หน้าหนังสือทั้งหมด

ประโยค- ปฐมมัตถกปลาสากนะแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 391
391
ประโยค- ปฐมมัตถกปลาสากนะแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 391
ประโยค- ปฐมมัตถกปลาสากนะแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 391 ไป เพื่อองค์การเหยื่อ เป็นภาษาถิ่นเหมือนกัน ภูมิชื่อเป็นปากไว้ เปล่าไว หรือภายหลังแกะหรือต้องทำเป…
เนื้อหาส่วนนี้กล่าวถึงความเข้าใจในเรื่องชั้นเนื้อ และการปฏิบัติของผู้หนึ่งที่เกี่ยวข้องกับศีลและกรรม โดยเฉพาะในแง่ของการกระทำที่สะท้อนถึงมนุษยธรรมและการปฏิบัติตนในชีวิตประจำวัน พร้อมกับการหลีกเลี่ยงคว
การแบ่งปันผลไม้ในอาวาส
392
การแบ่งปันผลไม้ในอาวาส
ประโยค(3) - ปฐมมณฑลคำสกดสากล ภาค 2 - หน้าที่ 392 เรื่องชักชวนกันลึก พึงทราบตามนัยแห่งการวิจัยที่กล่าวแล้ว ใ…
ในข้อความนี้มีการอภิปรายถึงการแบ่งปันผลไม้ระหว่างภิญฺญูในอาวาส ซึ่งมีการกล่าวถึงกรณีที่พระอาณันต์ไม่ได้บอกกล่าวเรื่องการถวายผลไม้แก่พระสงฆ์ และการรับประทานที่ถูกต้องตามหลักศาสนา ว่าไม่มีอาบัติในการทำเ
การจัดการสวนและการถวายผลไม้
395
การจัดการสวนและการถวายผลไม้
ประโยค - ปฐมมันต์ปลาสากแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 395 แล้วอิ่มเข้าไป ส่วนในสวนที่ทายกำหนดถวายไว้ เพื่อประโยชน์แก้ ปัจจัย ๔ ไม่ควรทำอปโลกมนุษย์ แต่จะน้…
เนื้อหานี้กล่าวถึงการดูแลรักษาสวนและการถวายผลไม้ให้แก่สงฆ์เพื่อประโยชน์แก่ปัจจัย ๔ โดยเน้นถึงความสำคัญของการรักษาสวนและการทราบกฎเกณฑ์ในการรับผลไม้ โดยการให้งานของคนอื่นดูแลสวนและการอนุญาตที่จะกินผลไม้
การถวายผลไม้ในสวนของสงฆ์
396
การถวายผลไม้ในสวนของสงฆ์
ประโยค(๓) - ปฐมสันต์ปลาสากำแปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 396 สวนถาวาย" ซึ่งมีอยู่ในเรื่องหลาย มีเรื่องคนรักมะม่วงเป็นต้น มีวิจัยฉบับนี้:- ถามว่า "การถวายของ…
บทนี้กล่าวถึงวิธีการถวายผลไม้จากสวนในมุมมองของพระมหาสุหัตถะ การรักษาผลไม้ตามกำหนดที่เจ้าของกำหนด และการถวายผลไม้จากเด็ก ๆ รวมถึงแนวทางที่ควรทำในบริบทของพระสงฆ์และคนทั่วไป ซึ่งสอดคล้องกับการบริจาคในพิธ
การวิเคราะห์ทางพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับสัมมปทาและอุปสรรคของสงฆ์
397
การวิเคราะห์ทางพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับสัมมปทาและอุปสรรคของสงฆ์
ประโยค (๓) - ปฐมสัมมปทาคาถาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 397 ก็ครู. แต่สำหรับผู้ถือเอาด้วยการซื้อ จะถอดผลไม้แม่ทั้งหมด ก็ครู.) ก็คำทั้งหมดนี้ ต่างกันแต่โดยพ…
