ป.ธ.๔ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2859 / 3007

การวิจัยเชิงคณะกรรมาธิการ: กรณีศึกษา "ถ้ามีจัับกับปัจจุบันสูตร?" 5 รูปแบบการวิจัยเชิงคณะกรรมาธิการ ในการศึกษาวิจัยทั้งสายวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์นั้น เมื่อแบ่งตามประโยชน์ของการวิจัยแล้ว สามารถแบ่งออก

การวิจัยเชิงคณะกรรมาธิการในพระพุทธศาสนาแบ่งเป็น 2 รูปแบบใหญ่ คือ การวิจัยพื้นฐานที่มุ่งหาความรู้ใหม่ และการวิจัยประยุกต์ที่มุ่งใช้ความรู้ในการแก้ปัญหา นอกจากนี้ยังมีการศึกษาวิจัยเชิงคัมภีร์ซึ่งอาศัยแห

แนวโน้มส่วนใหญ่ของมุมเป็นการวิจัยภาคสนาม โดยมุ่งเน้นไปที่การวิจัยเชิงสังคมวิทยา แต่ผลงานการศึกษาวิจัยเชิงค้ำก็มีค่อนข้างน้อย และส่วนใหญ่มักอาศัยหลักฐานจากคัมภีร์รับสเป็นหลักเท่านั้น มีน้อยมากที่จะใช้ห

บทความนี้นำเสนอการวิจัยในด้านสังคมวิทยาและเชิงค้ำ โดยอธิบายเกี่ยวกับการแบ่งประเภทการวิจัยข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับพระไตรปิฎกและอรรถกถา จากนั้นยังได้กล่าวถึงยุคต่างๆ ของคัมภีร์ในพุทธศาสนา โดยใช้ข้อมูลการว

生ดะทธา วาวสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับที่ 1 ปี 2559 คัมภีร์ยุดตำรำดับชั้นที่ 1 คัมภีร์บลี่ เกรวา คัมภีร์ยุดตำรำดับชั้นที่ 2 คัมภีร์ยุดตำรำดับชั้นที่ 3 คัมภีร์ฉบับ "แปลจีนโบราณ" การวิจัยในแนวดิ

บทความนี้นำเสนอการวิจัยเชิงทัศมวิถีโดยใช้รูปแบบการวิจัยในแนวดิ่งและแนวราบเพื่อศึกษาและตีความหลักคำสอนในพระพุทธศาสนา การวิจัยทั้งสองรูปแบบนี้ช่วยส่งเสริมความเข้าใจต่อวิวัฒนาการและบริบทของคำสอน ปูพื้นฐา

การบันทึกด้วยภาษาที่แตกต่างกัน11 2. Prof. Kyotsui Oka ได้ศึกษาคัมภีร์พระสุตตันตปิฎกของนิกายนิกายอื่น (Agama) ที่ถูกอาจารย์จีนบนใบลานด้วยภาษาสันสกุลที่ลงเหลือมาถึงปัจจุบัน พร้อมทั้งศึกษาเปรียบเทียบกับค

เนื้อหาของการศึกษาเกี่ยวกับคัมภีร์พระสุตตันตปิฎกและถมม์จักกับปฐมจตุร ซึ่งมีนักวิชาการอย่าง Prof. Kyotsui Oka, Prof. Shōson Miyamoto, Prof. Kōgen Mizuno และ Prof. Shōji Mori ที่ทำการวิเคราะห์และเปรียบเ

พระปัญจวัคคีย์15 งานวิจัยที่เกี่ยวกับ “ธมมจักกับปวัตนสูตร” โดยการเปรียบเทียบ ชั้นของคัมภีร์ที่อายุในยุคเดียวกันในแขนงของคัมภีร์ สำหรับงานวิจัยของท่านที่ 3 และ 4 เป็นงานวิจัยที่ต่อเนื่องมาจากงานวิจัยขอ

บทความนี้นำเสนอการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับ “ธมมจักกับปวัตนสูตร” โดยการเปรียบเทียบชั้นของคัมภีร์ที่อายุในยุคเดียวกันและการศึกษาคัมภีร์ 23 ฉบับที่รวบรวมโดย Prof. Kogen Mizuno ซึ่งจัดกลุ่มออกเป็น 5 ประเภท ค

