หน้า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 839 / 1216

ประโยค - ติดสนิทปาสก้ากกิ้กา อรรถภาพระวินิ แมนวรรคร ตอน ๒ - หน้าที่ 267 ปฏิกุ นั้น ได้แก้ เครื่องลาดขาวา ทำด้วยขนแกะ. ปฏิกุ นั้น ได้แก้ เครื่องลาดทำด้วยขนแกะ มีดอก…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการประดิษฐ์เครื่องลาดทำจากขนแกะซึ่งมีการตกแต่งด้วยลวดลายและวัสดุที่หลากหลาย เช่น ดอกไม้และทองคำ เครื่องลาดนี้ถูกใช้ในหลากหลายสถานการณ์และมีลักษณะที่แตกต่างกันออกไป โดยเน้นถึงความหล

ประโยค - อดความนับนับไวท์กาก ธรรมดาเวียงวิถี พาหวรร คอน ๒ - หน้าที่ ๒๖๘ กลิ่นคมปวดปัดจัดรถ นั่น ได้แก เครื่องปูนอย่างดีที่สุด ได้ยินว่า ขนหลายทางนั่งซะมดนผ้าขาวแล้…

บทความนี้กล่าวถึงการจัดเตรียมที่นอนและอุปกรณ์ต่างๆ ที่สำคัญต่อการนอนหลับที่มีคุณภาพ เช่น การเลือกหมอนและที่นอนที่เหมาะสมกับสรีรศาสตร์เพื่อส่งเสริมการนอนหลับที่ดีและสุขภาพที่ดี ภิกขุนจะไม่สามารถเข้าบ้า

ประโยค - ตัดสนิทปลาสักท่า ถวรกาพระวินัยมหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 269 [เรื่องพระไลกูฎกัปณฺณะ] [๑๓๕] ว่า กุรุเมร ได้แก่ ในเมืองมีชื่ออย่างนั้น โคจร- ความของพระมห…

ในเนื้อหาเรื่องพระไลกูฎกัปณฺณะนี้ กล่าวถึงความสำคัญของการฝึกฝนในเส้นทางธรรม โดยเฉพาะการสร้างความสงบจิตเป็นปัญญาที่นำมาซึ่งการรับรู้ในอันที่เกี่ยวข้องกับพระ. ความอธิบายของคำหลาย ๆ คำมีสาระในแง่ของวิถีช

ประโยค - ตัดสินปาสำหรับ อรรถคาถาพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 2 - หน้าที่ 270 บทว่า คู่คี ได้แก่ ผู้คุ้มครองแล้วด้วยความป้องกัน คือความระวัง. บทว่า ยติานุกรม ได้แก่ ทรง…

บทนี้ให้ความหมายของคำในบทพระวินัยมหาวรรค โดยวิเคราะห์ถึงความสำคัญของแต่ละคำ เช่น คำว่า คู่คี ที่หมายถึงผู้รับผิดชอบและคำว่า ยติานุกรม ที่หมายถึงการชนะต่ออินทรีย์ อธิบายเกี่ยวกับผู้ที่รับจากบาปและการผิ

ประโยค - ตลอดมัสนปวาทิกา อรรถกาถาวี มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 271 หญิงชั้นผูมีสีคล้ำแก้วมณี. สองบงว่า เสนาณ ปญญาเปรี มีความว่า พระอานันทผู้มี อายุ ได้ปุปฟนร้อ…

เนื้อหานี้อธิบายถึงความสำคัญของธรรมะและการสวดในพระสูตรที่มีความหมายลึกซึ้ง ผู้ที่มีคุณธรรมและสะอาดทั้งกายวาจาใจจะไม่มีโทษ แม้ในที่แคบ การศึกษาในพระพุทธศาสนาสร้างพื้นฐานให้เกิดความเข้าใจที่ถูกต้อง ผู้ศ

ประโยค - ตอนสนับสนำคำท่า อรรถภาษพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้า ที่ 272 หลายบวกอะ ย๋ ขุุสดี กาโล ว่าว่า เวลานี้แลพึ่งเป็นกล. บทว่า ปรีชาสุ# ได้แต่ สั่งมาแล้ว. ในคำ…

บทความนี้เกี่ยวกับการวินิจฉัยและความเข้าใจในพระวินัยมหาวรก โดยเน้นถึงการสั่งการในด้านต่างๆ เช่น รองเท้าและหนังสัตว์ที่ใช้ในชีวิตประจำวัน คำอธิบายเกี่ยวกับคำสั่งและวิญญรูปอาจารย์ในการสอนศาสนา นอกจากนี้

ประโยค - ตลอดมาสำหรับกิจกาจารอกรกาจารอคตาราวชนีมหาวรรต ตอนที่ 2 - หน้าที่ 273 ในสัตว์เหล่านั้น ที่ชื่อว่าสัตว์ร้าย ได้แก่ ราชสีห์ เสือโคร่ง เสือเหลือง หมี่ เสือดาว. แตะไม…

