หน้า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 840 / 1216

ประโยค - ดีตสมุนไพร ศักดิ์กาดพระวินัย มหาวรรณ ตอน ๒ - หน้า 287 ทั้งหลาย มีอยู่เท่าใด. สองบ่าวว่า อิก อุกคณΗ มีความว่า เมืองปูลิณดร ซึ่ง เป็นแดนแห่งพระอริยะ เ…

ในบทนี้เนื้อหาได้กล่าวถึงเมืองปูลิณดรซึ่งเป็นแดนแห่งพระอริยะและการค้าของมนุษย์ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงประเภทต่าง ๆ ที่ได้รับผลกระทบจากอันตราย เช่น ไฟ และน้ำ การข้ามฟาก และสถานที่ซึ่งมีการสร้างสะพานเพื

ประโยค - ติดสม้นปาสภักธรรม อรรถภาพระวินีมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 288 ที่เดียว ก็มาได้." บทว่า อนุญโพธิ มีความว่า เพราะไม่ครุษย์. บทว่า สนุราวดี มีความว่า แล่นไปแ…

ในเนื้อหานี้มีการอธิบายเกี่ยวกับความหมายของบทต่าง ๆ ในอรรถภาพระวินีมหาวรรค โดยเฉพาะองค์ประกอบทางภาษาและความหมายเชิงลึกของคำว่า อนุญโพธิ, สนุราวดี และ สริสต์ การระบุถึงความเคลื่อนไหวและความเชื่อมโยงระห

ประโยค - ตลอดสมึปป่าสักก็กรานพระวรร มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 289 บทว่า ปฏิญญาฯ ได้แก่ ปาฏิหาริ แปลว่า โดน สองบทว่า ทฤษฎีหยาด มีความว่า พึงประทานกรุง เวลา สั…

บทความนี้สำรวจการตีความคำศัพท์ทางพระพุทธศาสนา เช่น 'ปฏิญญา' และ 'องค์ภูติ' โดยมีการอธิบายประเด็นต่างๆ ที่สำคัญและการพิจารณาความหมายในบริบทของการสอนในพระพุทธศาสนา. คำอธิบายแต่ละประเด็นถูกจัดทำขึ้นอย่าง

ประโยค - คงมีสมิณา สักการะ อธิษฐานพระวินัย มหาวรรด ตอน ๒ - หน้าที่ 290 บทว่า อนวิจฉาการ มีคำอธิบายว่า ท่านจงทำการที่พึงรู้ตาม คือ คิด พิจารณาแล้วจึงทำ บทว่า ถามณ…

บทความนี้นำเสนอการตีความหมายของคำสำคัญในพระวินัยมหาวรรต รวมถึงความคิดเกี่ยวกับการกระทำที่เป็นไปตามพระธรรมและศีลธรรมที่กล่าวถึงในบทเรียนต่าง ๆ โดยเน้นการพิจารณาและกลั่นกรองความรู้เพื่อนำไปสู่การปฏิบัติ

ประโยค - ตลอดมินนพาสำหรับ อรรถาคมพระวินัย มหาวรร ดอน ๒ – หน้าที่ 291 บทว่า ปฏิจฉามี มัวามว่า มังสะที่เขาเจาะจงกระทำ อีกอย่างหนึ่ง คำว่า "ปฏิจฉาม" นี้ เป็นชื่อของ…

บทความนี้อธิบายความหมายของคำว่า 'ปฏิจฉาม' ซึ่งเกี่ยวข้องกับนิติกรรมในพระวินัย โดยอธิบายถึงหลักคำสอนที่กล่าวถึงการบริโภคและการทำกรรม ข้อความยังได้อ้างอิงถึงการไม่มีสิ่งที่สร้างขึ้นมาจากการกล่าวดู ควบคู

ประโยค - ตายสนิทปลาสำหรับก่อกวนพระวินัยมหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 292 ในที่นี้ ท. พระเถระช้อยโสสะ เป็นบูรณเลิศแห่งบรรพชิตทรงร้อย ในเวลาจางไปท่า อุสสาวนุตติ เป็นต้…

เนื้อหาแสดงถึงกระบวนการในการทำพิธีบริเวณที่อุโล โดยอธิบายการตั้งเสาและการกล่าวคำอธิษฐานที่เกี่ยวข้องกับปิฏกฏิ เน้นการมีความถูกต้องตามพระวินัย ทั้งยังมีการอ้างอิงถึงกรณีการทำพิธีกรรมต่างๆ เพื่อให้สอดคล

ประโยค - ตยอมรับปาสิกกิอ ธรรมภาพพระวินัยมหาวรร ตอ 2 - หน้าที่ 293 กล่าวว่า ความจบคำและความตั้งใจแห่งเสาอิกษุรูปหนึ่งในภิกษุ่มนี้ จักพร้อมกันได้แน่" ก็แก่ ในก…

