ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2837 / 3007

อรูปามปุเอามาจากพระไตรปิฎก ะพระเถรจึงทูลว่าคนเหล่านั้นเห็นชีวิตของพระองค์เข้าออกหรือไม่ ตรัสตอบว่าไม่เห็นพระเถรจึงทูลว่า คนเหล่านั้น ยังไม่เห็นชีวิตของพระองค์ผู้บูชามาอยู่เข้าออก เหตุใดพระองค์จึงทรงเ

เนื้อหาเกี่ยวกับการอภิปรายเรื่องชีวิตและความตายในพระไตรปิฎก โดยเน้นการสนทนาระหว่างพระเถรและพระเจ้าปายาลิส โดยพระเถรเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการเปรียบเทียบชีวิตกับวัตถุต่าง ๆ เพื่อสื่อถึงธรรมชาติของชีวิตและก

๑๕ อุมาอุบาไม่จากพระใครชุก คุณเป่าสังข์เห็นว่า คุณเหล่านั้นเป็นคนบ้านนอก เป็นคนเขลา หาเสียงส่งโดยไม่แยแสคาย จึงยับยั้งขึ้นมาเป่า ๓ ครั้ง ให้เห็นแล้วก็หลีกไป คนเหล่านั้นจึงรู้ว่าส่งนี้ประกอบด้วยคน ประก

เนื้อหานี้สำรวจคำสอนของพระพุทธเจ้าผ่านการเปรียบเทียบต่าง ๆ เช่น การเป่าแตร การศึกษาเกี่ยวกับการเกิดและการดำรงอยู่ รวมถึงความมีชีวิตชีวาซึ่งเกิดจากองค์ประกอบต่าง ๆ ที่ทำให้สามารถเคลื่อนที่และรับรู้ได้

๑๕ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๓๔. พระเจ้ามิลินทร์สโมสรพระนาคเสนว่า ผู้ที่ไปเกิดใหม่นั้น ไม่ได้ก้าวอย่างไป จะปฏิบัติฉันได้อย่างไร พระนาคเสนุตลอดว่า บูรณะอาประทีบิมตามต่อประทีบ ประทีปใหม่ไม่ได้กว่าจากประ

บทสนทนาระหว่างพระเจ้ามิลินทร์และพระนาคเสนว่าด้วยการเกิดใหม่และความเข้าใจในธรรม โดยการใช้ภาพเปรียบเทียบหลายประการเพื่ออธิบายแนวคิดแห่งการเวียนว่ายตายเกิด ความหมายของการเกิดใหม่ และการเปรียบเทียบกับสิ่ง

๑๙๗ อุมามาอุมจากพระใตรปิฎก ๘. กุศโลมุทธรรม ๘.๑ บุญทำกรรมได้ไว้ เขาออมเห็นกรรมเหล่านั้นในตน ผูทำกรรมย่อมได้รับผลดี ผูทำกรรมชั่วได้รับผลชั่ว บุคคลหวานพึงเช่นใด ย่อมได้รับผลเช่นนั้น ขุ.ชา. (ทั่วไป) มก.

ในบทนี้ได้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับกุศโลมุทธรรม ซึ่งย้ำถึงความสำคัญของกรรมที่มนุษย์ทำว่า กุศลกรรมให้ผลดีในอนาคต ขณะที่อกุศลกรรมจะทำให้เกิดผลในทางลบ โดยการยกตัวอย่างเปรียบเทียบระหว่างพืชและการทำกรรมของคน

อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๘๗ เสมือนหนึ่งว่า เมื่อนักมวยปล้ำสองคนขึ้นเวที คนใดมีำลังมาก คนผู้นั้นทำให้อีกฝ่ายหนีล้ม (แพ้) ไป ฉันใด พุทธรรม (ธรรมที่ทำเป็นประจำ) นั้นก็ฉันนั้นเหมือนกัน จะทํามกรรมที่มีกำล

เนื้อหาที่สื่อถึงแนวคิดเกี่ยวกับกรรมและผลของกรรมในพระไตรปิฎก โดยใช้การเปรียบเทียบหรืออุปมาธรรม เช่น การเปรียบเทียบกรรมกับนักมวยปล้ำ กรรมชนิดต่างๆ และการถ่ายทอดแนวคิดผ่านคำถามระหว่างพระเจ้ามิลินทร์กับพ

