หน้าหนังสือทั้งหมด

พระฉันบาปที่ถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 80
82
พระฉันบาปที่ถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 80
ประโยค - พระฉันบาปที่ถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 80 อ. พวกท่านลูกขรมพระศาสดาแล้วหรือ? ขอรับ. ม. ยังไม่ได้ดูดขอขมา ผู้มีอายุ. อ. ถ้างั้น…
…มาและการเข้าเฝ้าพระศาสดา บรรยายถึงการดำเนินชีวิตและความสุขของช้างในราวป่า รวมถึงการเข้าหาพระผู้มีพระภาคเจ้า โดยไม่สามารถไปพบพระศาสดาได้ง่ายๆ รายละเอียดเกี่ยวกับการดำเนินชีวิตในธรรมะนำเสนอผ่านบทร้อยกรองที…
พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า 81
83
พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า 81
ประโยค - พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า 81 ด้วยวงดังกน้ำฉันน้ำใช้มาถังไว้ เมื่อพระประสงค์ด้วยน้ำร้อน ก็จัดน้ำร้อนถวาย พระช้างนั้นจ…
เนื้อหาในบทนี้เล่าถึงความประสงค์ของพระศาสดาและการถวายบาตรจากพระช้าง โดยมีการถวายบำราศและการปฏิบัติที่สำคัญเพื่อปกป้องพระศาสดา และการทำวัตรตามคำสั่งของพระศาสดา สถานการณ์ถูกบรรยายอย่างละเอียดแสดงให้เห็น
พระภิษฐ์ปฏิทินฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 82
84
พระภิษฐ์ปฏิทินฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 82
ประโยค - พระภิษฐ์ปฏิทินฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 82 [วานรถวายรังง้ำผึ้ง] ในกาลนั้น วานรตัวหนึ่ง เห็นช้างนั้นลุกขึ้น แล้ว ๆ ทำภิษฐ์มาริจักวัต…
ในประโยคนี้ วานรเห็นช้างลุกขึ้นและทำภิษฐ์มาริจักวัตรแก่พระภิกษุ เมื่อเห็นรังผึ้งที่ไม่หักตัวมาจึงนำมาถวายพระศาสดา ซึ่งพระศาสดาได้ทำบิโกแล้ว วานรยังเกี่ยวข้องกับความเป็นอมตะเพราะได้เกิดในวิมานทอง ในส่ว
พระจัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 83
85
พระจัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 83
ประโยค - พระจัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 83 ท่านผู้เจริญ ขอท่านจงแสดงพระศาสนาแก่พวกข้าพเจ้า ฝ่ายภิญญู ๕๐๐ รูปอยู่ในทศ จำพรรษาแล้ว…
… 83 ของพระจัมปิฏกฉบับแปล ได้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระอานนท์และภิญญู ๕๐๐ รูปเข้าไปฟังธรรมจากพระผู้มีพระภาคเจ้า โดยพระอัจฉริยะได้เห็นพระอานนท์และถือท่อนไม้จิ้งหน่อไปให้ เมื่อเข้าสัมผัสพระศาสนาและการพูดคุยเกี…
การสนทนาของพระสาศดากับภิญู
86
การสนทนาของพระสาศดากับภิญู
ประโยค - พระอิฐพระปฐมปะกฏถามแปล ภาค ๑ หน้าที่ 84 หรือ ? " ทรงสับความที่พระระเป็นผู้นำพร้อมกับภิญู ๕๐๐ แล้ว ตรัสว่า "ภิญูเหล่านั้น อยู่ท…
พระอิฐพระปฐมปะกฏถามเกี่ยวกับภิญู 500 ที่เข้ามาถวายบังคมพระสาศดา และสนทนาเกี่ยวกับการทำข้อปฏิบัติที่ดี ในบทสนทนานี้ ระบุถึงความสำคัญของการมีบุญและคุณธรรมในชีวิต พร้อมทั้งคาถาสอนใจ สำหรับผู้ที่ปฏิบัติธร
การทำอุปการะของช้างในพระธรรม
88
