เล่ม : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 48 / 208

…ท่านเองทำเข้าไว้ ท่านเท่านั้นจักเสวยวิบาก ของบาปกรรมนี้” เทวทูตสูตร, มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์, มก. เล่ม 23 หน้า 189 146 DOU แม่บท การฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา

เมื่อความชราเข้ามาถึง หลายคนเริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงทางร่างกายและพลังกายที่ลดลง แต่ยังมีน้อยคนนักที่ได้พิจารณาว่าได้สั่งสมบุญบารมีมามากน้อยเพียงใด การใช้ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการสร้างบุญบารมีมักถู

…ละ ที่ต้องทนกับทุกขเวทนาด้วยตัวของเราเอง เรียบเรียงจาก รัฏฐปาลสูตร, มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์, มก. เล่ม 21 ข้อ 440 หน้า 35 บทที่ 7 ขั้ น ต อ น ที่ 5 กาลัญญ DOU 147

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของเวลาในชีวิตและการไม่ประมาท ซึ่งนำมาจากคำสอนในรัฏฐปาลสูตร โดยพระรัฐปาละที่ออกบวชตั้งแต่ยังหนุ่ม เนื่องจากเห็นคุณค่าของการทำความดีและเข้าใจในความไม่แน่นอนของชีวิต รวมถึงการเ

…ไปในน้ำ ย่อมกลับเข้าหากันอย่างรวดเร็ว เรียบเรียงจาก อรกานุสาสนี้สูตร, อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต, มก. เล่ม 37 ข้อ 71 หน้า 273 บทที่ 7 ขั้ น ต อ น ที่ 5 กาลัญญ DOU 149

เนื้อหานี้กล่าวถึงคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกี่ยวกับการยอมรับความไม่แน่นอนของชีวิต และการต้องรีบเร่งในการสั่งสมบุญในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ การศึกษาความคิดของพระพุทธศาสนาอย่างลึกซึ้งเผยให้เห็นว่าเวลาใน

… ชื่อว่าไม่มีนิมิต เพราะกำหนดแน่ไม่ได้ ว่าจะตายที่ใด สมิทธิสูตร, อรรถกถา สังยุตตนิกาย สคาถวรรค, มก. เล่ม 24 หน้า 109 150 DOU แม่บท การฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา

เนื้อหานี้พูดถึงความจริงเกี่ยวกับชีวิตที่เหมือนแม่น้ำที่ไหลไปไม่มีหยุด โดยยกตัวอย่างเปรียบเทียบต่างๆ จากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่เตือนให้มนุษย์ตระหนักว่าเวลาในชีวิตมีจำกัด และไม่มีใครสามารถยืนยันความยืน

…อมไม่อาจจะบริหารเวลาให้เกิดประโยชน์กับตนเองได้สูงสุด ภัทเทกรัตตสูตร, มัชฌิมนิกาย อุปริปัณณาสก์, มก. เล่ม 23 ข้อ 526 หน้า 210 บทที่ 7 ขั้ น ต อ น ที่ 5 กาลัญญ DOU 151

บทความนี้กล่าวถึงการใช้เวลาในชีวิตอย่างคุ้มค่า โดยอ้างอิงจากคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผ่านข้อความในภัทเทกรัตตสูตร ซึ่งสอนให้เราใช้เวลาที่มีอยู่ในการทำความดี ไม่ควรสนใจสิ่งที่ผ่านไปหรือสิ่งที่ยังมาไม

…สนะ หรือธุระอื่นใด ที่สงฆ์มอบหมายให้รับผิดชอบ เรียบเรียงจาก เสนาสนสูตร, อังคุตตรนิกาย ทสกนิบาต, มก. เล่ม 38 ข้อ 11 หน้า 23 บทที่ 7 ขั้ น ต อ น ที่ 5 กาลัญญ DOU 153

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของครูบาอาจารย์ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญในธรรมะพระพุทธเจ้าสำหรับพระภิกษุในการบรรลุมรรคผลนิพพาน และเสนอแนวทางการฝึกฝนเอง โดยมี 5 ปัจจัยสำคัญ รวมถึงการอยู่ในสถานที่เหมาะสม การม

…ามสำคัญต่อความก้าวหน้าในการพัฒนาคุณธรรมของพระภิกษุโดยตรง นิสันติสูตร, อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต, มก. เล่ม 36 หน้า 361 158 DOU แม่บท การฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา

เนื้อหาอภิปรายเกี่ยวกับการเรียนรู้ในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการใช้คำแนะนำจากพระอานนท์ที่ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของความรู้และการตั้งคำถามที่เหมาะสมในการศึกษาและปฏิบัติธรรม รวมถึงการมีอาจารย์ที่ดีในการถ่ายทอ

