ประโยค ๓ - อินคราถรรมบทแปล : หน้า 274/278

ประโยค ๓ - อินคราถรรมบทแปล - หน้าที่ 271 มหาสง มรรคาบิดาของท่านเห็นพวกเพื่อนของพระลูกชายเที่ยวเตร่กันสนุกสนาน ทำให้คิดจึงบุตร น บ่นพร่ำร่ำไรร้อย ขณะนั้นมีหญิงฉงฉิกา (หญิงโสภิณ) คนหนึ่งไปที่บ้าน ไปตามถึงหอที่บูรณร่งแล้วรับอาสาไปปล่อยให้พระนั่นสิค หวังเป็นลูกสะใภ้ แทนสิน้างอันด้วย นางรับเงินเป็นเสมอ ไปพกอยู่บ้านทางที่พระสุทธสมุทรเดินไปมา คอยถวายอาหารเสมอคุ้นกัน ภายหลังท่านถูกด่าให้รับไปฉันบนตักชั้นหนึ่ง และบ้างแจงจิทธิริย้ายอวดยวดย่อลง ต่าง ประหนึ่งว่ามีเด็จพระพุทธเจ้าเสด็จมาริสอนสั่งเดือน พิจารณีธรรม สำเร็จพระอรหันต์แล้ว หนีไปได้ เมื่อนางแสดงท่าทางอย่างนั้นแล้ว บอกตรง ๆ อีกว่า :- [๒๕๒] อุตุตตุตกตตา นางแพทย์มีเท้าถ่างด้วยน้ำคลั่ง ปากกุริยุกะ กล่าวว่าผุรองเท้า กล่าวว่าตูรุนาถี ไหร โม่ แม่นางยังเป็นหนุ่ม สมควรแก่ คดิฉัน อาหิทธิ ทรรต ดาว ถึงฉันยังเป็นสาว สมควรแก่ท่าน อุโภ ปทุพิสาสาม จึงบวงสถิต เมื่อพระสุทธสมุทรนั้นมาใส่สมเด็จพระพุทธเจ้าแล้ว ภิกขุ ทั้งหลายพูดกันขึ้นในธรรมสภาว่า พระสุทธสมุทรเกือบเสียที เพราะ