ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2846 / 3007

4. ] พิจารณาโดยผู้อื่น 67 5. ] มรรคต้องสมประโยชน์ด้วยการส่งเสียง 68 นี่คือคำสอนของพระพุทธเจ้า เมื่อกล่าวเกี่ยวกับวัตถุ๙๙ [ตามที่กล่าวมาข้างต้น และ] ได้ประกาศออกไป [ทำให้] มีพระเณร[ฝ่าย]นาค (nága), [ฝ่

เนื้อหานี้พูดถึงหลักธรรมของพระพุทธเจ้าโดยมีการพิจารณาถึงความหมายของคำต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งรวมถึงการอธิบายคำว่า vacībheda ที่มีความสำคัญในทางปฏิบัติ นอกจากนี้ยังเป็นการเปรียบเทียบการแปลจากฉบับภาษาจี

ยุยามะ, รยูโจะ (山田龍城). 1959 Dajō-bukkyō-seiritsu-shiron-josetsu 大乗仏教成立史論序説 (บทนำ ทฤษฎีประวัติกรมเนิดพระพุทธศาสนามหายาน). Kyoto: Heirakuji- shoten. ยามะซากิ, เจน'อิชิ (山崎元一). 2002 “Butsumetsunen-

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการศึกษาและวิเคราะห์ประวัติศาสตร์ของพระพุทธศาสนาในบริบทของมหายาน รวมถึงข้อถกเถียงและทฤษฎีต่างๆ ที่ถูกเสนอโดยนักวิจัย ตัวอย่างเช่น การกล่าวถึง Dajō-bukkyō-seiritsu-shiron-josetsu และ

ธรรมาภว วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับรวบรวมที่ 3 ปี 2559 1. บทนำ Samayabhedporacanacakra(สมยาถอปัจฉจาก: SBh) เป็นคำภิรติที่พระสุมนิตโดยพระสุมนิต2 มีเนื้อหาเกี่ยวกับมูลเหตุแห่งการแตกนิกายและมติธรร

ธรรมาภว เป็นวารสารวิชาการที่ทำการรวบรวมประเด็นต่างๆ เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะเรื่องการแตกนิกายและมติธรรม ซึ่งนำเสนอการศึกษาและการอ้างอิงตามคำภิรณ์ SBh ที่ยังไม่ได้แปลเป็นไทย โดยมีการใช้นฉบับ Tera

6. ฉบับที่ยังไม่สามารถระบุผู้แปลไว้ได้ ใช้อักษรย่อคือ A 十八部論(Shiba bu lun) T49:17b15-19c28(no.2032) ผู้เขียนแปลจากต้นฉบับภาษาทิเบตเป็นหลัก และนำมมีธจีนามประกอบการพิจารณาด้วย พร้อมทั้งใส่เชิงอรรถวิ

บทความนี้นำเสนอการแปลและวิเคราะห์十八部論 (Shiba bu lun) โดยผู้แปลได้อิงต้นฉบับภาษาทิเบตเป็นหลัก พร้อมการใช้ภาษาและเชิงอรรถวิเคราะห์เพื่อกระตุ้นการศึกษาในแง่มุมต่าง ๆ เสนอแนวคิดใหม่ๆ เพื่อเปิดทางการเปรียบ

2. คำแปลพร้อมเชิงวิเคราะห์ ต่อจากฉบับนี้แล้ว [1.1 การแต่งนิยายของนิยายมหาสังมิยะ] ในร้อยปีที่สอง นิยายอื่น ๆ ทั้งหลายมีชื่อว่า นิยายเอกวายหริกะ (Ekavyayaharika)5, นิยายโลโกตฺตรวาท (Lokottaravāda) และ

เนื้อหาสำรวจการพัฒนานิยายในร้อยปีที่สองซึ่งมีนามว่า นิยายเอกวายหริกะ, นิยายโลโกตฺตรวาท, และนิยายกุกกุถกิจ ซึ่งเกิดจากนิยายมหาสังมิยะ การวิเคราะห์การเริ่มแต่งและเหตุผลเบื้องหลังการเขียน รวมถึงการไม่ยอม

ธรรมา วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับรวมที่ 3 ปี 2559 ในเวลาร้อยปีนี้กายชื่อว่าภิญญาปุตตะวา(Prajñaptivāda) ได้แตกออกมาจากนิยายมหาสังข์มิกะ ในขณะที่ดำรงอยู่ในร้อยปี ปริพาชกชื่อว่า “มหาเทวะ” ได้ออกบว

บทความนี้สำรวจการแตกนิกายภายในศาสนาพุทธซึ่งมีสาเหตุมาจากการนำเสนอวัตถุห้ามประกาศโดยพระมหาเทวะที่นำไปสู่การเกิดนิกายใหม่ในบริบทของมหาสังข์มิกะ นอกจากนี้ยังมีการวิเคราะห์เหตุผลเบื้องต้นที่ทำให้เกิดการแต