การทำอุปการะของช้างในพระธรรม
ประโยค - พระอิฐมปทุธถูกงอกแปล ภาค ๑ - หน้า 86 ทั้งหลาย ก็แต่ช้างนี้ได้ทำอุปประเก่าเก่าตลอดอารัตร์นาน การยังจิตของช้างนี้ให้ขัดเคืองไม…
ในเนื้อหานี้ กล่าวถึงการทำอุปการะของช้างต่อภิกษุในความหมายที่ลึกซึ้ง ทั้งการถวายผลไม้และคำสอนของพระศาคตา หลายส่วนของการสนทนาเสริมสร้างความเข้าใจในเรื่องพระธรรม ความเป็นไปและประสบการณ์ของช้างที่มีต่อมน
พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 88
90
พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 88
ประโยค - พระธัมปิฏกฉบับแปล ภาค ๑ หน้าที่ 88 ภูมุขเหล่านอไม่่นั่ง ไม่ยืน ร่วมกับภูมุขพวกนั้น. พวกผู้มาแล้ว ๆ ถูลามพระศาสดา ว่า "ข้…
ในบทความนี้พระศาสดาได้แสดงหลักธรรมเกี่ยวกับการปฏิบัติของภิกขุในสำนักของพระพุทธเจ้า โดยอธิบายถึงความสำคัญของการไม่ทำกรรมหนักและการรักษาคำสอนในการดำเนินชีวิต รวมถึงประเด็นเกี่ยวกับการครองราชสมบัติในเมือ
คำสอนในพระคาถาเกี่ยวกับความสงบ
91
คำสอนในพระคาถาเกี่ยวกับความสงบ
การอ่าน OCR จากภาพนี้เป็นภาษาไทย นี่คือข้อความที่ได้: "ประโยค๒ - พระอธิการมทีอปุรฎกอปล(อ) ภาค ๑ หน้า ๙๙ ตรัสพระคาถานี้ว่า "ก็ชนเหล่านี้อูไม่รู้ว่า "พวกเราพากันอยู่อยับ อยู่ในท่ามกลางสงฆ์" ฝ่าย…
บทความนี้นำเสนอการตีความพระคาถาที่พระอธิการได้ตรัสไว้เกี่ยวกับความรู้สึกของชนในหมู่สงฆ์ โดยเน้นถึงความสำคัญของการอยู่ร่วมกันอย่างสงบและเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน การปฏิบัติอย่างมีสมาธิจะนำไปสู่ความสงบ คว
พระธรรมปิฏกฐากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 90
92
พระธรรมปิฏกฐากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 90
ประโยค - พระธรรมปิฏกฐากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 90 ดังนี้เป็นต้น ในกาลก่อน ถึงไม่บังคับ เพราะไม่รับโอวาทของเรา ชื่อว่า ชนพวกอื่น. ชนพว…
เนื้อหานี้กล่าวถึงการพิจารณาและการรับรู้ในอดีตของภิกษุในพระธรรมว่าเมื่อก่อนมีการปฏิบัติไม่ถูกต้อง ซึ่งอาจส่งผลต่อความขัดแย้งในปัจจุบัน โดยมีการเน้นถึงความสำคัญของการประพฤติปฏิบัติอย่างถูกต้องเพื่อความ
พระธัมปิฏก ภาค ๑ - บทเรียนจากมหากาล
94
พระธัมปิฏก ภาค ๑ - บทเรียนจากมหากาล
ประโยค - พระธัมปิฏกถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 92 เป็นผู้ไม่ประมาณในเวียนทั้งหลาย ฝ่ายเราจักไปฟังธรรม" ดังนี้แล้ว ไปถวายบังคมพระตถาคต …
ในบทนี้กล่าวถึงมหากาลที่ฟังธรรมจากพระศาสดาเกี่ยวกับความเศร้าหมองของกาม และความไม่ยั่งยืนของการครองเรือน จนตัดสินใจที่จะบวชเพื่อตามหาความหมายที่แท้จริงของชีวิตและหลีกหนีจากความทุกข์ หลังจากถวายบังคมพระ
พระอิฐมปทุฏฺฐฏูกแปล: บทสนทนาในป่าช้า
96
พระอิฐมปทุฏฺฐฏูกแปล: บทสนทนาในป่าช้า
ประโยค - พระอิฐมปทุฏฺฐฏูกแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 94 ที่คนอยู่ในป่าช้า แก่ผู้ฝ้าป่า พระมหาเทวะในวิหาร และนายบ้าน ถ. เพราะเหตุไร ? ญ. เพราะ…
