อาห. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 168 / 210

Here is the extracted text from the image: ประโยค๕- มังคลดิถีปีนี้เปนปแล เล่ม ๒ - หน้าเท่า 84 ฉส นี้คันนี้เหมือนกัน. มิตรสหายและวัตรมีประจุญบูติสุดอ เป็นต้น ท่านถือเอาด้วยอาทิศว่าปัญญาปดอริยาทิฏฐิ.

ในเนื้อหาเรื่องราวเกี่ยวกับพระมหากัสสะตะที่เดินทางไปในภารกิจที่ลำบากและขาดแคลนอาหาร ซึ่งมีการแสดงถึงการปฏิบัติตนตามหลักธรรม การแสวงหาเพื่อความบริสุทธิ์ ถือว่าเป็นสิ่งสำคัญในการดำเนินชีวิต โดยมีการกล่า

จะไม่พึงมีไซร้ ชนเป็นอันมากก็จะพึ่งเที่ยวไป เหมือนอกร้อมบอตเทียวไปในป่า ก็แต่เพราะ สัตว์บางหล่ำในโลกนี้ เป็นผู้สุดาชดีแล้วใน สำนักงานอารย์ ฉะนั้น สัตว์เหล่านั้น เป็นผู้มั ปัญญา มีมนุษย์อารยะและนำแล้ว

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีปัญญาและการศึกษาในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะกับความแตกต่างระหว่างสัตว์ที่มีปัญญาและไม่มี การแสดงถึงคำแนะนำที่ดีจากผู้ที่มีความรู้และประสบการณ์ในการดำเนินชีวิตในทางที่ถูกต

ประโยค๕- มังคลิดาที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 202 ช่างเป็นต้น, อาจารย์เหล่านี้สรรเสริญและศิล, เหล่าอื่นให้บรรพชา, เหล่าอื่นให้เล่าเรียนพุทธวจนะ, เหล่าอื่นให้ อุปสมบท, เหล่าอื่นให้ บรรลุธรรมผล; อาจารย์

ในข้อความนี้กล่าวถึงการสรรเสริญของอาจารย์ต่างๆ ที่มีบทบาทในการบรรพชาและการเรียนรู้พุทธวจนะ รวมถึงความสำคัญของมารดาในฐานะที่เป็นผู้เลี้ยงดูและบ่มเพาะจิตใจให้แก่บุคคล โดยอ้างอิงถึงพระผู้มีพระภาคที่ได้ตร

ประโยค ๔ - มังคลัจฉบันนี้ ๒ แล้ว พระศาสดา ประทานสาธุการแก่กษัตริย์เมื่อครู่นี้ตรัสว่า "กิษฐิ เธอรักษาของฉันของบูรณาบันเทิงหลายไว้ได้ เพราะว่า บูรณาบัญฑิตทั้งหลาย แม้มันเกิดในถิ่นสัตว์ดิรัจฉาน ก็ได้

ในบทสนทนานี้ พระศาสดาได้ประทานคำสอนแก่กษัตริย์เกี่ยวกับคุณค่าของการบูชามารดาและบิดา โดยยกตัวอย่างชาดกในหลายกรณี เพื่อสอนว่าความดีที่เกิดจากการทำหน้าที่ของกิษฐิเป็นสิ่งสำคัญ แม้ในช่วงเวลาที่เป็นค่ายทหา

บิดาฯลนั้น ตามเพิ่มเติมให้ท่าน จำนำแต่วัน ที่ ๓ ถ้าคำถามพึงว่า "เพื่ออะไร ?" คำตอบพึงว่า "เพื่อให้ทาน นั้นถึงแก่มารดาบิดา;" ถามว่า "ก็นานนั่น ช่วงถึงแก่มารดา บิดาผู้ล่วงไปแล้วหรือ ?" ก็ในปัญหา ข้าพเจ้

เนื้อหาเกี่ยวกับการให้ทานและการอุทิศบุญเพื่อให้ถึงแก่ผู้ล่วงลับในพุทธศาสนา โดยมีบทสนทนาระหว่างพระมหาเถรและพระผู้มีพระภาคเกี่ยวกับความเชื่อและความหมายของการให้ทาน การบริโภคทานโดยผู้ล่วงลับ และบทบาทของก