ธรรมาภา ววาสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับที่ 1 ปี 2559 เหมือนกัน จึงอาจกล่าวได้ว่าเป็นฉบับที่แปลมาจากพระสูตรต้นปิฏกของฝ่ายเถรวาท 21 5. "ทับมद्धกับปฐมสูตร" ฉบับแปลภาษาบาลีเดด Chos-kyi-khor-lohi mdo (

ในฉบับที่ 1 ปี 2559 ของธรรมาภา ววาสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ได้กล่าวถึงการแปลพระสูตรต้นปิฏกของฝ่ายเถรวาท รวมถึงการเปรียบเทียบเนื้อหาของพระวินัยปิฏกที่มีอยู่ในคัมภีร์ต่าง ๆ ทั้งภาษาบาลีและภาษาจีน มีการ

shih (根本說一切有部毘那耶破僧事) 6 (T24: 127b-128c) เนื้อหาที่ปรากฎในนี้มีลักษณะโครงสร้างเนื้อหาที่คล้ายกับพระวินัยปิฎกของเถรวาท (C1) มหาสกะ (C2) ธรรมคุปตะ (C3) คื อ มีส่วนของเนื้อหาที่อยู่ใน “อนัตลักษณะสูตร”ปราก

เนื้อหาที่นำเสนอมีการเปรียบเทียบและวิเคราะห์โครงสร้างของพระวินัยปิฎกเถรวาทและรายงานอธิบายของคัมภีร์เช่น มหาวัตถุและลิติวาสตระ โดยเน้นถึงจุดสำคัญ เช่น หลักการของหนทางสายกลางและอิริยาสัจจ 4 นอกจากนี้ยัง

กกลุ่มที่ 1 "อัมมจักกับปวัตนสูตร" ของฝ่ายถอดา ได้แก่ A1, B4, C1 และ E1 รวม 4 คัมภีร์ เพียงแต่เนื้อหาใน A1, B4 และ E1 นั้นประกอบด้วย "การเว้นห่างจากหนทางสุดโต่ง 2 ทาง ปฏิบัติตามหนทางสายกลาง (มัชฌิมาปฏิ

เนื้อหานี้นำเสนอการจำแนกประเภทของอัมมจักกับปวัตนสูตรในกลุ่มต่างๆ ของคัมภีร์พุทธศาสนา โดยมีการจัดกลุ่มตามเนื้อหาที่มีความสัมพันธ์กับอริยสัจ 4 นิยามและหลักการที่สำคัญในทางสายกลาง (มัชฌิมาปฏิปทา) ถูกนำมา

โครงสร้าง “รอบ 3 อาการ 12 ของอริยสัจ 4” รูปแบบ เมื่อพิจารณาโครงสร้างเนื้อหาของ “ทิมจักกัปวัตนสูตร” ที่ปรากฏในคัมภีร์ต่าง ๆ ทั้ง 23 คัมภีร์ดังกล่าวมาในเบื้องต้น หากนำมาแบ่งโครงสร้างเนื้อหาตามที่ Prof.

บทความนี้สำรวจโครงสร้างเนื้อหาของทิมจักกัปวัตนสูตรที่แบ่งตามการวิเคราะห์ของ Prof. Shoson Miyamoto โดยแยกออกเป็น 2 รูปแบบคือ โครงสร้างดั้งเดิมที่ครอบคลุมการเว้นห่างจากหนทางสุดโต่งและอริยสัจ 4 และโครงสร

หรรษา วารสารวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับที่ 1 ปี 2559 สำหรับความเห็นเกี่ยวกับเรื่องโครงสร้างลำดับเนื้อหาของ “รอบ 3 อากา 12 ของอิริยาฯ 4” ซึ่ง 2 รูปแบบดังกล่าวได้มีการกล่าวถึง “โครงสร้างดังเดิม” และ “โ

บทความนี้สำรวจโครงสร้างลำดับเนื้อหาของ 'รอบ 3 อากา 12' โดยแบ่งออกเป็นโครงสร้างเดิมตาม 'ทุกข สมุทัย นิโรธ มรรค' และโครงสร้างใหม่ตาม 'อัญญา 3 ในอริยสัจ 4' โดยมีการเปรียบเทียบระหว่างคัมภีร์ยุคต้นและวิเคร

