ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 505 / 954

ประโยค - คติสุขัปปาสำหรับกิ ทรรศนะพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 208 ฝ่ายพระเทสะ ผู้ซึ่งบนอาสนะสูงกว่า ย่…

เนื้อหาเกี่ยวกับการประกอบพิธีการในพระวินัยมหาวรรค โดยมีการเน้นบทบาทของพระสังฆเถระและภิกษุในพิธี และข้อควรปฏิบัติในกรณีที่มีการฉวดเกิดขึ้น การตั้งใจในการปฏิบัติและคำอธิบายในการตอบคำถามในโอกาสต่างๆ รวมถ

ประโยค - คิดสนั่นป่า สักกา อรรถภาษพระวิชัย มหาราช ตอน ๑ - หน้า 209 แม้ในการอนุโมทนาเป็นต้นในละแวกบ้าน ก็ย…

บทความนี้กล่าวถึงการอนุโมทนาในพระพุทธศาสนา ที่กล่าวถึงการขออนุญาตพระสงฆ์ในการวิจารณ์หรือพูดคุยในวัดหรือชุมชน นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงแนวทางและข้อปฏิบัติต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อสอดคล้องกับหลักธรรมของศ

ประโยค - คติสมัยปุกลาที่กิ การกเทวินิยม มหารวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 210 เท่านั้น หรือจะกล่าวที่ไม่เป็นจริงหน…

ในบทความนี้มีการพูดถึงคติสมัยปุกลาที่เกี่ยวกับการกเทวินิยม โดยเสนอแนวคิดเกี่ยวกับกรรมและธรรมว่ามีความสำคัญต่อการดำรงชีวิตของเราอย่างไร มุ่งเน้นไปที่บทบาทของพระเถระในกระบวนการเรียนรู้และการปฏิบัติในศาส

ประโยค - คติสมุนไพรสำหรับภิกษา อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 212 บทว่า กาวโลโต ได้แก่ ต่อภาคท…

เนื้อหานี้อรรถาธิบายถึงการสั่งบังคับของภิกษุในพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๑ รวมถึงการปฏิบัติตามหลักการที่ถูกต้องและความสำคัญของการประสานกับธรรมในประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินชีวิตของภิกษุ อาทิเช่น

ประโยค - คติสมัญปาฐกัล กรรมภาพพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 1 หน้า 214 แม้ว่า ภิกษุผู้ทรงของเธอไม่มี แต่ก็รูปนึ่…

เนื้อหาจากกรรมภาพพระวินัยมหาวรรคตอนที่ 1 พูดถึงความสำคัญของภิกษุที่ต้องรักษาวัตรและการเข้าพรรษาในฤดูฝน โดยแสดงความเห็นเกี่ยวกับการจำพรรษาและอุโบสถในวัด ทั้งนี้มีการแสดงข้อปฏิบัติในการเข้าพรรษาแรก รวมถ

ประโยค - คติสํนับป่าสักกิจก ถรรกาภระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 215 กัลเมื่ออาเปล่งวาจา ย่อมให้รู้ว่าวาจา เม…

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับความสำคัญของคำพูดและการกระทำในบริบทของพระวินัย โดยชี้ให้เห็นถึงการปฏิบัติที่ถูกต้องของภิกษุและสามเณร รวมถึงแนวทางการทำงานร่วมกันกลับเพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของพวกเขาในสังคมสงฆ์

ประโยค - คติธรรมปาฐกถา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 216 เป็นปราธัมมึงอิงโซ่ลำแมว, ปราธัมมิ่น ย่อ…

ในบทความนี้ได้มีการวินิจฉัยเกี่ยวกับประเด็นของปราธัมมิและความรับผิดชอบต่างๆ ของภิกษุที่เกี่ยวข้องกับการประพฤติปฏิบัติตามพระวินัย ซึ่งกล่าวถึงการแสดงออกถึงความรับผิดชอบในกรณีที่ปราธัมมิไม่ถูกแจ้งให้ทรา