…ูก่อนภิกษุทั้งหลาย โทษในการอยู่ประจำที่ 5 ประการนี้ คือ อภินิวาสสูตร, อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต, มก. เล่ม 36 ข้อ 223 หน้า 475 160 DOU แม่บท การฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา

เนื้อหาเกี่ยวกับการปรารภความเพียรในพระพุทธศาสนา อธิบายโดยพระมหาโมคคัลลานะ ซึ่งวิจารณ์ว่าความเพียรนั้นสำคัญอย่างไร และมีข้อแนะนำในการร่วมสมาธิที่เหมาะสม โดยการตั้งสัตยาธิษฐานเพื่อมีความตั้งใจแน่วแน่ แม

…มารถเป็นกัลยาณมิตรให้กับตนเองได้ เพราะความที่ท่านรู้คำสอนของ สามกสูตร, อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต, มก. เล่ม 36 ข้อ 292 หน้า 579 บทที่ 7 ขั้ น ต อ น ที่ 5 กาลัญญ DOU 161

เนื้อหาดังกล่าวกล่าวถึงความสำคัญของการฝึกอบรมพระภิกษุเพื่อไม่ให้เสื่อมจากกุศลธรรม โดยมีการระบุธรรม 6 ประการที่ทำให้พระภิกษุไม่รู้จักกิจสำคัญที่ควรทำ ซึ่งรวมถึงการเชื่อมโยงกับคฤหัสถ์และการไม่หลีกเลี่ยง

…นการเริ่มต้น เผยแผ่พระพุทธศาสนาได้อย่างยอดเยี่ยม เรียบเรียงจาก มหาขันธกะ, พระวินัยปิฎก มหาวรรค, มก. เล่ม 6 ข้อ 56 หน้า 110 บท ที่ 8 ขั้ น ต อ น ที่ 6 ปริสัญญู DOU 171

บทความนี้กล่าวถึงกลุ่มบุคคล 4 กลุ่มที่มีอิทธิพลต่อการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ได้แก่ กษัตริย์, พราหมณ์, คฤหบดี, และสมณะ โดยแต่ละกลุ่มมีขุมกำลังที่ต่างกันทำให้มีบทบาทสำคัญในการส่งเสริมการเผยแผ่ศาสนา อย่างกรณ

… และมหาชน ดังเรื่องราวที่ปรากฏในครั้งสมัย พุทธกาลของชฎิล 3 พี่น้อง มหาขันธกะ, พระวินัยปิฎก มหาวรรค, เล่ม 6 ข้อ 37 หน้า 87 บท ที่ 8 ขั้ น ต อ น ที่ 6 ปริสัญญู DOU 173

นางวิสาขามหาอุบาสิกา เป็นธิดาของธนัญชัยเศรษฐี หนึ่งในผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่พระพุทธศาสนา ในวัยเด็กนางได้บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบันจากพระธรรมเทศนาของพระพุทธเจ้า เมื่อโตขึ้นได้สร้างวัดบุพพารามและให้

…ในศีล ต้องการความไม่มีห่วงใย มีพระนิพพานเป็นที่สุด” ขัตติยาธิปปายสูตร, อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต, มก. เล่ม 36 ข้อ 323 หน้า 687. 174 DOU แม่บทการฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงเผยแผ่พระพุทธศาสนาให้หยั่งรากในแคว้นมคธ โดยเริ่มต้นจากการโปรดชฎิล 3 พี่น้อง ซึ่งนำไปสู่การบรรลุธรรมของลูกศิษย์กว่า 1,000 คน หลังจากบวช พระองค์นำพวกเขาเข้าสู่เมืองราชคฤห์ ส่งผลให้

…พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ท่ามกลางหมู่พราหมณ์และคฤหบดีชาวนครจัมปา 'โสณทัณฑสูตร, ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค, มก. เล่ม 12 หน้า 17 176 DOU แม่บทการฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา

เรื่องราวของวิฑูฑภะผู้มีผิวพรรณดั่งทองคำที่ถูกดูแคลนโดยเจ้าศากยะ ทำให้เกิดความแค้นที่นำไปสู่วิสัยทัศน์แห่งการแก้แค้นเมื่อเขาได้ขึ้นครองราชย์ ในขณะเดียวกัน การมีอำนาจของกลุ่มพราหมณ์ในสมัยพุทธกาล เป็นอี

…กวียน เป็นต้น เรียบเรียงจาก “เรื่องโกสิยเศรษฐีผู้มีความตระหนี่”, อรรถกถา ขุททกนิกาย คาถาธรรมบท, มก. เล่ม 41 หน้า 49 บท ที่ 8 ขั้ น ต อ น ที่ 6 ปริสัญญู DOU 177