การวิจัยเชิงคำนึง: กรณีศึกษา “ถึมมจับกับปวตนสูตร?” 27 บทสรุปและแนวทางในการวิจัยต่อไป จาก “ถึมมจับกับปวตนสูตร” ทั้ง 23 คำภีร์ที่ปรากฏในปัจจุบันและงานวิจัยที่ผ่านมา นำมาสู่สรุปเบื้องต้น 2 ประการ ดังต่

บทความนี้นำเสนอการวิจัยเกี่ยวกับ 'ถึมมจับกับปวตนสูตร' ซึ่งเป็นคัมภีร์ในพุทธศาสนา รวมถึงการวิเคราะห์ลำดับชั้นความเก่าแก่ของคัมภีร์ โดยเน้นถึงโครงสร้างของเนื้อหาที่มีการปฏิบัติตามหนทางกลางและอริยมาส 4 ก

28 การบรรจาวิวาสวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับที่ 1 ปี 2559 ความเป็นไปได้ว่า มีการปรับโครงสร้างเนื้อหาจากเดิม เพื่ออนุโลมตามคำสอนในเรื่อง "มรรค 3" (มรรคสมรรถ, กรวนามรรค, อัยยะมรรค) อันเป็นคำสอนเฉพาะในนิ

การบรรจาวิวาสวิชาการทางพระพุทธศาสนา ฉบับที่ 1 ปี 2559 นำเสนอการปรับโครงสร้างเนื้อหาเพื่อสอดคล้องกับคำสอนในแนวทาง 'มรรค 3' โดยศึกษาทฤษฎีของ 'ธัมมจักกัปวัตนสูตร' ซึ่งรวม 23 คัมภีร์ เพื่อเป็นแนวทางการวิจ

แต่จากการศึกษาของผู้วิจัยพบว่า พระพุทธเจ้าเป็นผู้รับบัญญัติศิลาขาขนในพระปฎิมากร ที่จำนวนศิลาขาขนของนิกรมต่าง ๆ มีไม่เท่ากัน มาจากศิลาขบท หมวดเสียวัตร เนื่องจากเป็นศิลาขบทเล็กน้อย ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงอนุ

การศึกษานี้พบว่าศิลาขาขนในพระปฎิมากรของนิกรมต่าง ๆ แตกต่างกันโดยมาจากศิลาขบทหมวดเสียวัตร ซึ่งพระพุทธเจ้าอนุญาตให้แก้ไขได้ ทำให้ศิลาขบทหมวดนี้มีจำนวนต่างกันภายในนิกรมเดียวกัน การประชุมสงฆ์ทุกเดือนในอุโ

1. บทนำ ในช่วงพระราชก ารฎีกาแห่งการตรัสรู้ธรรม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าแรง เปลี่ยนสถานที่จพระบรมในแต่ละปี ทว่าแต่พระชาที่ 20 ถึงพระชาที่ 44 รวม 25 พระราช พระพุทธองค์ทรงจำพระอยู่ ณ กรุงสาวติเพียงเมือง

บทความนี้พูดถึงการเปลี่ยนแปลงสถานที่ที่พระพุทธเจ้าทรงประทับในช่วงพระราชก ารฎีกาแห่งการตรัสรู้ธรรม โดยเฉพาะในกรุงสาวติโดยทรงอยู่ที่เชตวันมหาวิหาร ซึ่งมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นในพระศาสนา เมื่อจำนวนพระสงฆ

พระภิฏฐิสูญสายพระอุบาสิทธิ์หน้าที่ทรงจำเวไนย พระภิฏฐิสูญสายพระอันทิรับหน้าที่ทรงจำมิฉัน เป็นตน อย่างไรก็ดี แม้ชาวพุทธเราจะเชื่อว่า เนื้อในพระวินัยและพระสูตรของพระไตรปิฏกมีมตั้งแต่ครั้งพุทธกาลและมีการ

บทความนี้ศึกษาเกี่ยวกับพระวินัยปฏิรูปในพระไตรปิฏก โดยนำเสนอผลการวิจัยที่แสดงให้เห็นว่าเนื้อหาในพระวินัยและพระสูตรถูกสืบทอดมาตั้งแต่พุทธกาล แม้จะมีการถกเถียงจากนักวิชาการเกี่ยวกับช่วงเวลาการเกิดขึ้นของ

