2 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 421 / 723

ประโยค - ตอนได้นมัสการในกิจกรรม ถวายพระวิษณุมหาวรรต ตอน ๒ - หน้า ที่ 280 บทว่า อามิสาขา มีความว่า เราอนุญาตให้กินข้าวสุก ที่ตากแห้งให้ใหม่ แล้วดื่มน้ำดำที่ไหลออกจากนั้น …

เนื้อหานี้เกี่ยวกับคำในพระไตรปิฎกที่พูดถึงการบริโภคอาหารและลักษณะของอาหารที่เหมาะสมสำหรับภิกษุ โดยเฉพาะการเตรียมและใช้วัตถุดิบอย่างถูกต้องตามหลักการในคำสอนของพระพุทธเจ้า ถือเป็นข้อมูลที่สำคัญสำหรับผู้

ประโยค - ตอนสมัยปาสาทิกา ธรรมภาพระวัง ห้ามวรรร ตอน ๒ - หน้าที่ 281 ท้องเล่นแล้วจะปิดไว้ ย่อมไม่ควร แต่ถ้าชน ทั้งหลายปิดแล้วถวาย มา จะปิดไว้ ควรอยู่ หรอจะปิดไว้ด้วยค…

ในตอนนี้พูดถึงข้อห้ามและหลักการในการปฏิบัติของภิกษุในสมัยปาสาทิกา โดยมีการกล่าวถึงการปิดท้อง การอนุญาตให้ถ่อไฟ และการระวังในการกินอาหารบางอย่าง เช่น ผลไม้ที่ยังอ่อน และสัตว์ที่อาจเป็นอันตราย.

ประโยค - ตลอดสนิบาปสำหรับอรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 282 สองบทว่า สกุลามัง วา วุฏฒิมัง วา มีความว่า ในโอกาส ตามที่กำหนดแล้วไม่ควรทำการตัด หรือการผ่า หรือ…

ในบทนี้กล่าวถึงการห้ามทำสักถกรรมด้วยของมีดและการบิรหัวไส้. การตัด เจาะ และการกรีดนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ควรกระทำ รวมถึงการใช้หนังก็เช่นกัน. นอกจากนี้ยังมีการชี้แนะเกี่ยวกับการดูแลเมื่อเกิดโรคและการใช้วัสดุ

ประโยค- ติดดมหาปลาสำกั อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 283 บทว่า มามาโต มีความว่า วันนั้น ใคร ๆ ไม่ได้เพราะจะปลงสัตว์น้อยหนึ่งจากชีวิต มีสำหรับเชือดเนื้อเร…

บทวิเคราะห์ในอรรถกถาพระวินัยมหาวรรคตอนที่ ๒ เสนอการไตร่ตรองเกี่ยวกับการเลือกและความเหมาะสมของเนื้อสัตว์ในบริบททางศาสนา โดยเน้นถึงความสำคัญของการพิจารณาก่อนที่จะตัดสินใจเกี่ยวกับการบริโภคเนื้อสัตว์และค

ประโยค - คติสมุนปลาสติก อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 285 ปฏิหารหากทั้งหลายผู้ปรารถนา จะอาศัยได้." ก็กล่าว ปฐวาฏ ปฏุฏฐา อัญชนา มือจุไพรร์, ปฐว…

ในบทนี้มีการอธิบายเกี่ยวกับการปฏิบัติในพระวินัย มหาวรรค ซึ่งให้ความสำคัญกับการถือโภชนและการปฏิบัติตามธรรม ในการสร้างบุญและการอาศัยอยู่ในสรรค์ ผู้ศึกษาได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับการรับประทานและขั้นตอนต่างๆ

ประโยค - ตอนสนับปาสาทิกา อรรถกถาพระวินยมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 286 หนึ่ง วัสดกะระหนึ่ง เป็นมหาอำมาตย์ของพระเจ้าแผ่นดินนครศรี สองบรรว่า วชิชิน ปฏิภาโย มีความว่า เพื…

บทนี้เป็นการศึกษาและวิเคราะห์คำอธิบายจากอรรถกถาพระวินยมหาวรรค ตอนที่ 2 เกี่ยวกับความหมายของสถานที่และบทบาทของเทวดาในชีวิตมนุษย์ พร้อมกับการเชื่อมโยงกับแนวทางการทำบุญและกา…

ประโยค - ดีตสมุนไพร ศักดิ์กาดพระวินัย มหาวรรณ ตอน ๒ - หน้า 287 ทั้งหลาย มีอยู่เท่าใด. สองบ่าวว่า อิก อุกคณΗ มีความว่า เมืองปูลิณดร ซึ่ง เป็นแดนแห่งพระอริยะ เป็…

