3 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 133 / 206

ประโยค- ดูข้อสมุนปลาสากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 312 ภิณฐนนไม่ควรยืนดี แต่บรรดาจิว ๒ ผืน ของภิณฐใจหายผืนเดียว, เธอพึงยืนดีผืนเดียว แต่ของภิณฐใจ มีผืนเ…

การตีความการวิเคราะห์ข้อสมุนปลาสากในภาค ๑ แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการเข้าใจลักษณะในองค์และการตั้งอยู่ในความเป็นผู้มีอุตรสงคลัมอันตราสก การพูดถึงจิวรทั้งหลาย มีการกล่าวถึงการขอและการพอประมาณในบริบททา

ประโยค (๑) – จุดส่วนปลากาสาแปลง ภาค ๑ หน้า ที่ 314 จิตวรรณกรรมที่ ๘ พรรณานำชูมุปภักฏิจิตวรรณ อุปกุลอิงลาขว่า เตม สมย เป็นดัง บ้านเจ้าจะกล่าว ต่อไป:…

สรุปการวิเคราะห์อุปกุลอิงลาขและความหมายของคำต่างๆในจิตวรรณกรรมที่ ๘ โดยเน้นการตีความที่สำคัญ เช่น ความหมายของคำว่า อุณฑุลโล และ อนิมยาน พร้อมกับการเชื่อมโยงไปยังบทบาทของภิกขุในทางปฏิบัติและการใช้ทรัพย

ประโยค(ตอน) - ดู้อื่นส่วนปลากากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 315 จริงอยู่ ทรัพย์สำหรับจ่ายวีรที่พ่อเจ้าเรือน หรือแม่เจ้าเรือน เตรียมไว้เฉพาะภิกษุใด ย่อมชื่อว่าเป็…

ในบทความนี้พูดถึงการเตรียมทรัพย์ที่ใช้สนับสนุนภิกษุ รายงานถึงการเข้าใจความหมายเกี่ยวกับคำว่า 'อาราม' และ 'กุศล' ตามคำสอนของพระพุทธเจ้า การให้ทรัพย์เพื่อการสนับสนุนภิกษุ และบทบาทของการเตรียมทรัพย์ในการ

ประโยค (๑) - ดูดซับส่วนปลาสักกาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 316 สองเท่าวุ อุปญูมิ โหติ ได้แก่ เป็นทรัพย์ที่เตรียมไว้ คือ รวมรวมไว้แล้ว ก็เพราะด้วยคำว่า หิริฺโณ …

เนื้อหาในบทนี้เกี่ยวข้องกับการตีความคำในพระไตรปิฎก โดยเฉพาะอย่างยิ่งคำว่า 'อุปญูมิ' ซึ่งหมายถึงทรัพย์ที่จัดเตรียมไว้แล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้ากระจ่างถึงความหมายและการใช้คำในบทสนทนา นอกจากนี้ยังพูดถึงการร

ประโยค(ตอน) - ดูอิสนั่นปกสกาทกาแปล ภาค ๑ หน้า 317 "กิทายนันอยู่ในที่ใด ไปแล้ว ณ ที่นั้น" เพราะฉะนั้น จึงรัสซ้ำอีกว่า "เข้าไปหาแล้ว ณ ที่แห่งใดแห่ง…

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์ความหมายของคำในพระไตรปิฎก โดยมีคำสำคัญเช่น 'สตฺ', 'วตฺ', และ 'อุปาทาย' เพื่อแสดงถึงลักษณะของความอ่อนน้อมและการกำหนดความคิด. คำว่าคฤยาณกมุฏติ อุปาทาย บ่งบอกถึงการที่ผ

ประโยค (๒) - ทุ่งสมุนปลาสากแปลภาค ๑ - หน้าที่ 318 วอแน กล่าว ตามคำของภิกขูนั้น " เป็นต้น. ในคำว่า อนุปต์ถ อนตกน เป็นต้น ผู้ศึกษาพึงเห็นอรรถ อย่าง…

บทนี้พูดถึงการตีความคำในพระสูตรเกี่ยวกับกิเลสและการไม่มีอาบัติต่อผู้ที่ให้ราคา ในการศึกษาความหมายของคำต่างๆ เช่น อนุปต์ถ อนตกน และ มหาคุ้ม ผู้ศึกษาสามารถเข้าใจได้ว่าการตั้งราคานั้นไม่ส่งผลต่ออาบัติของ

ประโยค(๑) - คูื่อตอ่งสมบัติจากาเปลอุปสรรคบาล ๑ - หน้าที่ 319 จิวรรณกรมที่ ๑ ลีกาขาที่ ๕ พรรคณาจาติอยูปัญญาลักษณะ บัญทิตีพังทราบเนื้อความในทุติอุปสรรคลักษณะ โ…