ประโยค ~ มิ่งคลัดที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 264 เขาอ๋อมยังอัดภาพให้เป็นในนิร์นกัน คว้่อาหารนั้น, เขาดำรง อยู่ได้ในนิร์นกันด้วยอาหารนั้น, พรามณ์ ทานนั้นอ่องไม่สำเร็จแก่ เขาผู้ร่างอยู่ในฐานะใด, ฐานะแม้

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของอาหารที่มีผลต่อการดำรงชีวิตและสถานะของมนุษย์และสัตว์ต่างๆ บอกถึงการที่บางคนมีชีวิตที่ตกหล่มเพราะการบริโภคซึ่งส่งผลต่อการเกิดใหม่ในกำเนิดที่แตกต่างกัน ตั้งแต่อาหารที่เหม

ประโยค ๔- มงคลลัดที่นี่นับเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 265 กายแตก ย้อมเข้าสู่เปรตวิสัย, อาหารใดสำหรับผู้ผิดในเปรตวิสัย, เขาย่อมยังอัตภาพพันให้เป็นไปในเปรตวิสัยนั้นด้วยอาหารนั้น, เขาย่อมดำรงอยู่ในเปรตวิสัยนั้น

บทความนี้พูดถึงการเชื่อมโยงระหว่างอาหารและทานกับเปรตวิสัย โดยชี้ให้เห็นถึงแนวคิดว่าผู้ที่ประพฤติผิดในเปรตวิสัยนั้นย่อมมีชีวิตอยู่ด้วยอาหารและทานที่ได้รับจากญาติผู้ล่วงลับ การดำรงอยู่ในฐานะของพราหมณ์แล

น อ้อมมาในอรรถกถาชานส โลบสูตรนั้นว่า "บรรดาบทหล่านัน คำว่า อฐฉ ในบทว่า ม ยสม ส นี้ เป็นเพียงนิยายบทว่า สุภาร ุ ได้แก บูชาที่บุคคลพึงเลือกตั้งทำ. บทว่า เปตาน ได้แก ผูตายแล้ว. บทว่า อุปปปุต ได้แก จงถึง.

อรรถกถาชานส โลบสูตรกล่าวถึงการบูชาที่บุคคลควรเลือกตั้งทำและบทบาทของสัตว์ในกรรมที่ทำให้เกิดในภพต่างๆ เช่น มนุษย์, เปรต และเทพ โดยสิ่งที่จะแสดงผลนั้นขึ้นอยู่กับลักษณะอาหารที่ได้รับซึ่งมีคุณภาพที่แตกต่าง

ประโยค ๔ - มังคลัตถ์ที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า ที่ 331 โลกนี้ ชนเหล่านั้นใด ย่อมชื่อว่าวุฒรบ้าง ภริยาบ้าง ทาสบ้าง คนใช้บ้าง ของมารดาและบิดานั้น พรหมณ์ หมู่ชนมิอุตเรและภริยาเป็นกันนี้ เรียกว่าว่า คบได้

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของการสักการะมารดาบิดาในพระพุทธศาสนา ที่ได้ถูกอธิบายไว้ในอรรถถากฤตียุติศสูตร โดยชี้ให้เห็นถึงคำสอนเกี่ยวกับการเคารพต่อมารดาบิดาและบทบาทของท่านในสังคม และการที่สิ่งเหล่านี้สามาร

prof. มั่งคั่งสิ่งนี้เป็นเป้าหมาย - หน้า 338 'ผู้ใด ไม่สำคัญหนาวและร้อนยิ่งไปกว่าหญิง' เป็นต้น สองบทว่า วิญญุต ธัณ ความว่า ผู้มั่น ยอมได้โลภทรัพย์ ดั่งคนชอบอุทธเศษฐาได้ร้อนับสิบสา รเวลาไม่นาน เพราะ

เนื้อหาในบทนี้ได้เสนอความคิดเกี่ยวกับการมุ่งมั่นในการดำเนินชีวิต ว่าใครที่สามารถเอาชนะความยากลำบากและพลิกล็อกชีวิตให้ดีขึ้นได้ ภายใต้ความสามารถและการทำงานหนัก มีการอธิบายถึงความสำคัญของประเทศ และวัฒนธ

