ความภาคภูมิใจในโรงเรียน : หน้า 97/113

ช่องนี้มีคำตอบ D MC DMC @ ๒ ทีท่านก่อตั้งขึ้นมา ทันใดนั่นกายละเอียดของ ท่านก็แว็บไปยังโรงเรียนอนุบาลทันที แล้วก็ เดินวนเวียนไปมาอยู่ในโรงเรียนด้วยความ ภาคภูมิใจ ยิ่งได้เห็นเด็กนักเรียนก็ยิ่งเกิดความ ปลื้มปีติ ที่ท่านมีส่วนในการสร้างเด็กเก่งและดี ขึ้นมาให้แก่สังคม ระหว่างนั้นท่านย้อนนึกถึงภาพเรื่องราว ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนนี้ ตั้งแต่ภาพแรก ที่ท่านทุ่มเทแรงกายแรงใจก่อตั้งโรงเรียนนี้ขึ้นมา ไปจนถึงภาพที่ท่านดูแลเอาใจใส่เด็กนักเรียน ทุกคนเป็นอย่างดี เป็นต้น แม้กระทั่งในช่วงที่เด็กนักเรียนเดินทาง กลับบ้านกันไปหมดแล้ว กายละเอียดคุณพ่อ ก็ยังคงเดินเก็บเกี่ยวบรรยากาศแห่งความสุข และความภาคภูมิใจอยู่ในโรงเรียนอย่างไม่รู้เบื่อ ๓. ถ้าหากช่วงไหนท่านเกิดความรู้สึก คิดถึงคนในครอบครัวขึ้นมา ท่านก็จะแว็บกลับ ไปที่บ้าน และทุกครั้งที่กลับไปบ้าน ท่านก็จะ ไปพูดคุยกับภรรยาและลูก ๆ ด้วยความรักและ คิดถึง ทั้ง ๆ ที่ท่านก็รู้ดีว่า ทุกสิ่งที่ท่านพูด ไม่สามารถสื่อสารให้ทุกคนรับทราบได้เลย แต่ ท่านก็รู้สึกเป็นสุขใจ ๔. ในช่วงที่จัดงานบำเพ็ญกุศลสวด พระอภิธรรมให้คุณพ่อของลูกนั้น หลังจากที่ ทุกคนในครอบครัวอุทิศส่วนกุศลส่งไปให้ท่าน แล้ว ภาพของการสั่งสมบุญที่ทุกคนตั้งใจทำให้ ก็ไปปรากฏอยู่ภายในใจของท่าน แต่ด้วยความ ที่ท่านมีความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องการสั่งสมบุญ ในพระพุทธศาสนาแค่เพียงระดับหนึ่ง ทำให้ ท่านไม่ได้อนุโมทนาบุญ ผลบุญที่เกิดขึ้น กับท่านจึงมีปริมาณไม่เต็มที่อย่างที่ควรจะเป็น แต่ก็ส่งผลให้ใจของท่านเกิดความชุ่มเย็นและ มีความสุขมาก กายละเอียดของท่านจึงเกิด ความผ่องใสและสว่างไสวมากขึ้นกว่าเดิม ๔. ก่อนวันประกอบพิธีฌาปนกิจ กาย- ละเอียดของคุณพ่อรู้ว่าร่างของท่านกำลังจะ ถูกเผา และด้วยความเข้าใจผิดว่า ถ้าถูกเผา แล้วท่านจะไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ ทุกคนในครอบครัว และโรงเรียนของท่านอีก ทำให้ท่านไม่สบายใจ มากจนต้องไปเข้าฝันคนรู้จักหลาย ๆ คน เพื่อ บอกให้รู้ว่า ท่านไม่อยากให้เผาร่างของท่าน ซึ่งในช่วงนั้นกายฝัน (กายละเอียด) ของคุณครู บางคนสามารถรับรู้ถึงสิ่งที่ท่านต้องการจะ สื่อสารได้ ทําให้บางคนฝันเห็นคุณพ่อของลูก มาบอกในทำนองที่ว่า “ให้ยกเลิกพิธีฌาปนกิจ” ต่อมา เมื่อกายละเอียดคุณพ่อทราบว่า มกราคม ๒๕๕๙ อยู่ในบุญ ๙๕