บทนี้เน้นเรื่องการศึกษาอุปสรรคลักษณะ โดยมีการเปรียบเทียบลักษณะที่ต่างกันระหว่างการทำความเมียดแก่คนเพียงหนึ่งคนและหลายคน เข้าใจลักษณะต่างๆ เพื่อการปฏิบัติอย่างถูกต้องในพุทธศาสนา นอกจากนี้ยังมีการทำความ

ประโยค(ตอน) - ฤดูสมันปาฏิหาริย์ ภาค ๑ - หน้าที่ 321 ถือว่า ปิติหยกยาง นี่ พระผู้มีพระภาคเจ้าได้รับสภาฉนะไว้ฉันใด, แม้นว่า จีวร อัฐนามภิภู เป็นต้น ก็…

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการแสดงธรรมในฤดูสมันปาฏิหาริย์ โดยเน้นความสำคัญของจีวรและการวางลักษณะในการพูดถึงพระธรรม มีการวิเคราะห์ถึงการกล่าวคำนำเข้าใจและการใช้คำลำพังที่ควรจะเสนอในบริบทของพระธรรม การทำความเข้

ประโยค (ตอน) - ทุ่งสมุนไพรสลากาแปลง ภาค ๑ หน้า ที่ 322 พระผู้พระภาคเจ้า ครับทรงแสดงกำหนดการทวง ที่กล่าว แสดงในคำว่า "พึงทวงพึงเตือนสองสามครั้ง" นี้ หรือ…

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการทวงและการยืนในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของวินัยของภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยมีการแสดงความสำคัญของการทวงอย่างเป็นระเบียบ และการยืนในลักษณะที่ถูกต้องเพื่อสร้างคุณภาพในพระธรรมคำสั่งสอน น

ประโยค(ตอน) - ทัศนสมบัติจากกษัตริย์ภาค ๑ - หน้า 323 ก็ไม่ควรมั่ง. สองบทว่า น อามิส ปฏิคุเฑนทพุมีความว่า แม้อื่นเขา อ้อนวอนอยู่ว่า “โปรดรับอมิตต่างโ…

ในบทนี้มีการกล่าวถึงการไม่ควรรับมอบหรือกล่าวอะไรในสถานการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้น การตั้งคำถามและการตอบคำถามของภิกษุ และการให้เหตุผลในการแสดงการรมครั้งนี้ โดยเฉพาะในชุดการฝึกทางธรรมนั้น จะมีการเรียบเรียง

ประโยค - ทุดฺสมุนปลาสำกาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 324 พิสูจน์ได้ ๑๐ ครั้ง เหมือนอย่างที่ท่านกล่าวไว้ว่า "ทวง ๖ ครั้งแล้ว ไม่พิสูจน์ ฉันใด ยิน ๑๒ ครั้งแ…

เนื้อหานี้กล่าวถึงการพิสูจน์ภาวะที่เกี่ยวข้องกับการทวงและการยืนของภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยนำเสนอว่าถ้าภิกษุรู้จักทวงและยืนในจำนวนครั้งที่กำหนด จะส่งผลต่อการปฏิบัติอย่างไร การแยกความสำคัญของการทวง ๖ ครั

ประโยค (ตอน) - ทุ่งสมันปลาสากแปลภาค ๑ - หน้า ที่ 326 ทู่ เพื่อประโยชน์แก้วสำหรับภิกขุ ทุดเข้าไปภิกขุรูปั้นั้น กล่าววา "ท่านขอรับ! ท่านผู้นี้อย่างนี้ …

เนื้อหานี้พูดถึงการติดต่อซื้อขายจีวรภายในชุมชนสงฆ์ โดยมีการอภิปรายถึงความเหมาะสมในการส่งมอบปิยวัตถุและความเชื่อมโยงระหว่างไวยจักรกับภิกษุ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงกระบวนการการดูแลและบริหารจัดการทรัพย์สินในกล

ประโยค (ตอน) - ทัศนสมบัติจากกษัตริย์ ภาค ๑ - หน้าที่ 327 ทูดนั้น มิได้วางคนอื่นไปเลย แต่ไปบอกภูมิสูเสียเองแล้วว่า "ผมขอกอบทรัพย์สำหรับจิวไว้ในมือแห่งนั้น…

บทนี้กล่าวถึงทัศนสมบัติจากกษัตริย์และกิริยูฤทธิ์ที่ปรากฏในพระสูตร โดยเฉพาะการแสดงของทูดที่นำมาซึ่งคำถามและการแบ่งประเภทของผู้ที่กุนแสดง โดยระบุถึงกิริยาและการดำเนินการของแต่ละประเภท พร้อมการอ้างอิงถึง

