หน้าหนังสือทั้งหมด

วิสุทธิมรรค: พระผู้มีพระภาคเจ้าและโลกวิทู
272
วิสุทธิมรรค: พระผู้มีพระภาคเจ้าและโลกวิทู
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน - หน้าที่ 270 พระผู้มีพระภาคเจ้านั้น ได้ทรงรู้ คือเข้าพระหฤทัยปรุโปร่ง ซึ่ง อนันตจักรวาล อนันตโลกธา…
พระผู้มีพระภาคเจ้า มีความรู้และความเข้าใจในโลก อนันตจักรวาล อนันตโลกธาตุ ด้วยพระอนันตพุทธญาณ ทรงเป็นที่รู้จักในชื่อว่าโลกวิทู เนื่องจากทรงรู้จักโลกโดยประการทั้งปวง ในบทนี้กล่าวถึงคุณสมบัติอันสูงสง่าขอ
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒
294
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน - หน้าที่ 292 เพราะความที่ธรรมที่เขากล่าวว่าเป็นอันตรายิกธรรมทั้งหลาย หามีความเป็น ธรรมทำอันตรายไม่…
เนื้อหาแสดงให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างธรรมที่เป็นอันตรายิกธรรมและนิยยานิกธรรม รวมถึงความสำคัญของปริยัติธรรมและโลกุตตรธรรมที่สอดคล้องกับการปฏิบัติที่นำไปสู่พระนิพพาน พระผู้มีพระภาคเจ้าได้สอนให้สาวกยึด
อานิสงส์เจริญธรรมานุสสติ
301
อานิสงส์เจริญธรรมานุสสติ
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน - หน้าที่ 299 (อานิสงส์เจริญธรรมานุสสติ ก็แลภิกษุผู้ประกอบเนืองๆ ซึ่งธรรมานุสสตินี้ ย่อมเป็นผู้มี ค…
บทความนี้พูดถึงอานิสงส์ของการเจริญธรรมานุสสติ ซึ่งทำให้ภิกษุมีความเคารพในพระศาสดาและตระหนักถึงพระธรรม โดยเฉพาะเมื่อมีการระลึกถึงคุณของพระธรรม จิตใจของผู้มีธรรมานุสสติจะน้อมไปสู่การบรรลุธรรมที่สูงส่งแล
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒
322
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน - หน้าที่ 320 ปรมัตถวิสุทธิเป็นธรรมแห่งอริยสาวกนั่นเอง อย่างนี้ว่า " ดูกรอาวุโส ย์ ดูกรอาวุโส ข้อนี…
เนื้อหานี้นำเสนอเกี่ยวกับหลักธรรมที่มีความสำคัญในพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปรมัตถวิสุทธิ ซึ่งเป็นธรรมที่สำคัญสำหรับอริยสาวก และการระลึกถึงพระตถาคตเพื่อความหมดจดของจิต โดยมีการอธิบายอนุสตติฐาน 5 และ
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒ - การเจริญธรรม ๖ และการปฏิบัติ
323
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๒ - การเจริญธรรม ๖ และการปฏิบัติ
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน - หน้าที่ 321 ตั้งมั่น ผู้มีจิตเป็นสมาธิ ผู้มีปัญญา เป็นผู้ทำให้สำเร็จได้ ผู้เกียจ คร้าน ผู้มีสติหล…
บทความนี้เกี่ยวกับการตั้งมั่นและการเจริญธรรม ๖ เพื่อทำให้จิตมีสมาธิและสร้างปัญญา ผู้ปฏิบัติควรระลึกถึงคุณของพระพุทธเจ้าเพื่อให้เกิดความเลื่อมใสและสามารถข่มนิวรณ์ได้ ผ่านการปฏิบัติวิปัสสนาเพื่อบรรลุหรื
หนังสือบาลีไวยากรณ์
1
หนังสือบาลีไวยากรณ์
…ท่านผู้รวบรวมและเรียบเรียง หนังสือเล่มนี้จนเป็นผลสำเร็จไว้ในที่นี้ด้วย มหามกุฏราชวิทยาลัย ๗ กันยายน ๔๘๓ กองตำรา
บทคำนำของหนังสือบาลีไวยากรณ์ที่มีความสำคัญในการศึกษามคธภาษา โดยกล่าวถึงการจัดหลักสูตรและการสร้างเครื่องอุปกรณ์บาลีต่าง ๆ เพื่อช่วยนักศึกษาในการเรียนรู้และเข้าใจหลักไวยากรณ์ได้ง่ายขึ้น หนังสือเล่มนี้ถู
อธิบายบาลีไวยากรณ์: นามและอัพยยศัพท์
17
อธิบายบาลีไวยากรณ์: นามและอัพยยศัพท์
…ที่ได้ยกขึ้น กล่าวแล้วก็พึงทราบโดยนัยนี้ ในคัมภีร์มูลกัจจายนะ ให้คำอธิบายว่า ๑. มูลกจจายน, สูตรที่ ๑๓. หน้า ๔.
