หน้าหนังสือทั้งหมด

มังคลิดกทฺป: การรู้และการตั้งมั่นใจในธรรม
57
มังคลิดกทฺป: การรู้และการตั้งมั่นใจในธรรม
ประโยค๕๖ - มังคลิดกทฺปนี้นับแปล เล่ม ๓ - หน้า ๕๗ มาในภายประเทศนี้ ชื่อว่าทั้งถึงพระบามิ เพราะพระบามิเปน เครื่อง(ให้) รู้วรรณแห่งพระบามิ นั้น. สอง…
ข้อความนี้เน้นกระบวนการความเข้าใจและการเข้าถึงสมาธิในพระพุทธศาสนา โดยกล่าวถึงความรู้สึกและอารมณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเข้าถึงธรรม เช่น ความอิ่มใจและความสุขที่เกิดจากการมีสมาธิ พระผู้มีพระภาคทรงแสดงให้เห็นว่
การพ้นจากวิญญาณภูมิ
58
การพ้นจากวิญญาณภูมิ
ประโยค ๕๕ - มั่งคลาดนี้เป็นแปล เล่ม ๓ หน้าที่ ๕๘ วิมุติ คือ การพ้นจากวิญญาณภูมิ ชื่อวิมุตตตะนะ เหตุํ นั้น พระอรรถถาถา จึงกล่าวว่า "วิมุตจารณภ…
บทความนี้กล่าวถึงความหมายของวิมุติซึ่งเกี่ยวข้องกับการพ้นจากวิญญาณภูมิและการที่พระผู้มีพระภาคเสนอว่าด้วยธรรมทานและอภัยทาน ที่จำเป็นสำหรับการหลุดพ้นต่อวิถีทางของมนุษย์ โดยจะมีการอภิปรายถึงการประยุกต์ใช
การประพฤติธรรมในพระพุทธศาสนา
59
การประพฤติธรรมในพระพุทธศาสนา
ประโยค- มันังคตานนี้บันทึก 3 หน้า ที่ 59 ถากว่าด้วยการประพฤติธรรม* [๕๕] พระอรรถกถาจักกล่าวไว้ในอรรถกถาแห่งมงคลสูตร นี้ว่า "การประพฤ…
ในเนื้อหานี้มีการอธิบายเกี่ยวกับการประพฤติธรรม ซึ่งถือเป็นหลักการสำคัญในพระพุทธศาสนา อรรถกถาว่าด้วยมงคลสูตรเสนอแนวคิดเกี่ยวกับความประพฤติธรรม โดยแบ่งออกเป็น 11 ประการและใช้คำว่า 'ธรรมจริงา' เพื่อบ่งบอ
การปะพฤติกรรมและธรรมจริยสมรอยในพุทธศาสนา
60
การปะพฤติกรรมและธรรมจริยสมรอยในพุทธศาสนา
ประโยค ฯ มังคลิดลกนี้นี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๖๐ [๕๕] การปะพฤติกรรมมัน บัญฑิตกล่าวว่่า "เป็นมนุคคล เพราะเป็นเหตุแห่งอธิษฐาน มีความเกิดในสุทธิสรร…
บทความนี้อธิบายถึงการปะพฤติกรรมของมนุษย์ในแง่ของธรรมจริยสมรอย โดยอิงจากคำสอนในพระไตรปิฎก ความสำคัญของการมีความละอายในพฤติกรรมและการประกอบคุณงามความดี มีการแบ่งธรรมจริยสมรอยทางกาย ทางวาจา และทางปัญญา โ
คุณสมบัติของหญิงและความสำคัญของการพูดจา
61
คุณสมบัติของหญิงและความสำคัญของการพูดจา
ประโยค ๕ มังคลติศกาที่นี้แม่ เล่ม ๓ หน้าที่ 61 หญิงเหล่าใดเหล่าหนึ่ง ที่มารักษา บิดารักษา พี่น้องชาย รักษา พี่น้องหญิงรักษา ญาติรักษา เป็นหญ…
ในบทนี้กล่าวถึงบทบาทของหญิงที่มุ่งมั่นดูแลครอบครัว ทั้งบิดา พี่น้อง และญาติ นอกจากนี้ยังเสนอความสำคัญของการพูดจาที่มีธรรมจริยาที่มากกว่าสามัญชน โดยการเป็นผู้ที่พูดจริงและสนับสนุนความสัมพันธ์ในสังคมอย่
มังคลดา: การกล่าวคำที่ไม่มีโทษ
62
มังคลดา: การกล่าวคำที่ไม่มีโทษ
