หน้าหนังสือทั้งหมด

เผยแพร่พระพุทธศาสนาในคันธาระและเอเชียกลาง
141
เผยแพร่พระพุทธศาสนาในคันธาระและเอเชียกลาง
ถึงได้ทั่วไป และคัมภีร์ที่พบบังเป็นจำนวนน้อย41 ไม่อาจเป็นตัวของคำสอนทั้งหมดที่เคยสอนกันอยู่ในภูมิภาคคันธาระได้ ส่วนคัมภีร์สันสกฤตที่พบ แม้จะมีจำนว…
งานวิจัยนี้ศึกษาคัมภีร์พระพุทธศาสนาในคันธาระและการเผยแพร่ในจีนยุคแรก โดยเน้นความสำคัญทางภูมิศาสตร์ของคันธาระที่เป็นศูนย์กลางการแลกเปลี่ยนศิลปวิทยาการและวัฒนธรรม ทาง ดินแดนนี้มีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นก
หน้า2
142
หลักฐานธรรมชาติในคามีร์ภูมิภาคธรณี 1 ฉบับวิชาการ ภาพประกอบแผนที่การเดินเทรลตามเส้นทางการค้นพบฤดูใบไม้ร่วง (Huntington 2010) 110 | ดร.ช…
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
144
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ บันทึกการเดินทางของพระกิญจิวน สวนจ้าง (รู้จักกันในภาษาไทยว่า พระถังซัมจัง) ระบุว่า พระ…
บทความนี้วิเคราะห์หลักฐานเกี่ยวกับการเผยแพร่พระพุทธศาสนาในเอเชียกลาง โดยอิงจากบันทึกการเดินทางของพระกิญจิวนซึ่งบรรยายถึงการเข้ามาของพุทธศาสนาในช่วงแรกๆ ผ่านพ่อค้า เช่น ตุบสะและถัลลิย รวมถึงการบันทึกจา
การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในเอเชียกลางและการเมืองไทย
145
การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในเอเชียกลางและการเมืองไทย
นี้เคยประดิษฐานพระเขี้ยวแก้วของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาก่อน (Watters 1973, p. 183) หลักฐานเหล่านี้บ่งชี้ว่าพระพุทธศาสนาน่าจะเคยไปถึงคันธารถตั้งแต่ครั้งพุทธกาลแล้ว ภายหล…
เนื้อหานี้พูดถึงการเผยแผ่พระพุทธศาสนาไปยังคันธารถตั้งแต่สมัยพุทธกาล รวมถึงบทบาทของพระสัมฤทธิ์ในสังคายนาครั้งที่ 2 การเผยแผ่ศาสนาในรัชสมัยของพระเจ้าธรรมราช และการจัดส่งพระภิกษุไปเผยแผ่ในดินแดนต่างๆ ของ
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
146
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
…โบราณสู่ ที่พบที่ Shahbazgarhi และ Mansehra ในคันธาระ ซึ่งปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศปากีสถาน (Hassnain 1973: 13-4; Sehrai 1979) บ่งบอกถึงการเดินทางของพระพุทธศาสนาเข้าไปสู่คันธาระในยุคนัน บันทึกความเป็นมา…
บทความนี้สำรวจหลักฐานและการเดินทางของพระพุทธศาสนาเข้าสู่คันธาระ โดยเน้นการศึกษาคัมภีร์และหลักธรรมที่มีในเอกสารโบราณ รวมถึงการสอบถามและการตอบปัญหาของพระยามิลินทกับพระนากเสก ตัวอย่างที่พบจากการจารึกพระธ
ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในค้นธรรมและกัสมี
147
ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนาในค้นธรรมและกัสมี
…ีสินปัญหาเขียนขึ้นเป็นครั้งแรกในภาษาท้องถิ่นของกัสมีและถูกแปลเป็นภาษาบาลีและสิ่งในภายหลัง (Hassnain 1973: 13 น. 4)47 แม้ยังตัดสินไม่ได้ว่าข้อสันนิษฐานเหล่านั้นถูกต้องเพียงใด แต่อย่างน้อยข้อมูลข้างตันก็…
…าสนาไปยังดินแดนเอเชียกลางเริ่มต้นตั้งแต่อดีตและมีการเจริญรุ่งเรืองอย่างต่อเนื่อง จนถึงพุทธศตวรรษที่ 17-18 รวมถึงการสรรเสริญพระพุทธศาสนาในดินแดนนี้ในเวลานั้น.