บทความนี้พูดถึงการวิเคราะห์คำสอนในพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับสัมมปทา โดยชี้ให้เห็นความแตกต่างทางภาษาที่มีการใช้พยัญชนะ วิธีการกราบทูลและการขออภัยที่สำคัญในคำสอนเหล่านี้ นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นถึงการใช้กิริย
ปฐมมัณฑปสักกาบทแปล ภาค ๒
398
ปฐมมัณฑปสักกาบทแปล ภาค ๒
ประโยค- ปฐมมัณฑปสักกาบทแปล ภาค ๒ หน้าที่ 398 ในเรื่องน้ำ มีวิตินฉันนี้:- ในกกลใด น้ำย่อมเป็นของหาได้ ยาก, ในกกลนั้น ภิกษุทั้งหลายย่อมนำน้ำมาจ…
เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของน้ำในชีวิตประจำวันและการจัดการน้ำของภิกษุในวัด โดยอธิบายถึงวิธีการนำน้ำมาจากแหล่งใกล้เคียง ทั้งยังเน้นการใช้สอยน้ำอย่างถูกต้องตามข้อกิตาของสงฆ์ การปฏิบัติในน้ำ และข้อควรระว
การดูแลรักษาดินเหนียวและหญ้าสำหรับสงฆ์
399
การดูแลรักษาดินเหนียวและหญ้าสำหรับสงฆ์
ประโยค : - ปฐมสนิมปลาสาทกะแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 399 ในเรื่องดินเหนียว มีวิจินฉนี้:- ในที่ใด ดินเหนียวเป็นของหาได้ยาก หรือดินเหนียวย่อมมี มีประการต่าง…
ในเรื่องดินเหนียวและหญ้าสำหรับสงฆ์ กล่าวถึงความยากในการหาดินเหนียวและความจำเป็นในการดูแลรักษาหญ้าให้ดี โดยสงฆ์มีหน้าที่ในการจัดการและดูแล สิ่งของเหล่านี้เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด โดยเฉพาะเมื่อไม่มีผู
พระอัฐฐะทําปฎิสัมภทํานธิภัณ
140
พระอัฐฐะทําปฎิสัมภทํานธิภัณ
ประโยค - ปฐมฉันท์ปาสาทิกาแปล ภาค ๑ หน้าที่ 139 [ เรื่องพระอัฐฐะทําปฎิสัมภทํานธิภัณ ] บรรดาเรื่องเหล่านั้น จะแสดงเรื่องหนึ่งต่อไปนี้:- จงได้สละมา …
ในเรื่องนี้ เล่าถึงโจรชื่ออัฐที่มีลูกน้อง 350 คน ทำให้ประชาชนต้องอพยพจากพื้นที่รอบๆ เจติยคีรีวิหาร จนเกิดเหตุการณ์ที่คนวัดต้องให้ภัตแก่โจรด้วยค…
การแลกเปลี่ยนจีวรในพระพุทธศาสนา
301
การแลกเปลี่ยนจีวรในพระพุทธศาสนา
ประโยค (ตอน) - ดูเดอสมันปลาบสกทานแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 300 บทว่า นิพุปัพิยาเมนา มีความว่า นางถูกพระอุทยิแสดงอุปมา แล้วคาดคั้นหน้ากเข้า ข้อว่ อนิตรวาดัฑ ทุตว…
บทความนี้สำรวจการแลกเปลี่ยนจีวรในวงการพระพุทธศาสนา โดยมีการอภิปรายถึงสิทธิและข้อกำหนดเกี่ยวกับการรับจีวรของภิกษุณีและภิกษุ อีกทั้งยังเสนอแนวทางการประพฤติปฏิบัติที่ถูกต้องในการแลกเปลี่ยน ผ่านตัวอย่างกา
ทุ่งสมันต์ปลากาสำแปลง - บทที่ 301
302
ทุ่งสมันต์ปลากาสำแปลง - บทที่ 301
ประโยค - ทุ่งสมันต์ปลากาสำแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 301 และผ้าสีดำ ๆ มาวางไว้ใกล้เคียงแห่งภูมิคุ้มกัน หรือ ยืนในอุปาจาร หรือ ละอุปาจารโผล่ บรรดาผ้เหล่าน…
เนื้อหาเกี่ยวกับการถวายผ้าของภิกษุณีและการแลกเปลี่ยนสิ่งของในบริบทของศาสนา โดยเน้นถึงวิธีการและข้อกำหนดที่ควรปฏิบัติ รวมถึงการอภิปรายเกี่ยวกับคำกล่าวที่ปรากฏในมาทีปจริง ความสำคัญของการปฏิบัติและการรัก
