การเผยแผ่พระพุทธศาสนา : หน้า 43/113

การเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่มั่นคง ซึ่งจีนได้ เผยแผ่พระศาสนาต่อไปยังมองโกเลีย เกาหลี ญี่ปุ่น ทิเบต และเวียดนาม ในส่วนของ เส้นทางการค้าทางทะเลนั้น พระพุทธศาสนา ได้เผยแผ่ไปสู่อาณาจักรต่าง ๆ ของเอเชีย- ตะวันออกเฉียงใต้ อันได้แก่ อาณาจักรศรีวิชัย พุกาม ฟูนัน และจามปา ซึ่งจะกล่าวในลำดับ ต่อไป พระพุทธศาสนาเริ่มเผยแผ่เข้าสู่ วัดม้าขาว ไป๋หม่าชื่อ นครลั่วหยาง สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 590 ประเทศจีนราวปลายราชวงศ์โจว แต่เป็นไปใน ได้จาริกมาที่นครลั่วหยาง ท่านได้แปลคัมภีร์ ลักษณะเบาบางเล็กน้อยจนถึง ราวต้นพุทธ ศตวรรษที่ ๒ พระเจ้าฮั่นหมิงตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น ได้ส่งราชทูตไปสืบพระศาสนายังอาณาจักร โบตาน พร้อมกับนิมนต์พระภิกษุ ๒ รูป คือ พระกาศยปมาตังคะ และ พระธรรมรักษ์ กลับมายังนครหลวงลั่วหยางด้วย พระเจ้าฮั่นหมิงตี้ได้สร้างอารามขึ้น ณ นครลัวหยาง พระราชทานนามว่า “วัดไปหม่า ชื่อ" หรือ "วัดม้าขาว” นับเป็นปฐมสังฆาราม ของจน พระภิกษุทั้ง ๒ รูป เริ่มแปลพระธรรม คำสอนออกเป็นภาษาจีน โดย พระกาศยปมา ตั้งคะแปลถ่ายทอด “พระสูตร ๔๒ บท” ส่วน พระธรรมรักษ์แปล "ทศภูมิสังโยชนกินทนสูตร" พระพุทธศาสนาในเวลานั้นยังไม่แพร่หลายนัก ต่อมา ราวปลายพุทธศตวรรษที่ ๒ ภิกษุอดีตเจ้าชายชาวปาร์เซีย ชื่อ อันชื่อเกา 1 6 7 พุทธศาสนาอินเดียออกเป็นภาษาจีน ๙๐ กว่าฉบับ แต่ส่านวนแปลของท่านเหลือมาถึงปัจจุบัน เพียง ๑๐ กว่าฉบับเท่านั้น ส่วนใหญ่เป็นคัมภีร์ ของฝ่ายสาวกยาน ในด้านพระอภิธรรม พระวินัย และการปฏิบัติสมาธิภาวนา เช่น คัมภีร์อานาปานสมฤติ เป็นต้น นับเป็นคัมภีร์ พุทธศาสนาด้านการปฏิบัติสมาธิภาวนาที่เก่าแก่ มาก ที่ตกทอดมาถึงปัจจุบัน ## ประมาณ ๑,๑๒๓ ปีก่อนคริสต์ศักราช ถึง ๒๕๖ ปีก่อนคริสต์ศักราช 2 BH#5 หรือ E8H 3 ๑๔๘ CE http://en.wikipedia.org/wiki/An_Shigao วันที่ ๒๖ พฤษภาคม ๒๕๕๕ 4 RE 5 นิกายสรรวาสติวาท ศึกษารายชื่อคัมภีร์ที่ท่านอันชื่อเกาแปลได้ที่ http://en.wikipedia.org/wiki/An_Shigao ภาพวาด พระภิกษุอันซื่อเกา (ภาพยุคปัจจุบัน) ที่มา http://blog.sina.com.cn/s/ blog_9b8530cf0102w29g.html Anapanasmrti ("mindfulness of breathing) and the "twelve gates" (2) 、 (*+-i]) 、 KJ+=iJZZ) มกราคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๔๑