ประโยค-สารตฤกษ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 509 / 740

ประโยค - ตลอดสนัมปาสักกา อรรถภาษาวิงยมหาวรรณ ตอน ๒ - หน้าที่ 298 หรือต้องยกขาขวา วัดรัดเน้นัด; เมื่อไม่ได้อาารอย่างนั้น พิงของจาก สำนักงานคนที่ไม่ใช่ญาติไม่ใช่ผู้ป่วยก็นักได้ ในทางที่จะต้องไป เพียงฉัน

ในบทนี้กล่าวถึงการแสวงหาเสบียงเพื่อใช้ในการทำอาหารสำหรับวันเดียว โดยเน้นการใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติที่สามารถหาได้ในท้องถิ่น นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเกี่ยวกับการเตรียมอาหารด้วยน้ำผลไม้และเทคนิคการปรุงอาหา

ประโยค - ตลอดสนับสำนำกิจกกิจภพระลาภ ทวน ๒ - หน้าที่ 299 เป็นต้น ที่รับประคับในวันนั้น. อัมฟปนะที่กินอ่อนดังนี้ ยอม ควรในปรุงดัในนั้น. ส่วนอัมฟปนะที่พวกอนุมัคทำ ซึ้งกินอ ได้รับประกันในปรุงดั ย่อมควร แ

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการศึกษาประเภทน้ำปนะหลากหลายชนิดและความเหมาะสมในการบริโภคในช่วงเวลาต่างๆ รวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับการทำและการบริโภคน้ำปนะที่มีส่วนผสมแตกต่างกัน เป็นต้น. จากหลักฐานที่กล่าวถึงในข้อคว

ประโยค - ดอกสนมัมปาสักทำภารกิจถวายมหาวรรณะ ตอน 2 - หน้าที่ 300 [ว่าน่าระสื่ออย่าง] ธัญญลอสร นั้น ได้แก้ รสแห่งข้าวเจิดชนิด.* ท่ากร นั้น ได้แก้ รสแห่งผักที่สุด. จริงอยู่ รสแห่งผักที่เป็นยาวกัล ย่อมค

เนื้อหาเกี่ยวกับรสชาติของผักและข้าว ที่ถูกอธิบายผ่านการวิเคราะห์จากแหล่งข้อมูลโบราณ โดยแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของรสชาติในการรับประทานอาหาร และวิธีการเตรียมผักให้มีรสชาติที่ดี รวมถึงการพิจารณาสถานะของผ

ประโยค - คดีสมุนไพรที่ทำ อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 302 บทว่า นาพิยานาปกน ได้แก่ ทะนานและถุง มีคำอธิบาย ว่า ชนทั้งหลายย่อมรมกวด คือ ย่อมใส่ข้าวสารที่ได้แล้ว ๆ ใน ภาชนะใด ภาชนะนั้น ชื่อ

เนื้อหาในตอนนี้เกี่ยวข้องกับการอรรถาธิบายถึงการดูแลสมุนไพรและการโกนผมของภิกษุ รวมถึงการให้ส่วนที่สูญเป็นธรรมเนียมและข้อห้ามต่างๆ ที่พระผู้พระภาคได้วิจารณ์เพื่อให้ภิกษุทั้งหลายมีแนวทางในการปฏิบัติอย่าง

ประโยค - คติสงค์ปลาสักกะ อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 303 เก้อต่าง คือ ผลตก, ผลมะพร้าว, ผลขนุน, ผลสาเข, น้ำเต้า, ฟักเขียว, แตงไทย, แตงโม, ฟักทอง, เป็นอันตรายห้าม และ อุปัชฌายะทุกชนิด มีติอ

เนื้อหาเกี่ยวกับการอนุญาตให้บริโภคผลไม้และผ้าชนิดต่างๆ โดยเข้าข่ายได้รับอนุญาตในอรรถกถาพระวินัย มหาวรรค รวมถึงข้อกำหนดและข้อควรระวังเกี่ยวกับอาหารและวัสดุที่ใช้ในพิธีกรรมการบวชของพระ

