ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2845 / 3007

ฺทธรรมอารา วาสนาวิชามทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (ฉบับรวมที่ 10) ปี 2563 เขตบ้าน หมู่ที่ 5 ตำบลหนองน้ำสาคร อำเภออมฤต จังหวัดชัยนาท ห่างจากแหล่งโบราณคดีเมืองอุทัยธานีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ

บทความนี้นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับการมอบจารึกแก่กรมศิลปากรจากทายาทนายแพทย์สำนวน ปลาวัฒน์วิไชยในปี 2561 และการจัดแสดงจารึกที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจชัยนาท มุ่งหวังเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับโบราณคดีในพื้นที่และค

วาสาอาจารย์ทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (ฉบับรวมที่ 10) ปี 2563 ภาพที่ 2 ลำเนาจารึกเสาแปดเหลี่ยม ชัยนาท ทำโดยอาจารย์และนักศึกษาคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ที่มา : เฟซบุ๊กกลุ่มเผยแพร่อีก กรมศิล

ในปี 2562 ผู้เขียนพร้อมกับนักศึกษาคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้มีโอกาสเข้าไปทำสำเนาจารึกที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ชัยนาทมุ่น โดยได้ทำการตรวจสอบคำอ่านใหม่ของจารึกเสาแปดเหลี่ยมเพื่อนำเสนอข้อมูลที่ถู

ทรงธรรม วาสนาวิชา ทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (ฉบับรวมที่ 10) ปี 2563 1. นาฬกายิ ยโต ทุกข์ ทุกข์ อญฺญ นูน พาภํ พาภํ ตุตตนิยายเมน ตโต สจมิต มํ" E 2. ตํ วิณา นาญญโต ทุกข์ น ณ โหติ น ตโต ทุกข์

เอกสารนี้เสนอเรื่องราวเกี่ยวกับทรงธรรมและอรรถถาธรรมในพระพุทธศาสนา อภิธรรมซึ่งเป็นปัญญาที่สามในพระไตรปิฎกมีการแบ่งออกเป็นหลายคำวิธีเพื่อให้เข้าใจถึงธรรมะอย่างชัดเจน และเรื่องการวิ่งค้น วิ่งคัดเป็นการสำ

จารึกสาแปลเหลี่ยมยันๅน: จารึกอังคารกภิกษุมิทที่กล่าวในประเทศไทย Octagonal Pillar Inscription from Chainat: the Oldest Inscription Recording Abhidhamma Atthakatha Text in Thailand แม้มุต่างๆจนหลักธรรม

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์จารึกเหลี่ยมยันเนิ่นจากชัยนาทซึ่งถือเป็นจารึกที่เก่าที่สุดที่บันทึกอธิบายหลักธรรม 18 หัวข้อที่เกี่ยวข้องกับอภิธรรมและอรรถกถาในประเทศไทย พวกเขาจะถูกอธิบายอย่างเป็นระบบตามลำดั

จรกิจสาแปลเดิมบงชี้สันทุ่ม: จารึกอภักษรจากอภิวรรคิที่เท่จุดในประเทศไทย 67 4. สัจจะวิเศษ สุดต้นภาณีอัชนะ อรินีสี่คือ 1. ทุกข้อรินสัจ 2. ทุกสมฤทธิอรินสัจ 3. ทุกนินธรสัจ 4. ทุกขินธราคมินปฏิทาอรินสัจ 11

เนื้อหาเกี่ยวกับการวิเคราะห์และอธิบายความหมายของสัจจะวิเศษในลำดับของธาตุที่สำคัญทางพระพุทธศาสนา มีการอธิบายถึงอริยสัจ 4 ข้อ ซึ่งรวมถึงทุกข์และวิธีการเข้าถึงสัจจะอันเป็นคุณค่าทางจิตวิญญาณ โดยข้อมูลจะช่