ประโยค (ตอน) - ดูดซับมันปลากาแปลง ภาค 1 - หน้าที่ 328 ในเวลากัจจ 4 จำพวกเหล่านี้ ภูฏพึงปฏิบัติ โดยนัยคงที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ในมนุษกัลยาขบทนั้นแ…

ในตอนนี้มีการพูดถึงการมอบเงินและทองแก่พระเจ้าที่มนุษย์ทำตามคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้า โดยยกตัวอย่างการกระทำของภูฏในอดีตที่แสดงให้เห็นถึงการเชื่อฟัง และการจัดการของทางการถวาย ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงคุณค่า

ประโยค(ฉบับที่) - คู่มือส่วนปาษาเทป ภาค ๑ - หน้าที่ 329 คนอื่นสั่งว่า "ท่านพิทักษ์จิวีร่าแก่นพระเจริญ" แล้วหลักไจากที่นั่น ที่เดียว นี้ ชื่อว่า กับปิยกา…

บทความนี้กล่าวถึงวิธีการปฏิบัติที่ถูกต้องในการจัดการเงินและทองในบริบทของพุทธศาสนา โดยมีการเน้นถึงความสำคัญของการใช้ทรัพย์สินเพื่อประโยชน์ของผู้อื่นแทนการเอาเปรียบตนเองหรือผู้อื่น นอกจากนี้ยังมีข้อกฎแล

ประโยค (ตอน) - จุดอ่อนของปลากินเปา ภาค ๑ - หน้า 330 ถ้าแม้น เขากล่าวว่า "ทองและเงินก้อนในมือของคนของ ผมเอง หรือว่า จักอยู่ในมือของผมเอง ท่านพึงส่งข่…

ในเนื้อหานี้ได้มีการอภิปรายเกี่ยวกับจุดอ่อนในการบริหารจัดการทรัพย์สินในพระพุทธศาสนา โดยว่าถึงการตอบรับหรือปฏิเสธในการรับเงินและทองที่ถูกเสนอมาอย่างมีแง่มุมต่างๆ มีการพิจารณาเกี่ยวกับความเหมาะสมในบริบท

ประโยค(ตอน) - ทุ่งสมันปลากาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 332 ภิญญาใดปฏิสรณ์ใหญ่นั้น,ภิญญานั้นอันภิญญาเป็นรูปไม่ควรกล่าวอะไร ๆ โดยยึดก่อนเหมือนกัน. เพราะว่ภิญญ…

เนื้อหาอภิปรายถึงความสำคัญของภิญญาในการกล่าวถึงการบริโภคปัจจัย ๕ รวมถึงการสนทนาระหว่างผู้ที่กล่าวถึงความมุ่งหวังในการถวายอาหารและการตอบรับจากผู้ที่เกี่ยวข้อง เชิงลึกถึงการพิจารณาความเหมาะสมและความไม่เ

ประโยค(ตอน) - ฤดูสุดมันของกานแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 333 และนกก็คลื่นกิน" ดังนี้ แล้วรีโภค ควรอยู่. แม้มากว่า เมื่อ ทายกกล่าวว่า "ข้าวเจ้าฉวยยิ่ง หรือ สะ…

บทสนทนานี้เน้นถึงการทำการเกษตรของชาวบ้านและการถวายผลผลิต เช่น ข้าวกล้าให้กับพิธีกรรมในวิหาร นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของน้ำในการเพาะปลูกในฤดูที่เหมาะสมและความรับผิดชอบของชาวบ้านเมื่อร่วมทำกิจกรรมเหล

ประโยค(ตอน) - ฤดูฝนมันปลาสากกาเปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 334 อาตาปีโวหา, สระนั่นพวกภิกษุไม่ควรบริโภคใช้สอย แม้ปิ ยะ-กัณฑ์ท่อต่าศาสะนั่นได้มา ก็บ่อกัปปิยะเหมื…

บทนี้กล่าวถึงแนวทางการบริโภคในฤดูฝน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการใช้สระน้ำสำหรับภิกษุที่ต้องพิจารณาถึงความถูกต้องตามธรรมวินัย หากการบริโภคที่เกิดขึ้นในสระนั้นไม่เป็นที่น่าพอใจหรือรบกวนต่อเจ้าของสระ จำ

ประโยค (๑) - ดูองค์สมุนไพรสักกะแผล ภาค ๑ - หน้าที่ 335 "ท่านจงทำโดยการกั้นของสะระแหนงกัน ฝุ่นได้มาก คือ จงทำให้น้ำอุ่นขึ้นปรึมฝั่ง" ดังนี้ ควรอยู่, [วิธ…

บทความนี้เน้นวิธีการปฏิบัติในการใช้สะระแหนงในพิธีกรรมของพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการดับไฟและการเตรียมการข้าวลำ การบอกกล่าวให้ชาวนาใช้พื้นที่ตามที่กำหนด และการดูแลการใช้งานส่วนต่างๆ ข