อัปยศพิพาท แบบเรียนบาลีวัดอารามสมบูรณ์แบบ ๑๐ ๘. นิยาตนอกบทปฏิสังสรรค์ ลงแล้วบอกเนื้อความว่า มี ๓ ตัว คือ น ไม่ เอว นั่นเทียว โ น ไม่ วิณา เว้น ม ร่า อย่า อล พอ ว เทียว ๘. นิยาตนอกความได้ยินเล่าสือ ล

บทเรียนนี้นำเสนอการศึกษานิยาตในภาษาบาลี โดยแบ่งออกเป็นหมวดหมู่ต่างๆ เช่น นิยาตนอกบทปฏิสังสรรค์, นิยาตข้อพูด, และนิยาตคำถาม พร้อมตัวอย่างที่บ่งบอกถึงวิธีการใช้และความหมายในประโยคต่างๆ ซึ่งมีการให้รายละ

ประโยค - อันต้องคำรามแทน - หน้า 40 ครั้นได้ฤกษ์บูรีวารที่เป็นอรหันต์มากขึ้นแล้ว ก็ทรงส่งไปประกาศพระศาสนา ส่วนพระองค์เองก็เสด็จไปทางหนึ่ง มัชฌิมา อุปติสาญา กับโภคิณาญา สายเมื่อหนานในมารวาสที่ยาวแสงหา

ในช่วงที่พระบูรีวารทรงส่งไปประกาศพระศาสนา มัชฌิมา อุปติสาญา และโภคิณาญาได้ค้นหาโมกขธรรม จนพบพระอัสสชิ และทูลถามเรื่องธรรมะ พระอัสสชิได้แชร์ความรู้เกี่ยวกับความดับแห่งธรรมที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ที่ได้ฟัง

ประโยค - อันตราคามรมนบนแปล - หน้าที่ 64 อยู่เป็นกุศลอักกำรรคน ช่วยถึงว่ามาแล้วสิ จักไม่สามารถ ทำปัจจัยแห่งกงได้ ก็แลบวนวชแล้ว ถึงจะทำกรรมชั่วช้า ก็พอชามานจะทำปัจจัยแห่งกงได้ เพราะเหตุนี้ พระองค์ จึงได

บทความนี้กล่าวถึงการกระทำกุศลและผลของการบวชของพระโพธิสิตที่กลายเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า นอกจากนี้ยังมีเรื่องราวเกี่ยวกับอนุสติเชื่อมโยงถึงความกรุณาของพระโพธิสิตที่ช่วยพรานนพพรจากความกลัว โดยการขึ้นอยู่บน

ประโยค ๑ - อังคารอากาศมคลาค - หน้า 152 [52] ปญฺโญ ชิวหา ลิ้นท่าน ยาวตั้ง ๕ โยชน์ สีสนเต นวโยชน์ ศิรทะท่าน ยาวตั้ง ๖ โยชน์ กได อุจุภงค์ ดุจดัง ตัวท่านสูงถึงอัปไป ปญฺญวิสติโยชน ถึง ๒๕ โยชน์ กินนุม กมมมิ

ในบทสนทนาระหว่างพระเถระโมคคลลานกับเปรต เปรตเผยถึงกรรมที่ทำในอดีต ทำให้ต้องเผชิญกับสภาพเช่นนี้ โดยเล่าถึงมเหสีที่ทำให้ตนต้องประสบกับทุกข์ และกรรมที่ส่งผลต่อชีวิตหลังความตาย. นอกจากนี้ยังมีเรื่องเล่าถึง

ประโยค - อันตราคามธรรมของแปล - หน้าที่ 179 ๗๔. เรื่องพระมหากษัตริย์สถะ มีเรื่องเล่า พระติสสเสระ ฉันอยู่ในสกุลของนายมธุร (ช่างเลี่ยงระไน) ๒๑ ปี วันหนึ่ง พระเถระอยู่ที่นั่น เขากำลังหมั่นมือ พระเจ้าแผ่นด

เรื่องเล่าเกี่ยวกับพระมหากษัตริย์และพระเถระ พระติสสเสระ ที่ประสบเหตุการณ์ผิดพลาดเมื่อพระเถระถูกกล่าวหาว่าเอาแก้วไปและถูกทำร้ายจนเลือดออก เรื่องนี้ชี้ให้เห็นถึงผลของการกระทำที่มีใจบาปและความเข้าใจผิด ร