ในข้อความนี้มีการพูดถึงสัตว์ที่ถูกจัดประเภทเป็นสัตว์ร้าย เช่น ราชสีห์ เสือโคร่ง และเสือดาว พร้อมทั้งยืนยันว่าหนังของสัตว์ทุกชนิดไม่ควรนำมาใช้ในกิจกรรมทางศาสนา พระผู้มีพระภาคตรัสว่าควรเลือกอย่างระมัดระ

ประโยค - ตอนสมุนไปทำภัก อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 274 [๑๙๙] เหล่าสักข์ขนธก วรรณนา [ว่าด้วยเหล่าส] วิถีจัยในเหล่าสักข์ขนธก พึงรำบากนี้:- ลองบว่่า…

เนื้อหาเกี่ยวกับอรรถกถาของพระวินัยมหาวรรคที่กล่าวถึงการบริโภคและวิถีการดำเนินชีวิตในฐานะที่เป็นสังฆะ บทนี้พูดถึงการเสวยอาหาร ความหมายของคุณค่าทางโภชนาการ และความสำคัญของการรับประทานในระบบที่ถูกต้อง. อ

ประโยค - ตลอดสนับสำนักกำ อรรคาคณะวีรม หวาวรด ตอน ๒ - หน้าที่ 275 อย่างบริโภคน้ำมัน ซึ่งเป็นสัตตาหลากลิ้ง บทว่า วงต์ดู ได้แก่ ว่านที่เหลือ สองบ้างว่า นิสัต น…

เนื้อหานี้พูดถึงการบริโภคน้ำมันว่าเป็นสิ่งจำเป็นและวิธีการทำความเข้าใจเกี่ยวกับเกลือในรูปแบบต่างๆ ที่มีอยู่ในธรรมชาติ เช่น เกลือสมุทร, เกลือธรรมดา, และเกลือจากแผ่นดิน โดยมีการอธิบายถึงคุณลักษณะและการใ

ประโยค - คติตสมุนไพสักกจักรอาวะวรรม ตอน 2 - หน้าที่ 276 บางรูปล่เหมือนกลิ่นตัวแห่งสัตว์มีกระเป็นต้น จุดฉนท์แห่งไม่จักษ์และ ดอกคำเป็นต้น หรืจฉนท์แห่…

บทความนี้กล่าวถึงการใช้สมุนไพรในการรักษาและลดอาการเจ็บป่วย โดยเน้นถึงการปรุงยาและเครื่องหอม รวมถึงการระวังและการดูแลสุขภาพเพื่อลดการเกิดอาพาธ สาระสำคัญยังรวมถึงการอธิบายประเภทของยาและส่วนผสมที่ควรใช้

ประโยค - ตอฝสมุนไพากภัก อรรถคถาพวนัย หวามรร ตอ๒ - หน้าที่ 277 บทว่า อญฺญุปฺปิสนานิ ได้แก เครื่องย่างหลายที่จะพึงบด ผสมกับยาดำ. แต่เครื่องบดยาอะไร ๆ จะไม่…

เนื้อหาเกี่ยวกับการใช้เครื่องยางและสมุนไพรในการทำยา รวมถึงการเลือกภาชนะที่เหมาะสม การรักษาสมดุลของยา และสิ่งที่ควรพิจารณาเมื่อเตรียมยา เป็นการชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของวัสดุและวิธีการที่ศึกษาในวงการแพท

ประโยค - ตอบสนั่นป่าสักท่าอรรถถาพระยืนมหาวรร ตอน ๒ - หน้าที่ 278 ได้ต่าง ๆ อย่าง บทว่ามาเทศ มีความว่าเจ้าของอนุญาตให้ บรรด่าน้ำไฟให้เต็มหมู ประมาณเ…

เนื้อหาในบทที่ ๒ ของพระยืนมหาวรร อธิบายเกี่ยวกับการอนุญาตและบทประโยคที่ใช้ในวรรณกรรมไทย โดยเฉพาะการใช้สิ่งต่าง ๆ เช่น น้ำ ไฟ และการเขียนถึงกระบวนการทำให้ร่างกายรู้สึกสบาย นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงคำที

ประโยค - ตอเดชํ้นปะสาสำหรับอรรถคาถาเวนิชมัวรรต ตอน ๒ - หน้าที่ 279 บทว่า กพพิชิ มีความว่า เราอนุญาตให้กิณฑพอแง่งที่ปากแผล บทว่า สาตปุฏฐน มีความว่า เราอนุญาตใ…

บทความนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับกาพพิชิและสาตปุฏฐน ซึ่งเป็นคำที่เกี่ยวกับการรักษาแผลและการอนุญาตให้ทำหัตถกรรมที่เกี่ยวข้องกับการรักษาแผล เช่น การทำความสะอาดด้วยแป้ง จากนั้นได้กล่าวถึงความสำคัญของการรักษ