จารึกอักษรถพราหมณ์บนรอยพระพุทธบาท
149
จารึกอักษรถพราหมณ์บนรอยพระพุทธบาท
…าวาที” จะไม่ได้จำกอยู่เฉพาะเทวาสุคเท่านั้น but ย่ำหมายรวมถึงสรรวาสติวามและนิยายอื่นๆ ด้วย (Banerjee 1979: 3-4) ส่วนบางท่านลง 49 จารึกบนพื้นพระเจดีย์อยู่ใกล้ๆ สำนักงานสงฆ์เก่าแก่ที่ขุดค้นพบในนาคารูชโก…
มีจารึกอักษรถพราหมณ์ ภาษาบาลีสามบรรทัด บนรอยพระพุทธบาท ซึ่งหมายถึงการประดิษฐ์ไว้ในสำนักงานสงฆ์ของพระเถราจารย์ฝ่ายมหาวิหาร การเผยแพร่พระพุทธศาสนาโดยพระมหินทเถระในประเทศศรีลังกาและอื่น ๆ รวมทั้งบทบาทของ
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
150
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ความเห็นว่า "วิจัยยะท" เป็นชื่อที่หมายรวมหลายนิยายในสายสตรีวจ ไว้ด้วยกัน ยกเว้นสรรวาสต…
การศึกษาภายในคัมภีร์พุทธโบราณแสดงให้เห็นความสำคัญของการสังคายนาในประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา โดยได้มีการนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับการสังคายนาในยุคต่างๆ และการบันทึกคำสอนที่มีความสัมพันธ์กันระหว่างคัมภีร์ต่าง
การเผยแผ่พระพุทธศาสนาเข้าสู่ประเทศจีน
151
การเผยแผ่พระพุทธศาสนาเข้าสู่ประเทศจีน
…้งทรงอาราธนาสมุนทูลไปเผยแผ่พระศาสนาทั่วเอเชียกลาง 2.6.2. การเดินทางของพระพุทธศาสนาเข้าสู่ประเทศจีน51 พระพุทธศาสนานำจะเดินทางเข้าสู่ประเทศจีนหลายครั้ง ชินเจียง หวรง (Xinjiang 2004) นำเสนอกว่า พระพุทธศา…
บทความนี้กล่าวถึงการเดินทางของพระพุทธศาสนาที่เข้าสู่ประเทศจีนตั้งแต่ยุคแรกๆ ผ่านเส้นทางทะเลและดินแดนตะวันตก มีการกล่าวถึงการเผยแผ่โดยพระเจ้าโจทมหาราช และการสร้างพระเจดีย์ในประเทศจีนในยุคต่างๆ รวมถึงข้
หลักฐานธรรมภายใต้คัมภีร์พุทธโบราณ 1
152
หลักฐานธรรมภายใต้คัมภีร์พุทธโบราณ 1
หลักฐานธรรมภายใต้คัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ผลจากนโยบายเผยแผ่ของพระเจ้าโกคาทั้งนี้พระเจดีย์ส่วนใหญ่ต่างผงไปตามกาลเวลา แต่อีกยังมีก…
บทความนี้สำรวจหลักฐานธรรมภายใต้คัมภีร์พุทธโบราณ โดยเฉพาะการดำเนินนโยบายเผยแผ่ของพระเจ้าโกคาและการสำรวจพระเจดีย์ที่หลงเหลือ เช่น พระเจดีย์ตำไม่ไก และวัดฝาเหมิน ซึ่งบางท่านเชื่อว่าอาจไม่ได้สร้างในยุคพระ
พระพุทธศาสนาในยุคราชวงศ์ศักยมานะ
153
พระพุทธศาสนาในยุคราชวงศ์ศักยมานะ
…นของนักธุรกิจชาวพุทธต่างชาติ และกลายเป็นศูนย์กลางการแปลพระคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาไปโดยเปรียบ (Gernet 1996: 213) 2.6.3. ตำนานแห่งยุคทอง ในช่วงแรก ประชาชนชาวฮั่นจะมองพระพุทธเจ้าในฐานะเป็นเทพเจ้าต่างชาติ …
ในยุคราชวงศ์ศักยมานะ ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 6-8 พระพุทธศาสนาได้ขยายตัวในเอเชียกลาง โดยเมืองต่าง ๆ บนเส้นทางสายไหมมีบทบาทสำคัญ ยุคนี้เห็นการสนับสนุนจากจักรพรรดิข่ายหนานซึ่งทำให้พระพุทธศาสนามีอิทธิพลในจีน
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1
154
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ของิจกรรมอันมิ่งดี (漢明帝 พ.ศ. 571-618) ที่บันทึกไว้ในหนังสือโวั่นอันซู (後漢書) ว่า จักรพร…
…พรรดิฮั่นมิ่งดี เพื่อศึกษาพุทธธรรมตามบันทึกในหนังสือโวั่นอันซู โดยเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 610 ในขณะที่จักรพรรดิฮั่นดิ๋งทรงส่งคณะทูตไปยังอินเดีย โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อแสวงหาความรู้ทางพุทธศาสนาแล…
การแปลพระไตรปิฎกในประเทศจีน
155
การแปลพระไตรปิฎกในประเทศจีน
ความเห็นว่ามาจเขียนในช่วงพุทธศตวรรษที่ 11 มากกว่า เซิร์คเกอร์ (Zürcher 1990: 159-164) อธิบายถึงลักษณะของพระพุทธ ศาสนาในยุคนี้ว่า มีปรากฏ…
ในพุทธศตวรรษที่ 11 พระพุทธศาสนาในจีนมีการบูชาที่ผสมผสานความเชื่อต่างๆ และการนำหลักการทางพระพุทธศาสนามาผสมกับความเชื่อ…
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