ประโยค - ตติยสนิปาสำหรับทักษะ อธิบายพระวินัย มหาวัตร ตอน ๒ - หน้าที่ 304 บาตรเหล็ก บาตรดิน ภาชนะสามอย่าง คือ ภาชนะเหล็ก ภาชนะดิน ภาชนะทองแดง องค์โสมแก่มาภาระนั้นแหละ กระดิ่งน่า พระผู้มีพระภาคตรัสอนุญ

ในบทนี้นำเสนอเกี่ยวกับพระวินัย มหาวัตร ตอนที่ ๒ โดยอธิบายถึงภาชนะต่างๆ ที่อนุญาตให้ใช้ เช่น บาตรเหล็ก บาตรดิน และบาตรทองแดง รวมถึงข้อกำหนดเกี่ยวกับกระดิ่งและภาชนะน้ำต่างๆ ซึ่งพระผู้มีพระภาคทรงกำหนดไว้

ประโยค - ดตอ้มสนัปาสักทำ อรรณภาวีรเวียน หมหาวรร ตอน 2 - หน้าที่ 305 แม้นสัตตาหากคลิกที่เหลือ มีน้ำผึ้งและน้ำตาลที่เป็นแท่งเป็นดิน ก็นิยนี้แล้ว พวกทายาภายิบเทาบก ประดับด้วยกระวนและลูกจันทร์ เป็นต้นข้าง

บทความนี้กล่าวถึงหลักการในการดูแลสุขภาพและการเลือกอาหารที่มีประโยชน์ โดยเน้นการใช้สัตตาหลักเป็นส่วนประกอบสำคัญเพื่อส่งเสริมสุขภาพ ยกตัวอย่างการประเคนอาหารที่มีน้ำผึ้งและน้ำตาลเป็นส่วนผสม บทความยังระบุ

ประโยค - ตวดสมมุติสากิจา อรรถภาพวิจิ มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 306 เจ็ดวัน," ตรัสว่า อายุวิวิทีรับประเคนแล้ว (ปนกับสัตตาหลาก) ควรเจ็ดวัน." ก็เมื่อฤกษาคาสมนี้ก้าวล่วงกลาย ยาม และเจ็ดวัน พึงทราบ อาบัติด

บทความนี้พูดถึงแนวทางและอรรถภาพวิจิในมหาวรรค ชี้ให้เห็นความสำคัญของเจ็ดวันและการปฏิบัติตามสิกขาบท รวมไปถึงการวิเคราะห์ในกรณีวิกฤติและการดูแลรักษาสันนิบาต ข้อเสนอในเนื้อหายังแสดงให้เห็นถึงการปฏิบัติที่

ประโยค - คติสมันปาสักทัก อรรคถาพระวินัย มหาวรรด ตอน 2 - หน้าที่ 307 [๒๐๘] กุญแจนักบวช วรรณนา [เรื่องกิฏิชาวเมืองปาเยุยะ] วินิจฉัยในกุญแจนักบวช เช่นกันดังนี้ : - บทว่า ปะเจยุญา มีความว่า เป็นชาวจังห

บทความนี้วิเคราะห์คำว่า 'ปะเจยุญา' ซึ่งหมายถึงชาวจังหวัดปาเยุยะ และบทว่า 'อารุณญา' ที่สะท้อนถึงอำนาจและบุคลิกของพระภิกษุในพื้นที่ดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึงความหมายของคำว่า 'มิลปฏิอุภู' ที่เชื

ประโยค - ตอนสนับปลาสักกะ อรรคภาพพระวินัยมหาวรร ตอน ๒ - หน้าที่ 308 แล้วเหยียบแล้ว น้ำโคลนย้อมกระฉอกขึ้นถึงตา โพก ทางลื่นเช่นนี้ ว่า โอปาณูแณหิ มีความว่า ชุโมโชคด้วยน้ำ ได้ยินว่า อิจฉาของพวกเธอ มีเนื้

การสนับสนุนภิกษุในพระพุทธศาสนามีความสำคัญ ในการดำเนินชีวิตของพวกเขาที่มักมีความทุกข์ยากจากการเป็นอาคันตุกะ ซึ่งส่งผลต่อความสุขความสำราญ ด้วยหลักธรรมที่พระผู้มีพระภาคตรัสสอน พวกเขาสามารถหาทางบรรเทาความ