ธรรมหารา วาสนายวิภาวะพระพุทธศาสนา ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (ฉบับรวมที่ 10) ปี 2563 (อิริยสัง) เป็นคำแสดงไอธรรมที่กำหนดไว้ ก็พิพาทวินิจฉัยในอุเทศวรรคคำว่ามา ว่า ทุกข์ อิริยสัจ (ทุกข์ อิริยสัจ) เป็นต้น บัญชีผ

บทความนี้วิเคราะห์อิริยสัจและวินิจฉัยในพระพุทธศาสนาภายในปีที่ 6 ฉบับที่ 1 โดยการแสดงข้อความจากจารึกและการแปลภาษาบาลี เนื้อหาประกอบด้วยการวิเคราะห์ศัพท์และประเภทของธรรม โดยมีวินิจฉัยตามลำดับเพื่อความเข

อิติ ทุกข์นติ ใจ ภิกขุ ตามมัติ อวิสตเมตต์ นายาพกี ยิต ทุกข์ นายา อนุญ์ น พากี ทุกข์ตุตนียานเมน ตโต สจจิมิ มิติ ๆ ดำ วิณา นาญุตโต ทุกข์ น โหติ น ตี ตโต ทุกข์เหตุุตนียาเมน อิติ สจจิ วิ

เนื้อหานี้สำรวจความหมายของอรรถของสัจจะและการมองเห็นความเป็นจริงผ่านปัญญาญาณ โดยยกตัวอย่างการเปรียบเทียบและการเรียนรู้จากธรรมชาติและชีวิตมนุษย์ เช่น การไม่หลงผิดและการเข้าใจความทุกข์ต่างๆ โดยอ้างอิงถึง

ธรรมธารา วาสนาวิชา วิชชามาชาฉาขพระพุทธเจ้า ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (ฉบับรวมที่ 10) ปี 2563 นิทกฤษฎี คำคม คำสอนในพระพุทธศาสนา นี้ทุกข์ ดังนี้แห นั่นเป็นของแท้จริง นั่นเป็นของไม่ผิด นั่นไม่เป็นไป โดยประกาศอ

บทความนี้สำรวจหลักธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเน้นความเข้าใจเกี่ยวกับทุกข์ที่เป็นของแท้และพระนิพพานที่เป็นความสงบที่แท้จริง ทบทวนคำสอนเกี่ยวกับตันหาที่เป็นเหตุของทุกข์ และการแสดงออกของมรรคที่เป็นเครื่องนำมน

ทรงธรรม วรรณาลัยวิทยากรทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (ฉบับรวมที่ 10) ปี 2563 แบ่งเป็น 4 ส่วนคือ ส่วนแรกเป็นคาถา ธมมามะ, ส่วนที่สองดำจากสมันต์ปาสาทิกา หรือ พระวินัยปิฎก มหาวรรค (สุดฐกิจจ), ส่วนที่

ทรงธรรมเป็นวรรณาลัยวิทยาการที่สำรวจพุทธศาสนาในประเทศไทย แบ่งออกเป็น 4 ส่วน ที่รวมถึงคาถาธมมามะและจารึกจากลพบุรีที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ โดยมีการวิเคราะห์จารึกต่างๆ และการเปรียบเทียบกับจารึกจากแห

จารึกเสาแปดเหลี่ยมชัยนาทนี้เป็นหลักฐานทางโบราณคดีที่เด่นชัดถึงสายสัมพันธ์ทางพุทธศาสนานิกายเถรวาทที่ใช้ขษาบาถิ ระหว่างไทยกับศรีลังกาในช่วงระยะเวลาต่อพุทธศตวรรษที่ 18 เพราะมีประเด็นที่กึกเก๋งในวงวิชาการ

จารึกเสาแปดเหลี่ยมชัยนาทเป็นหลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ทางพุทธศาสนาระหว่างไทยกับศรีลังกา โดยเฉพาะในช่วงพุทธศตวรรษที่ 18 ถือเป็นคำถามในวงวิชาการเกี่ยวกับการนำพุทธศาสนาจากศ

ธรรมธารา วาสนาวิชา ภาควิชาทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (ฉบับรวมที่ 10) ปี 2563 อีกหลักหนึ่งที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกันคือ จารึกด้านรายงาน(21) จารึกด้วยอักษรปิลละ ภาษามอญ อายุพุทธศตวรรษที่ 12 จา

