ประโยค-สารตฤกษ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 186 / 740

ประโยค- วิสุทธิมรรคเปภาคร ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 94 โดยเป็นคู่ (คือ ๒ ชั้น ?) [ขอคืนโสด-โดยเป็นขนะ] ข้อว่า "ขณิกโสด-โดยเป็นขนะ" ความว่า ภิกขุในพระธรรมวันนี้ พิจารณาอาทนิกเปนุว่า ไม่เที่ยงเป็นทุกข์เป็

บทในหนังสือวิสุทธิมรรคเปภาคร ๓ ตอน ๒ แสดงถึงการพิจารณาจิตในระดับต่างๆ ว่าว่ามีลักษณะที่ไม่เที่ยง อันเป็นการแสดงธรรมเพื่อทำความเข้าใจถึงสภาวะของจิตและการไม่ยึดมั่นในรูปแบบของมัน ภิกขุจะต้องพิจารณาทุกขณ

ประโยค - วิสุทธิมรรคแนวภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 95 [ปฏิภาณโจโดลำดับ] ข้อว่า "ปฏิภาณโจ-โดยเป็นคำลับ" ความว่า ภูกูจิณณะ อานนท์ก็ปรุ่ ใม่เที่ยงเป็นทุกข์เป็นอนัตตาแล้ว พิจารณาจิตดวงแรก (ที่พิจารณา)

เนื้อหาในตอนนี้กล่าวถึงการพิจารณาจิตดวงต่างๆ เพื่อเข้าใจถึงความไม่เที่ยงและทุกข์ โดยเริ่มจากจิตดวงแรกแล้วพิจารณาไปยังจิตดวงถัดไปจนถึงจิตดวงที่สิบ การหมุนเวียนในการพิจารณาเพื่อให้เห็นแจ้งในธรรมที่ไม่เท

ประโยค- วิฤทธิมรรคเปลกก ค ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 96 นั่น (ในอธิษฐานก) ท่านจึงบอกไว้ในจิตดวงที่ ๑๐ เท่านั้นเกิด" พิจารณาดังก่อนมนี้ ชื่อว่า พิจารณาโดยลำดับ [ทิฏฐุอุปมานุโท-โดยพิกภู] ฯ ป ฯ ใน ๓ ข้อคือ

ในตอนจบของวิฤทธิมรรคเปลกก เชื่อมโยงถึงการพิจารณาจิตในระดับต่าง ๆ และลำดับการเกิดของจิตที่เกี่ยวข้องกับรูปและอรูป ซึ่งอาจเป็นแนวทางในการเข้าใจธรรมชาติของสัตว์และความไม่เกิดขึ้นของมานะ ที่มีความสำคัญต่อ

ประโยค- วุฒิธิกรณ์เปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 97 ส่วนในอธิวิางสภา ตั้งมาโดยว่า "ทิฏฐิจฉาคุรุภูมิโต มานสมุคุม- ภูมิโต นิภคูมปริยาทนโโต" แล้วแสดงนัย (ดัง) นี้ ก็เมื่อเมื่อกล่าวว่า "เราเห็นแจ้งอยู่ คว

ในส่วนของการวิเคราะห์อธิวิทยาในพระสภา กล่าวถึงการเห็นแจ้งในสงขาร ซึ่งทำให้เกิดความเข้าใจในโพธิกุฎิ การพิจารณาและวิเคราะห์สงขารทั้งหลายนั้นอาจทำให้เราเห็นว่าไม่มีอัตตาและไม่นำไปสู่ความยินดีในทุกข์หรือส

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปนภาค ๓ (ตอนจบ) - หน้าที่ 98 เพราะความหมายว่ามีแล้วก็ไม่มี มีทุกข์เพราะความหมายว่าถูกความ เกิดและความเสื่อมบิ่นกัน เป็นอัตตา เพราะความหมายว่าไม่เป็นไป ในอำนาจ (ของใคร) ดังนี้ ชื่