บทความนี้กล่าวถึงความกังวลใจของพราหมณ์เมื่อเจอพระพุทธองค์ และความกลัวการถูกดูหมิ่น ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการรักษาหน้าตาในสังคม แม้จะมีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา ในส่วนที่สองกล่าวถึงความถือดีของคฤหบดี ที่ม

…ดก็กลายมาเป็นกำลังสำคัญในการเผยแผ่พระศาสนากันทุกรูป เรื่องชฎิล 3 พี่น้อง, พระวินัยปิฎก มหาวรรค, มก. เล่ม 6 หน้า 87 บ ท ที่ 8 ขั้ น ต อ น ที่ 6 ปริ สั ญ ญ DOU 179

เรื่องราวของชฎิล 3 พี่น้องเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนในการเผยแผ่พระศาสนา เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงแสดงนิมิตและปาฏิหาริย์เพื่อเข้าถึงใจของชฎิลอุรุเวลากัสสปะ แม้จะประสบกับทิฏฐิมานะ ทำให้พระองค์ต้องใช้เวลาเพ

…ถูกต้องเหมาะสม ทั้งการเข้าหา การยืน การกระทำ การนั่ง การนิ่ง ราชสูตร, อรรถกถา ขุททกนิกาย อุทาน, มก. เล่ม 44 หน้า 173 184 DOU แม่บทการฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา

การนั่งอย่างถูกต้องในพระพุทธศาสนาควรมีระยะที่เหมาะสม รวมถึงการนิ่งที่สง่างามซึ่งแบ่งออกเป็นการนิ่งเพราะรู้และไม่รู้ การนิ่งที่สง่างามจะเป็นการแสดงออกที่น่าเลื่อมใส ควรพูดแต่เรื่องธรรมะหรือทำตัวนิ่งเหม

…ชาติของคนฟังและดูประเภทคนฟังเป็นนั้น ก็เพื่อจะได้ให้ กัลยาณมิตตตาทวรรค, อังคุตตรนิกาย เอกนิบาต, มก. เล่ม 32 ข้อ 72 หน้า 142 190 DOU แม่บท การฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา

บทที่ 9 นี้เราจะพูดถึงความสำคัญของการรู้จักธรรมเนียมและมารยาทในการทำหน้าที่กัลยาณมิตร เพื่อให้การปฏิบัติในการสนทนากับกลุ่มคนต่างๆ เป็นไปอย่างถูกต้อง การพูดคุยยังเป็นโอกาสที่จะถ่ายทอดธรรมะ ทำให้ผู้ฟังเ

…ารพนั้น ตั้ง อยู่ในโสดาปัตติผล เรียบเรียงจาก “เรื่องอุบาสก 5 คน”, อรรถกถาขุททกนิกาย คาถาธรรมบท, มก. เล่ม 43 หน้า 42 196 DOU แม่บท การฝึกอบรมในพระพุทธศาสนา

ในสมัยพุทธกาล อุบาสก 5 คนมีพฤติกรรมที่แตกต่างกันขณะฟังธรรมจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า. อุบาสกคนหนึ่งหลับ, คนหนึ่งเขียนแผ่นดิน, และอีกคนเขย่าต้นไม้ ในขณะที่อีกคนฟังธรรมด้วยความเคารพ. พระอานนท์เรียบเรียงเหตุ

…ึ่ง มีเราเป็นที่เร้น มีเราเป็นที่ ต้านทาน มีเราเป็นสรณะอยู่ เทศนาสูตร, สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค, มก. เล่ม 29 ข้อ 603 หน้า 193 บ ท ที่ 9 ขั้ น ต อ น ที่ 7 บุคคล ปโรปรัญญู DOU 197

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงลักษณะของอุบาสก 5 คนที่มาฟังธรรม แม้ทุกคนมีความปรารถนาในการฟังธรรมที่เหมือนกัน แต่การตั้งใจฟังมีความแตกต่างกัน ซึ่งส่งผลต่อประโยชน์ที่ผู้ฟังจะได้รับ พระภิกษุต้องมีการพิจารณาและมอบธ

…มได้จาก “วิธีพูดของข้าพเจ้า” ของพ.อ.ปิ่น มุทุกันต์ ว่าด้วยจักษุ 5, อรรถกถาขุททกนิกาย มหานิทเทส, มก. เล่ม 66 หน้า 304 บ ท ที่ 9 ขั้ น ต อ น ที่ 7 บุคคล ปโร ปรัญญู DOU 199

การเลือกธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีความสำคัญต่อการเข้าใจธรรมอย่างถูกต้อง โดยแยกตามจริตอัธยาศัยของผู้ฟังได้ 6 ประเภท ได้แก่ ราคจริต, โทสจริต, โมหจริต, สัทธาจริต, พุทธิจริต, และวิตกจริต ซึ่งแต่ละประเภ