ในเนื้อหานี้ได้พูดถึงการสร้างและตั้งเสาอิกษุในกุฏิ โดยเน้นความสำคัญของการใช้วัสดุอย่างถูกต้อง เช่น อฐิหรือสิลา รวมถึงที่ตั้งของกุฏิและอารามที่ไม่ควรล้อลม โดยมีข้อกำหนดที่ชัดเจนเกี่ยวกับการใช้งาน และคว

ประโยค - ตลอดสนิมปาสักกะ อรรถาธิบายพระเวสันดร ตอน ๒ - หน้าที่ 294 บทว่า คฤหัส มีความว่า ชนทั้งหลายทำอาวาสแล้วกล่าวว่า "ข้าพเจ้าจาวกับปิยภู" ข้อนิจจาว่า "ข้า…

บทความนี้นำเสนอการอรรถาธิบายพระเวสันดรตอนที่ ๒ โดยพูดถึงความหมายของคฤหัสตามหลักพระพุทธศาสนา การเชื่อมโยงกับสหธรรมิก การถวายปิยภูและบทบาทของเทวดาและมนุษย์ในการสร้างสรรค์อำนาจแบบภิญญู นอกจากนี้ยังมีการ

ประโยค - ตัดสนิมปาสักทุก อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรร ตอน ๒ - หน้าที่ 295 สหยใสดในอากัปกิริยา คำอยู่แม้รัสตรีเดียว, [200] อามิสนัน เป็นอันโตวคละ และอามิสที่ดีที่สุดใ…

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการอธิบายหลักการทางพระวินัยในมหาวรร โดยมีการกล่าวถึงอามิสและเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติและกฎหมายทางศาสนา อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างอามิสกับอากัปกิริยา และข้อกำหนดต่างๆ ที่

ปรโจค- ติดสนิทปลาสักกา อรctrพระวิเน ยมหาวรร ตอน ๒ - หน้าที่ 296 หรือชิงฝานั้น; แต่ยอดมะวัตดู ต่อเมื่อเสาฝีหรือชิงกุเปลี่ยนแล้ว ทั้งหมด กับปิยภูมิที่ก่อด้วย…

ในบทนี้มีการอธิบายการใช้ปิยภูมิในวัด ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการโครงสร้างอิฐและกำแพง รวมถึงปัญหาเมื่อไม่มีปิยภูมิอยู่ในวัดนั้น ซึ่งแนะนำให้มีการให้แน่อุปสมันต์เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหา พร้อมทั้งตัวอย่างจาก

ประโยค - คัดลอกมาจากเทคนิคพระอรรถกถาวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 297 เพื่อฉองการฉันเนยใส ในวันที่มีอาหารน้อย." ลำดับนั้น พระตรีสสระจึงบอกกับท่านว่า "ไม่ควร ขอรั…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการฉันเนยใสในวันที่มีอาหารน้อย โดยพระตรีสสระได้ให้คำเตือนเกี่ยวกับการจัดเก็บอาหารและวินัยของภิกษุ นอกจากนี้ยังมีการพูดคุยเกี่ยวกับความสำคัญของการปฏิบัติตามกฎระเบียบทางศาสนา และการอ

ประโยค - ตลอดสนัมปาสักกา อรรถภาษาวิงยมหาวรรณ ตอน ๒ - หน้าที่ 298 หรือต้องยกขาขวา วัดรัดเน้นัด; เมื่อไม่ได้อาารอย่างนั้น พิงของจาก สำนักงานคนที่ไม่ใช่ญาติไม่ใ…

ในบทนี้กล่าวถึงการแสวงหาเสบียงเพื่อใช้ในการทำอาหารสำหรับวันเดียว โดยเน้นการใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติที่สามารถหาได้ในท้องถิ่น นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเกี่ยวกับการเตรียมอาหารด้วยน้ำผลไม้และเทคนิคการปรุงอาหา

ประโยค - ตลอดสนับสำนำกิจกกิจภพระลาภ ทวน ๒ - หน้าที่ 299 เป็นต้น ที่รับประคับในวันนั้น. อัมฟปนะที่กินอ่อนดังนี้ ยอม ควรในปรุงดัในนั้น. ส่วนอัมฟปนะที…

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการศึกษาประเภทน้ำปนะหลากหลายชนิดและความเหมาะสมในการบริโภคในช่วงเวลาต่างๆ รวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับการทำและการบริโภคน้ำปนะที่มีส่วนผสมแตกต่างกัน เป็นต้น. จากหลักฐานที่กล่าวถึงในข้อคว

ประโยค - ดอกสนมัมปาสักทำภารกิจถวายมหาวรรณะ ตอน 2 - หน้าที่ 300 [ว่าน่าระสื่ออย่าง] ธัญญลอสร นั้น ได้แก้ รสแห่งข้าวเจิดชนิด.* ท่ากร นั้น ได้แก้ รสแห่งผัก…