เนื้อหาเล่าถึงการสนทนาระหว่างคนในป่าช้า ยกตัวอย่างสถานการณ์เกี่ยวกับโจรที่ขโมยทรัพย์สินและผลกระทบต่อคนในพื้นที่ ดังนั้นเจ้าหน้าที่จึงมีบทบาทสำคัญในการป้องกันอันตรายล้วนทั้งการทำดีในป่าช้า พระผู้เป็นเจ
พระอึ่มปิตุปฏิญญา - ภาค ๑
98
พระอึ่มปิตุปฏิญญา - ภาค ๑
ประโคม - พระอึ่มปิตุปฏิญญา. ภาค ๑ - หน้า 96 ีพิจารณาแต่ผ้าป่า ถึงปลายผมแล้ว ฟูดว่ารูปนี้ประดิษฎีดึงนั่ง มีสีดางทองคำ นางพิงใส่ปรับ…
ในเนื้อหาเกี่ยวกับพระมหากาลที่ได้บรรลุพระอรหัตและการพิจารณาสังขารที่ไม่เที่ยง พระเณรได้พิจารณาถึงความเสื่อมโดยธรรมชาติ พบว่าสิ่งเกิดขึ้นย่อมดับไป ความสงบของสังขารคือสุข พระศาสดาเสด็จไปที่พนมกรและถูกขอ
พระบิณฑบาตฝึกอธิษฐานแปล ภาค ๑ หน้า 97
99
พระบิณฑบาตฝึกอธิษฐานแปล ภาค ๑ หน้า 97
ประโยค - พระบิณฑบาตฝึกอธิษฐานแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 97 [ระเบียบอุปาสนะสมาธีพุทธธาภา] กในสถานที่พระพุทธเจ้าทั้งหลายไม่ทรงคุ้นเคย ควรทิ้งภิญญ…
เนื้อหานี้เกี่ยวกับการปฏิบัติในการอุปาสนะสมาธี ซึ่งบรรยายถึงการจัดที่นั่งสงฆ์ภายในสถานที่ที่พระพุทธเจ้าทรงประทับอยู่ รวมถึงการจัดระเบียบและการเคารพในที่อาสนะที่ต่างกัน ตามคำสอนของพระสงฆ์ นอกจากนี้ยังม
ประโคง - พระชัยมงคลปฐมกถา ภาค ๑
100
ประโคง - พระชัยมงคลปฐมกถา ภาค ๑
ประโคง - พระชัยมงคลปฐมกถา ภาค ๑ - หน้าที่ 98 อัฏกาล คำอธิบายในภาวะแห่งภิญญา สันกาลไม่นาน ยังไงกัน ได้พรรณา ก็สีดา จึงไม่รู้สึกอย…
เนื้อหาพูดถึงภิญญาและการจัดการด้านอาหารในพระพุทธศาสนา โดยเน้นความสัมพันธ์ระหว่างพระมหากาลและภิกษุสงฆ์ รวมถึงบทบาทของผู้หญิงในการนิมนต์พระ เพื่อเสวยอัตตาหารในวันรุ่งขึ้น การสนทนาถึงผู้หญิงที่คิดจะแย่งส
พระเกียรติที่ฐกุชาดแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 100
102
พระเกียรติที่ฐกุชาดแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 100
ประโยค - พระเกียรติที่ฐกุชาดแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 100 "ผู้ตามเห็นอารมณ์ว่างาม ไม่สำรวมในอินทรีย์ทั้งหลาย ไม่รู้สมในโภชนะ เกื้อ ครั้น มีคว…
ในบทนี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับการเห็นอารมณ์ว่างามและการสำรวมในอินทรีย์ทั้งหลาย โดยแบ่งเป็นสองกลุ่ม คือ ผู้ที่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์มักถูกมารรังควาน และผู้ที่มีศรัทธาและสามารถสำรวม ทำให้มารไม่สามารถเข้า
พระภิไธยที่ถูกอภิลป์ ภาค ๑ - หน้าที่ 101
103
พระภิไธยที่ถูกอภิลป์ ภาค ๑ - หน้าที่ 101
ประโยค- พระภิไธยที่ถูกอภิลป์ ภาค ๑ - หน้าที่ 101 ทรงงาน." บุคคลนี้ ชื่อวารความเห็นอารมณ์ว่างาม. ผู้คนนี้ คือลักษ เห็นอารมณ์ว่างามอย่…
แม้ในส่วนของพระอภิธรรม มีการกล่าวถึงการรักษาอารมณ์และจิตใจอย่างสำคัญ โดยเฉพาะเรื่องความไม่ประมาทในโภชนและการใช้ชีวิตอย่างมีสติ ทั้งยังพูดถึงความหมายของอินทรีย์และความสำคัญของความเพียรในการดำเนินชีวิต.