ธรรมอารา วรรณารัชวาระทางพระพุทธศาสนา ฉบับรวมที่ 3 ปี 2559 Caityāsaila?), อปรโฒสฺ (Aparāsaila)[และ] อุตตราไสละ(Uttarāsaila) ด้วยเหตุนี้ นิยายมหาลัยมิคะแตกออกเป็น สีนัยยะ และหัณนิยาย [รวมเป็นกัณฑ์]10

ในบทความนี้มีการวิเคราะห์แนวต่างๆ ของธรรมอาราและบทนิยายที่สำคัญในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการแบ่งแยกของนิยายสตรีะและการกล่าวถึงนิยายสรวาสติวาท การศึกษาเนื้อหาในคัมภีร์ทีปวรรคช่วยให้เราเห็นความซับซ้อนและคว

ธรรมอัรา วจารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับรวมที่ 3 ปี 2559 (เชิงอรรถ ต่อจากหน้า 69) จากข้างต้น Deeg คล้ายมีความคิดเห็นด้วยกับหลักฐานในการถอดเสียงคำว่า 蕾婆多 ว่าเป็น sarvatā, sarvatva (Prakrit: savata)

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ศัพท์ในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการถอดเสียงคำว่า蕾婆多 ที่มีความหมายว่าทุกสิ่ง ทั้งยังพิจารณาการใช้คำในคัมภีร์ทั้งในสันสกฤตและปรากฤต เพื่อแสดงว่าความเข้าใจคำศัพท์ในนิยายสงวาสติวาทอ

นิยาย ซึ้งอธิบายว่า เนื่องจากมีหลักธรรม คือ สรวลสังมิอยู่เลย ดังนั้น สรวลสัง ต้องยึดคําพูมอธิบายกล่าว คือ ในสัมรี๓ิ๗ิ๙่ี้๙๙๐้๔๘๙๓๙๖๙๓๙๖๓๔๕๓์๕๎๘๙๓๖๕๕๙๙๙๖๙๑๗นิยายศิษย์เเรวา และนิยายสราวฤติวา ฝ่ายนิยายศิ

บทความนี้อธิบายการตีความและการเผยแผ่พระอิทธธรรมในนิยายศิษย์เเรวาและสราวฤติวา โดยเน้นการยึดพระสูตรเป็นหลักในนิยายศิษย์เเรวา และพระอิทธรรมในสราวฤติวา นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นว่าการเน้นเผยแผ่ในยุคของพระปฐา

เหรียญธรรมา วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับรวมที่ 3 ปี 2559 [2] พระถ folded ไม่มีธรรม(ที่เป็นโลเกะ(laukadharma*) 20 [3] คำสอนทั้งหมดของพระถ folded หุมรวมจั้ก [4] พระพุทธเจ้าตรัสถึงเรื่องราวต่าง ๆ

เหรียญธรรมาเป็นวารสารวิชาการที่รวบรวมการศึกษาเกี่ยวกับพระพุทธศาสนาในฉบับรวมที่ 3 ปี 2559 มีการวิเคราะห์คำสอนต่าง ๆ ของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับธรรมและการเข้าถึงความจริงตามที่พระองค์

X: 世尊所説無不如義; Pm: 如來語無不如義; A: 一切義說. เมื่อพิจารณา การแปลทุกจำนวณแล้ว ไม่มีความแตกต่างของเนื้อหาโดยรวม แต่อย่าง พิจารณาในรายละเอียดคล้ายกับว่า ฉบับทับและฉบับ A แปลไปใน ทิศทางเดียวกัน คือ ไม่ได้ใช้คำปฏิเส

เนื้อหามุ่งเน้นการวิเคราะห์ความหมายของการแปลคำศัพท์ในพระพุทธศาสนา โดยเน้นถึงความแตกต่างในรายละเอียดระหว่างฉบับต่างๆ เช่น ฉบับ X, Pm และ A ซึ่งสามารถเห็นได้ว่ามีการตีความที่แตกต่างกันในหลายบริบท รวมถึง

แปลความอ่านได้ว่า: (เสียงอรรถ ต่อจากหน้า 84) 38 ถ้าแปลตามรูปศัพท์คือ จากที่ผ่านมา... จนกระทั่งถึง 39 ดู Vinîtadeva หัวข้อธรรมลำดับที่ 13 (Teramoto and Hiramatsu 1935: 37). แต่ในคัมภีร์กาวััต และ Bhavy

บทความนี้สำรวจการแปลคำว่า 'สุข' ที่ปรากฏในบันทึกทางพระธรรม โดยนำเสนอความแตกต่างในการแปลกับฉบับจีนและศัพท์ในภาษาสันสกฤต เช่น vigraha ที่มีหลายความหมายซึ่งรวมถึง 'กาย' และตรวจสอบความหมายที่อาจคลาดเคลื่อ

เชียงอรรรถ ต่อจากหน้า 85) หมายของคำว่า "ถอด" ที่แปลว่่า "ยิดจับ" เมื่อมากำรณาในคำศัพท์ที่ขีดเส้นใต้คำดับแรกในฉบับ A, X: ปัด๙ และเปรียบเทียบกับฉบับทบด์คือ คำว่่า สูง๙= vi-graha ดังนัน่ ผู้เขียนสนับสนุ