ประโยค - คติสมุนไพรในทิกา อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้า 217 ข้อว่า สรรปฺอุปลาส นิป สรรเปวามว่า บา…

บทความนี้นำเสนอการอธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๑ โดยเน้นที่การทำบุญในวันอุโบสถและความสำคัญของบุพพกิริยา ซึ่งเป็นกิจกรรมที่ต้องกระทำก่อนการปฏิบัติอื่นๆ ในวันอุโบสถ นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการบำรุ

ประโยค - คดีสนิมพาล่าสุด กรรณากาพระเวน มหาวรรณฑ ตอน ๑ หน้า 219 ท่านเห็นอัปตันหรือ? ก็คำว่า อาม ปุณฺณสม์ น…

ในบทนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับการแสดงและการรับรู้ตามความเชื่อทางศาสนาโดยเฉพาะคำว่า อาม ปุณฺณสม์ อันเกี่ยวกับภิกษุและการบรรยายที่ถูกต้องในการวิเคราะห์พระธรรม ทุกการตอบและการแสดงเหล่านี้ช่วยให้เกิดความเข้

ประโยค - คติสนับสนับักิรา อรรถาธิปะวะ แนววรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 220 วิฉันฉในข้อว่า น ภิกขุจะ สภาคปฏิติ นี่ พ…

บทความนี้กล่าวถึงการปฏิบัติของภิกษุในกรณีที่มีการอาบัติเกี่ยวกับวัตถุร่วมกัน โดยแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการสื่อสารกันในกลุ่มภิกษุซึ่งช่วยลดความบาดหมางและความทะเลาะกัน โดยเฉพาะในการเข้าใจและปฏิบัติตา

ประโยค - คติสมรรถปสาทิภา อรรถภาพพระเว nies ห้าม วรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 221 ภิกษุเจ้านั้นพวกอื่น ไปสู่บ้านหร…

เนื้อหาเกี่ยวกับการนั่งรวมตัวของภิกษุและความสำคัญในบทบาทของพวกเขาในสังคม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการมีความรู้และการทำงานร่วมกันในกลุ่มภิกษุ แม้ว่าจะมีความสำคัญต่อการดำรงตนแตกต่างกันไป ก็ตาม ข้อควา

ประโยค - คติสนับสนิปฏิฏิภาคอรรถาธรณี พระเวสันวิมวรด ตอน ๑ หน้า ที่ 223 "ภิกษุเหล่านี้ เป็นผู้จังพร้อมด้วย…

ในบทเรียนนี้มีการพูดถึงภิกษุที่มีวัตรเป็นอย่างไร โดยได้อธิบายลักษณะของอากรและธรรมชาติซึ่งมีผลต่อการรับรู้และการมองเห็นของผู้คนที่อยู่รอบตัว รวมถึงการนิเทศถึงสถานที่ที่ภิกษุใช้ในการปฏิบัติธรรม ซึ่งมีผล

ประโยค - คติสมานปะกัสกิจา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า ที่ 225 อธิษฐาน อันกุญแจผู้ยิ้ม ในวันอุโบสถ เ…

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำอุโบสถตามพระวินัยและหลักการปฏิบัติของภิกษุ เมื่อไปวัดควรทำอุโบสถในวัดนั้นก่อนแล้วจึงค่อยไปวัดอื่น และการเข้าสู่หัตถาวาสมีความสำคัญในวิธีการปฏิบัติตามที่เกิดขึ้นในพุทธกิจ ถือเป็นคำ

ประโยค - คติสงเสน่ไปสักกิก อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 226 ของภิษุชาวโกสัมพ์, ๒๕๘๙ เว้นสงฆ์สา…