บทวิเคราะห์วิฬาลวาและปริญฑูร
303
บทวิเคราะห์วิฬาลวาและปริญฑูร
ประโยค(ย) - ดูดสมนปุปาสากนแปลภาค ๑ - หน้าที่ 302 สองบทว่า วิฬาลวา ปรีชาตู นี้ ผู้กษาแห่งกรม โดยความ วิปลาส (ตรงกันข้าม) จากกี่กล่าวแล้ว. สองบทว่…
เนื้อหาในบทนี้สำรวจความหมายของคำว่า วิฬาลวา ปรีชาตู และอธิบายสิ่งที่เกี่ยวข้องกับจีวร รวมไปถึงลักษณะและขนาดที่เหมาะสม ทั้งยังพูดถึงสมุฏฐานที่เกี่ยวข้องในระบบอารมณ์และกิริยา ซึ่งเป็นแนวคิดที่ช่วยในการท
การศึกษาอัญญาตกัญญุติสิกขาบท
304
การศึกษาอัญญาตกัญญุติสิกขาบท
ประโยค(ตอน) - ดูเดิสมันปาตากามาแปลภาค ๑ หน้า ที่ 303 จิววรรณศักดิ ๑ สิกขาบทที่ ๖ พระธาตุนำอัญญาตกัญญุติสิกขาบท อัญญาตกัญญุติสิกขาบทว่า เตน สุมยาน…
เนื้อหานี้ศึกษาเกี่ยวกับอัญญาตกัญญุติสิกขาบท ซึ่งกล่าวถึงความหมายและลักษณะเด่นของพระอุปันนศากยบุตร และการวินิจฉัยต่างๆ ในบทเรียนนี้ โดยมีการพูดถึงพระอุปัณฑศากยบุตรและภาษาบาลีที่เกี่ยวข้องเพื่อให้เข้าใ
การสอบสวนภิกษุและการปฏิบัติตนในการดำรงชีวิตทางพระธรรม
305
การสอบสวนภิกษุและการปฏิบัติตนในการดำรงชีวิตทางพระธรรม
ประโยค (ตอน): ดูเดิมสนับสนับกาสกแพล ภาค ๑ หน้า ที่ 304 บทว่า อญญูชียมาน ความว่า ภิกษุเหล่านั้นถูกท่านพระ อุบาลีสอบสวนถึงการบรรพชา อุปสมบท การอธิฐานบาตรแ…
บทเนื้อหานี้กล่าวถึงการสอบสวนภิกษุโดยพระอุบาลี พร้อมทั้งแนวทางการปฏิบัติที่เหมาะสมสำหรับภิกษุในการดำรงชีวิตทางพระธรรม รวมถึงการต้องระมัดระวังต่อพฤติกรรมที่อาจส่งผลกระทบต่อความสงบสุขของพระเณร, แม้ต้องเ
การใช้ผ้าสำหรับกิญจุในกิจกรรมต่าง ๆ
306
การใช้ผ้าสำหรับกิญจุในกิจกรรมต่าง ๆ
ประโยค(ตอน) - ทัศนะส่วนปลากภาค ๑ - หน้า ที่ 305 ทั้งหลายพึงหักกิ่งไม้และใบไม้เอามาเป็นต้นถักแล้ว พึงให้พวกกิญจุ หนุ่ม หรือ พวกกิญจุหนุ่มหักเพื่อ…
เนื้อหากล่าวถึงการนำกิ่งไม้และใบไม้มาใช้ในการถักผ้าเพื่อประโยชน์แก่พระเดชะและกิญจุหนุ่ม พร้อมเสนอแนะว่าผ้าดังกล่าวสามารถใช้ได้ตามความต้องการ โดยไม่ต้องมีการอาบัติ การใช้ชีวิตในสังคมไม่ได้มีปัญหา หากรั
ภูมะนุ่งไหมและจิรารับิฐานในพระพุทธศาสนา
307
ภูมะนุ่งไหมและจิรารับิฐานในพระพุทธศาสนา
ประโยค(๑) - จุดตอมหินปลาสากแปลง ภาค ๑ - หน้า 306 ควรที่จะภูมะนุ่งไหมได้ไม่รับเอาสิทธิ คือ แม่นุ่งไหมแล้ว ก็ไม่พึงถือ ลักษณะ (ของเขา). บทนี้ บัญฑ…
บทนี้กล่าวถึงการใช้ภูมะนุ่งไหมและจิรารับิฐานในศาสนาพุทธ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้สิทธิในวัดของชาวบ้านที่สร้างวัดและจัดเตรียมทรัพย์สินต่างๆ สำหรับการทำบุญ เช่น การใช้เครื่องลาพื้นลุ่ง การปลาดเปลือกฟูกอ้า
การใช้สอยของภิกษุในอาวาส
308