บทความนี้อธิบายการแจกและการเปลี่ยนแปลงวิภัตติในภาษาบาลี โดยมุ่งเน้นที่นามและอัพยยศัพท์ ผู้ศึกษาควรสังเกตการเปลี่ยนแปลงของวิภัตติและอำนาจของลิงค์ในศัพท์ต่าง ๆ เช่น การรวมสระและตัววิภัตติ วิธีเปลี่ยนแปล
อธิบายบาลีไวยากรณ์ นามและอัพยยศัพท์
61
อธิบายบาลีไวยากรณ์ นามและอัพยยศัพท์
ประโยค - อธิบายบาลีไวยากรณ์ นามและอัพยยศัพท์ - หน้าที่ 60 ทวาสฏฐี ๖ เทวนวุติ ๕ เป็นต้น เมื่อเข้ากับสังขยานามนาม คง ทวิ ไว้ตามเดิม เช่น ทุวสต์ ๐๐ เป็นต้น เมื่อเข้ากับ…
บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการศึกษาบาลีไวยากรณ์ โดยเน้นที่นามและอัพยยศัพท์อย่างละเอียด มีการอธิบายการใช้ศัพท์ต่าง ๆ และการแปลงไปใช้ในบริบทต่างๆ เช่น การเข้ากับสังขยานามญาติ โดยมีการยกตัวอย่างประกอบด้วย เ
อธิบายบาลีไวยากรณ์ นามและอัพยยศัพท์
63
อธิบายบาลีไวยากรณ์ นามและอัพยยศัพท์
…มและอัพยยศัพท์ - หน้าที่ 62 ๑๐ ถึง ๔๐ เรียกว่าจำนวนสิบ เมื่อต้องการจะทราบว่ากี่สิบ หรือสิบ อะไร คือ ๐ หรือ ๓๐ เป็นต้น ให้เอาจำนวนหน่วยคูณจำนวน ๑๐ จักรู้ได้ เช่น ๓๐ เมื่อตั้ง ๑๐ แล้วเอา ๓ › คูณเป็นต้น.…
…ต่สิบขึ้นไป การคูณและแปลงตัวเลขที่มีเศษในภาษาบาลี เช่น การใช้ศัพท์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับตัวเลข ๑๐, ๐, ๓๐ และการทำความเข้าใจในไวยากรณ์ภูมิศาสตร์ของคำชมที่มีการเปลี่ยนแปลง เช่น การใช้คำว่า เอกูน แทนการ…
การศึกษาเกี่ยวกับบาลีไวยากรณ์
67
การศึกษาเกี่ยวกับบาลีไวยากรณ์
…ัจจัยในปูรณ อาต ตัทธิต เป็นพหุวจนะได้ เช่น อฑฺฒเตรสานิ ภิกฺขุสตานิ ร้อยแห่ง ภิกษุ ท. ๑๓ ทั้งกึ่ง (๑,๕๐) ดังนี้ ผู้ศึกษาจึงดูในอธิบายปูรณ ตัทธิตเถิด. ปูรณสังขยา ปูรณสังขยานี้ เป็นคุณนามอย่างเดียว ใช้นั…
บทความนี้เสนอการอธิบายเกี่ยวกับบาลีไวยากรณ์ของนามและอัพยยศัพท์ พร้อมตัวอย่างที่ชัดเจน รวมถึงการใช้ปูรณสังขยาในการนับจำนวนและการใช้ศัทพ์ต่างๆ ในบริบทต่างๆ โดยมีการกล่าวถึงการส่งผ่านปัจจัยและเว้นตัวอย่า
การอธิบายบาลีไวยากรณ์: นามและอัพยยศัพท์
85
การอธิบายบาลีไวยากรณ์: นามและอัพยยศัพท์
…บนามนามบทใด ต้องมี ลิงค์ วจนะ วิภัตติ เหมือนนามนามบทนั้น จึงเห็นตัวอย่าง ดังต่อไปนี้ ๑. ธมฺมปทฎฐกถา /๑๘.
บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับวิธีการใช้ไวยากรณ์บาลีโดยเน้นที่นามและอัพยยศัพท์ เพื่อแสดงถึงการกำหนดแน่นอนของนาม การสร้างวิเสสนะ และการแจกวิภัตติในประโยค การใช้กิริยาในบทที่มีการเคลื่อนไหว เช่น การเดิน ยืน แ
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑ - กายคตาสติและการเจริญธรรม
26
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑ - กายคตาสติและการเจริญธรรม
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ตอน ๑ - - หน้าที่ 26 ดังนี้เป็นต้นแล้ว ทรงนิเทศ (ขยายความ) ไว้โดย (จัดเป็น) ๑๔ บรรพ (ดัง) นี้คือ อา…
บทนี้กล่าวถึงการเจริญกายคตาสติในวิสุทธิมรรค แบ่งเป็น ๑๔ บรรพ อาทิ อานาปานบรรพ อิริยาบถบรรพ และจตุสัมปชัญญบรรพ ทั้งนี้ กายคตาสติช่วยให้ภิกษุเจริญการปฏิบัติธรรมเพื่อผลดีในชีวิต นอกจากนี้ยังมีการอธิบายสม
คำอธิบายเกี่ยวกับการภาวนาในวิสุทธิมรรค
94
คำอธิบายเกี่ยวกับการภาวนาในวิสุทธิมรรค
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ตอน ๑ - หน้าที่ 94 (ในการภาวนา) แก่โยคาวจรภิกษุนั้น จึงตรัสคำว่า อรญฺญคโต วา เป็นอาทิ [แก้อรรถบทต่า…
บทความนี้เสนอความรู้เกี่ยวกับการภาวนา บทความอธิบายความหมายของคำบาลีที่สำคัญ เช่น อรญฺญคโต รุกขมูล และ สุญญาคาร โดยชี้ให้เห็นถึงสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับการปฏิบัติธรรม รวมถึงการเลือกสถานที่สงบและว่าง
บทวิเคราะห์ว่าด้วยอารมณ์เดียวในสติ
97
บทวิเคราะห์ว่าด้วยอารมณ์เดียวในสติ
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ตอน ๑ - หน้าที่ 97 ความมีอารมณ์เดียว ความไม่ส่ายไปมาแห่งจิต ด้วยอำนาจแห่งการ หายใจออกยาวอยู่ สติย่อ…
บทความนี้วิเคราะห์เกี่ยวกับความมีอารมณ์เดียวและความไม่ส่ายไปมาแห่งจิต โดยเน้นบทบาทของการหายใจเข้ายาวและออกยาวในการทำให้สติตั้งมั่น พร้อมอธิบายศัพท์ทางการแพทย์ เช่น อัสสาสะและปัสสาสะ ที่สะท้อนถึงการทำง
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑
122
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ตอน ๑ - หน้าที่ 122 ประโยคให้สำเร็จ บรรลุธรรมวิเศษได้ ด้วยประการฉะนี้ อานาปานสติ อันภิกษุใดลำเพ็ญดี…
ในเนื้อหานี้จะกล่าวถึงการปฏิบัติอานาปานสติ ซึ่งเป็นแนวทางที่พระพุทธเจ้าได้สั่งสอนไว้ โดยภิกษุที่ปฏิบัติอย่างจริงจังจะทำให้โลกสว่างขึ้นยิ่งกว่าดวงจันทร์ที่พ้นจากหมอก เนื้อหายังกล่าวถึงการฝึกสมาธิและการ
อานาปานสติและอานิสงส์
142
อานาปานสติและอานิสงส์
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ตอน ๑ - หน้าที่ 142 ตรัสไว้ว่า "อานาปานสติ ภิกษุพึงบำเพ็ญเพื่อตัดเสียซึ่งวิตก" ดังนี้ อนึ่ง ความที่…
