การเปรียบเทียบของปฏิกูลและความน่ารังเกียจในวิสุทธิมรรค
…สีย" ผมทั้งหลายเป็นของปฏิกูลแม้โดยสี ดังนี้
อนึ่ง คนทั้งหลายกินอาหารกลางคืนอยู่ แม้นถูก (ใย) เปลือก
รัก หรือเปลือกปออันมีสัณฐานดังผมเข้า ก็จะเกลียดขึ้นมาอย่างนั้น
เหมือนกัน ผมปฏิกูล โดยสัณฐาน ดังนี้
อนึ่…
ในบทนี้กล่าวถึงความน่ารังเกียจของผมและสิ่งต่าง ๆ ที่มีลักษณะคล้ายผมในอาหาร รวมถึงกลิ่นของผมที่ไม่งดงาม การเปรียบเทียบระหว่างสีและสัณฐานของสิ่งของต่าง ๆ ที่ดูเหมือนจะไม่ปฏิกูล แต่กลับมีความน่ารังเกียจจ