15 อุปมาอุปเมจากพระไตรปิฎก ๑. ประเภทของญาติ ๑.๑ ดินพืนเผาคไฟไหม้ปลาย ขึ้น ตรงกลางก็เป็นญาติ ย่อมไม่สำเร็จประโยชน์ที่จะใช้ในบ้านในป่า ฉันใด เรากล่าวบุคคลผู้ไม่ปฏิบัติ เพื่อประโยชน์ตน ไม่ปฏิบัติเพื่อปร

บทความนี้กล่าวถึงอุปมาอุปเมจากพระไตรปิฎกที่นำเสนอประเภทและลักษณะของญาติ โดยมีการเปรียบเทียบและอธิบายถึงคุณค่าและประโยชน์ของการเป็นญาติและมิตรที่ดี ผ่านคำสอนที่ลึกซึ้งและมีความหมายในชีวิตประจำวัน โดยยก

1058 อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฏก 2.2 ลาสังหลายมีความไม่มีโรคเป็นอย่างยิ่ง ทรัพย์มีความสงบโดยเป็นอย่างยิ่ง ฯตามีความคุ้มเคยเป็นอย่างยิ่ง พระนิพพานเป็นสุขอย่างยิ่ง ช.๕ (พฤหัส) มก. ๑๒/๑๑๙ 2.3 ถ้ามิจิตเสื

ในเอกสารนี้มีการสำรวจอุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฏก โดยเน้นที่ความสำคัญของการสงเคราะห์ญาติและผลของการกระทำที่มีต่อตัวเราและผู้อื่น เนื้อหาขยายความเกี่ยวกับคุณค่าของการมีเมตตา และความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล รวม

๑๕๓ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก พรหมณี แพศย์ ศร คุฬาลา บรรดามนุษย์เหล่านั้นทุ่ง ชาติ คนผู้ฝึกแล้วอ้อมเกิดเป็นมังคล ดี ขังอยู่ในธรรม สมบูรณ์ด้วยศีล กล่าวคำสัจจ์ มีใจประกอบด้วยศีล ละชาติ และมรรคได้แล้ว อย

บทความนี้กล่าวถึงอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎก ที่ชี้ให้เห็นถึงความดีและการปกครองที่มั่นคง ผ่านการเปรียบเทียบกับสิ่งต่างๆ เช่น ดอกบัวและโค โดยมีการเน้นถึงคุณสมบัติของผู้นำที่ดี และการปฏิบัติที่ปราศจากบาป กา

๑.๒ คีรี คือ มั่งวัง ย่อมละพระราชาไม่จดแจงการงาน โงเขลา มีความคิดอ่าน เลขวรรค ไร้ปัญญา เหมือนงูคลอรากับอับอากร ฉะนั้น ข.ช. (โทษ) มก. ๑๖/๑๕๔ ๒.๓ เมื่อตุงโจรข้ามฝากอยู่ ถ้าใจกิจนำจงไปถง ใครองนั้นคิดไป

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการบริหารราชการที่ดี โดยอิงหลักธรรม เพื่อสร้างความยุติธรรมในสังคมและหลีกเลี่ยงการประพฤติไม่เป็นธรรมของผู้ปกครอง หากผู้ปกครองไม่ดำเนินการตามทางสายธรรม รัฐก็จะมีแต่ความเสื่อ

ፍት อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑.๕ บุคคลมีมาดุจด่านปติด้วยชีวก จุดตอบปติด้วยน้ำ และจุดศีรษตรปติด้วยเอาห่าถ่านพ้น ขุ.ม. (อรรถ) มก. ๖๕/๑๕๒ ๑.๖ ผู้ดูแล มัวรักษาขอรึว่า นี่เป็นของเราของเรา ทำให้เห็นห่างจา

บทความนี้นำเสนอสอนจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับการงดเว้นจากบาปและการทำความดี โดยกล่าวถึงการมีสติและการใช้ชีวิตอย่างมีคุณธรรม ปลีกตัวจากกรรมชั่วและการเสพติดในสิ่งที่ไม่ดี ทั้งนี้รวมถึงหลักการใช้ชีวิตอยู่กับธร

