อย่างนี้ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 105 / 179

…่รู้ว่า "ฤติตีนี้ มีอนุสาน 1 ฐติตีนี้ มีอสุภาวนา 3." หลายว่า ฐตฺตีย สมุท น ชานาติ มีความว่า สงกะ 4 อย่างนี้ได้ คือ สงกะนิย อุฆพวัน ฐาสปายิสก คิดวัตรากระไม่เว้นจากฤติตี ไม่รู้จักสมะนั่นว่า "ระงับด้วยฤติตี"

เนื้อหาพูดถึงความรู้เกี่ยวกับบัญญัติทั้งสามประเภทและการไม่รู้จักการกระทำกรรมดีและกรรมบาปในชีวิต เช่น การไม่รู้จักการพูดที่เหมาะสมและไม่รู้จักสถานะของกรรมในชีวิตประจำวัน รวมถึงอธิบายถึงความสำคัญของการร

… ปริวาร วันถนา หน้าที่ 905 หลายทว่า อณดุยง วิปลมุ น ชานาติ มีความว่า อภิรณ์ ใด ระงับด้วยฤฏิตสมมะ ๕ อย่างนี้, ไม่รู้จักความระงับนั้นแหง อภิรณ์นั่นว่า "ความระงับนี้ ทำด้วยฤฏิต". สองทว่า สุตฺต น ชานาติ ได้แก่ ไ…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของการรู้จักความระงับในพระพุทธศาสนา โดยมีการยกตัวอย่างต่าง ๆ เกี่ยวกับความรู้ที่มีและไม่มี ทั้งในแง่ของฤฏิตและกัมปุโล ซึ่งช่วยให้เข้าใจถึงการแยกแยะว่าอะไรเป็นเหตุและมิใช่เ

…ยันความเห็นนั้นดี พร้อมกับกรรมที่ยืนยัน ความเห็น ที่เผาะจะทำแล้วอย่างนั้น ๆ ย่อมมีองค์ ๕ ด้วยประมาณ อย่างนี้ พระบาลีว่า อิมทิ โภ อุปลิ ปญฺญาหงส์ ณ นี้ เป็นคำประกอบ เนื้อความ ในปฏิจกฺ ๑., ปญฺญาทั้งปวง พิงทราบ …

บทความนี้กล่าวถึงการศึกษาของภิกษุผู้ฉลาดในสังฆภัณฑ์ โดยเน้นการแสดงอรรถและอำนาจกรรมที่มีความสำคัญในพระบาลี ภิกษุผู้มีความเห็นที่ชัดเจนในอรรถเป็นการส่งเสริมความเข้าใจในคำสอนทางพระพุทธศาสนา โดยเสนอตัวอย่

…๓ จำพวกที่สงเคราะห์ในงานเสียด ด้วยอำนาจ ลิงคานสานา สังวาสนานา และทับภรรรมานาสนา พึงทราบ (โดย มาถี่) อย่างนี้ว่า "ท่านทั้งหลาย จงวามสนติติกุณฺณีเสียด, บุคคลผู้ปรุงร้าย สงฺพึงให้ในสนติตี, สามเมนประกอบด้วยองค์ ๑…

การศึกษานี้เกี่ยวกับกรรมทั้งสามประเภทในพระพุทธศาสนา ซึ่งรวมถึงลักษณะของการใช้วาจาที่จำกัดอย่างถูกต้อง วาจาเป็นสิ่งสำคัญในงานพระศาสนา และการสงเคราะห์บุคคลที่อยู่ในงานต่างๆ ตามลักษณะที่กล่าวถึงในพระวินั

…๑๓ โภคินวมวกวัด. หลายทว่า อตูเรต นวกา อุตตะ มีความว่า ในสภาบ ที่ ๑ นั่นแล ท่านกล่าวหมวด ๕ ไว้ ๕ หมวดอย่างนี้ คือ ในกรรม ไม่เป็นธรรม ๒ หมวด ในกรรมเป็นธรรม ๒ หมวด. สอบทางว่า ทุวิทิปิ อีวาระ อมีความว่า [๕๖๐] เพร…

เนื้อหานี้ศึกษาเกี่ยวกับอาบัติในพระวินัย โดยเฉพาะการปรับทุกขฎาและปาจิตติในกรณีต่างๆ ของภิกษุและภิกษุณี ที่มีข้อบังคับอย่างเคร่งครัด คำอธิบายชี้ให้เห็นถึงการปฏิบัติและข้อกำหนดในวินัยเถรวาท ซึ่งมีความสำ

