วิจักษณ์ธรรมแปล ภาค 3 ตอน 2 - หน้าที่ 111 : หน้า 111/329

ประโยค - วิจักษณ์ธรรมแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 111 ถามว่า "กี่อุปิคสอ 10 นั้น เป็นใณ?" แก้วว่า 10 นั้น คือ โอกาส (แสงสว่าง) ญาณ ปีติ ปิติ สัทธิ (ความรำบาน) สุข อธิภูษิ (ความนุ่มใจเชือ) ปิติอาคะ (ความเพียร) อุปภูษิ (คือสติ) อูเบกา นักกีด (ความพอใจ) จริงอยู่ คำ (ต่อไป) นี้ พระธรรมเสนาบดีได้กล่าวไว้ว่า "ปู่ว่า "ใจอันถืออภัยด้วยธรรม- อุกขังจะ (ความฟุ้งซ่าน คือ ตื่นอุปิคสอ ว่าเป็นธรรม ?) เป็นอย่างไร" วิสาขว่า "เมื่อกิฏฐุมุมสิการโดยความไม่เที่ยงอยู่ โอกาสเกิดขึ้น" เธอ นิกหนุ่มเอาโอกาสว่า "โอกาสเป็นธรรม" ความฟุ้งซ่านไปเพราะ โอกาสนั้น เป็นอุปที่อาเธอเป็นอภัยไปด้วยอุทธจะนั่น ย่อมไม่รู้ความปรากฏโดยความไม่เที่ยงตามเป็นจริง ย่อมไม่รู้ความ ปรากฏความเป็นทุกข์...โดยความเป็นอัตตาตามความเป็นจริง นัยเดียวกันนั้น เมื่อกิฏฐุมิสิการโดยความไม่เที่ยงอยู่ ญาณเกิดขึ้น... ปิติ... ปลาสทิ ... สุข ... อธิภูษิ ... ปิติอาคะ ... อุปภูษิ... อูเบกา...นกิณเกิดขึ้น เธอนิกหนุ่มอาณิกว่า "นกิณติเป็นธรรม" ความฟุ้งซ่านไปเพราะนกิณนั้นเป็นอุทังจะ เธอเป็นผู้ไม่เที่ยอา ผิดไปด้วยอาธจะนั่น ย่อมไม่รู้ความปรากฏโดยความไม่เที่ยงตามเป็น จริง ย่อไม่รู้ความปรากฏโดยความเป็นทุกข์... โดยความเป็นอนัตตา ตามเป็นจริง"