พระธัมม์ทิวทัศน์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 106
108
พระธัมม์ทิวทัศน์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 106
ประโยค - พระธัมม์ทิวทัศน์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 106 ชวนคนอื่น, ผู้นั้น ย่อมได้ทั้งโภคสมบัติ ทั้งบริวารสมบัติ ในที่แห่งตน เกิดแล้ว ๆ ฉั…
เนื้อหาเกี่ยวกับการเสวนาและการถวายภัตตาหารแก่ภิกษุในพระนครรัชต์ อบาสกร่วมที่จะจัดให้มีการถวายภัตตาหารเพื่อสนับสนุนการบำเพ็ญบุญ และเป็นเหตุให้บรรลุความสุข โดยเสนอถามจำนวนภิกษุที่ต้องการและรับคำตอบจากชา
พระธัมม์ทาทิตย์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 107
109
พระธัมม์ทาทิตย์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 107
ประโยค - พระธัมม์ทาทิตย์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 107 อุปาสกกล่าวว่า "ถ้าธรรมะนั้น เราทั้งหลาย จับประชุมหมู่ม รวมกันในที่แห่งเดียว ขอท่าน…
ในพระธัมม์ทาทิตย์ฉบับนี้ อุปาสกได้กล่าวถึงการรวบรวมสิ่งของเพื่อนำไปถวายพระ ซึ่งแสดงถึงความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของชุมชน บทสนทนาเกี่ยวกับการเลือกที่จะถวายผ้ากาสวะแก่พระเทวะหรือพระสารูครูเณรแสดงให้เห็น
พระอิ่มมและการมองเห็นของพระปัญญา
111
พระอิ่มมและการมองเห็นของพระปัญญา
ประโยค- พระอิ่มม ทำถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 109 เห็นกิริยานั้นแล้ว คิดว่า "รามช้างเหล่านี้ได้โดยยาก ถีในกลไป และมา ช้างเหล่านี้ผงจ…
เนื้อหาพูดถึงการที่พระอิ่มมสังเกตเห็นช้างและการมีส่วนร่วมของพระปัญญา โดยเกิดเหตุการณ์ที่ช้างหลุดไป และการตอบสนองของพระมหาบุรุษที่พยายามค้นหาช้างเหล่านั้น นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงผ้ากาสาวะและความเชื่อมโ
ประโยคจบ - พระธัมม์ทิพยรัตตรกถา ภาค ๑
114
ประโยคจบ - พระธัมม์ทิพยรัตตรกถา ภาค ๑
ประโยคจบ - พระธัมม์ทิพยรัตตรกถา ภาค ๑ - หน้าที่ 112 อธิบายว่า “พราจ” จากการฝึกอินทรีย์ และวิธีจะอั้นเป็นฝ่ายปรมิตตลัวจะ: บทว่า น โฉ เป…
ในบทนี้อธิบายถึงความสำคัญของการฝึกอินทรีย์และบทบาทของผู้ที่เห็นปานเกี่ยวกับธรรมะ โดยเฉพาะการบรรลุเป็นพระโสดาบัน ซึ่งเป็นหนึ่งในอริยผลที่สำคัญในทางพระพุทธศาสนา เนื้อหายังได้เสนอถึงการมีศีลและโยบายการฝึ