ประโยค - ตลอดสมันปาสำหรับ อรรถกถาพระวินายมหาวรรค ตอนที่ 2 - หน้าที่ 309 ทุก ๆ พระองค์ ทรงบัญญัติเกี่ยว ดังนี้ มีพระประสงค์จะทรงอนุญาตการกุศล จึงตรัสเรียกภูมทั้งหลายมา, ก็แล้วกัน เรียกมาแล้ว ดังว่า อ

เนื้อหาในส่วนนี้พูดถึงอนุสาสน์ในพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 2 ที่มีการบัญญัติให้ทราบถึงการอนุญาตให้ทำกุศลต่าง ๆ โดยพระองค์ได้ตรัสเรียกภูมเพื่อตัดสินใจในเรื่องต่าง ๆ รวมถึงการตีความคำศัพท์ในพระวินัย เช่น คำ

ประโยค - ตติยสัมพันธ์นาฏิกา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 311 คุณปุริยะได้ ทั้งได้อันสง่าสวย แม้ในข้อว่า "มีภิกษามาสามเณรสอง มีภิกษูสูง สามเณร" สามเณร มีกิริยูปเดียว สามเณรสีนี้ ก็มีนิ้วอย่

บทความนี้พูดถึงการถวายกฐินในพระวินัยมหาวรรค โดยมีการชี้แจงเกี่ยวกับธรรมเนียมของการถวายกฐิน ผู้ที่สามารถถวายได้ และวิธีการที่ถูกต้องในการถวาย ผูกรวมคำแนะนำสำหรับภิกษุและสามเณรในการปฏิบัติเกี่ยวกับกฐิน

ประโยค - ตายสนิทนำปาสกำ สักกำ ธรรมะภาวนา มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 312 จริงอยู่ แม้ผ้าที่เป็นน้าขาว โดยสีเนื่องมาแต่เรือนช่างูก ที่เดียว กรใช้ไม่ใด้ แม้ผ้าก็ไม่ใด้ไม่ใด้ เพราะฉะนั้น ได้ผ้าสำหรับ กรานกฐิ

บันทึกเกี่ยวกับการจัดเตรียมผ้ากฐินและการทำจีวรในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการซักผ้าเตรียมให้สะอาด พร้อมด้วยการมีภิกษุหลายรูปเข้าร่วมช่วยกันในกระบวนการ นอกจากนี้ยังมีการจัดการและการอภิปรายเกี่ยวกับการถวายผ้า

ประโยค - ตอนต่อสนับสนุปฏิกิริยา อธิฏฐานะวีมัวรรณ ตอน ๒ - หน้าที่ 313 แน่น, แต่ว่าฉันนี้น้องมา; พึงให้พอสองชั้นที่เดียว เพื่อจะได้ เหมาะสมรง. ถึงแม้ท่านพูดอว่า "เมื่อไม่ได้รับก็จะครองชั้นเดียว" ก็การให

เนื้อหาเกี่ยวกับการให้กฐินในพุทธศาสนา โดยเฉพาะการพูดถึงบทบาทของผู้ให้และผู้รับ ทำให้เห็นถึงความสำคัญของการไม่ยึดติดต่อวัตถุ ธรรมะที่เกี่ยวข้องถูกชี้แนะให้ปฏิบัติตาม พระพุทธเจ้าทรงเน้นย้ำถึงการทำกฐินวั

ประโยค - ดวงสมันปาสำหรับ ทอภากพระวิษณุมหาวรรร ตอน 2 - หน้าที่ 314 [วิธีการวรรณ] อันภิกษุผู้วรรณ พึงถือเอาภัคฎฐินที่ทำสำเร็จสมแล้วกรานกฐิน ตามวิธีที่ท่านกล่าวไว้ในคัมภีร์ว่า มีคำตันว่า "ถ้าประสงค์ จะ

เนื้อหาเกี่ยวกับวิธีการกรานกฐิน ซึ่งกล่าวถึงขั้นตอนและหลักการตามคัมภีร์ รวมถึงบทบาทของสงฆ์ และการอนุโมทนาของผู้ร่วมพิธี โดยมีการอธิบายถึงคำที่ใช้ในระหว่างพิธีกรรม เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ถูกต้องในงาน

