ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 562 / 954

ประโยค ๕ - มังคลฏีกาปีนี้นี้เล่ม ๔ หน้า ๘๑ ปัญญาโปรสถานว่า "ข้าพเจ้าดูถูกฉัน (ละเลย) ที่อยู่ของตน ได้ไปสู่…

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีมนุษยสัมพันธ์และการรักษาโอวาทในชุมชน โดยมีตัวอย่างจากปัญญาโปรสถานที่เคยดูถูกที่อยู่ของตนและถูกผลักดันให้ออกจากชุมชน และสรุปว่าความเป็นผู้มีมากควรรักษาให้ดี เพื่อไม่ให้เ

ประโยค- มังคลดาภิเษกปีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 82 [๒๐] อรรถกถา-เทวดาเอกนิบาตอ้างคตตรินิยกล่าวว่า "ที่ซ่อว่า มหิจ…

เนื้อหามุ่งเน้นไปที่ความหมายของความอยากและความเป็นผู้ออกใหญ่ตามที่กล่าวไว้ในอรรถกถาเทวดาเอกนิบาต โดยเน้นถึงความปรารถนาที่เกิดจากความเป็นไปของความอยากและวัตถุที่มากมาย ซึ่งส่งผลต่อการต้องการของบุคคลในเ

ประโยค- มังกีคติทับนี้นั้นแปล เล่ม 4 หน้า 83 โดยอรรถ ความเป็นผู้ปรารถนาใหญ่ๆ นี้คืออาระนั่นเอง เหตุนัน ท่า…

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับความปรารถนาใหญ่ในพุทธศาสตร์ เช่น ความเป็นผู้มีความปรารถนาใหญ่ (มหิฏฐา) ได้被อธิบายว่าเป็นการที่บุคคลมีความปรารถนาสิ่งที่ยิ่งใหญ่ บทความยังอ้างถึงอรรถกถาและสูตรต่างๆ ที่

ประโยค & มังกรคติบทนี้นี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๘๔ [๒๒๒] อรรถถาถาวังกว่าว่า "จริงอยู่ บุคคลผู้อุปถัมภ์อธิษฐาน ใหญ…

บทนี้กล่าวถึงบทบาทของบุคคลในการประกาศคุณธรรมและศีล โดยยกเสนอภาพเปรียบเทียบกับพ่อค้าที่ย่อมดึงดูดคนให้เห็นของที่ตนมีและเรียกร้องให้ร่วมรับรู้ พร้อมทั้งอธิบายถึงโครงสร้างความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่าง ๆ

ประโยค ๔ - มังคลัตถาทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๘๕ นั่น มีเรื่องเหล่านี้ (เป็นอุทาหรณ์) [เรื่องกิริยาหนุ่ม] ได…

เนื้อหาเกี่ยวกับพฤติกรรมของกิญญหนุ่มที่ติดขนมเปี๊ยะ และการทดลองถวายขนมจากมารดาซึ่งแสดงให้เห็นถึงการไม่รู้จักประมาณในการรับประทาน นอกจากนี้ยังมีการบรรยายถึงพระเจ้าสิมหราชที่ถวายทานในทุกสัปดาห์ โดยถูกปร

ประโยค ๕ : มังคลิดิติบทนี้เป็นแปล เล่ม ๔ - หน้า 86 มาตร." ภิญฺ ญ ถวายพระพรว่า "อย่าเลย มหาบพิตรภิญฺ ทั้…

บทความนี้พูดถึงการหาอภิญฺในบริบทของพระราชาและการใช้ชีวิตร่วมกัน โดยเน้นถึงการแบ่งปันอย่างมีประมาณ ไม่ให้เกิดความโลภ และขีดเส้นแบ่งการพอใจในสิ่งที่มี ลดความเบียดเบียนและช่วยสร้างความรักในสังคม สิ่งสำคั

ประโยค ๔- มังกรคลื่นนี้มิฉะนั้น ๔ หน้า ๘๗ โดยยิ่ง ทั้งไม่อาจเพื่อจะงดเว้น-mกที่งดแล้วให้นิ่งคง ส่วนบุคคลผู…