ประโยค - ปัญญามีลูกปลาทำกาส อร่อยตามพระวินัย ปริวาร วันเดินนา - หน้าที่ 933 ในอย่างนี้ที่ 1, เป็นสังฆามิสส ในอย่างนี้ที่ 2. สองงถาม ํิฮิตสุด สภีติ ตุตตตา มีความว่า อนัต 4 กอง นันแส ย่อ…

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำกาสตามพระวินัย และการปฏิบัติของภิกษุในเรื่องต่างๆ ซึ่งรวมถึงการทำหน้าที่ในหัตถบาต การปฏิบัติเมื่อมีการขอโทษ และการรักษาความบริสุทธิ์ในอาหารที่เบียดเบียนต่อกัน โดยเน้น

…อน อาบนี้ภายหลัง" [วิธีแสดงอาบัติ] ลองว่ากา เอกวาจา เทเสียง มีความว่า ภิกขุพึงแสดง ด้วยอาวุโสเดียว อย่างนี้ว่า "ท่านผู้อธิษฐาน ข้าพเจ้ารับประเคน เกษะ ๕ ให้ลา่ง ๓ วันไป ต้องอาบต ๕ จึงแสดงคืนอาบัติเหล่านั้น ใน…

ในพระพุทธศาสนา การแสดงอาบัติเป็นขั้นตอนที่สำคัญที่ภิกษุจะต้องปฏิบัติตามข้อบังคับอย่างเคร่งครัด โดยระบุจำนวนและประเภทของอาบัติเสมอ ทั้งนี้เพื่อให้การดำเนินการต่างๆ เป็นไปตามหลักที่วางไว้และไม่เกิดความส

…ละทิฐิสม สองบทว่า ณ โวาทปุจฉา มีความว่า ภกุย่อมต้อง อาบัติ ๖ มีว่าจะที่คนประกอบเป็นปัจจัย อย่างไร ? อย่างนี้ คือ เพราะอาชีวะเป็นเหตุ เพราะอาชีวะเป็นการณ ภกุยมีความปรารถนา มาก อันความปรารถนามกครองบำบัด อาดุลตร…

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของพระธรรมในชีวิตของภิกษุ การทำความเข้าใจถึงเหตุและปัจจัยที่ทำให้เกิดอาบัติต่างๆ และการปฏิบัติต่ออาชีวะซึ่งเป็นเรื่องสำคัญในแนวปฏิบัติของพระสงฆ์ โดยอธิบายถึงความปรารถนาและการแก

… ฯ [ฐานะ & แห่งชาติติกานติเป็นต้น] สองเท่า ปญฺฺ จนานีมีความว่า ยาวติกานิบั้งทั้งปวง ย่อมถึงฐานะ ๕ อย่างนี้ คือ สำหรับภิกษุผูประพฤติดามภควูอันสงมิวาวร ไม่ออมสละ ด้วยวาจาประกาศเพิ่งครั้งที่ ๓ เพราะกุฏิต ต้องท…

บทเรียนนี้นำเสนอเกี่ยวกับอาการและหลักการโภชนาการที่สำนักพระพุทธศาสนาได้กำหนดไว้ สำหรับภิกษุในการรับประทานอาหาร รวมถึงข้อบังคับที่จำกัดการกินของภิกษุและสภาพการณ์ที่อาจเป็นอาบัติ การมุ่งหมายเพื่อความสละ

… สองงว่ อญฺญารส นนาปฏิกา ได้แก่ ชน ๑๘ พวก ที่ พระผู้มีพระภาคตรัส ในที่สุดแห่งสงฆมณฑกะ นันทหมวดละพวก อย่างนี้ว่า "อุณาโล กิญจน์ในธรรมวันนี้ มีความเห็นในประเภท แห่งอธิบูฏินั้นว่า เป็นธรรม ไม่ยืนยันทความเห็น ไม่…

บทความนี้กล่าวถึงอธิบูฏในพระพุทธศาสนา โดยเน้นความเห็นในประเภทแห่งอธิบูฏว่าเป็นธรรม และการไม่ยึดติดกับความสงสัย บทความยังกล่าวถึงพวกที่ถูกระบุในสถานะธรรมและการแสดงธรรม ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการตีความและการ

…. ส่วนอุปฏิฏฐิคุตตกรรม ที่ต้องอปลโลกนทำก็มี, ไม่ต้องอปลโลกนทำ ก็มิ. ใน ๒ อย่างนั้น [๒๐๙] กรรมหนัก ๖ อย่างนี้ คือ สมมติสมอ ถอนสมอ ให้ข้าเจริญ เรือขวัญ แสดงที่สร้างกุฏิ แสดงที่สร้างวิหาร ไมควรอปลโลกนทำ; พึงสาวอ…

เนื้อหานี้อธิบายถึงอุปฏิฏฐิคุตตกรรมในพระวินัยที่กล่าวถึงกรรมที่ควรกระทำและไม่ควรกระทำ ด้วยการนำเสนอความหมายและหลักการในการทำงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยจัดแบ่งเป็นกรรมหนัก และกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับก

…รอันตนนั้นควรว่า ท่านกล่าวว่า "ว่าดิล" อันภิกขุผู้สวดกรรมวาณ ควรว่าอักษรนั้น ๆ และให้ถูกต้อง ตามฐานอย่างนี้ คือ "ในพยัญชนะ 6 นอกนี้ มีมะและรัสสะเป็นต้น ว่าที่นะให้กลางในที่เหมาะ ว่ารัสสะให้กลางในที่เหรัสสะ" …

บทความนี้กล่าวถึงการสวดกรรมวาณาในพระวินัย โดยเฉพาะการใช้พยัญชนะ 6 และความถูกต้องของการกล่าวอักษรต่างๆ ในการทำกรรมให้ถูกต้อง สำหรับภิกขุ โดยมีตัวอย่างและการอธิบายอย่างละเอียด การเรียนรู้ความถูกต้องในกร

…ันจะมีได้ด้วยลักษณะอย่างใด ลักษณะทั้งปวงนั้น ข้าเจ้าได้กล่าว เสร็จแล้วในอุโบสถชั้นธรณี สิามาทั้ง ๑๑ อย่างนี้ ไม่จัดเป็นสิามา เป็นเท่ากับความเขตเท่านั้น กรรมที่ส่งนี้นั่นทำในสิามหล่านั้น ย่อมเสีย ด้วยประกาศนี้…

บทความนี้นำเสนอถึงการวินิจฉัยกรรมตามหลักธรรมของพระพุทธศาสนา โดยให้ความสำคัญในเรื่องสิามาการส่งต่อและอาการ ๑๑ ที่ส่งผลต่อกรรมที่อาจวิบัติ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงลักษณะของภิกขุที่มีการขาดธรรมและความเป็นประ

…ภิญญูนี้นี้ให้เป็นผู้อนาคตพึงหวัด." ภิญญูนั้น อภิญญูสงผิงทำให้เป็นผู้อื่นพึงใจ. ก็แต่เมื่อจะหา พึงทำอย่างนี้ :- ภิญญูนี้อุกาล พึงสวดประกาศ โดยอนุญาตของภิญญูสง่ ผู้ประชุมกันในสำนักภิญญูว่า "แม่เจ้า" ข้าพเจ้าอน…

บทความนี้พูดถึงการอภิญญาในพระพุทธศาสนา โดยเสนอแนวทางการปฏิบัติและแนวคิดเกี่ยวกับความสำคัญของอภิญญาในชีวิต รวมถึงการขอโทษและการทำให้ผู้อื่นพึงใจตามธรรมะ นอกจากนี้ยังอธิบายถึงกรรมลักษณะและการปฏิบัติตามป

…ำจากผลพุทราเล็ก ชื่อว่าน้ำพุทราเล็ก น้ำที่ทำจากผลพุทราใหญ เหมือนน้ำมะม่วง ชื่อว่าน้ำพุทราใหญ ปานะ ๆ อย่างนี้ เย็นกิ่ด สุกเพราะพระ อาทิตย์ดีดี ย่อมควร น้ำเหนียวใส ชื่อว่าน้ำเปรี ยง น้ำมันทำจากเป็นต้น ชื่อว่าน้…

อธิบายถึงน้ำกล้วยไม่มีเมล็ดและน้ำพุทราที่ทำจากผลไม้ต่างๆ เช่น กล้วยและพุทรา โดยน้ำที่กล่าวถึงมีคุณสมบัติพิเศษ และมักใช้นำเสนอในพิธีกรรมต่างๆ นอกจากนั้นยังมีการกล่าวถึงการบริจาคและการให้ทานในบริบททางศา