เนื้อหาเกี่ยวกับรสชาติของผักและข้าว ที่ถูกอธิบายผ่านการวิเคราะห์จากแหล่งข้อมูลโบราณ โดยแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของรสชาติในการรับประทานอาหาร และวิธีการเตรียมผักให้มีรสชาติที่ดี รวมถึงการพิจารณาสถานะของผ

ประโยค - คดีสมุนไพรที่ทำ อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 302 บทว่า นาพิยานาปกน ได้แก่ ทะนานและถุง มีคำอธิบาย ว่า ชนทั้งหลายย่อมรมกวด คือ ย่อมใส่ข้าวสารที…

เนื้อหาในตอนนี้เกี่ยวข้องกับการอรรถาธิบายถึงการดูแลสมุนไพรและการโกนผมของภิกษุ รวมถึงการให้ส่วนที่สูญเป็นธรรมเนียมและข้อห้ามต่างๆ ที่พระผู้พระภาคได้วิจารณ์เพื่อให้ภิกษุทั้งหลายมีแนวทางในการปฏิบัติอย่าง

ประโยค - คติสงค์ปลาสักกะ อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 303 เก้อต่าง คือ ผลตก, ผลมะพร้าว, ผลขนุน, ผลสาเข, น้ำเต้า, ฟักเขียว, แตงไทย, แตงโม, ฟักทอง, เป็…

เนื้อหาเกี่ยวกับการอนุญาตให้บริโภคผลไม้และผ้าชนิดต่างๆ โดยเข้าข่ายได้รับอนุญาตในอรรถกถาพระวินัย มหาวรรค รวมถึงข้อกำหนดและข้อควรระวังเกี่ยวกับอาหารและวัสดุที่ใช้ในพิธีกรรมการบวชของพระ

ประโยค - ตติยสนิปาสำหรับทักษะ อธิบายพระวินัย มหาวัตร ตอน ๒ - หน้าที่ 304 บาตรเหล็ก บาตรดิน ภาชนะสามอย่าง คือ ภาชนะเหล็ก ภาชนะดิน ภาชนะทองแดง องค์โสมแก่มาภาระนั้นแหล…

ในบทนี้นำเสนอเกี่ยวกับพระวินัย มหาวัตร ตอนที่ ๒ โดยอธิบายถึงภาชนะต่างๆ ที่อนุญาตให้ใช้ เช่น บาตรเหล็ก บาตรดิน และบาตรทองแดง รวมถึงข้อกำหนดเกี่ยวกับกระดิ่งและภาชนะน้ำต่างๆ ซึ่งพระผู้มีพระภาคทรงกำหนดไว้

ประโยค - ดตอ้มสนัปาสักทำ อรรณภาวีรเวียน หมหาวรร ตอน 2 - หน้าที่ 305 แม้นสัตตาหากคลิกที่เหลือ มีน้ำผึ้งและน้ำตาลที่เป็นแท่งเป็นดิน ก็นิยนี้แล้ว พวกทายาภายิบเทาบก…

บทความนี้กล่าวถึงหลักการในการดูแลสุขภาพและการเลือกอาหารที่มีประโยชน์ โดยเน้นการใช้สัตตาหลักเป็นส่วนประกอบสำคัญเพื่อส่งเสริมสุขภาพ ยกตัวอย่างการประเคนอาหารที่มีน้ำผึ้งและน้ำตาลเป็นส่วนผสม บทความยังระบุ

ประโยค - ตวดสมมุติสากิจา อรรถภาพวิจิ มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 306 เจ็ดวัน," ตรัสว่า อายุวิวิทีรับประเคนแล้ว (ปนกับสัตตาหลาก) ควรเจ็ดวัน." ก็เมื่อฤกษาคาสมนี้…

บทความนี้พูดถึงแนวทางและอรรถภาพวิจิในมหาวรรค ชี้ให้เห็นความสำคัญของเจ็ดวันและการปฏิบัติตามสิกขาบท รวมไปถึงการวิเคราะห์ในกรณีวิกฤติและการดูแลรักษาสันนิบาต ข้อเสนอในเนื้อหายังแสดงให้เห็นถึงการปฏิบัติที่

ประโยค - คติสมันปาสักทัก อรรคถาพระวินัย มหาวรรด ตอน 2 - หน้าที่ 307 [๒๐๘] กุญแจนักบวช วรรณนา [เรื่องกิฏิชาวเมืองปาเยุยะ] วินิจฉัยในกุญแจนักบวช เช่นกันดังนี้ :…

บทความนี้วิเคราะห์คำว่า 'ปะเจยุญา' ซึ่งหมายถึงชาวจังหวัดปาเยุยะ และบทว่า 'อารุณญา' ที่สะท้อนถึงอำนาจและบุคลิกของพระภิกษุในพื้นที่ดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึงความหมายของคำว่า 'มิลปฏิอุภู' ที่เชื