เนื้อหาเล่าถึงความยากลำบากของผู้คนในกรุงพาราณสี ซึ่งมีกลาครามณีคนหนึ่งได้เข้าไปบอกให้คนไม่ทำการรับจ้างแต่หันไปขายของจากเงินทองที่พวกเขามี เรื่องราวนี้สัมผัสถึงความรักและความเข้าใจในธรรมชาติของชีวิต เม

ประโยค - มังกรดำนี้เริ่มแปล เล่ม ๔ หน้า ๘๙ ภายในท้องทางทางของช่างนั้น ด้วยอำนาจแห่งความมัวหมอง เมื่อวาริป…

บทความนี้วิเคราะห์ความมัวหมองตามหลักพระธรรม โดยระบุว่าผู้ที่มีความไม่รู้จักประมาณในการรับรู้จะมีพฤติกรรมที่แสดงออกในทิศทางที่ผิดและมีอาการของความไม่เชื่อมั่นในศรัทธา นอกจากนี้ยังอธิบายถึงความปรารถนาลา

ประโยค - มังกดตำนี้เป็นแปล เล่ม ๔ หน้า ๙๐ ในวันฉลองวิหาร ย่อมภาววิหาร เหตุอย่าเอือ รู้ว่ามีหล่านั้น เห็นแล…

เนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวันฉลองวิหารที่พระอิณาสพถูกเข้าใจผิดโดยมนุษย์ จนทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับความเชื่อ ความตั้งใจ และการแสดงออกของพระพุทธสาสนา ในเรื่องนี้มีการพูดถึงเด็กชาวบ้านที่พูดถึงพระอรหันต์

ประโยค- มังคลัตถบืนนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๙๒ ความไม่ประมาณ ของภิกษุผู้มีความปรารถนามากและมัวมากไว้ ด้วยประกาศน…

เนื้อหานี้กล่าวถึงปัญหาความไม่ประมาณของภิกษุผู้มีความปรารถนามาก ซึ่งอาจนำไปสู่ความไม้แน่นอนในการรับรู้และปฏิบัติ พระผู้พระภาคได้แสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลายเพื่อให้เข้าใจถึงการรับมือกับความปรารถนานั้น โดย

ประโยค - มังคลัตถกาในนี้แปล เล่ม ๔ - หน้าที่ 93 อัปปิจฉาตาสุทธิในสัตวรรณะ ในเอกนิบาตองค์ดุจตฤณายน และในอร…

อัปปิจฉาตาสุทธิในสัตวรรณะเป็นแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการเข้าใจในปัจจัย ๔ และการบริจาคจากทายก โดยชี้ให้เห็นว่าผู้ที่มีความปรารถนาน้อยในปัจจัยนี้มีความสามารถในการรับรู้และประเมินสิ่งต่างๆ ได้อย่างชัดเจน ร

ประโยค - มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 97 [๑๔๒] มาลัยอัปปิญญาสูตรในบทสมวรรค เอกนิบาต อังคุตตร- นิทาย (มี) …

มังคลัตถทีนี้แปลในเล่มที่ ๔ หน้า ๙๗ พูดถึงพระศาสดะและความสำคัญของความเป็นผู้มากน้อยเพื่อการดำรงอยู่ของพระศาสนา โดยอ้างอิงถึงบทสมวรรคและความชื่นชมของพระศาสดะที่มีต่อภิกษุที่ปฏิบัติตนอย่างสันโดษและดีงาม

ประโยค ๕๕- มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๑๙๘ ดังนี้แล้ว คำสุขสวัสดิ์ฮากา แล้วคำว่า "ธรรมคาถิก" พึงเป็นผู้ ม…

บทความนี้นำเสนอการตีความคำสุขสวัสดิ์ฮากา และความหมายของพระคาถาที่เกี่ยวกับความมักน้อยในบริบทของพระพุทธศาสนา รวมถึงเรื่องราวของพระสีสสะฌะที่บรรลุอรหัตในที่แห่งหนึ่งในประเทศหิมพานต์ ตั้งแต่การไม่มีความท

ประโยค ๕๙- ม้างดึกดำบรรพ์ เล่ม ๔ - หน้า 99 เรื่องกัณหาดาบ มาในกัณหาดาบ ในสกนิบาต เรื่องผู้มักน้อยในปัจจั…