ประโยค - ตอนได้นมัสการในกิจกรรม ถวายพระวิษณุมหาวรรต ตอน ๒ - หน้า ที่ 280 บทว่า อามิสาขา มีความว่า เราอนุญาตให้กินข้าวสุก ที่ตากแห้งให้ใหม่ แล้วดื่มน้ำดำที่ไหลออกจา…

เนื้อหานี้เกี่ยวกับคำในพระไตรปิฎกที่พูดถึงการบริโภคอาหารและลักษณะของอาหารที่เหมาะสมสำหรับภิกษุ โดยเฉพาะการเตรียมและใช้วัตถุดิบอย่างถูกต้องตามหลักการในคำสอนของพระพุทธเจ้า ถือเป็นข้อมูลที่สำคัญสำหรับผู้

ประโยค - ตอนสมัยปาสาทิกา ธรรมภาพระวัง ห้ามวรรร ตอน ๒ - หน้าที่ 281 ท้องเล่นแล้วจะปิดไว้ ย่อมไม่ควร แต่ถ้าชน ทั้งหลายปิดแล้วถวาย มา จะปิดไว้ ควรอยู่ หรอจะปิดไว้…

ในตอนนี้พูดถึงข้อห้ามและหลักการในการปฏิบัติของภิกษุในสมัยปาสาทิกา โดยมีการกล่าวถึงการปิดท้อง การอนุญาตให้ถ่อไฟ และการระวังในการกินอาหารบางอย่าง เช่น ผลไม้ที่ยังอ่อน และสัตว์ที่อาจเป็นอันตราย.

ประโยค - ตลอดสนิบาปสำหรับอรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 282 สองบทว่า สกุลามัง วา วุฏฒิมัง วา มีความว่า ในโอกาส ตามที่กำหนดแล้วไม่ควรทำการตัด หรือการผ่า…

ในบทนี้กล่าวถึงการห้ามทำสักถกรรมด้วยของมีดและการบิรหัวไส้. การตัด เจาะ และการกรีดนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ควรกระทำ รวมถึงการใช้หนังก็เช่นกัน. นอกจากนี้ยังมีการชี้แนะเกี่ยวกับการดูแลเมื่อเกิดโรคและการใช้วัสดุ

ประโยค- ติดดมหาปลาสำกั อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 283 บทว่า มามาโต มีความว่า วันนั้น ใคร ๆ ไม่ได้เพราะจะปลงสัตว์น้อยหนึ่งจากชีวิต มีสำหรับเชือดเน…

บทวิเคราะห์ในอรรถกถาพระวินัยมหาวรรคตอนที่ ๒ เสนอการไตร่ตรองเกี่ยวกับการเลือกและความเหมาะสมของเนื้อสัตว์ในบริบททางศาสนา โดยเน้นถึงความสำคัญของการพิจารณาก่อนที่จะตัดสินใจเกี่ยวกับการบริโภคเนื้อสัตว์และค

ประโยค - ติดสมันปาสักท่า อรรถถภาพวีรชัย มหาวรร ตน ๒ - หน้า ๒๘๔ ก็รีบจากับปิยมังสะแหละนั่น เนื้อมนุษย์ อันพระผู้มีพระภาค ทรงห้าม ก็เพราะมนุษย์มีชาติเหมือนคน เ…

ในเนื้อหานี้ได้กล่าวถึงเหตุผลที่พระพุทธเจ้าทรงห้ามการบริโภคเนื้อสัตว์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื้อสัตว์ที่ถือว่ามีการปนเปื้อนด้วยสิ่งที่ไม่สะอาด รวมถึงการที่มนุษย์มีคุณค่าทางจิตวิญญาณ และการรับรู้ถึงปัญหาขอ

ประโยค - คติสมุนปลาสติก อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 285 ปฏิหารหากทั้งหลายผู้ปรารถนา จะอาศัยได้." ก็กล่าว ปฐวาฏ ปฏุฏฐา อัญชนา มือจุไพรร์, ปฐว่านแล พ…

ในบทนี้มีการอธิบายเกี่ยวกับการปฏิบัติในพระวินัย มหาวรรค ซึ่งให้ความสำคัญกับการถือโภชนและการปฏิบัติตามธรรม ในการสร้างบุญและการอาศัยอยู่ในสรรค์ ผู้ศึกษาได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับการรับประทานและขั้นตอนต่างๆ

ประโยค - ตอนสนับปาสาทิกา อรรถกถาพระวินยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 286 หนึ่ง วัสดกะระหนึ่ง เป็นมหาอำมาตย์ของพระเจ้าแผ่นดินนครศรี สองบรรว่า วชิชิน ปฏิภาโย มีความว่…

บทนี้เป็นการศึกษาและวิเคราะห์คำอธิบายจากอรรถกถาพระวินยมหาวรรค ตอนที่ 2 เกี่ยวกับความหมายของสถานที่และบทบาทของเทวดาในชีวิตมนุษย์ พร้อมกับการเชื่อมโยงกับแนวทางการทำบุญและการดำเนินชีวิตที่ดีกว่า โดยมีการ