หน้าหนังสือทั้งหมด

การถวายแก่พระเทวะและอนุตตสิก
162
การถวายแก่พระเทวะและอนุตตสิก
ประโยค - ตัดสินปาป้าสำหรับ อรรถภาพวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 387 ถวายแก่สมัยเป็นต้น แก่พระเทวะทั้งหลายทุกเวลา, เถรฤาษี นั้น อันพระเทวะเหล่านั้นได้แล้ว, ผานจ…
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการถวายวิรินแก่พระเทวะและอนุตตสิก ที่มีทั้งการถวายลับหลังและต่อหน้า โดยระบุว่าเป็นการทำเพื่อเชื่อมโยงกับพระเทวะและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ การถวายควรมีความเคารพและความตั้งใจ แ…
ดอกสนํ้าปาสำัก อรรถภาพอันมีมหาวรรต ตอน 2
163
ดอกสนํ้าปาสำัก อรรถภาพอันมีมหาวรรต ตอน 2
ประโยค - ดอกสนํ้าปาสำัก อรรถภาพอันมีมหาวรรต ตอน 2 - หน้าที่ 388 [๒๒๒] จิมเปยักษ์ขนรถ วรรณนา [วิ่งฉันในจิมเปยักษ์ขนรถ] วิ่งฉันในจิมเปยักษ์ขนรถ พิงทราบดังนี้…
เนื้อหานี้สำรวจแนวคิดและความหมายในบริบทของพระไตรปิฎก เรื่องการสร้างสรรค์และธรรมานุธรรมที่เกี่ยวข้องกับพิธีกรรมในพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความสำคัญของการรักษาแนวปฏิบัติและคำสอนต่าง ๆ รวมถึงการทำธรรมและธรร
อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒
164
อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒
ประโยค - ตลอดสมณาปาสาทิกา อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 389 เป็นนาฏิ กรรมที่ทำด้วยวัตถุเป็นจริง จัดเป็นกรรมที่ทำตามธรรม; ความว่า ภิกขุพอพยั ไม่ทำอย่างน…
ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของกรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะกรรมที่ทำโดยภิกษุและวิธีการที่ถูกต้องตามหลักวินัย ทางกระทำดังกล่าวถือเป็นกรรมที่ถูกต้องตามธรรม การติเตียนหรือการประกาศชื่อวินัยนั้นมีความหมายลึกซึ
การแสดงลักษณะกรรมในพระพุทธศาสนา
165
การแสดงลักษณะกรรมในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ตลอดสนัปาสากิโก ค อรรถกถาวินาย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 390 ส่วนอปรโลกนกกรรม อันภิกุอ้อมทำเพียงสวนประกาศ; เพราะฉะนั้น ฤกิตกรรมและอปรโลกนกกรรม นพระผู้มีพ…
ในเนื้อหานี้มีการอธิบายถึงการแสดงลักษณะกรรมในพระพุทธศาสนา โดยพระผู้มีพระภาคตรัสแทนความหมายของกรรมและสถานะแห่งสงฆ์ เพื่อให้เข้าใจถึงประเภทของกรรมที่ชื่อว่า กมฺมปญฺญตโต ซึ่งแสดงถึงผู้ประกอบกรรมที่ควรแก่
อรรถาธิบายมาหารวรรค ตอน 2
166
อรรถาธิบายมาหารวรรค ตอน 2
ประโยค - ตอนสนมปาสำหรับอรรถาธิบายมาหารวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 391 และไม่กำริบ พระผู้มีภาคดรสรกล่าวว่า เอกจุตสุ ภิกขเว สงฺมสฺสุ มชฺฌเม ปฏิฆโน รุฒิ เป็นดังนั้น…
ในบทนี้พระผู้มีภาคดรสได้อธิบายถึงกรรมซึ่งมีความเกี่ยวพันกับการขับออกจากวัดและนิสารน รวมถึงการตอบสนองที่ถูกต้องเกี่ยวกับความเข้าใจในกรรมทั้งหลาย โดยแสดงถึงวิธีการที่กรรมอาจเป็นของกำเริบหรือไม่กำเริบ โด
