สวดธรรมัจกับปั=ว่า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 175 / 295

ประโยค - วิถีธรรมรมเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๓ 324 [ขยายความ] ความในคำถามนั้นว่า แหล่งเกิดเหล่านี้ คือ ภาพ ๓ กำเนิด ๔ คติ ๕ วิญญาณ ๖ สัตว์ทวา ๗ ชื่อลำหลังเกิดมิเป็นต้น ส่งบรรทัดหลายบรรทัด ย่อมเป็นปัจจัยแห่

บทความนี้ขยายความคำถามเกี่ยวกับแหล่งเกิดในพระพุทธศาสนา โดยมีการอธิบายถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับวิญญาณและกรรมในรูปแบบต่างๆ มีการแบ่งประเภทของบุญญาสังข์บรร และการใช้หลักธรรมเพื่อทำความเข้าใจระบบของการเกิ

ประโยค - วิทยามีกรมเปล่า กาต ค อน ๑ - หน้าที่ 328 เหมือนกัน เหตุใด เพราะเหตุนี้น อญญาณสิ่งรบรงนั้น จึงเป็นปัจจัย โดยนิยมกล่าวแล้วนั้นเหมือนกัน แห่งวิญญาณ ๗ ในภพเดียว ในบันดิติ ๑ ในวิญญาณฐิติเดียว และใ

เนื้อหานี้เป็นการสำรวจและวิเคราะห์วิญญาณ และนามรูป โดยคำนึงถึงการกำเนิดและสภาพของวิญญาณแต่ละภพ รวมถึงการปฏิสันถารและการกำเนิดในปัจจุบัน สิ่งที่มีความหมายและอำนาจในกระบวนการเกิดและการเข้าถึงความเข้าใจเ

ประโยค - วิทยาธรรมนคราเปล่า ภาค ๓ หน้าที่ ๓๔๘ ธรรมด้วยทีเดียวย่อหมายว่า นี่เป็นการกล่าวถึงความเป็นไปแห่งสิ่งที่เป็นอุปนิสัย อาจารย์เหล่านั้นย่อมปรารถนาอว๋า สายตนะ ภายในมีอุปนิสัยในดังนี้กัน กับอัญญาณ

เนื้อหาในบทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างธรรมและอุปนิสัย โดยมีการอธิบายว่าธรรมมาจากสายตนะและอัญญาณะเป็นปัจจัยในการสัมผัส และอ้างถึงการเรียนรู้ผ่านคำสอนของอาจารย์ที่เข้าใจธรรมในลักษณะที่ส

ประโยค- วิชาชีววิทยาแนว ปลาย ค ศ ตอนที่ ๑ หน้า ที่ 354 ครูปฏิตน่านั่นและ เมื่อใด (มัน) ยินดีปราบดันที่มาสูงล่องลอย ด้วยอำนาจความพอใจทางถามเป็นไป เมื่อมัน (มัน) ก็ได้ชื่อว่า เป็นกามัตหา เมื่อใดมันขึ้นไ

ในบทนี้กล่าวถึงวิชาชีววิทยาแนวปลายที่อธิบายเกี่ยวกับอารมณ์และวิธีการต่าง ๆ ที่ส่งผลต่อความพอใจและจิตใจของมนุษย์ โดยแยกประเภทของอารมณ์ออกเป็นกามัตหา, ภวัตถหา และวิวัตถหา ตลอดจนการจัดแบ่งวาระแห่งการมองเ

ประโยค - วิฑูรย์มรรคเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๓๕๘ ศัพท์ในคำอุปมา (ลำภาก็องค์นัก คือคัปแค้น) และคำ อุปภูตร (ซ้ำมาใกล้กัน คือตวามเจือ) เป็นต้น [อรรถแห่งภูมิปทาน] นัํเดีวกันนั้น (คืออุปานศัพท์มิรอรว่า อืดมั่น ย

เนื้อหานี้กล่าวถึงศัพท์ในคำอุปมาและอรรถแห่งภูมิปทาน โดยระบุว่าทุจิตเป็นธรรมชาติดือมั่นที่ไม่มีความผันผวน และสีลศัพท์ปาทานเป็นการอธิบายถึงความอึดมั่นของบุคคลที่ยึดมั่นในศิลพรรค โดยแสดงให้เห็นว่าศิลพรรค