การใช้สอยของภิกษุในอาวาส
ประโยค(ตอน) - ดูยอดสมุนปลาสากแกะแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 307 เป็นปรกติเดิมที่เดียว ภิกษุไปยังต่างถิ่นแล้ว พึงเก็บไว้ในอาวาสของสงฆ์แห่งหนึ่ง เพื่อประโยชน์แก่กา…
เนื้อหาเกี่ยวกับการเก็บรักษาและการใช้จ่ายของจีวรโดยภิกษุในอาวาส รวมถึงการจัดการกับวัสดุบริหารที่ชำรุดหรือสูญหาย มุ่งเน้นที่บทบาทของอาจารย์และการสงเคราะห์ภิกษุ รวมถึงบทบาทของการบริหารกิยุษและประเด็นสำค
ข้อคิดเห็นในปาฐกถา: ปวรนาและอาบัติ
309
ข้อคิดเห็นในปาฐกถา: ปวรนาและอาบัติ
ประโยค (ตอน) - ข้อคิดเห็นในปาฐกถา แปล ภาค ๑ - หน้าที่ 308 แท้จริง ไม่มีอาบัติหรืออนามัย แก่กยู่ทั้งหลายที่พวกจิตปวรนา แล้ว. แม้ไม่กล่าว อุตตโม ธเน น นี้ …
บทความนี้เสนอข้อคิดเห็นเกี่ยวกับการปวรนาและการไม่มีอาบัติใด ๆ สำหรับบุคคลที่มีจิตปวรนา โดยเน้นไปที่การบริจาคสิ่งของและการปฏิบัติตามวินัยของสงฆ์ รวมถึงการปฏิกิริยาที่จะเกิดขึ้นเมื่อมีการขอปวรนา โดยอธิบ
การปลดเปลื้องอาบัติในพระพุทธศาสนา
310
การปลดเปลื้องอาบัติในพระพุทธศาสนา
ประโยค(ตอน) - ดูเหตุสมมุติการแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 309 ในคำว่า อนุญาสุสตายู this มีรธอย่างหนึ่ง ดังนี้ว่า "ไม่เป็นอาบัติเกิดกับผู้ถอกพวกญาติและคนในครอบค…
ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการไม่เป็นอาบัติในบริบทของการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยมีการนำเสนอวิธีการและข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง เช่น การถอดถอนที่เกิดจากความประสงค์เพื่อประโยชน์ส่วนตัวหรือส่วนรวม การวิเคราะห์
ศึกษาการอัญเชิญจีวรในสิกขาบทที่ ๑
311
ศึกษาการอัญเชิญจีวรในสิกขาบทที่ ๑
ประโยค (๒) - ดูที่สุดสมบัติปาสาทกามาแปล ภาค ๑ - หน้า 310 จิววรรณ์ที่ ๑ สิกขาบทที่ ๑ พรรณนาถุตตทิสริกาขนบ ถุตทิสริกาขบทว่า เตน สมนุ เป็นดังนี้ ข้าพเจ้าอัจจ…
บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์อรรถในสิกขาบทที่ ๑ โดยเฉพาะในคำว่า อภิฤทุซึ ซึ่งมีความหมายว่า 'เพื่อถือเอา' โดยมีการอธิบายถึงความปรารถนาและการนำไปรับจีวรในบริบทของผู้ที่ปรารถนา และอธิบายความหมายของบทต่างๆ
คู่อสนั่นปลาสานกาแล ภาค ๑
312
คู่อสนั่นปลาสานกาแล ภาค ๑
ประโยค(ตอน) - คู่อสนั่นปลาสานกาแล ภาค ๑ - หน้าที่ 311 พวกข้ามเจ้า เติมบารมีรื่น ท่านต้องการจิรเท่าได ถึงงั้นไปเท่านั้น เด็ด." ก็เพราะรวบการนามทั้งสองน…
เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการอธิบายคำสั่งสอนของพระผู้พระภาคเจ้าที่เกี่ยวกับการใช้จิวรรในชีวิตประจำวันของภิกษุ โดยมีการกำหนดวิธีการใช้และจำนวนของจิวรรที่เหมาะสม หลีกเลี่ยงการเกินควรและแสดงให้เห็นถึงความสำ