การทำความเข้าใจเกี่ยวกับโอวาสนาและอุปสมบท
167
การทำความเข้าใจเกี่ยวกับโอวาสนาและอุปสมบท
ประโยค - ตลอดสัมภาษณ์กัศติการ ถอดความวิสัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 392 พระภาวนรอนุญานิสสสารานุด้วยองค์นั้นอย่างนี้ว่า "ภิกขุ ทั้งหลาย สงฆ์จำนวนอยู่พึงบังซิยธรรมแก…
…บและความเป็นเอกภาพในกลางของการครองวัด คุณธรรมและคุณลักษณะต่างๆ ที่ดีจะเป็นการส่งเสริมให้สงฆ์สามารถทำหน้าที่ได้อย่างเหมาะสมมากขึ้น เพื่อให้มีคุณภาพของการอุปสมบทที่สมบูรณ์ ทั้งนี้ หากสมาชิกในสงฆ์ปฏิบัติตนไม…
กรรมเป็นธรรมและอำนาจวิเศษในพระพุทธศาสนา
168
กรรมเป็นธรรมและอำนาจวิเศษในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ตลอดสงฆปาสาทิกา อรรถาภาวี สานิยม หาวรรร ตอน ๒ - หน้า ที่ 393 กรรมเป็นธรรมด้วยอำนาจวิเศษว่าเป็นจริง พระผู้มพระภาคจึงตรัสว่า อิธ ปาน ภิกขุว สภูมิ สะ เน …
เนื้อหานี้เผยแพร่แนวคิดเกี่ยวกับกรรมและธรรมที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้ ซึ่งทั้งหมดมีความหมายตั้งแต่การจำแนกกรรมไปจนถึงการใช้คำถามในการสื่อสารถึงธรรมที่เข้าใจได้ง่ายและเป็นเอกภาพ หวังให้ผู้อ่านสามารถนำไปใ
หน้า8
169
ประโยค - ตอนสงครามสิมปาปาทัก อรรถกถาวี มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 394 แห่งกรรมที่ถูกคัดค้านแล้วและขึ้นนำ ในบลานนี้นี้ ใคร ๆ ไม่สามารถ จะทราบคำใด ๆ โดยท่านองแห่งบล…
ประโยค - ตอนได้สนฺสนปาฏิหาริอรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน 2
170
ประโยค - ตอนได้สนฺสนปาฏิหาริอรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน 2
ประโยค - ตอนได้สนฺสนปาฏิหาริอรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 395 [๒๒๖] โกสํพิชับขันธ วรรณนา [วิจินฉับในโกสํพิชับขันธ] วิจินฉับในสนฺสนปาฏิหาริ พึงทราบดังนี้:…
ในบทนี้กล่าวถึงการอภิปรายระหว่างพระวินัยธรและพระสุตตันติกะเกี่ยวกับอาบัติในพระวินัย โดยมีการสนทนาเกี่ยวกับความเข้าใจในกฎระเบียบและการปฏิบัติของภิกษุในวันหนึ่ง มุ่งเน้นไปที่การทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้งใ
อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒
171
อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒
ประโยค - ตัดสินปาสาทิก อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 396 แม่ต้องอาบัติอยู่ ถึงยังไม่รู้" นิสิตเหล่านี้ พบว่านิสิตของพระ สุดต้นตะนะนั้นเข้า จึงกล่าวว…
เนื้อหาในบทความนี้อภิปรายถึงแนวคิดเกี่ยวกับอาบัติในพระวินัยมหาวรรค ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการตีความและการตัดสินในช่วงเวลาดังกล่าว โดยมีการทบทวนความคิดเห็นของนิสิตเกี่ยวกับการเข้าใจคำสอนเกี่ยวกับอาบัติ และผ
ตติยสนมปาสักทา กอรรถกถาวินัย มหาวรรค ตอน ๒
172
ตติยสนมปาสักทา กอรรถกถาวินัย มหาวรรค ตอน ๒