ประโยค๕๕ : มังคลดาที่ปีนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ที่ 62 ฉะนั้น เป็นผู้ที่ค่ายยาบ เป็นขาดจากการกล่าวคำยาบ เป็นผู้กล่าว วาจาไมมีโทษ เสนาะ โสด เป็นที่ร…
เนื้อหาพูดถึงการกล่าวคำที่เป็นประโยชน์แก่ชุมชน และการปฏิบัติตนให้มีความสุข โดยยกตัวอย่างว่าทรัพย์และการกระทำต่างๆ มีผลต่อจิตใจ มีกฎเกณฑ์และธรรมวิธีที่เป็นจริงในการดำเนินชีวิตและการทำดี การมีมรรคา บิดา
การเข้าสู่สวรรค์หลังความตาย
63
การเข้าสู่สวรรค์หลังความตาย
ประโยค- มังคดกูนี้เป็นแปล เล่ม ๓ หน้าที่ ๖๓ จริงทางใจมี ๓ อย่าง ๆ นี้แน่ คู่ก่อนพรามณ์และคุณดีทั้งหลาย สัตว์บางพวกในโลกนี้ เมื่อหน้าแต่ต…
บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการเข้าไปสู่สวรรค์หลังความตายซึ่งขึ้นอยู่กับพฤติกรรมและการปฏิบัติธรรมในชีวิต กรรมดีและการประพฤติชอบเป็นปัจจัยสำคัญที่จะช่วยให้บุคคลนั้นเข้าไปอยู่ร่วมกับบรรยสิยมหาศาลเมื่อถึงเวล
คำอธิบายเกี่ยวกับการประพฤติดีธรรมในอุตตรนิกาย
64
คำอธิบายเกี่ยวกับการประพฤติดีธรรมในอุตตรนิกาย
ประโยค ๕๕ - มังคลดกนี้นี้เป็นเดิม เล่ม ๓ - หน้าที่ ๖๔ มหาศาล ฯลฯ เวลาสัญญาณสัญญาณตะเป็นฐานะมืออยู่แล้ว คำนี้รากว่า นั้น มีอะไรเป็นเหตุ ? เพราะเหตุ…
บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการประพฤติดีธรรมในอุตตรนิกาย และความสำคัญของการมีความประพฤติดดีที่เป็นสาเหตุให้บุคคลบรรลุญาณศักดิ์สิทธิ์ที่เกิดจากการหลุดพ้นจากอาสะ โดยยกตัวอย่างคำอธิบายในอรรถกถาเพื่อให้เข้าใจ
มังกรดำทับ - บทที่ ๕๖
67
มังกรดำทับ - บทที่ ๕๖
ประโยค ๕๖ - มังกรดำทับนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๖๗ ซึ่งเป็นส่วนแห่งจิตเป็นของขอม" ก็กล่าวว่า เตยยอดสุจริต นี้ เป็นปฐมวิถีติลงในอรรถแห่งวิถีติ เพรา…
บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของหญิงในตระกูล รวมถึงบทบาทที่พวกเขามีในเรื่องการสืบทอดและการรักษาชื่อเสียงของตระกูล การมีบุตรและข้อกำหนดทางสังคมเกี่ยวกับการแต่งงาน โดยเน้นว่า การกระทำของหญิงนั้นมีผลต่อเกียรติย
มังกีตตา: สภาและการนำเสนอในสังคม
68
มังกีตตา: สภาและการนำเสนอในสังคม
ประโยค- มังกีตตาเป็นนี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๖๘ สกฤตโต คือ อยู่ในสภา. บทว่า ปรีฤกตตา คือ อยู่ในหมู่ชาวบ้าน. บทว่า ฑามิตมชกตา คือ สถิติอยู่ในหมา…
บทนี้อธิบายว่าวรรณกรรมมีการใช้คำที่เฉพาะเจาะจงในบริบทต่างๆ เช่น การอยู่ในสภา การรวมกลุ่ม และการอ้างอิงถึงการถามอย่างเป็นทางการ บทความยังกล่าวถึงบทบาทของผู้เป็นพยานและคำถามที่เกิดขึ้นในสังคม รวมถึงการศ
ความสำคัญของความสามัคคีในพุทธศาสนา
