0 ครั้ง

คำนำ ผู้ได้ชื่อว่าเป็น “ครู” ย่อมมีคุณสมบัติสำคัญยิ่งประการ หนึ่งคือ “มีความเข้าใจถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องโลกและชีวิต” เพราะหากปราศจากความเข้าใจถูกในเรื่องนี้แล้ว ครูจะไม่รู้ ไม่เข้าใจความจริงของชีวิตเลยว่า ชีวิตนี้เป็นทุกข์และทุกชีวิต ล้วนตกอยู่ภายใต้กฎแห่งกรรม คือ ทำชั่วทุกข์เพิ่มขึ้น ทำดี ทุกข์ลดลง ครูจะกลายเป็นบุคคลที่มีวินิจฉัยศีลธรรมผิดพลาด ไม่มีหลักตัดสินที่ถูกต้องว่าสิ่งใด “ถูก-ผิด ดี-ชั่ว บุญ-บาป ควร-ไม่ควร” วินิจฉัยศีลธรรมประจำใจของครูนี้เอง เป็นตัว ควบคุมการกระทำทางใจ ทางความคิด ทางวาจาและทางกาย ไม่ให้ละเมิดกฎแห่งกรรม ด้วยเหตุที่สัมมาทิฐิ ๑๐ มีความสำคัญมากอย่างยิ่งนี้ เอง ครูจึงต้องหมั่นฝึกฝนอบรมตนเองและศิษย์ด้วย การปฏิบัติตามลำดับของสัมมาทิฐิ โดยเริ่มจากสัมมาทิฐิ สัมมาทิฐิในวงการศึ
- คำนำ