป็นต้น (ส่งไป) ในพระวิหารนั้นแล เพื่อภิญญสูงมั่น แมคนเองก็ไม่อาจจากเรือน ก็รับเมื่อฉันกษัตริย์สังสิทธิเวลานั้นแล้ว ในว

ในเนื้อหานี้พูดถึงเรื่องราวการถวายบูชาในพระวิหารและการพูดคุยถึงคุณธรรมของคนฉลาดเมื่อเปรียบเทียบกับคนพาล พระสตาดได้กล่าวถึงความสำคัญของการรักษาความไม่ประมาทและการทำความดี พร้อมมีพระคาถาที่แนะนำให้ผู้คน