666 อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๒.๑๒ เปรียบเหมือนชายเลี้ยงหม คนหนึ่ง ไปส่งบ้านอื่นเห็นคน (อาจารย์) แห่ง ที่เขาถิ่นไว้เป็นอันมาก ก็คลี่ผ้าห่มออก เอากุ้งแห้งใส่แล้วนอนเหนื่อยศรีษะแ ท่ระทางฝนตก คุณนั้นก็ไห

เนื้อหาในบทนี้นำเสนออุปมาอุปไมยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าใช้สอนพระราหุลเกี่ยวกับการตระหนักถึงคุณค่าและการละความเห็นผิด โดยใช้ภาพเปรียบเทียบที่หลากหลาย เช่น ชายเลี้ยงหมา, นักลงสลาก, และการเลือกของมีค่า เป็

๑๒๘ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๓.๖ อันคาพาลทำกรรมทั้งหลายอันลามกย่อมไม่รู้สึก บุคคลผู้มีปัญญากรรม ย่อมเดือดร้อน ดุกลไฟไหม้ เพราะกรรมของตนเอง ขุ. (พุทธ) มก. ๒/๒๗ ๓.๗ บุคคลไม่ควรดูหมิ่นบ้างว่า บาปมีประ

บทความนี้สำรวจอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎกซึ่งแสดงให้เห็นถึงผลของกรรมและบาปที่บุคคลจะต้องพบเจอ นอกจากนี้ยังอธิบายถึงหลักของการทำกรรมดีและกรรมชั่วว่าเป็นสิ่งที่ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบเพื่อหลีกเลี่ยงการเดือดร

13 อุมาอุมาไม่จากพระไตรปิฎก พระนาคารเสนบทว่าบุคคลผู้รับบูชาแล้วทำบาปย่อมได้รับบาปมากว่าผู้รับบาปรรมแล้วจึงทำบาป ประดุจชายผู้รู้ไปจับเอาถึงแต๊ไหม้แดงอันร้อนแรง ย่อมร้อนทรุทรายมากว่าบุคคลผู้รู้ว่าแต่ก่อ

บทเรียนนี้พูดถึงอานิสงส์ของการงดทำบาป โดยยกตัวอย่างเปรียบเทียบต่าง ๆ เช่น การทำให้โลกสว่างสไวเหมือนพระจันทร์ในคืนที่มีหมอก โดยการงดทำบาปสามารถช่วยให้กุศลโรยเร้าพลังในชีวิต และเมื่อพิจารณาถึงบาปแล้ว บุ

13 อุปมานุภาพจากพระไตรปิฎก ๑. ความสำคัญของความไม่ประมาณในธรรม ๑.๑ พระตาคตอตรหันสมมาสัมพุทธเจ้า บันทึกกล่าวว่า เป็นยอดของสัตว์เหล่านั้น ฉันใด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กุลธรรมเหล่าใดเหล่านั้น เกียรติ

เนื้อหานี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับความไม่ประมาณในธรรมซึ่งมีความสำคัญในพระไตรปิฎก โดยยกตัวอย่างการเปรียบเทียบความไม่ประมาณกับรอยเท้าต่างๆ เพื่อแสดงให้เห็นถึงความสำคัญและระดับของความไม่ประมาณในกุลธรรมต่างๆ

1.4. กลอนแห่งเรือนยอดอย่างใดอย่างหนึ่งทั้งหมดนั้นเปล่งออก น้อมไปสู่ยอด ประมาณเข้า ยอดแห่งเรือนยอดนั้น บัญติตกล่าวว่า เลิกว่ากลอนเหล่านั้น แม่นั่นได้ ใครสมธรรมเหล่าใด เหล่านั้น ทั้งหมดนั้น มีความไม่ประ

บทความนี้พูดถึงแนวคิดเกี่ยวกับความไม่ประมาณในธรรมะของศาสนาพุทธ โดยเปรียบเปรยถึงแสงสว่างของดาวที่ไม่สามารถถึงพระจันทร์ได้ และความสำคัญของการรักษาความไม่ประมาณไว้เหมือนทรัพย์อันประเสริฐ นอกจากนี้ยังพูดถ