ประโยค 3- อันคราคธรรมบทแปล- หน้าที่ 213 อุปสสุทา ทุขา กามา กาม ทังหลายอร่อยน้อย ลำมากมาย อิตติ วิญญาย ปณุติโต บันฑิตรู้อย่างนี้แล้ว อิริ พิทพลุ สมง สุ จึงไม่อขอพบความยินดีนาาๆกัน / รติ โส นาธิอุจฺจติ

บทความนี้กล่าวถึงประโยคสามอันจากพระธรรมบทที่สื่อถึงคำสอนเกี่ยวกับการควบคุมความอยากและการมีความสุขที่แท้จริง ผ่านเรื่องราวของพระเจ้าปเสนทิโกศลที่มีการเสวยพระกระยาหารมากเกินไปและได้เรียนรู้การประหยัดอาห

ประโยค – อันดับอาภรณ์มะแปรง - หน้าที่ 226 หนึ่ง เป็นคนนี้ก็เอา เขาพบต้นไม้แล้วคิดว่าเรามอยเสียดสักกู่ไว้ คิดดังนี้แล้ว ก็อนไกลบ่าย ฝ่ายคนอื่นหาไฟแล้วจะกลับ เห็นมานพนั้นกลับจึงปลุกให้ตื่น เด็กลูกขึ้นจ

บทความนี้นำเสนอการดำเนินเรื่องในอาภรณ์มะแปรง โดยเริ่มจากตัวละครหนึ่งที่พบต้นไม้และคิดว่าจะทำอะไรให้มันดีขึ้น แต่เมื่อเวลาผ่านไปกลับไปไม่ทัน ในขณะที่คนอื่นต้องเตรียมอาหารกลับบ้านและวางแผนเดินทางด้วยกัน

ประโยค 3 - อันคลาดธรรมบทแปล - หน้าที่ 237 พามารดาไปบูชาที่อุทยานลูกหนึ่ง แล้วหาเสียงเอง ครั้งกาลล่วงมา มิไนพนจรเดินหลงทางไปพบเข้า ไม่รู้จักทางกลับ พญาช้างสงสาร นำส่งถึงถิ่นคน ประกอบกับว่าที่ช้างเฝ้าคู

เรื่องราวนี้เล่าถึงพญาช้างที่ถูกจับมาโดยนายพนจรและไม่คุ้นเคยกับอาหารใหม่ที่ได้รับ พระเจ้าแผ่นดินผิดหวังกับการดูแลและเรื่องราวของมารดาที่ตามหาลูกช้างของตน เมื่อรู้ว่าลูกถูกจับไปก็เกิดความเศร้าโศกเป็นอย

ประโยค 3 - อันดับาธรรมบทแปล- หน้า 239 เพราะอย่างไรไมปราดู เอื้อมะอาเต็มทน จึงเข้าไปหามารดา บอกว่าจะสู้ มารดาชี้แจงอย่างไร ก็มิสำเร็จ จะสู้ให้ได้ มารดา จึงคิดว่าจะให้สักเอง จินนิเตให้คอยอยู่ก่อน จัดแจ

เอกสารนี้กล่าวถึงเรื่องราวของสามเณรที่ต้องเผชิญกับความท้าทายและมารดาของเขาที่พยายามให้คำแนะนำในการบรรลุการอุปสมบทและการเข้าถึงพระอรหันต์ โดยมีการกล่าวถึงจาตุกกสิและคำสำคัญจากพระอรหันต์ ที่มิ่งมิตรในคว

ประโยค ๓ - อินคราถรรมบทแปล - หน้าที่ 271 มหาสง มรรคาบิดาของท่านเห็นพวกเพื่อนของพระลูกชายเที่ยวเตร่กันสนุกสนาน ทำให้คิดจึงบุตร น บ่นพร่ำร่ำไรร้อย ขณะนั้นมีหญิงฉงฉิกา (หญิงโสภิณ) คนหนึ่งไปที่บ้าน ไปตามถ

บทความนี้พูดถึงพระลูกชายที่ถูกบิดาสังเกตเห็นความสนุกสนานของเพื่อน และหญิงฉงฉิกาที่เข้ามาในชีวิตของพระ ท่านมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับนาง และบทสนทนาในธรรมสภาที่เห็นว่าเขาเกือบจะหลงผิด สามารถศึกษาแนวคิด