ในบทนี้เนื้อหาได้กล่าวถึงเมืองปูลิณดรซึ่งเป็นแดนแห่งพระอริยะและการค้าของมนุษย์ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงประเภทต่าง ๆ ที่ได้รับผลกระทบจากอันตราย เช่น ไฟ และน้ำ การข้ามฟาก และสถานที่ซึ่งมีการสร้างสะพานเพื

ประโยค - ติดสม้นปาสภักธรรม อรรถภาพระวินีมหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 288 ที่เดียว ก็มาได้." บทว่า อนุญโพธิ มีความว่า เพราะไม่ครุษย์. บทว่า สนุราวดี มีความว่า แล่นไปแล้ว ด…

ในเนื้อหานี้มีการอธิบายเกี่ยวกับความหมายของบทต่าง ๆ ในอรรถภาพระวินีมหาวรรค โดยเฉพาะองค์ประกอบทางภาษาและความหมายเชิงลึกของคำว่า อนุญโพธิ, สนุราวดี และ สริสต์ การระบุถึงความเคลื่อนไหวและความเชื่อมโยงระห

ประโยค - ตลอดสมึปป่าสักก็กรานพระวรร มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 289 บทว่า ปฏิญญาฯ ได้แก่ ปาฏิหาริ แปลว่า โดน สองบทว่า ทฤษฎีหยาด มีความว่า พึงประทานกรุง เวลา สั้น กั…

บทความนี้สำรวจการตีความคำศัพท์ทางพระพุทธศาสนา เช่น 'ปฏิญญา' และ 'องค์ภูติ' โดยมีการอธิบายประเด็นต่างๆ ที่สำคัญและการพิจารณาความหมายในบริบทของการสอนในพระพุทธศาสนา. คำอธิบายแต่ละประเด็นถูกจัดทำขึ้นอย่าง

ประโยค - คงมีสมิณา สักการะ อธิษฐานพระวินัย มหาวรรด ตอน ๒ - หน้าที่ 290 บทว่า อนวิจฉาการ มีคำอธิบายว่า ท่านจงทำการที่พึงรู้ตาม คือ คิด พิจารณาแล้วจึงทำ บทว่า ถามณะสูสถ…

บทความนี้นำเสนอการตีความหมายของคำสำคัญในพระวินัยมหาวรรต รวมถึงความคิดเกี่ยวกับการกระทำที่เป็นไปตามพระธรรมและศีลธรรมที่กล่าวถึงในบทเรียนต่าง ๆ โดยเน้นการพิจารณาและกลั่นกรองความรู้เพื่อนำไปสู่การปฏิบัติ

ประโยค - ตลอดมินนพาสำหรับ อรรถาคมพระวินัย มหาวรร ดอน ๒ – หน้าที่ 291 บทว่า ปฏิจฉามี มัวามว่า มังสะที่เขาเจาะจงกระทำ อีกอย่างหนึ่ง คำว่า "ปฏิจฉาม" นี้ เป็นชื่อของนิติก…

บทความนี้อธิบายความหมายของคำว่า 'ปฏิจฉาม' ซึ่งเกี่ยวข้องกับนิติกรรมในพระวินัย โดยอธิบายถึงหลักคำสอนที่กล่าวถึงการบริโภคและการทำกรรม ข้อความยังได้อ้างอิงถึงการไม่มีสิ่งที่สร้างขึ้นมาจากการกล่าวดู ควบคู

ประโยค - ตายสนิทปลาสำหรับก่อกวนพระวินัยมหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 292 ในที่นี้ ท. พระเถระช้อยโสสะ เป็นบูรณเลิศแห่งบรรพชิตทรงร้อย ในเวลาจางไปท่า อุสสาวนุตติ…

เนื้อหาแสดงถึงกระบวนการในการทำพิธีบริเวณที่อุโล โดยอธิบายการตั้งเสาและการกล่าวคำอธิษฐานที่เกี่ยวข้องกับปิฏกฏิ เน้นการมีความถูกต้องตามพระวินัย ทั้งยังมีการอ้างอิงถึงกรณีการทำพิธีกรรมต่างๆ เพื่อให้สอดคล

ประโยค - ตยอมรับปาสิกกิอ ธรรมภาพพระวินัยมหาวรร ตอ 2 - หน้าที่ 293 กล่าวว่า ความจบคำและความตั้งใจแห่งเสาอิกษุรูปหนึ่งในภิกษุ่มนี้ จักพร้อมกันได้แน่" ก็…

ในเนื้อหานี้ได้พูดถึงการสร้างและตั้งเสาอิกษุในกุฏิ โดยเน้นความสำคัญของการใช้วัสดุอย่างถูกต้อง เช่น อฐิหรือสิลา รวมถึงที่ตั้งของกุฏิและอารามที่ไม่ควรล้อลม โดยมีข้อกำหนดที่ชัดเจนเกี่ยวกับการใช้งาน และคว