บทความนี้อธิบายความสำคัญของอานาปานสติที่พระพุทธเจ้าได้ตรัสไว้ โดยยกตัวอย่างคำสอนเกี่ยวกับการเจริญสติปัฏฐาน ๔ และอานิสงส์ที่สำคัญ ซึ่งรวมถึงการรู้จักลมอัสสาสะปัสสาสะที่เป็นจริมกะและความดับของลมหายใจ ตา
วิสุทธิมรรค: การเจริญเมตตาในบุคคล
153
วิสุทธิมรรค: การเจริญเมตตาในบุคคล
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ตอน ๑ - หน้าที่ 153 เฉลยว่า เพราะว่าพระโยคาวจร เมื่อ (นึก) ตั้งคนที่เกลียดกัน ไว้ในฐานะแห่งคนรัก ย่…
เนื้อหาพิจารณาเกี่ยวกับการเจริญเมตตาภาวนาในบุคคลประเภทต่างๆ ว่าควรทำในบุคคลที่รักมากกว่าบุคคลที่เกลียด โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีอุปสรรคทางอารมณ์ เช่น ความโกรธหรือราคะที่เกิดเมื่อระลึกถึงบุคคลที่เป็นข้า
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑ - ความเข้าใจเกี่ยวกับความโกรธและการกระทำ
160
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑ - ความเข้าใจเกี่ยวกับความโกรธและการกระทำ
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ตอน ๑ - หน้าที่ 159 ร้ายในพวกโจรนั้น เพราะเหตุที่ใจร้ายนั้น ผู้นั้นหาได้ชื่อว่าสาสนกร (ผู้ทำตามคำสอ…
ในบทนี้ได้พูดถึงความสำคัญของการระงับใจเมื่อถูกโกรธ และการชนะสงครามของใจ โดยเฉพาะเมื่อมีความโกรธเกิดขึ้น ผู้ที่ไม่โกรธตอบจะได้รับการขนานนามว่าเป็นผู้ชนะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเข้าใจธรรม ๓ ประการที่ศัตร
การเจริญเมตตาและอาฆาตในพระพุทธศาสนา
165
การเจริญเมตตาและอาฆาตในพระพุทธศาสนา
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ตอน ๑ - หน้าที่ 164 ต้องการธรรมส่วนใด ๆ ของเขา ก็พึงระลึกเอาธรรมส่วนนั้น ๆ เถิด อนึ่ง เพื่อจะยังควา…
เนื้อหาเกี่ยวกับการเจริญเมตตา และการจัดการกับอาฆาตในพระพุทธศาสนา มีการอ้างอิงถึงอาฆาตปฏิวินัยสูตรในปัญจกนิบาต ซึ่งสอนให้เข้าใจว่าการอาฆาตมีแต่ทำให้ตนเองทุกข์ และการรักษาใจให้สงบเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผู้ป
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑
177
วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑
ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ตอน ๑ - หน้าที่ 176 (ของข้าพเจ้า) แล้วชักเชือก (ที่ร้อยจมูก) รุมกัน จับข้าพเจ้านำไป ข้าพเจ้าสู้อดกล…
เนื้อหานี้กล่าวถึงพระศาสดาและคุณอันน่าอัศจรรย์ของพระองค์ รวมถึงการพิจารณาความสัมพันธ์ท่ามกลางสังสารวัฏ และบทพระสูตรที่ชี้ให้เห็นถึงความเชื่อมโยงของสัตว์กับบุคคลต่าง ๆ ว่าไม่มีใครที่เป็นมารดาหรือบิดาขอ