…ออก (จากกิเลส) ด้วยมรรค ย่อมมีแก่กิเลส ทานนี้อمเป็นอันชื่อว่าแก่นพระผู้อรพร้อมเพรียงด้วยมรรค ทาน ๑๔ อย่างนี้ชื่อว่าปฏิฏูกกิคลุกนาน เพราะทิวาระหว่าง “บุกลอตเฉพาะ คือ เถระผู้ดีชื่อ ชื่อบุกลอตเฉพาะ ทานชื่อว่าอัป…

เนื้อหาส่วนหนึ่งเกี่ยวกับการถวายทานในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงผลของทานที่ถวายต่อสงฆ์ในขณะที่มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุข มุ่งเน้นถึงความสำคัญของการถวายทานและการมีส่วนร่วมในวิถีพุทธเพื่อเข้าถึงทางพุทธศาสนาแ

…มมีผลมากกว่า (ทานที่ให้ในพระจีณาสพ) โดยแท้ เพราะสมณะนั้น นินมฺตุเจาะจงจากสงฆ์ และเพราะให้ (ด้วยคิด) อย่างนี้ว่า ‘เราถวายแก้วสงฆ์’ ด้วยเหตุนี้ พระผู้มี พระภาคจึงตรัสว่า ‘อานนท์ เราไม่กล่าวปฏิปุกคลิกนานว่า มีผล…

เนื้อหานี้พูดถึงการตีความและการคำนวณของทักษิณา โดยพระผู้มีพระภาคตรัสว่า ทักษิณามิเป็นสิ่งที่มีผลมากนัก เนื่องจากทักษิณานั้นสงวนไว้เฉพาะสงฆ์ การถวายแก่สงฆ์หรือการทำบุญกับสงฆ์จึงต้องกระทำด้วยความระมัดระ

…นยิ่งกล่าวว่า ตาย เอก ทายปนตาย ดังนี้. บันฑิต พึงเห็นเนื้อความในคำว่า 'ทัย เมตตาจิตติ อนุตติโก' นี้ อย่างนี้ ว่า ความเว้นจากปาณิบาต ย่อมสำเร็จได้ ด้วยธรรมเหล่าใด พระอธิษฐานอธิบายความเป็นผู้ประกอบตัวด้วยธรรมเห…

บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของเมตตาจิตติและการเว้นจากการทำร้ายสัตว์อย่างไร พระผู้มีพระภาคตรัสเกี่ยวกับความจริงในการมีจิตใจที่เมตตาและการประพฤติซึ่งถือว่าเป็นอันดีในด้านทำดีเพื่อตนและผู้อื่น พระองค์ชี้ให้เห

…ค และ มังคับติกรรมนี้นิยแปล เล่ม 3 หน้า ที่ 88 ลักษณะทีพระอรรถกถาจารย์กล่าวไว้ในอรรถกถาสมาทิฏฐิสูตร อย่างนี้ว่า "เทวนาเป็นเหตุว่าจวางว่างคงมรินิพพาน อันเป็นไปทางกายาวทีวาม ด้วยความประสงค์ในอันเผชิญของธรรมว่า …

พระอรรถกถาจารย์ได้กล่าวถึงลักษณะของเทวนาและความสำคัญของการดำเนินชีวิตตามหลักธรรม เพื่อการเข้าถึงนnirพพาน ผ่านการส่งเสริมความปรองดองและการรู้จักเหตุปัจจัยต่างๆ ที่ส่งผลต่อชีวิต ทั้งในเรื่องการได้ทรัพย์

…าศความเป็นผู้ฉลาดในเทนค่านนั้น วางเป็น เครื่องประกอบเนื้อความในบทว่า กาเลน เป็นดังนี้ บัดทิตพึงทราบ อย่างนี้ว่า ก็พระธรรมติก กำหนดวิภาคแห่งพยากรณ์เองก็อสพยากรณ์ เป็นต้น ในเรื่องแห่งวิเคราะห์สอบสวนได้ ด้วยอำนา…

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เนื้อความในพระธรรมที่อธิบายถึงความสำคัญของการฉลาดในการแสดงธรรม โดยเน้นถึงการนำเสนอและแสดงออกอย่างเหมาะสมเพื่อให้ง่ายต่อการเข้าใจในบริบทที่ลึกซึ้ง การใช้คำอุปมา อุทาหรณ์ และก