ประโยค - ตลอดสนิมปาสักกะ อรรถาธิบายพระเวสันดร ตอน ๒ - หน้าที่ 294 บทว่า คฤหัส มีความว่า ชนทั้งหลายทำอาวาสแล้วกล่าวว่า "ข้าพเจ้าจาวกับปิยภู" ข้อนิจจาว่า "ข้าพเจ้า…

บทความนี้นำเสนอการอรรถาธิบายพระเวสันดรตอนที่ ๒ โดยพูดถึงความหมายของคฤหัสตามหลักพระพุทธศาสนา การเชื่อมโยงกับสหธรรมิก การถวายปิยภูและบทบาทของเทวดาและมนุษย์ในการสร้างสรรค์อำนาจแบบภิญญู นอกจากนี้ยังมีการ

ประโยค - ตัดสนิมปาสักทุก อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรร ตอน ๒ - หน้าที่ 295 สหยใสดในอากัปกิริยา คำอยู่แม้รัสตรีเดียว, [200] อามิสนัน เป็นอันโตวคละ และอามิสที่ดีที่สุดในเรือ…

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการอธิบายหลักการทางพระวินัยในมหาวรร โดยมีการกล่าวถึงอามิสและเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติและกฎหมายทางศาสนา อธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างอามิสกับอากัปกิริยา และข้อกำหนดต่างๆ ที่

ปรโจค- ติดสนิทปลาสักกา อรctrพระวิเน ยมหาวรร ตอน ๒ - หน้าที่ 296 หรือชิงฝานั้น; แต่ยอดมะวัตดู ต่อเมื่อเสาฝีหรือชิงกุเปลี่ยนแล้ว ทั้งหมด กับปิยภูมิที่ก่อด้วยอิฐเป…

ในบทนี้มีการอธิบายการใช้ปิยภูมิในวัด ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการโครงสร้างอิฐและกำแพง รวมถึงปัญหาเมื่อไม่มีปิยภูมิอยู่ในวัดนั้น ซึ่งแนะนำให้มีการให้แน่อุปสมันต์เพื่อเป็นการแก้ไขปัญหา พร้อมทั้งตัวอย่างจาก

ประโยค - คัดลอกมาจากเทคนิคพระอรรถกถาวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 297 เพื่อฉองการฉันเนยใส ในวันที่มีอาหารน้อย." ลำดับนั้น พระตรีสสระจึงบอกกับท่านว่า "ไม่ควร ขอรับ." ใ…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการฉันเนยใสในวันที่มีอาหารน้อย โดยพระตรีสสระได้ให้คำเตือนเกี่ยวกับการจัดเก็บอาหารและวินัยของภิกษุ นอกจากนี้ยังมีการพูดคุยเกี่ยวกับความสำคัญของการปฏิบัติตามกฎระเบียบทางศาสนา และการอ

ประโยค - ตลอดสนัมปาสักกา อรรถภาษาวิงยมหาวรรณ ตอน ๒ - หน้าที่ 298 หรือต้องยกขาขวา วัดรัดเน้นัด; เมื่อไม่ได้อาารอย่างนั้น พิงของจาก สำนักงานคนที่ไม่ใช่ญาติไม่ใช่ผู้…

ในบทนี้กล่าวถึงการแสวงหาเสบียงเพื่อใช้ในการทำอาหารสำหรับวันเดียว โดยเน้นการใช้วัตถุดิบจากธรรมชาติที่สามารถหาได้ในท้องถิ่น นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเกี่ยวกับการเตรียมอาหารด้วยน้ำผลไม้และเทคนิคการปรุงอาหา

ประโยค - ตลอดสนับสำนำกิจกกิจภพระลาภ ทวน ๒ - หน้าที่ 299 เป็นต้น ที่รับประคับในวันนั้น. อัมฟปนะที่กินอ่อนดังนี้ ยอม ควรในปรุงดัในนั้น. ส่วนอัมฟปนะที่พวกอ…

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการศึกษาประเภทน้ำปนะหลากหลายชนิดและความเหมาะสมในการบริโภคในช่วงเวลาต่างๆ รวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับการทำและการบริโภคน้ำปนะที่มีส่วนผสมแตกต่างกัน เป็นต้น. จากหลักฐานที่กล่าวถึงในข้อคว

ประโยค - ตติยสัมพันธ์นาฏิกา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 311 คุณปุริยะได้ ทั้งได้อันสง่าสวย แม้ในข้อว่า "มีภิกษามาสามเณรสอง มีภิกษูสูง สามเณร" ส…

บทความนี้พูดถึงการถวายกฐินในพระวินัยมหาวรรค โดยมีการชี้แจงเกี่ยวกับธรรมเนียมของการถวายกฐิน ผู้ที่สามารถถวายได้ และวิธีการที่ถูกต้องในการถวาย ผูกรวมคำแนะนำสำหรับภิกษุและสามเณรในการปฏิบัติเกี่ยวกับกฐิน