เนื้อหาภายในหน้า 99 ของเล่ม 4 ของเรื่องกัณหาดาบ กล่าวถึงการสอนทางธรรมในบริบทของพระเถระพี่น้องและความสำคัญของฤดูกาลในพระธรรม มีการกล่าวถึงนโยบายและการกระทำที่ปรากฏในอรรถกถาเอกนิบาต ต้องครรนิกายและครรนิ

ประโยค - มังคลดิถีที่เป็นเปล่า เล่น ๔ หน้า ๑๐๐ [๑๔๕] อรรถกาถสูตรสูตรว่า " ภิกขูผู้มีความเมตตาใน ปะรีติ แม้…

เนื้อหาพูดถึงมังคลดิถีในพระพุทธศาสนา สะท้อนแนวคิดเกี่ยวกับความเมตตาของภิกขุและการให้ความรู้แก่ผู้คน รวมถึงการปฏิบัติตนอย่างมีสมาธิในการศึกษาธรรมเพื่อประโยชน์สูงสุดของชุมชน เรียนรู้เกี่ยวกับความสำคัญขอ

ประโยค ๕๖ มังคลัตถทีปิเปนปลู เล่ม ๔ หน้า ๑๐๒ พึงปรารถนา ว่า ขอชนนักหลาย จงรู้ว่าเราเป็นพระเจ้านาภ พมนุษย์…

ประโยคนี้กล่าวถึงคำสอนในพระพุทธศาสนาที่ไม่ให้กล่าวถึงพระเจ้านาภในแง่ลบ และเน้นความสำคัญของความมักน้อย ในกา…

ประโยค - มึงคลิดที่ปืนเปล เล่ม ๕ หน้า ๑๐๓ จึงกล่าวว่า เอกทูติ เป็นมัน. พึงชนะเป็นประพันธ์ว่ามีส่วนเหลืออย…

บทความนี้กล่าวถึงการสันโดดในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในองค์ประกอบของภิกษุที่ยังคงปฏิบัติตนตามแนวทางของพระผู้มีพระภาค อีกทั้งเน้นถึงความสำคัญของการมีมงคลในการดำเนินชีวิต โดยอ้างอิงจากการวิเคราะห์ใ

ประโยค ๙ มักคลิกท่านนี้เป็นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๐๔ [๗๔๑] กิทธรรมาคิภูนู้สั่นโดน ย่อมเป็นผู้ปะพฤติดั่งนอนเรี…

เนื้อหาอธิบายถึงภิกษุผู้สันโดษที่มีการบริโภคและการอยู่ในอารามตามบทพรรณนาในอรรถกถาสมบูรณ์สูตร โดยกล่าวถึงลักษณะการดำรงชีวิตที่มีความโดดเดี่ยวและความสุขในกิจทั้ง 4 อ้างอิงถึงพระปัจเจกสัมพุทธองค์ที่วางหล

ประโยค ๕ - มังคลดำนี้มีนัยแปล เล่น ๔ - หน้าที่ ๑๐๖ กล่าวคำอธิบายนี้ไว้ว่า เช่นกับคำว่าอเนรจร." [๒๓๙] เน…

เนื้อหานี้กล่าวถึงพระโพธิสัตว์ในอดีตที่เกิดเป็นพระยะบกแก้ตนในป่าไม้ ริมฝั่งคงคา เมื่อผลสิ้นสุดลง ท้าวสักกะทรงทดลองพระยะบกแก้ตนเพื่อเห็นว่าความเป็นผู้กินน้อยส่งผลต่อตนเองอย่างไร พระยะบกไม่เคยไปถึงที่อื

ประโยค เรื่องพระยานกแก้วดำ มาในอรรถกถาพุทธสาวกชาดก ในวนวินิบาต. [๙๕] เพราะเหตุนั้น ภิกษุผู้ประสงค์ความดำรง…

บทความนี้ศึกษาเรื่องพระยานกแก้วดำซึ่งมีการอธิบายในอรรถกถาพุทธสาวกชาดก ผ่านการวิเคราะห์ถึงความสำคัญของความเป็นผู้ไม่สันโดษ และการมีอยู่ของพระธรรมในสัทธรรม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญในการดำรงอยู่ทางธรรมแ