เนื้อหาพูดถึงการรับรู้ความหมายของทุกข์และสุขที่มีอยู่ในชีวิต โดยเน้นว่าการเข้าใจอัตตา การเปลี่ยนแปลง และความไม่เที่ยงนั้นเป็นสิ่งสำคัญ สำหรับผู้ที่มีพระโยค โดยความเข้าใจนี้จะพานำไปสู่การเห็นสัจธรรมและ

ประโยค- วิสัยทัศน์ฉบับภาค ๑๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 105 เกิดขึ้นแห่งปัจจัยว่า "ความเกิดขึ้นแห่งรูปเองมีเพราะความเกิดขึ้นแห่งอวิชชา" ย่อมเห็นความเกิดขึ้นแห่งปัจจัยว่าเป็นราะอรรถคือความเกิดขึ้น แห่งปัจ

เนื้อหาในบทนี้ให้ความสำคัญเกี่ยวกับความเกิดขึ้นและความดับของรูปและเวทนาซึ่งมีปัจจัยที่มีผลต่อการกำเนิดของมัน เมื่อเห็นความเกิดขึ้นแห่งรูปและเวทนา ก็จะเห็นลักษณะของความเป็นไปเหล่านั้น ซึ่งตระหนักถึงการ

ประโยค- วิถีธรรมรรแปลภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 108 ด้วยการเห็นความเสื่อมไปโดยปัจจัย ปฏิรูปาปฏิจสมุจฌานที่เป็นอัน ปรากฏ เพราะยังรู้ว่า "เพราะความดับแห่งสิ่งนี้ สิ่งนี้จึงดับ" แต่ ด้วยการเห็นทั้งความ

ในบทนี้นำเสนอการเข้าใจในการเห็นความเกิดและความเสื่อมไปตามปัจจัย เช่น ปฏิรูปาปฏิจสมุจฌาน และความรู้เกี่ยวกับธรรมต่างๆ ที่มีการเกิดและเสื่อมลง โดยยกตัวอย่างถึงความสัมพันธ์ของเหตุและผล โดยอธิบายว่าธรรมที

ประโยค - วิชาภิธรรมแปลภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หัวย 109 อันปราถนาแก่พระโหว่นั้น เพราะหยั่งรู้ความที่ธรรมทั้งหลายเป็นสภาพ มีความเป็นไปเนื่องด้วยปัจจัย โดยไม่เคลื่อนไคลาด ด้วยการเห็น ทั้งความเกิดขึ้นและความเ

บทนี้กล่าวถึงความปราถนาในสภาวธรรมที่เกิดจากการหยั่งรู้ถึงความเป็นไปของธรรมทั้งหลาย ว่ารวมทั้งความเกิดและความเสื่อม โดยเน้นถึงอนิจจลักษณะและการเห็นความว่างเปล่าของสังขารธรรม ซึ่งส่งผลกระทบต่อความเข้าใจ

ประโยค - วิจักษณ์ธรรมแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 111 ถามว่า "กี่อุปิคสอ 10 นั้น เป็นใณ?" แก้วว่า 10 นั้น คือ โอกาส (แสงสว่าง) ญาณ ปีติ ปิติ สัทธิ (ความรำบาน) สุข อธิภูษิ (ความนุ่มใจเชือ) ปิติอาค

บทความนี้สำรวจความเกี่ยวข้องระหว่างอุปิคสอ 10 และความไม่เที่ยงในธรรม โดยเฉพาะในแง่ของโอกาสและญาณที่เกิดขึ้นเมื่อกิฏฐุมุมิสการ และกล่าวถึงความสำคัญของจิตในบริบทของอำนาจความรู้และอารมณ์เชิงบวกต่างๆ บทสอ

ประโยค - วิชาภัทรแปลภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 112 [อรรถาธิบายวิษณุวลปกิณกะ] [โอวาท] ในอุปิสตา ส ๑๐ นั้น ข้อว่า โอกาส ได้แก่ วิสณุวลก (แสงสว่างในวิสานา หรือแสงสว่างเกิดแต่วิสานา ?) ครั้นโอวาทนั้