บทความนี้เจาะลึกเกี่ยวกับจารึกที่มีความสำคัญในประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา ตั้งแต่จารึกเสาปดเหลี่ยมชัยนาทจนถึงการติดต่อของวรรณกรรมในศรีลังกาและประเทศไทย ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการมีปฏิสัมพันธ์ทางศาสนาในภูมิภา

ธรรมธารา วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 6 ฉบับที่ 1 (ฉบับรวมที่ 10) ปี 2563 บรรณานุกรม 1. คำภิรั มหามกุฎราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกฉบับยามรัฐ. ชุด 45 เล่ม. กรุงเทพมหานคร: มหามกุฎราชวิทยาลัย, 2538. มห

ธรรมธาราเป็นวารสารวิชาการที่เสนอเนื้อหาสำคัญเกี่ยวกับพระพุทธศาสนา พร้อมข้อมูลบรรณานุกรมจากแหล่งที่มาที่น่าเชื่อถือ เช่นมหามกุฎราชวิทยาลัย และการวิจัยเกี่ยวกับวีรกรรมในวัฒนธรรมทวารวดี วารสารนี้มุ่งเน้น

คำแปลพร้อมเชิงอรรถวิเคราะห์ (1) เมธี พิทักษ์ชีวิตธรรม บทคัดย่อ คัมภีร์ “สมยเถกโทปลาอัจจักร์” ได้รับการวรรณนาโดยพระสุสมิตผู้นับถือในนิยายสวาสติกาวินในปัจจุบันไม่พบต้นฉบับภาษาสันสกฤต หลงเหลือเพีย

บทความนี้นำเสนอการแปลคัมภีร์ ‘สมยเถกโทปลาอัจจักร์’ โดยพระสุสมิต ซึ่งเป็นคัมภีร์ที่มีความสำคัญในการศึกษาพุทธศาสนา แม้ว่าจะไม่มีฉบับต้นฉบับภาษาสันสกฤต แต่ผู้เขียนได้ทำการแปลจากฉบับภาษาอื่น ๆ เพื่อให้เกิ

ธรรมะอวารวารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับที่ 1 ปี 2559 1. ที่มา Samayabhedoparacanacakra (สมุยแยกโบจจอนจักร: SBh) เป็นคัมภีร์ที่ได้รับการจํานวนโดย พระอรรถม์มีเนื้อหาเกี่ยวกับมูลเหตุแห่งการแตกนิกายแ

คัมภีร์ Samayabhedoparacanacakra (SBh) เป็นเอกสารสำคัญที่นักวิชาการศึกษาเพื่อให้เข้าใจมูลเหตุแห่งการแตกนิกายและมิตรธรรมต่าง ๆ การแปลคัมภีร์นี้ยังไม่เป็นภาษาไทย ทำให้ผู้สนใจไม่สะดวกในการเรียนรู้ ขอบเขต

๓. ผู้จำนคำภิรอิทธิธรรมหประกณปะ (Prakaraṇapāda) 4. ผู้จำนคำภิรอิทธิธรรมหฤตุตกาย (Dhatukāya) แต่ในคำภิรอิทธิธรรมหฤตุตกาย (Abhidharmakośavkyakhya, ดั้งจากนี้ไปจะเรียกเป็นคำย่อคือ AKV) ฉบับสันตกถกกล่า

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์คำภิรออิทธิธรรมหฤตุตกาย (AKV) โดยสรุปการมีส่วนร่วมของพระอาจารย์ต่างๆ ที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาหลักการอภิธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะพระอาจารย์เช่น ปุรณะ (Pūrna) และการจัดประเภท

ฺbhadantavasumitrash tvāha pariprìcchāyāṁ vasyācittikā nirodhasamā- pattiś taysaiya doṣaḥ, mama tu sacittikā samāpattiḥ iti. (AKBh: 72 24-25) 真: 大德憂須蜜多羅。於問中說。若人執滅心無心。此人則有如此失。 我今執滅心定有心。 玄: 尊者世友問論中說。若