ข. พระบัญญัติ คือ สิกขาบทที่พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติขึ้น หากมีการบัญญัติเพิ่มเติม เพื่อให้รถุกุมขึ้น เรียกวา อนุบัญญัติ พระบัญญัติธูเน เป็นเนื้อหาหลักของสูตรวิภังค์ ควาวสิกขาบทในพระปฺทมโภชหมายถึง พระบัญญ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระบัญญัติและสิกขาบทที่พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติ เพื่อการปฏิบัติตามในพระพุทธศาสนา โดยมีสิกขาบทรวม 227 ข้อ ซึ่งจำเป็นต้องสวดในอูปโบสถทุกกึ่งเดือน คำอธิบายที่เกี่ยวข้อง รวมถึงตัวอย่างการกระท

การลงนิครกรรม (การลงโทษ) การอยู่ปริวาส การออกจากอาปิสังมิสิส วิธีธัรบอิทธิ์ ฯลฯ เนื้อหาโดยรวม คือ ระเบียบปฏิบัติต่อพระสงฆ์ใน การดำรงตนในสมณเพศ และระเบียบปฏิบัติของหมู่สงฆ์ในการออกร่วมกัน เนื้อหาในชั้น

เนื้อหาเกี่ยวกับการลงนิครกรรมหรือการลงโทษพระสงฆ์ รวมถึงวิธีการธรรบอิทธิ์และการดำรงตัวในสมณเพศ นอกจากนี้ยังเน้นการรวมเนื้อหาสำคัญในรูปแบบคำถาม-คำตอบเพื่อความเข้าใจและสะดวกในการท่องจำ โดยเฉพาะในส่วนของพ

200 กว่าปี จึงเป็นไปได้ว่า คัมภีร์วิวรดาวนี้เกิดขึ้นในยุคหลังจากที่พระพุทธ ศาสนามีการเผยแผ่ถึงแล้ว10 3. ลักษณะพิเศษในการสืบทอดและรักษาพระวินัย นักวิชาการจำนวนมากมีความคิดเห็นว่าเนื้อหาหลักในพระวินัยเ

คัมภีร์วิวรดาวอาจเกิดขึ้นกว่า 200 ปีหลังพุทธศาสนาเผยแผ่ โดยมีลักษณะเด่นในการสืบทอดพระวินัยที่บังคับใช้กับพระภิกษุอย่างชัดเจน แตกต่างจากพระสูตร นอกจากนี้ยังมีการศึกษาทางวิชาการที่สนับสนุนว่าเนื้อหาของค

พระวินัยปิกขกิศัพท์ถึงปัจจุบัน พระวินัยปิกขกิศัพท์ถึงปัจจุบัน 6 ฉบับ ได้แก่ 1. พระวินัยบาล เป็นพระวินัยปิกขกิของนิยายเรวราว หรือที่เรียกว่า วิภัจจะวนต์ (VibhaJjavādin) เนื่องจากจาริกไปในภาษาบาลีซึ่งเป

พระวินัยปิกขกิเป็นคัมภีร์สำคัญที่มีการสืบทอดถึงปัจจุบัน ประกอบด้วย 6 ฉบับ ได้แก่ พระวินัยบาล, ธรรมคุปต์, หิงสลากะ, และสัณฑิสิกา โดยแต่ละฉบับมีความสำคัญและเนื้อหาที่แตกต่างกัน สามารถศึกษาเกี่ยวกับพระวิ

ค.ศ. 404-409 โดยพระฤาชีพและคณะ อยู่ในพระไตรปิฎกฉบับไทโซ เล่ม 23 หน้า 1-470 ไม่มีฉบับภาษาทมิฬ ปัจจุบันค้นพบชิ้นส่วนใบลานภาษา สันสกฤตจำนวนมาก ลำดับเนื้อหาจากพระเวทย์บาลี เนื่องจากเนื้อหาส่วน กฤณิรุธั่งไ

บทความนี้สำรวจเนื้อหาจากพระไตรปิฎกฉบับไทโซและพระเวทย์ปูของนิกายมูลสัพิฏีกวาว โดยเน้นการเปรียบเทียบความแตกต่างของเนื้อหาจากฉบับภาษาทมิฬและภาษาสันสกฤต พร้อมศึกษาการค้นพบใบลานและผลกระทบทางวัฒนธรรมในเอเชี