ประโยค - ตัดสินปาสักก์ กถิอธิบาลจริ ซึ่งในบทนี้ 315 กรณ" กีเมื่อจุนครานแล้วอย่างนั้น ถ้าเหลวกทายกถอนอานิสงส์ ที่นำมา พร้อมกับจุนวิจารว่า "ภิกษุรูปใดได้รับผ้ากุฏิของพวกข้าเจ้ พวกข้าถวายแกกิฏิรูปนั้น" ด

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ปาสักก์ในพระธรรม และการแจกผ้ากุฏิในสงฆ์ โดยมีการชี้แจงถึงวิธีการตัดสินและคุณธรรมในการประพฤติตนของภิกษุ นอกจากนี้ยังมีการอธิบายลักษณะของการแจกผ้าที่เหมาะสม เพื่อประโยชน์แก่จิ

ประโยค - ตัดสินปาสำหรับอรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้า ที่ 316 ยีสิบสี, กฤษณ์เป็นอนรานด้วยอาการสิบเจ็ด." บรรดาบเหล่านั้น กล่าวว่า อุณฺติจิตมจตุเตน ได้แก่ ด้วยสักว่า กะประมาณด้านยาวและด้านกว้าง จ

ข้อความนี้กล่าวถึงการตัดสินและหลักการในการตัดจีวรตามหลักพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 2 โดยอธิบายถึงวิธีการที่ใช้ในการกะประมาณขนาดของจีวร และรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีการตัดอย่างถูกต้อง เช่น อ้างอิงถึงชิ้นส่วนผ

ประโยค - คัดสนับป่าสักกิอรรถภาระวินัย หวามวรร ตอน ๒ - หน้า 317 กรุณาที่ กล่าวว่า "ด้วยสังวาสเชื่อผ้าคามท้องเข้า เพื่อทำจิวที่เขียนไว้ ชั้นเดียวตามปกติให้เป็นสองชั้น. บทว่า อนุวัฏฐกรมุตตน คือ ด้วยสังวา

เนื้อหาพูดถึงหลักการในการทำจิวและการถวายผ้าอย่างถูกต้องตามคัมภีร์และอรรถกถา รวมถึงความสำคัญของการใช้ผ้าและความหมายที่อยู่เบื้องหลังการทำพิธีกรรมเหล่านี้ ทุกคนสามารถนำหลักการเหล่านี้ไปประยุกต์ใช้ในชีวิ

ประโยค - ตะดสนับปลาทำกา อรรถกถาพระวิริยะมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 318 ลออกมาจากอากาศนั้นแล จิจะเหมาะ บทว่า ถูกฤดียТ คือ ด้วยผ้าที่มาม ในบทว่า สนุนฤดียТ นี้ สันนิษฐาน 2 อย่าง คือรสนินิฐิ 1 นิมนีสนินิฐิ

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการตีความภาษาและคำศัพท์ในอรรถกถาพระวิริยะมหาวรรค โดยเฉพาะการใช้ผ้าและฤดีย์ที่มีความหมายรอบด้าน ตัวอย่างได้แก่ การรองรับและการรวบรวมผ้าต่างๆ ซึ่งมีผลต่อการทำพิธีกรรม รวมถึงการแยก

ประโยค - ตลอดสนิปลาเพื่อทำ อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 319 การกรานของบุคคลเสีย. ข้อว่า นิสสึสมภ์โร อนโมทิติ มีความว่า กิณีผู้อื่นออก อุปารสินค้าอนโมทนา. บทว่า อนเทน คือ ด้วยผ้าที่ยังไม่

เนื้อหาเกี่ยวกับการอรรถกถาพระวินัยมหาวรรคในตอนที่ 2 ซึ่งอดีตพระธรรมสังคาวาจารย์ได้ชี้แจงถึงข้อปฏิบัติในการถวายผ้าที่ใช้แล้วและการกรานอุุ่น เช่น การใช้ผ้าที่ไม่ผ่านการซักหลายครั้ง และการถวายผ้าที่มีชื่