ประโยค - ตติยสนมปาสักทา กอรรถกถาวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 397 ตอบว่า "ก็ตี้ว่า พระผู้มีพระภาคจะพึงสกัดกั้นอิทธิฤทธิ์ผู้ถูก วัตถุว่า"ฤทธิ์มุนี อันท่านทั้ง…
เนื้อหาในตอนนี้อธิบายถึงบทบาทของพระผู้มีพระภาคในการสกัดกั้นอิทธิฤทธิ์ของภิกษุในกลุ่มอธรรม و การยึดถือธรรมวาทีโดยการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเหตุบาป ภิกษุผู้ใดที่ยอมเป็นนานาสังฆาของคนอธรรม จะแสดงให้เห็นถึ
การวิเคราะห์คำพุทธวจนในบาลี
173
การวิเคราะห์คำพุทธวจนในบาลี
ประโยค - ตลอดสนิมปลาสักกะ อรรถาธิปไตยมันหวาววรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 398 ในคำว่า กายกุม ม จิฬมุ ม นี้ มีความว่า ภิกษุห่านั้นเมื่อ ประาหกันด้วยกาย พิพาทว่ากังอกรรมให…
บทความนี้วิเคราะห์การใช้คำบาลีในบริบทของการกระทำดีและอุปนิสัยของภิกษุ โดยยกตัวอย่างคำพูดและการกระทำที่เกี่ยวข้อง เช่น การใช้คำหยาบและการสื่อสารในทางที่เหมาะสม เน้นความสำคัญของการพิจารณาด้วยสัมมาทิฏฐิแ
ความสำคัญของการฟังคำสอนในพระพุทธศาสนา
174
ความสำคัญของการฟังคำสอนในพระพุทธศาสนา
ประโยค - ติดต่อสนับสนุนวิเศษ ภักดีอธิษฐาน อรรถภาพวินัย มหารวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 399 ผู้มีพระภาค ได้ยินดี ความประสงค์ของภิกษูนั้น ดังนี้ว่า "ภิกษุ เหล่านี้ ถูกความโกรธครอบงำ ย่อ…
บทนี้เน้นถึงการที่ภิกษุซึ่งถูกความโกรธครอบงำไม่เชื่อฟังคำสอนของพระผู้มีพระภาค และยังมีการกล่าวถึงความเสื่อมเสียที่อาจเกิดขึ้นจากพฤติกรรมเช่นนี้ รวมถึงความสำคัญของการฟังคำสอนเพื่อป้องกันความบาดหมางและก
การศึกษาพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 2
175
การศึกษาพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 2
ประโยค - ตอดสมันปาสกำๅน อรรถกถาพระวินย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 400 แตกต่างเพราะเราเป็นเหตุ." บทว่า ปริมุฎฐา ได้แก่ ผู้ลงลิ้มสติ. บทว่ากว่า วาญโภคาราคิยา คือ ท…
เนื้อหาสำรวจการกล่าวถึงการทะเลาะในสงฆ์และพฤติกรรมของบุคคลที่เกี่ยวข้อง ความแตกต่างในกรรมเป็นเหตุผลที่ทำให้เกิดอุปสรรคในการติดต่อสื่อสารและการอยู่ร่วม ซึ่งจำเป็นต้องมีความเคารพต่อกันเพื่อหลีกเลี่ยงความ
คำสอนเกี่ยวกับชีวิตและความตายในพระวินัย
176
คำสอนเกี่ยวกับชีวิตและความตายในพระวินัย
ประโยค - ตลอดสนับสนุป้ายทัก อรรณคาถาพระวินยมาหวรร ดอน๒ - หน้าที่ 401 บาทกล่าวว่า เฉ จ ตดก วิณฑ์ มีความว่า ฝ่ายชนนหลายใด เป็นนิจทิตในท่ามกลางสงมัน ทราบชัวว่า "เร…
คำสอนในพระวินัยเกี่ยวกับความจริงในชีวิตและความตาย ชี้ให้เห็นว่าชีวิตมีความไม่แน่นอน รวมถึงการเตรียมใจให้พร้อมสำหรับความตาย และการปฏิบัติที่ช่วยเสริมสร้างความเข้าใจในความหมายของชีวิตและการอยู่ร่วมกับผู
ความหมายของคำว่า นาค และการเปรียบเทียบกับช้างใหญ่
177
ความหมายของคำว่า นาค และการเปรียบเทียบกับช้างใหญ่