ประโยค - วิสุทธิมรรค เล่ม ๑ ตอนที่ ๑ หน้า 359 [อัรรถแห่งอัตวาทูปทาน] นัยเดียวกัน บุคคลทั้งหลายย่อมกล่าวเพราะสิ่งนั้น (เป็นเหตุ) เหตุนี้ สิ่งนั้นจึงชื่อ ว่า (แปลว่าสิ่งเป็นเหตุทุกข์) สัตว์ทั้งหลายย่

บทความนี้อธิบายความหมายของอัตวาทูปทานและอุปาทานในบริบทของอัตตา เริ่มจากนิยามและมุมมองต่าง ๆ ของอัตตา ว่ามีการแปลในเรื่องของเหตุผลและการกล่าวถึงสิ่งต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับอัตตา นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความหมาย

ประโยคส - วัฒนธรรมเปล่า ภาค ๑ ตอนที่ ๑๗ เป็นต้น อันสัมปุญญากับเจตนานันเอง ดังกล่าวว่า "ในภาพ ๒ นั้น กรรมภพเป็นในาน บุญญาสังหาร อบุญาญาสังฆาร อนุญาชาสังฆาร เป็นปริมตูก (คือภูมิภาค) ก็ คือ มหาภูมิ (คือ

บทนี้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างกรรมภพและเจตนาในวัฒนธรรมไทย โดยกล่าวถึงบุญญาสังฆาร อัญญาสังฆาร และอนุญาสังฆาร พร้อมกับการอธิบายอุปปัณฑภที่แสดงถึงการแบ่งประเภทของสถานะทางจิตและกรรมที่ส่งผลต่อชีวิตของสัตว์

ประโยค- วิถีธรรมรอบภาค ๑ ตอนที่ 372 ก็คลังเป็น ๑ โดยเป็นภาพเป็นต้น พร้อมทั้งที่อยู่ภายใน อึ่งเล่า ไม่แต่จะต้องการแยกเป็นภาพ ๑ มีภาพเป็นต้นเสียดาย ภาพเป็น ๒ โดยเป็นกรรมฐานและอุปปัชฌิภาค ไม่แต่จะต้องกา

บทนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับอุปทานปัจจยาและเหตุการณ์ที่เกิดจากการเลือกและไม่เลือกสิ่งต่าง ๆ โดยระบุว่าทุกสิ่งเป็นปัจจัยต่อกัน และทำให้เกิดความเข้าใจในหลักธรรมที่สลับซับซ้อน ทั้งนี้ เราควรพิจารณาภาพและควา

ประโยค - วิถีธรรมกลบกลมเปล่า คำ ตอนที่ 1. หน้าที่ 373 ไม่ควรถือเอา แต่ควรถือว่า "ภาพทั่งปวงอ่อนมีได้เพราะอุปาทาน ทั้งปวง" ข้อนี้มีอย่างไร ? [ถามปฏิทานเป็นปัจจัยแห่งภาพ] บุคคลกลางคนในโลกนี้ คิดไปด้วย

ในเนื้อหานี้อภิปรายถึงแนวคิดของการตั้งคำถามในวิถีธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของอุปาทานและทุจริต ผู้คนมักนำความคิดที่เห็นหรือได้ยินมาประกอบในการกระทำ ส่งผลให้เกิดกรรมที่ไม่ดี นอกจากนี้ยังมีการเชื่อมโ

ประโยค - วิถีธรรมาธรรมเปล ค ตตอน ๑ หน้าที่ 374 ทั้งหลายที่เกิดเพราะกรรมนัน ก็เป็นอุปัติวาทของบุคคลนั้น ส่วน สัญญาภาพและปัญญาโอภากิ รวมอยู่ในนันเอง ฝ่ายบุคคลอีกคนหนึ่ง เป็นผู้มีความรู้เพิ่มพูนขึ้นด้วยส

บทความนี้เจาะลึกถึงวิถีธรรมาธรรมและการมีกรรมที่ส่งผลต่อการเกิดในภพต่าง ๆ การอธิบายถึงกามปทานและวิธีที่มันมีอิทธิพลต่อการเกิดใหม่ในหมุเทพหรือโลกอรูป โดยเน้นถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับสัญญาภาพและปัญญาที่ร

ประโยค - วิถีธรรมรเปล ภาค 3 ตอนที่ 379 คืออุปนิสัยปัจจัยเท่านั้นเอง นี้เป็นกถาอย่างพิสดารในบททั้งหลายมีมากกว่า ภาวจูงา ชาติ เป็นต้น [ภาวจร - ล้อแห่งภาพ] ถิ่นเหตุใด ในปฐิญญสมบูรณ์านี้ ปฏิญญธรรมมีโลกเป

ข้อความนี้อธิบายถึงอวิชชาในพระพุทธศาสนา โดยพระผู้พระภาคเจ้าตรัสถึงปัจจัยที่ส่งผลต่ออวิชชา และความสัมพันธ์ระหว่างโลกกับอวิชชา ในภาวจรที่บัณฑิตควรเข้าใจ การทำความเข้าใจในความหมายของอวิชชากับสิทธิ์ถือว่า

ประโยค - วิชาธรรมะภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๙๐ [อวิชชามีเพราะโลกเป็นต้นได้] คำวิสัชนา ก็พึงว่า "กีโนปฏิสมุททธรรมทั้งหลายนี้ โลก ทุกข์ โทมนัส อุปายาส ย่อมมีแก่บุคคลผู้อยู่ ไม่รากจาก อวิชชา อันปราเทวนะเล่า ก

เนื้อหาในบทนี้พิจารณาถึงอวิชชาที่เป็นต้นเหตุแห่งความทุกข์ในชีวิต โดยเหตุผลจากพื้นฐานการเข้าถึงธรรมะและคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ว่าด้วยการเกิดขึ้นของวิทวาสที่เกิดจากอาสวะ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความสัมพันธ

ประโยค - วิชาธรรมประกอบ ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า 382 [ภวจักรเมืองต้นไม่ปรากฏ] ประการต่อไป เพราะความที่เมืองมีอàoจิ้ม ธรรมที่เกิดแต่ปัจจัย ก็อธ (ต้อง) มีดังนี้ ครับอิทธิาชามขึ้นแล้ว ความจนสิ้นก็ไม่มี เพราะ

เนื้อหาที่นำเสนอเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลในธรรมของพุทธศาสนา เน้นถึงความสำคัญของอวิชชาและผลที่เกิดขึ้นเมื่อความอวิชชาเป็นปัจจัยในการเกิดวัฏฏะ โดยระบุว่าสังขารและวิญญาณเกิดจากปัจจัยที่สัมพัน

ประโยค - วิชาธรรมะเบิกภาค ๓ ตอนที่ 404 ธรรมลึก อันต่อกันยาก เพราะถือเอาได้โดยนัยต่าง ๆ นี้เสี้ยวด้วยคาบ คืออาณันอันดีดีที่หินอย่างประเสริฐจิตอาสามิ แล้วแสดงสังสารภัยอัน บันดาลอยู่ในนิพนธ์ จุดสนิทวิชา

ในตอนนี้กล่าวถึงความลึกซึ้งของธรรมและความเข้าใจที่ยากลำบากในธรรมะ โดยอ้างอิงคำของพระพุทธเจ้าที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติธรรมเพื่อให้เป็นผู้มีสติและเข้าใจความจริง ตรวจสอบความหมายของธรรมในชีวิตและการทำเพื

ประโยค - วิภัชวิธีแห่งสมภาพิกะ พระโภคาวารผู้เจริญทำกุริวิภัชวิถีนี้ให้ถึงพร้อม (ว่าวด้วย) ผู้ ที่เป็นสมภาพิกะก่อน ออกจากรูปวาจาสัญญา และอารมณ์ภาวนาที่เหลือ อันใดนั้นหนึ่ง ยกเว้นแนวสัญญาสัญญาณตีแล้วพิธ

บทความนี้ว่าด้วยวิภัชวิธีแห่งสมภาพิกะ โดยกล่าวถึงการทำกุริวิภัชวิถีของพระโภคาวาร ซึ่งเป็นการแยกแยะรูปวาจาสัญญาและอารมณ์ภาวนา เพื่อให้เข้าใจถึงนามและรูปในทางพระธรรม พระโภคาวารที่เจริญสมภาพิกะจะค้นหาควา