69
ความสำคัญของความสามัคคีในพุทธศาสนา
ประโยค ๕ - มังคลัตถีบทนี้มีแปล เล่ม ๓ หน้า ๙๙ ผู้อื่นอุ้บงกัน มีร่วมอุบัติพันธ์เดียวกันเป็นต้น แตกต่างด้วยเหตุอย่างใดอย่างหนึ่งแล้ว ธรรมาจาริ…
บทความนี้สำรวจความสำคัญของความสามัคคีในสังคมตามหลักพุทธศาสนา โดยเน้นบทบาทของธรรมาจาริสมาริบุคคลในการสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับผู้อื่นและการพัฒนาอารมณ์ร่วมในกลุ่ม อธิบายถึงลักษณะและความจำเป็นของการมีความส
พูดจามีโทษและผลกระทบ
70
พูดจามีโทษและผลกระทบ
ประโยค ๕ - มังคลดิลกานนี้เป็นแปล เล่ม ๓ หน้า ๗๐ ผู rs ว่า ปทาย คำว่า ละเสียซึ่งขวางขามขอ นขอ หยามคาย เจ็บ แสบแก่นอื่น กระทบกระทั่งบุคคลอื่น ใกล…
บทความนี้กล่าวถึงดุลยภาพในการพูด สื่อว่า วาจาในลักษณะที่เป็นโทษสามารถสร้างความขัดแย้งและทำให้เกิดความโกรธ เคล็ดลับและการวิเคราะห์เกี่ยวกับการพูดที่มีผลกระทบต่อบุคคลอื่นถูกนำเสนอ การระวังการใช้คำและการ
บทวิเคราะห์วาจาและความรัก
71
บทวิเคราะห์วาจาและความรัก
ประโยค ๕- มังกรคลาดนี้นี้นี้ เล่ม ๓- หน้าที่ ๗๑ หาโทษมิได้ เพราะวิเคราะห์ว่า โทษของวาดนี้ไม่มี, อธิบายว่า เป็นวาวามไม่มีโทษ. บอกว่า เนพ นั้น…
เนื้อหานี้เสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับถ้อยคำและวาจาที่ไม่มีโทษ และวิธีที่คำพูดเหล่านี้มีอิทธิพลต่อความรักและความสัมพันธ์ในสังคม โดยระบุว่าคำพูดที่อ่อนโยนสามารถนำไปสู่ความรักและความสุขโดยไม่มีความโกรธกริบ
มังคลประโยค ๗ - การวิเคราะห์วาจาที่ไม่สมควร
72
มังคลประโยค ๗ - การวิเคราะห์วาจาที่ไม่สมควร
ประโยค ๗ - มังคลดีกับปีนี้แบบ เล่ม ๓ - หน้า ๗๒ [๒๖] บทว่า สมผุปลาปี มีความว่า วาจาอย่างใดอย่างหนึ่ง เป็นวามิไม่มีหลักฐาน ไม่มีที่อ้าง ไม่มีที่…
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงวาจาที่ไม่สมควรจะเก็บไว้ ทบทวนคำสอนในพระธรรมกถาที่เกี่ยวข้องกับจิตใจและประโยชน์ในการดำเนินชีวิต ซึ่งการวิเคราะห์ว่าความเข้าใจสูงสุดจากธรรมะนั้นอยู่ที่ไหน โดยเฉพาะในเรื่องวาจาที่ไ
การกล่าวคำและความจริงในพระธรรม
73
การกล่าวคำและความจริงในพระธรรม
ประโยค ๕ - มังคละกถานี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๗๓ แม้กล่าวคำมาก ๆ ย่อมสามารถเพื่อจะชนะให้ชนทั้งหลายรู้ได้ว่า สูตร นี้มีเนื้อความอย่างนี้ การกล่าวข…
บทความนี้กล่าวถึงการกล่าวคำในทางพระธรรม โดยเน้นว่าการกล่าวคำมาก ๆ สามารถที่จะทำให้ผู้อื่นรู้ได้ถึงความจริง มีการพูดถึงอรรถกถา จูฬฑีดิโปปมสูตร และการปฏิบัติของผู้ที่มีวาจาอันมีหลักฐาน พร้อมทั้งการพิจาร
อภิญญา: ความหมายและการตีความในธรรมะ
74
