การเรียนรู้จากกรรมและการให้อภัย : หน้า 103/113

บทสัมภาษณ์เจ้าของ Case Study ขวัญเนตร สุธีธร (ครูแก้ว คนขวา) รองผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลสุธีธร เจ้าของ Case Study ๆ ครูแก้ว : เรื่องของคุณพ่อทำให้ครูแก้วเข้าใจเรื่องกฎแห่งกรรมและเรื่องของคู่กรรม คู่เวรได้ชัดเจนมากขึ้น แม้เป็นญาติกันในชาตินี้ แต่วิบากกรรมก็ไม่ยกเว้น ครูแก้ว : คุณครูไม่ใหญ่บอกว่า แม้คุณพ่อเสียชีวิตไปแล้ว ก็ยังคอยช่วยเหลือเราอยู่ ตลอด รู้สึกดีใจมากว่าเราไม่ได้คิดไปเอง เพราะจิตสัมผัสได้ตลอดว่า คุณพ่อคอย ช่วยเหลือ โดยเฉพาะงานของโรงเรียน ครูแก้วมารับช่วงจากคุณพ่อในช่วงอายุ ยังน้อย ไม่มีประสบการณ์ เวลาหลับตานิ่ง ๆ คุณพ่อก็จะมาบอกว่า อันนี้ทำอย่างนี้ อันนี้ยังไม่ต้องทำ รอก่อน! ซึ่งก็จะเป็นอย่างที่คุณพ่อบอก มีปัญหาอะไรก็ถามไป คุณพ่อก็จะตอบมา ใคร ๆ ก็พูดว่า ครูแก้วเก่ง ความจริงแล้วครูแก้วไม่ได้เก่ง แต่มี คุณพ่อเป็นที่ปรึกษาให้ คนเราตายแล้วไม่สูญนะคะถ้ายังไม่หมดกิเลส เราเป็นผู้เลือกภพภูมิเองค่ะ คุณพ่อ เป็นคนจีน อัธยาศัยดี ชอบช่วยเหลือผู้คน ท่านอยากบวชพระมาก ๆ เนื่องจากเป็นลูกคนจีน คุณพ่อคุณแม่ ไม่สนับสนุนให้บวช ถ้าคุณพ่อได้บวช ชีวิตในปรโลกของท่านต้องดีกว่านี้ แต่พวกเราก็ทำบุญอุทิศไปให้ ท่านตลอดค่ะ ซึ่งคุณครูไม่ใหญ่ก็บอกว่า บุญที่ลูก ๆ และหมู่ญาติอุทิศไปให้ ทำให้คุณพ่อได้ไปอยู่ในภพภูมิ ที่ประณีต ดีใจมากเลยค่ะ เหมือนฝัน นันทิยกุล (ครูฝัน คนซ้าย) ผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาลสุธีธร ๆ ครูฝัน : เนื่องจากดิฉันเป็นลูกที่สนิทกับคุณพ่อมากที่สุด จึงได้รับฟังคำสอนเกี่ยวกับการให้อภัยคนรอบข้าง โดยตลอดและบ่อยครั้ง แม้คนที่ยิ่งคุณพ่อ คุณพ่อและคุณแม่ก็ให้อภัย และมีเรื่องที่ดิฉันแปลกใจก็คือ ก่อนที่คนยิ่งคุณพ่อจะเสียชีวิตในคุก เขาฝากให้เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลบอกคุณแม่ว่า เขามีความประสงค์ให้คุณแม่ รับศพเขาออกมาจากคุก และขอโทษกับเรื่องที่เกิดขึ้น ตอนนั้นดิฉันไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงกล้าที่จะขอให้ ครอบครัวที่เขาทำร้ายมาดูแลเรื่องศพของเขา แต่หลังจากฟัง Case Study เรื่องคุณพ่อและคนที่ทำร้าย คุณพ่อในชาติก่อนแล้ว ทำให้เข้าใจเรื่องราวต่าง ๆ ได้ดีขึ้น และคิดว่าคุณพ่อคงจะหลุดพ้นจากกรรมนี้แล้ว เพราะคุณพ่อมีแต่ค่าสอนว่า "ลูกอย่าโกรธอย่าเกลียดคนที่ทําร้ายท่าลายน่าใจเรานะ เพราะมันไม่มีประโยชน์ อะไร และทำให้เบื้องหน้าที่เราจะก้าวเดินต่อไปมีแต่ความทุกข์ ใครทำอะไรไว้ก็จะได้รับสิ่งนั้นคืนไป เชื่อพ่อนะ" แล้วคนที่ทำร้ายคุณพ่อก็น่าที่จะลดความอาฆาตพยาบาทลงแล้ว จาก Case Study ทำให้ดิฉันรักบุญ อยาก ที่จะอยู่ในบุญตลอดเวลา กลัวเหลือเกินว่าจะไปทำความผิดโดยประมาท แล้วต้องมาใช้หนี้กรรมกันอีกนาน ทำให้หนทางหลุดพ้นยิ่งยากและไกลออกไป ตอนคุณพ่อยังมีชีวิตอยู่ คุณพ่อเป็นคนที่มีอัธยาศัยชอบช่วยเหลือ ผู้อื่น ครั้งหนึ่งที่จำได้ประทับใจในวัยเด็กที่เห็นคุณพ่อเป็น Hero ก็คือ วันที่นั่งรถเมล์กลับบ้าน มีผู้ชาย คนหนึ่งต้องการลงจากรถ เขาไปยืนรอที่ประตูหลังของรถขณะที่รถชะลอความเร็วลง แต่คงไม่ทันใจ เขาจึง กระโดดลงจากรถ แต่ก้าวพลาด ทำให้เขาโดนล้อหลังทับ เมื่อรถจอดสนิท คุณพ่อก็รีบลงไปช่วยพาเขาไป ส่งโรงพยาบาล แล้วให้คุณแม่กลับบ้านกับดิฉันสองคน นอกจากนี้ คุณพ่อยังเป็นคนใจดี ชอบเป็นผู้ให้ ทำให้ดิฉันนำมาเป็นแบบอย่าง เช่น เมื่อครั้งที่ ไปเที่ยวงานลำไยที่เชียงใหม่ คุณพ่อซื้อลำไยจากทุกร้านเท่า ๆ กัน ลูก ๆ ก็ถามว่า ทำไมถึงซื้อแบบนี้ คุณพ่อ บอกว่าเป็นการกระจายรายได้ และสร้างขวัญกำลังใจให้แก่คนค้าขาย ใจสู้ชูนิ้วเดียว At last you win. ในที่สุดคุณก็ชนะ สวัสดีคร้าบ # มกราคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ 909