ประโยค - ตอนสมันปาสักท่ากอธรรกถาพระวินยะมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 402 สองท่าว่า มาตุครูญญา นาโค มีความว่า เหมือนช้างใหญ่ (ละโวล) เที่ยวไปในป่า สัตว์วังงั้นก็ว่…
บทความนี้เสนอความหมายของคำว่า 'นาค' โดยเปรียบเทียบกับช้างใหญ่ที่เที่ยวไปในป่าแต่ไม่ทำบาป ทั้งนี้ยังมีการกล่าวถึงสถานที่ที่พระผู้มีพระภาคทรงเข้าไปอาศัย นอกจากนี้ยังกล่าวถึงลักษณะของช้างในหลายบริบท ที่ส
อธิกรณ์พระวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๒
178
อธิกรณ์พระวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๒
ประโยค - ตตอนสัมปาป้าสำหรับ อธิกรณ์พระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้า ที่ 403 บทว่า อาวิฉาน มีความว่า ช้างใหญ่ผันั้น ย่อมกินน้ำเจือคม ซึ่ง ช้างเหล่านี้ เมื่อลงดื่มก่อนลา…
บทนี้นำเสนอการวิเคราะห์คำอธิบายในพระวินัยมหาวรรคซึ่งอธิบายถึงคุณสมบัติของช้างที่เปรียบเทียบกับพระพุทธเจ้า และการเชื่อมโยงกับกระแสของผู้ที่ยินดีในความเป็นหนึ่งเดี่ยว รวมถึงการสำรวจเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้อ
อรรถภาพวีนีย มหาวรรค ตอน 2
179
อรรถภาพวีนีย มหาวรรค ตอน 2
ประโยค - ตอนต้นมันปะสักกุ อรรถภาพวีนีย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 404 หลายท่ว ตุ อุปปัตติ ภิกขุ โอฬารวา มีความว่า พาอิกษุผูถูกวัดรั้นไปออกสิกา ให้แสดงอาบัติตแล้ว …
เนื้อหานี้กล่าวถึงการดำเนินการตามหลักอรรถภาพวีนีย ซึ่งเชื่อมโยงกับการแสดงอาบัติและหลักการของการปฏิบัติตามศีลในพระศาสนา ข้อความนี้เน้นถึงความสำคัญของการรักษาศีลและการวินิจฉัยในบริบททางศาสนา โดยมีการอธิ
ดอกสนิมป่าที่กลา ว อรรถาธิบายวินัย มหาวรรค ตอน ๒
180
ดอกสนิมป่าที่กลา ว อรรถาธิบายวินัย มหาวรรค ตอน ๒
ประโยค - ดอกสนิมป่าที่กลา ว อรรถาธิบายวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 405 บทว่า อวดภูจิตาโอโร คือ ผู้มีอาจจะอันตนพิจารณาแล้ว ได้แก่มืออาจจะอันตนดูตรวจตราแล้ว โดยนิยา…
บทวินัยที่กล่าวถึงการมีแนวปฏิบัติในการพูดและตอบคำถามอย่างเหมาะสม โดยมีอรรถาธิบายถึงความสำคัญของการพูดด้วยเหตุผลและการรู้จักพิจารณาตัวเอง ซึ่งเป็นหลักการที่ช่วยส่งเสริมคุณธรรมในสังคม พระผู้พระภาคตรัสว่
การศึกษาเกี่ยวกับพระกรรมวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๒
181
การศึกษาเกี่ยวกับพระกรรมวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๒
ประโยค - ติดสนิมป่าสำนักกาฬวัดพระกรรมวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้า ที่ 406 ผู้นี้ ย่อมไม่มิอัน ไม่เป็นผู้เก่า บงว่า กาลคต มีความว่า เหมาะในกาลที่สมควรกล่าว บงว่า พุท…
บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับคำสำคัญในด้านพระกรรมวินัยมหาวรรค โดยมีการอธิบายถึงความหมายและบทบาทของคำว่าพุทธาคมในบริบทของปัญญา การแสดงออก และการสื่อสารของวิญญูชนในพระพุทธศาสนา จากการศึกษานี้พบว่