บทความนี้เป็นการวิเคราะห์ความสำคัญของการทำอุโบสถในพระวินัยมหาวรรค โดยเน้นว่าจำเป็นต้องมีความร่วมมือกันในสงฆ์ แม้จะมีความขัดแย้งโลกเล็กน้อย ภิกษุที่มีความเป็นเอกภาพจะต้องปีติในปฏิบัตินี้ เพื่อรักษาความ

ประโยค - ตลอดสิบปีกว่าที่ภักดำพระภิกษา- หวาวรรณ ตอน 2 - หน้าที่ 227 [๕๕๕] วัดสูปนิกยมินธร วรรณะ วิจฉนฉในเร…

บทความนี้นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับวัดสูปนิกยมินธร โดยเน้นเรื่องความสำคัญของการจัดพรรษาและวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะในเดือนอาสาฬหบูชา ซึ่งนักเรียนสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับรายละเอียดของพิธีกรรมแล

ประโยค - ตตอนสัมปปาสาทิ กา ภรรมวรค ตอน ๒ - หน้าที่ 228 อธิบายว่า ในวันแรมคำ ๑ แม้ในปฐที่ ๒ มีมีความว่า เด…

ในวันแรมคำ ๑ มีความสำคัญในปฏิทิน โดยเฉพาะเดือนอาสาหะซึ่งมีการพูดถึงว่าล่วงไปหนึ่งเดือน เมื่อถึงวันนั้นพระภิกษุควรทำการเตรียมการเพื่อการจำพรรษา รวมถึงการกราบไหว้พระเถรีและการเข้าไปยังวิหารที่เตรียมไว้

ประโยค - ตลอดสมันปาสำหรับอทธกิจพระวิษามหาวรร ตตอน 2 - หน้าที่ 229 สองบทว่า วสุติ อุกฤฏิฏุถูกโม ความว่า มี…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของการเลื่อนเดือนดูกฝนในพระธรรมและผลที่เกิดจากการปฏิบัติตามคำสอนของพระผู้มีพระภาค โดยเฉพาะการไม่อนุวัตรตามกรรมที่ไม่เป็นธรรม รวมถึงอธิบายถึงสัตตาหรณียะและความหมายในทางธรรม

ประโยค- คำตอบสมุนไพรคำ อธาภาวะวิธี มหาวรรณ ตอน ๒- หน้าที่ 231 ภิญญูควรไปเพื่อขนทัพสัมภาระเป็นต้นมา หรือเพื…

บทความนี้วิเคราะห์การกระทำและเงื่อนไขของภิกษุในการไปร่วมประชุมที่วัด และข้อพิจารณาเกี่ยวกับการไปเยี่ยมอาจารย์ รวมถึงประโยชน์ที่อาจได้รับจากความรู้เพื่อการฟังธรรม โดยเน้นว่าภิกษุควรคิดว่า 'เราจักซ้อมอจ

ประโยค - ตดสนิปาสำหรับอรรถกถาวีมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 232 พิธทราบดังนี้ : - ถ้่าวชาวบ้านเขาไปตั้งอยู่ไกล,…

ในเนื้อหานี้ได้กล่าวถึงภิกษุผู้มีหน้าที่ในการรับอุธิและการถวายสิ่งของจากชาวบ้าน เมื่อการเดินทางไปตั้งอยู่ในที่ไกล การดำรงอยู่และการรับอุธิในวัดมีความสำคัญเช่นไร โดยเน้นถึงประเด็นที่เกี่ยวข้องระหว่างภิ

ประโยค - ตอบสนับปาสำหรับอรรถคาถาวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 233 แจกันในวัดเดิมนั้น นัยแม้ในวงสงฆ์อันเกิ…

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการแจกข้าวปัจจัยในวงสงฆ์ในวัด โดยมุ่งเน้นเรื่องการมีส่วนร่วมและการสนับสนุนกันของสมาชิกในสงฆ์ รวมถึงการประเมินค่าเมื่อสงฆ์ที่แตกต่างกันในบริบทต่างๆ เหตุการณ์ในที่ต่างๆ และก