อภิญญา: ความหมายและการตีความในธรรมะ
ประโยค - มังคลัตถีนี้นี้แปล เล่ม ๓ หน้า ๗๔ แสดงความกำหนด โดยประกาศนั้นว่า อภิญญา ติ คือ ชื่อว่าเป็นวาจถึงพร้อมด้วยประโยชน์ เพราะว่านั้น…
บทความนี้เน้นการสำรวจคำว่า 'อภิญญา' ที่มาจากตำราในพระพุทธศาสนา ถ่ายทอดความหมายโดยใช้สุนทรพจน์จากอรรถถถายภรษฎสูตรและอรรถถถายสยมสูตร ผ่านการแสดงความเห็นในทัศนคติที่แตกต่างและการพิจารณาเกี่ยวกับคุณลักษณะ
การวิเคราะห์คำสอนในพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับจิตและความสุข
75
การวิเคราะห์คำสอนในพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับจิตและความสุข
ประก่อย๙ - มังคลดึกานนี้สเกลเล่ม ๓ หน้า๗๕ [๒๕] อรรถถาถายภวสูตรว่า "บทว่า พยาบุหนูจิตตา คือ ผู้มีจิตพิสดุ เพราะการเสียซึ่งความเป็นปกติจิตติ …
เนื้อหานี้สำรวจคำสอนในพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับจิตและการเข้าใจความสุขที่ปราศจากเวร โดยอรรถถาถายในปฏิสัมนามรรได้อภิปรายว่า ผู้มีจิตพิสดุจะขาดความเป็นปกติและสูญเสียสุขในใจได้อย่างไร คำว่า อเวรา หมายถึงการเว
มังคีละกติปนิเปล เล่ม ๑: การใช้ชีวิตและอริยสัจ
77
มังคีละกติปนิเปล เล่ม ๑: การใช้ชีวิตและอริยสัจ
ประโยค๑ - มังคีละกติปนิเปล เล่ม ๑ หน้าที่ 77 ชอบ และปฏิบัติผิด ในมรรคาและบิดาเหล่านั้น มิจฉาทิฏฐิบุคคล กล่าวว่า "ธรรม kuwata สัตว์ผิฏฐิแ…
เอกสารถูกศึกษาเกี่ยวกับมังคีละกติปนิเปล ซึ่งเน้นความสำคัญของการปฏิบัติธรรมที่ถูกต้องในชีวิต เพื่อให้ถึงธรรมสูงสุด ความใช้ชีวิตในมรรคา ส่วนที่กล่าวถึงอริยสัจและความเข้าใจในธรรมที่สอดคล้องกับคำสอนของพระ
การทำกุศลกรรมในศาสนาพุทธ
78
การทำกุศลกรรมในศาสนาพุทธ
ประโยค ๕๖ - มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๓ - หน้า ๑๓๘ ประมาณกุศลกรรม ทำให้เป็นกองเก็บไว้ในท่ามกลางเรือน เพื่อ ประโยชน์แก่การใช้สอย, พราหมณ์เหล่านี้น…
บทความนี้นำเสนอแนวคิดเรื่องกุศลกรรมในศาสนาพุทธ โดยกล่าวถึงการจัดเก็บกุศลกรรมในเรือนเพื่อประโยชน์ และอรรถกถาที่อธิบายถึงความเกี่ยวของระหว่างเทวดากับพุทธ ผ่านการตีความคำสอนที่สำคัญในพระไตรปิฎก เช่น ความ
เจโตวิมุตติ และ ปัญญาวิมุตติ
79
เจโตวิมุตติ และ ปัญญาวิมุตติ
ประโโยค - มังคลัตถีนี่เป็นแปล เล่ม ๑ หน้า ที่ 79 เจโตวิมุตติ เพราะเป็นธรรมพันจากราคะ, ปัญญา พิงทราบว่า ปัญญาวิมุตติ เพราะพันจากวิชา, จริงอยู…
เนื้อหาในบทนี้เกี่ยวกับเจโตวิมุตติและปัญญาวิมุตติเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติที่พระผู้มีพระภาคทรงแสดง โดยอธิบายถึงความสำคัญและลักษณะของสมาธิและปัญญา ที่พึงรับรู้ได้ด้วยตนเอง เกี่ยวกับการบรรลุในแนวทางธรรมม