บทความนี้นำเสนออรรถาธิบายวิษณุวลปกิณกะในส่วนของโอวาทที่อ้างถึงการเกิดโอกาสและแสงสว่างในวิสานา โดยการกล่าวถึงความบริสุทธิ์และการบรรลุธรรมของบุคคล ความสำคัญของการเห็นโอกาสที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน และการป

ประโยค - วิสุทธิธรรมนอก ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 114 (คือคิดไปว่า "เราเป็นพระอรหันต์" ดังพระมหากษัตริย์อยู่ ณ อุจจางวากิล (วิหาร ?) ดังพระมหากษัตริย์พระอุจจางวากิล ณ ห้างนก (วิหาร ?) และองค์พระอ

ในตอนจบของวิสุทธิธรรมนอก ภาค 3 จะได้เห็นถึงความคิดและการปฏิบัติของพระมหานาถผู้มีองค์ความรู้ทางธรรม และการสนทนาเกี่ยวกับการเป็นสมณะที่มีอำนาจเหนือความเป็นชาวพระในโลก กล่าวถึงการนั่งอยู่ในบริเวณวิหารหนึ

ประโยค - วิญญาณรรมเเปลภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 118 ความเกิดขึ้นและความเสื่อมไปแห่งขันธ์ ทั้งหลายทางไร ๆ (คือทางรูปนี้หรือ ทางอรูปนี้) ตั้งมา เธออ้วนได้ดี ปราโมทย์ ปิDistinct (เช่น) นั้น เป็นน้ำอ

ในบทนี้กล่าวถึงความเกิดและความเสื่อมไปแห่งขันธ์ทั้งหลาย และลักษณะของความสุขที่เกิดขึ้นในร่างกาย ซึ่งสะท้อนพลังแห่งวิญญาณ การเชื่อมโยงระหว่างสุขกับการดื่มน้ำอมฤต นอกจากนี้ยังอภิปรายถึงอิ志โมกะ และความสำ

ประโยค - วิญญาณกรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 119 [ปิฎกาทะ] ข้อว่า ปิฎกาทะ ได้แก่วิริยะ ด้วยว่า วิริยะที่สัมปุฏกับวิสาณา นั่นเอง เป็นวิริยะที่ได้ประคองไว้เองดีไม่อดนานไม่งดนัก ย่อม เกิดขึ้นแก่พระโ

ในเนื้อหานี้ได้กล่าวถึงหลักการที่สำคัญในวิญญาณกรรม โดยเฉพาะเกี่ยวกับวิริยะและสติ ซึ่งเป็นสิ่งที่ช่วยให้พระโอปปานมีการนึกถึงและเข้าใจในจิตใจของตนเองได้ดีขึ้น นอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึงอุขกาบา ที่เกี่ยว

ประโยค - วิชาชีววิทยาแปล ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที 120 [นิทานติ] ข้อว่า นิทานติ ได้แก่วิถานนิทานติ (ความพอใจในวิถีสนา) ด้วยว่า ความพอใจอย่างสุขุมมีอาการสงบ ทำความใจในวิถีสนาอันประทับ ประดาไปด้วยวิถีสนา

เนื้อหาในบทนี้อธิบายสำคัญของนิทานติและอุปกิเลสซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้มากไปสู่การพัฒนาในทางวิชาชีวิต พระโหติ้นมีประสบการณ์ในการบรรลุมรรคาและรู้สึกถึงผลที่ได้จากการฝึกสมาธิ การเข้าใจในวิถีสมุทิเลส 10 เป็

ประโยค - วิถีธรรมแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้า 122 พุทธ (รู้ไว้ในและคุณ) เมื่อลูปปลิวเสมอเป็นต้นเกิดขึ้นแล้ว ย่อม กำหนดพิจารณาเห็นมันด้วนปัญญาอย่างว่าว่า "โอกาสนี้เกิดขึ้นแก่เรา แล้วละ ก็แค่ว่าโอกาสนี

เนื้อหาสำรวจธรรมะเกี่ยวกับการพิจารณาความไม่เที่ยงและอนัตตาในทุกสิ่ง โดยเฉพาะการเข้าใจว่าโอกาสต่าง ๆ ไม่ใช่ของเราและไม่มีอัตตา ช่วยให้เกิดความเข้าใจและไม่หวั่นไหวต่อความเปลี่ยนแปลงในชีวิต สนับสนุนการพิ