๑๗ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๓.๕ ธรรมดางเมือพบเห็นมนุษย์แล้ว ย่อมทุกข์โศก ฉันใด ภิกษผูปรารถนา ความเพียรเมื่อ นิคถึงวิตกที่ไม่ดีแล้ว ควรละทุกข์ และเสียใจ วันนีเราได้ลงไปด้วยความเศร้าเสียแล้ว เพราะวันที

เนื้อหานี้นำเสนออุปมาอุปไมยที่อ้างอิงจากพระไตรปิฎกเพื่อสะท้อนถึงความสำคัญของความเพียรและการไม่ประมาทในชีวิต พระภิกษุได้รับการกระตุ้นให้รักษาใจไม่ให้ตกต่ำ แม้จะมีความทุกข์ยากแค่ไหนก็ยังต้องมีความพยายาม

อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑.๙๙ ๖.3 เมื่อฝนไม่ตก พิซาคาม' ภูเขา* และติณชาติ* ที่ใช้เขย่าใบไม้ใหญ่อย่อมเคราะเหี่ยวแห้ง เป็นอยู่ไม่ได้ ฉันใด สัญญาณฉันนั้น เป็นสภาพไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน ไม่มั่นคง นี่เป็นกำห

อุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎกนำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับความไม่เที่ยงและการเปลี่ยนแปลงของชีวิต เช่น การเสื่อมสลายของธรรมชาติ เช่น ฝนไม่ตกทำให้ใบไม้แห้ง และความชราในชีวิตสัตว์ที่ต้องเผชิญการตาย ชั่วโมงแห่งความตายท

๑๙๙ อุบาสานุไํยจากพระไตรปิฎก ๓.๒ เมื่อฝนตกหนัก หนามเม็ด ฟองน้ำอ่อนแตกเร็ว ตั้งอยู่ไม่นาน แม้ฉันใด ชีวิตของมนุษย์ทั้งหลาย เปรียบเหมือนฟองน้ำ ฉันนั้นเหมือนกัน อัง.สตตก. (พุทธ) มก. ๓๗/๒๓๓ ๓.๓ หยาดน้ำค้า

บทความนี้นำเสนอความเข้าใจเกี่ยวกับชีวิตมนุษย์ที่ไม่ถาวร ผ่านการเปรียบเปรยกับสิ่งต่างๆ เช่น ฟองน้ำ, หยาดน้ำค้าง และน้ำจากภูเขา แสดงให้เห็นว่าชีวิตนั้นมีลักษณะเป็นช่วงสั้นๆ และหากไม่มีการใส่ใจในการทำควา

อุบาอุไมจากพระไตรปิฎก ---------------------- ยุทธภูมิสำหรับพลัชัง ไม่มียุทธภูมิสำหรับพลาร และไม่อาจเอาชนะเมื่ ด้วยกรรม ด้วยมนต์ หรือด้วยทรัพย์ สัง.ส. (พุทธ) มก. ๒๕/๒๔ ๗.๑๙ พระราชบางพวกแวดล้อมด้วยพล้

อุบาอุไมในพระไตรปิฎกกล่าวถึงสัญญาณของการไม่สามารถต่อสู้ได้ด้วยกรรมและคุณสมบัติของคน การบวชและการปฏิบัติธรรมถือเป็นทางเลือกสำคัญเมื่อเผชิญกับความชั่วร้ายหรือมิจจาจัช มีคำอธิบายถึงการวิเคราะห์ต่างๆ ในสง

อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ทั้งหลายก็เหมือนกัน บางคนพอลอดก็ดตาย บางคนอยู่ได้เกินว่านี้ก็ตาย สัตว์ทั้งหลายเมื่อทำกรรมไว้ ตายไปก็จะไปสูรถู่ ผูทำคุณธรรม เมื่อเขาตายก็จะไปสู่สุคสรรรค์ ติ.ส. (พุทธ) มค. ๒๕/๕

บทความนี้วิเคราะห์อุปมาอุปไมยที่สื่อถึงการตายและการมีชีวิตในพระไตรปิฎก โดยเปรียบเทียบการตายก่อนวัยอันควรกับผลไม้ที่ยังไม่สุก ที่สะท้อนถึงการไม่บรรลุเป้าหมายและการติดยึดของชีวิต ขณะเดียวกัน ยังมีแนวคิด