บทความนี้วิเคราะห์ความหมายของคำว่า 'ถอด' และคำศัพท์ในคัมภีร์โบราณ โดยเฉพาะคำว่า ni-graha และ vi-graha ในบริบทของการเข้าฌานและการวิเคราะห์เชิงปรัชญา โดยมีการเปรียบเทียบกับคัมภีร์ SBh และคำศัพท์ที่ใช้ใน

ธรรมนิธิ วรรณารวิชาอย่างพระพุทธศาสนา ฉบับรวมที่ 3 ปี 2559 [6] ธรรมที่ถูกละทำไปแล้วไม่มีสถานะ [7] ดิเทและเดตสกของพระโพสดาบันรู้ถึงสถานะ(svabhāva) [8] พระอรหันต์ถูกทำให้สำเร็จโดยผู้อื่น41, มีความไม่ร

เนื้อหานี้กล่าวถึงธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างพระโพสดาบันกับพระอรหันต์ รวมถึงสถานะของธรรมและการปฏิบัติที่เกี่ยวข้อง เช่น การเปล่งเสียงว่า all และการใช้ปัญญาเพื่อประหาณทูฏ์. นอกจากนี้

เขิงอรรถ ต่อจากหน้า 90) และพระอรหันต์ ซึ่งตรงกันข้ามกับฉบับ A อย่างสิ้นเชิง ไม่มีรอยอะไรที่ ช่วยเราได้นาการหาคำตอบในเรื่องนี้ หากพิจารณาคำมีท่าทางสายบาศิประกอบ คือ คัมภีร์กาถวัตถุ ในการที่ชื่อ ปรินานิ

เนื้อหาครอบคลุมการศึกษาความเสื่อมของพระอรหันต์และพระโสดาบัน โดยกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างธรรมทั้งสอง การวิเคราะห์จากคัมภีร์ต่างๆ เช่น SBh และกาถวัตถุอรรถกถา นอกจากนี้ยังตั้งข้อสังเกตเกี่ยวกับปัญหาที่

[18] พระสวดบันทำบาปไปดังปวง ยกเว้นอันตัย[กรม] [19] พระสูตรทั้งหลายที่ถกตรัสโดยพระพุทธเจ้ามีความหมายที่ ชัดแจ้งสมบูรณ์(nitartha)51 [20] อสังขตะทั้ง 9 ชนิด มีดังนี้52 ① ปฏิสังขยายโรฌ(pratisamkhyā-nirodh

เนื้อหานี้ให้การบรรยายเกี่ยวกับอสังขตะที่มีอยู่ 9 ชนิดและความหมายของพระสูตรที่พระพุทธเจ้าได้ตรัสออกมา ซึ่งเป็นการสำรวจความเข้าใจในด้านธรรมะที่ถูกต้อง โดยเฉพาะในบริบทของความไม่แน่นอนในชีวิตและแนวทางในก

[21] เพราะว่าอุปกิเลสที่我們าข้ามทันทีทันใด จิต滴จึงถูกอ้อมด้วยอุปกิเลสนั้น แท้โดยภาวะของตัว[จิต]เอง55 ลิตด์มีความสว่าง56 [22] ควรจะกล่าวว่าความทุกข์ทั้งหลายไม่ใช่เจริญ ไม่ใช่เจดลิก ควรจะกล่าวว่า【อนุสั

บทความนี้สำรวจธรรมชาติของอุปกิเลสและอนุสัยในจิตวิญญาณ การเข้าใจว่าความทุกข์และการเจริญในจิตไม่สามารถสัมผัสได้ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงพระโสดาบันและมาน ซึ่งเป็นส่วนสำคัญในพระธรรมดา บทเรียนนี้สะท้อนให้เห

ธรรมาธารา วรรณราชวิจารณ์ทางพระพุทธศาสนา ฉบับรวมที่ 3 ปี 2559 (เชิงอรรถ ต่อจากหน้า 101) NBV กล่าวถึงพระภัททีเป็นร่างแปลของมารและนำเสนอวัตถุต้องประการ ซึ่งข้อมูลนี้สอดคล้องกับ Taranätha และ Bu-ston โด

ในวรรณราชวิจารณ์ทางพระพุทธศาสนา ฉบับรวมที่ 3 ปี 2559 มีการกล่าวถึงการแปลคำว่า “mi-mthun-bahi-phyogs-su” โดย Tsukamoto, Teramoto และ Bareau ซึ่งมีความเห็นแตกต่างกันเกี่ยวกับความหมายของคำศัพท์ นอกจากนี้

Samayabhedaparacanakre nikâyabhedopadésána-samgraha. P127: 257f. (no.5644) ๆ) Tārānātha (ประวัติศาสตรพระพุทธศาสนาอินเดีย โดย ตารนา) ๆ) ภิกษุวรราชครบถฉจา (Bhiksuvarśagraprcchha). T127: 309f. (no.5649)

ธรรมหารา วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ปีที่ 4 ฉบับที่ 1 (ฉบับรวมที่ 6) มกราคม - มิถุนายน พ.ศ. 2561 สำนักงานศึกษา วัดพระธรรมกาย ISSN 2408-1892