ประโยค - วิถีธรรมรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 123 (คือรู้เท่า) ฐานะ (ที่ตั้งที่เกิดอุปิโรคลา) ๑๐ นี้ พระโยคาจารย์นั้น ย่อมเป็นผู้ฉลาดในมม - ุมุทธิองค์ (ความตื่นอุปิโรคลาอว่าเป็นธรรม) และย่อมไม่

ในบทนี้ได้แสดงให้เห็นถึงการเข้าใจและการกำหนดทางของพระโยคาจารย์เมื่อไม่ถึงซึ่งความฟุ้งซ่าน โดยได้เน้นถึงอุปิโรคทั้ง ๑๐ ประการและการใช้ญาณในการดำเนินตามวิถีของวิปัสสนา การกำหนดนามรูปและปัจจัยที่เกี่ยวข้

ประโยค- วิจัยธรรมกฤษฎีภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 128 แล้วอ่อนดับไปอย่างนี้ วิบาสนาญชื่อวังคาญุบานอ้อมเกิดขึ้นใน ฐานะนั้น (คือในภาคที่ปล่อยข้างเกิดเสีย ทำในใจแต่ข้างดับอย่างเดียว?) ซึ่งนหมายก होलाไ

เนื้อหาในบทความนี้นำเสนอการสำรวจและวิเคราะห์วิบาสนาญ ที่กล่าวถึงการเกิดและการอ่อนดับของอารมณ์ จิตและการเห็นความไม่เที่ยง รวมถึงความเป็นทุกข์และอนัตตา เมื่อมีการเห็นตามธรรมชาติก็จะสามารถละทิ้งอารมณ์และ

ประโยค - วิถีธรรมกรมแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้า 135 ข้อว่า "อารมณ์มนุษย์แยแวน อุโล เอวาวุธนา" - กระจิราบ ที่กำหนดอารมณ์ทั้ง 2 ส่วนว่ามีสภาพเป็นอย่างเดียวกัน ตามอย่างอารมณ์นั้นแหละ" ความว่า กำหนดอารม

บทความนี้สรุปการวิเคราะห์ว่าอารมณ์มนุษย์มีลักษณะเฉพาะโดยมีความแตกดับเป็นปกติ ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ตามที่พระโพธิญาณได้กล่าวไว้ ความเข้าใจเกี่ยวกับการกำหนดอารมณ์ทั้งสองส่วนให้อยู่ในสภาพเดียวกันช

ประโยค - วิสาสะมิรณแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 138 ทั้งหลายที่คนื่้ออยู่นั้น พระโยควารนั้น ย่อมเห็นวา "สงขลา ทั้งปวงกำลแตกอยู่ ฯ" ประจุบุรุษผู้มีตา (ดี) ยืนอยู่ที่อรสะ โบกทรณี หรือที่ลิงแม่บำ เมื

ในบทนี้ พระโยควารได้เห็นความแปรปรวนของโลกและการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปของขันธ์ โดยเปรียบเปรยกับภาพที่มองดูม้าหรือพยับแดด. พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงหมายถึงการมองเห็นความแตกต่างของธรรมชาติ รวมถึงความสำคั

ประโยค - วิสัยทัศน์การแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 141 คนโทของหญิงผู้นั้น การเห็นความดับแห่งสังขารทั้งหลายที่เป็นปัจจุบัน ของพระโโยดิ เปรียบเหมือนการเห็นระดับะที่กำลังขาดของบุคคลกลาง ของหญิงคนนั้น

เนื้อหานี้กล่าวถึงการมองเห็นและเข้าใจความดับแห่งสังขารในปัจจุบันและอนาคตจากมุมมองของพระโโยดิ และหญิงผู้หนึ่ง โดยใช้ตัวอย่างการสูญเสียในชีวิต เช่น การสูญเสียบุตรและทารกในครรภ์ เพื่อทำให้ผู้อ่านเข้าใจถึ