156
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ப்ทูตโบราณ 1 ฉบับวิชาการ หลักและเล่ ได้แบ่งระยะเวลาราวพันปีของการแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาจีนออกเป็นสามช่วงหลัก ดัง…
บทความนี้กล่าวถึงการแบ่งระยะเวลาของการแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาจีนออกเป็นสามช่วงหลัก โดยเฉพาะบทบาทของนครลั่วหยางในการเป็นศูนย์กลางการแปล และบทบาทของพระธรรมฑุตชาวต่างชาติและนักแปลชาวจีนที่มีความชำนาญ การศึ
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ
158
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ประวัติการแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาจีน" (出三藏記集 T.2145) ที่ฉนาโดยพระเชงไช้ (僧祇) การเผยแผ่พ…
บทความนี้เสนอหลักฐานการแปลพระไตรปิฎกเป็นภาษาจีน ซึ่งดำเนินการโดยพระเชงไช้ โดยเน้นที่อุปสรรคในการเลือกใช้คำศัพท์และเทคนิคการแปลที่เรียกว่า “เก่ออ๋อ” ที่ช่วยให้การเผยแผ่พระพุทธศาสนาเป็นไปได้ง่ายขึ้นสำหร
หลักฐานธรรมในคัมภีร์พิทักษ์โบราณ
160
หลักฐานธรรมในคัมภีร์พิทักษ์โบราณ
…ทร์ศรีโสภา พบว่ามีหลักฐานคำสอนธรรมภายในคัมภีร์สายมือเขียนจากค้นธาระและเอเชียกลางอายุคัมภีร์ตั้งแต่ 128 | อ.ชนิดา จันทร์ศรีโสภา"
บทความนี้เสนอผลการวิจัยเกี่ยวกับหลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธศาสนาที่พบในดินแดนค้นธรรมและเอเชียกลาง รวมถึงประเทศจีน ซึ่งน่าสนใจในประวัติศาสตร์การเผยแผ่พระพุทธศาสนา ก่อนการยึดครองของมุสลิม ในการศึกษานี้ได้ร
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
162
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ รวบพุทธศตวรรษที่ 6-14 โดยพบคำสอนที่ตรงกันตั้งแต่ในหลักธรรมทั่วไป จนถึงการปฏิบัติธรรมแบ…
การศึกษาคัมภีร์พุทธโบราณในภูมิภาคเอเชียกลางและคันธาระ ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 4 ถึง 18 เผยให้เห็นถึงการสอนที่สอดคล้องกันในหลักธรรมและการปฏิบัติที่เน้นความสำคัญของศูนย์กลางกาย นอกจากนี้ย…
หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์ทูตโบราณ
164
หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์ทูตโบราณ
หลักฐานธรรมชาติในคัมภีร์ทูตโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ภาพรวมข้างบนนี้ให้ข้อมูลหลายประเด็นที่มีความสำคัญต่อการศึกษา ประวัติศาสตร์การเผยแพร่พร…
บทความนี้นำเสนอหลักฐานการศึกษาเกี่ยวกับคัมภีร์พระพุทธศาสนาในคันธาระโบราณและเอเชียกลาง โดยให้ข้อมูลว่า คัมภีร์ในเขตคันธาระมีอายุมากกว่ากลุ่มคัมภีร์ในเอเชียกลาง 2-3 ศตวรรษ และแสดงให้เห็นถึงการใช้ภาษาคาน
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
166
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ
หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ประเด็นของหลักคำสอนทั่วไปที่สอดคล้องกันระหว่างคัมภีร์ที่พบในภูมิภาคนี้กับหลักการของวิช…
บทความนี้สำรวจหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณที่มีอายุระหว่าง พ.ศ. 544-593 โดยเน้นที่คำสอนเกี่ยวกับพระพุทธองค์ในฐานะที่เป็น 'พุทธะ' ที่ไม่ติดอยู่ในโลก และเนื้อหาที่ตรงกันกับโทษสูตรในอังคุตตรนิทายาลี นอกจาก
ความเพียรในการสำรวมอินทรีย์และรักษาสมาธิ
169
ความเพียรในการสำรวมอินทรีย์และรักษาสมาธิ
…ามเพียร 4 ประการนี้ มีปรากฏในคำสอนของพระมงคลเทพมุนีในวาระต่างๆ เช่นเดียวกัน ดังตัวอย่างข้างล่างนี้ 1. สังวรปรสาท ความเพียรในการสำรวมอินทรีย์: เริ่มต้นสำรวม ตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ เลยทีเดียว สำรวมระวัง…
บทความนี้นำเสนอถึงแนวทางการพัฒนาความเพียรในการสำรวมอินทรีย์และรักษาสมาธิ ตามที่สอนโดยพระมงคลเทพมุนี โดยเน้นการสำรวมตา หู จมูก ลิ้น กาย และใจ ไม่ให้ความรู้สึกต่อสิ่งภายนอกมีผลกระทบต่อจิตใจ ด้วยการเพียร