ในบทความนี้มีการอภิปรายโดยมหาเถระวสุมิตรเกี่ยวกับการพิจารณานิรีษสมาบัติในความหมายที่แตกต่างกัน กล่าวถึงว่าสำหรับผู้ที่พิจารณาว่าหากไม่มีจิตจะทำให้เกิดข้อผิดพลาด ซึ่งผมมีความเห็นว่านิรีษสมาบัติยังคงมีจ

จากข้างต้น พระวุฒิสุดที่เกี่ยวข้องกับบทความนี้คือ พระวุฒิในลำดับที่ 10 ซึ่ง Yamada ได้กล่าวถึงพระวุฒิธรรมนั้นว่า ท่านจงนำคำนี้ SBh เพียงแค่ในส่วนของเนื้อหา แต่ในส่วนของ "ปลานามคภา" อาจจะไม่ใช่ท่านเขีย

บทความนี้ถ discusses พระวุฒิธรรมหรือพระเกษสำคัญที่เกี่ยวข้องกับคัมภีร์ SBh ของฝ่ายสุภาพตวาทิน โดยมีการอ้างอิงถึงทัศนะจาก Yamada และ Lamotte เกี่ยวกับบทบาทและความสำคัญของพระวุฒิในสงครามใน พ.ศ. 33 นอกจา

བརྗེ་བརྗོད་བརྗེ་ལས་ནང་བརྗོད་ཁྱེད་པར་བསྐུར། 88 རྔོན་སྒྲུབ་གདོང་སྒྲོན་ཚལ་འགྱོ་བའི་སྐབས་ཚེས་ 1 2559 สมยภกโปรจรจนจักร์ รจนโดยสมิทธ ภาษานเดีย: Samayabhedoparacanacakra 56 ภาษาทิเบต: སྟོང་སྟོང་བརྗེད་སྟོང

บทความนี้เน้นการทำลายพระธรรมคำสอนที่ก่อให้เกิดความแตกแยกในกลุ่มพระ และการแสดงถึงความสำคัญของการรักษาความสามัคคีในคำสอน อธิบายถึงเหตุการณ์ต่างๆ ซึ่งหลังจากที่สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าปริญฑพานแล้วมีการอ

คำว่่า "สมเด็จพระพุทธเจ้า" (སྲིད་དབང་ལྡན་སྡུད་) มาจากศัพท์คำว่า "พระพุทธ" (buddha) และ "ภควับ" (bhagavant) จะแพบเห็นได้บ่อยครั้งในการใช้คำทั้งสองนี้คู่กันในคัมภีร์พระที่ใช้ภาษาสันสกฤต สำหรับคำแปลนั้น

บทความนี้สำรวจความหมายและความสำคัญของคำว่า 'สมเด็จพระพุทธเจ้า' ที่มาจากคำว่า 'พระพุทธ' และ 'ภควัต' โดยใช้ข้อเสนอจากผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ประพจน์ ซึ่งมีการแปลและการตีความที่น่าสนใจ จุดสำคัญคือความแตกต่

Samayabhedoparacanacakra: คำแปลพร้อมเชิงอรรถวิเคราะห์ (1) 91 เป็นเวลา 100 ปี นับแต่ อัลงฺแห่ง[ธรรม]วาจา ผ่านไปเป็นเวลาไม่นาน ณ กุลามปูละในพระราชานุปาลิ[ฐ]63 ฉบับ pm ที่ถูกคัดลอกโดยฉบับของ ราชวงศ์หย

เนื้อหาเกี่ยวกับการแปลและวิเคราะห์ Samayabhedoparacanacakra ที่ระบุถึงการพัฒนาทางวรรณกรรมในช่วง 100 ปีที่ผ่านมา รวมถึงการอ้างอิงถึงการแปลที่แตกต่างกันในหลายฉบับของคัมภีร์และความสำคัญของเมืองหลวงในประว