ประโยค - วิภัชธรรมแปล ภาค ๓ (ตอนจบ) - หน้าที่ ๕ พระโโยควารั้น รวมรูปทั้งปวงนั้นเข้ากันโดยลักษณะ คือ ความสวย ก็เห็นว่า "นั่นเป็นรูป" อรูปธรรมทั้งหลายย่อมปรากฏ โดยเป็นทาง แก่พระโโยวาร นั้นแหละผู้ก้านคำร

เนื้อหาในวิภัชธรรมแปล ภาค ๓ (ตอนจบ) เกี่ยวกับการรวมอรูปธรรมและโลกียิตที่เกี่ยวข้องกับพระโโยวาร โดยพูดถึงการกำหนดนามบูชาและโลกุตตรจิต โดยมีการแสดงว่าโลกียิตทั้งหลาย ได้แก่ความรู้และการมีสติ และการทำให้

ประโยค - วิถีธรรมรวมเปล่า ๓ (ตอนจบ) - หน้า 15 สิ่งอื่นเป็นสัตว์ีกดี บุคคลดี เทพดี พรหมดี หมาไม่" พระโฉคาวารัน คันกำหนดแยกนามรูปตามสภาพที่เป็นจริงได้อย่างนี้แล้ว เพื่อประโยชน์ที่จะละเสียซึ่งโลกสัมปชัญญ

ในตอนจบของวิถีธรรมรวมเปล่า พระโฉคาวารันได้กล่าวถึงการกำหนดนามรูปตามสภาพจริง การมองสัตว์และบุคคลในแง่ของพระพุทธศาสนา โดยใช้ตัวอย่างจากพระสูตรต่างๆ ที่ชี้ให้เห็นว่าทั้งสองสิ่งเป็นเพียงสมมุติเท่านั้น และ

ประโยค - วิสุทธิธรรมนเปล กาด ค ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้้าที่ 17 ไม้หามไม่ ฉันใด เมื่ออุปทานบั่นธ ๕ มีอยู่ โวหารว่า 'สัตว์'ว่า 'บุคคล' มีมืจันเท่านั้นเอง เมื่อสำรวจจรรรมแต่ละส่วน ๆ ไปโดย ปรมณ์ชื่อว่าสัตว์อ

บทนี้นำเสนอการวิเคราะห์ของพระโฆษวารเกี่ยวกับการเห็นสัตว์และบุคคลในแง่ปรัชญา และการเข้าใจความสุขที่เกิดจากการที่มนุษย์ยึดมั่นในความเชื่อว่า 'สัตว์มี' หรือ 'สัตว์เที่ยง' ที่อาจส่งผลต่อความทุกข์ของตนเอง

ประโยค - วิชาธรรมะเบื้องต้น ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 24 กังขาวิจารณาสุขนิเทศ ส่วนคุณอันขามความสงสัยในอธิษฐา เสียใจ ด้วยการกำหนด จับปัจจัยของนามรูปนั่นแหละ แล้วแต่ก็อยู่ ชื่อว่า กังขาวิจารณาสุขนิเทศ [

บทนี้พูดถึงการพิจารณาเหตุและปัจจัยของนามรูป โดยเฉพาะในบริบทของการตั้งสติและการพิจารณาในชีวิตประจำวัน ภิกษุผู้ที่ต้องเผชิญกับความสงสัยต้องเรียนรู้ที่จะมองหาสาเหตุที่ทำให้มีชีวิตอยู่ โดยคิดถึงนามรูปที่ไ

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล กาฐ ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 42 มัคคมัคคญาณัทสนวิสุทธินทก ส่วนญาณอันรู้ธรรมที่เป็นรง และธรรมที่มีใช้งาวว่า "นี่เป็น ทาง นี่เป็นทาง" ดังนี้แล้วแต่ข้อต้องชื่นชู ซึ่งว่านาคมัคคญาณท

ในตอนจบของวิสุทธิมรรคเปล กาฐ เราจะได้สำรวจการเข้าถึงมัคคมัคญาณัทสนวิสุทธินทก และวิธีการปฏิบัติวิปัสนา เพื่อการเห็นธรรมที่แท้จริง พระโโยคาวรจะทำให้เห็นถึงความสำคัญของการพิจารณาเป็นกลาปสมสมะ ซึ่งเป็นเบื