ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 536 / 737

เวลาในราตรี ไม่พึงทัดทวนดอกไม้ไม่พึงดูไล่ ของหวานและพึงนอนบนเตียง บนพื้น หรือบ่อน ที่ชั่งเขาปลูก บัดนี้ตังหลายคำว่าว่าโอษฐ์ที่ ประกอบด้วยဣ ค์ นี้แล้ว อินพระพุทธเจ้า ผู้ถึงที่สุดทุกข์ ทรงประกาศไว้แล้ว.

เนื้อหานี้พูดถึงความหมายของ 'เมถุนธรรม' ที่มีความเกี่ยวพันกับการประพฤติของคนในพระพุทธศาสนา โดยอาศัยอรรถกถาที่อธิบายถึงการมีจิตที่ติดอยู่ในความกลัดกลุ่มแห่งราคะ ซึ่งเป็นธรรมที่เกิดจากการอยู่ร่วมกันทั้ง

ประโยค ๕ - มังคลิดาถิ่นปิ่นปัก เล่ม ๓ - หน้า ๑๓๐ ภูฏาจุฬาหัตถีโภคสูตร ว่า "ธรรมนี้เป็นธรรมของชนฺ คือเป็นองๆ โดยอาการที่กล่าวแล้ว เหตุนี้ ชื่อว่า เมญูม [๑๒๑] อรรถกถาธรรมมิกสูตร ว่า "บทกาวว่า สฏุตี น

บทความนี้กล่าวถึงภูฏาจุฬาหัตถีโภคสูตรและอรรถกถาธรรมมิกสูตร รวมถึงหลักธรรมและแนวปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคและการนอน โดยมีการชี้แจงคำศัพท์เฉพาะในบริบทของพระไตรปิฎก เช่น การสูญเสียและการใช้ชีวิตในพ

ประชโยค๕ - มังคลัตถกิจปิ้นแปลง เล่ม ๓ หน้า ที่ ๑๓๔ ซึ่งการฟ้อนเป็นต้น ที่เขาประกอบแล้วก็ดี ไม่สมควรแก่ภูมิปัญญูนิมิ ทั้งหลายเลย" อรรถกถาจากทุบทว่า ว่า "ก็เมื่อขอคลาศเข้าไปโดยความประสงค์ จะคบแล้วอู่วุ่

เนื้อหาเกี่ยวกับการฟ้อนและฟังเพลงบัก โดยยืนยันว่าการฟ้อนอาจมีผลต่อความคิดและอารมณ์ของบุคคล และไม่ควรละเมิดความรู้สึกในบางโอกาส เพลงบักจัดเป็นเพลงที่ควรฟังภายใต้เงื่อนไขที่เหมาะสม เพื่อหลีกเลี่ยงความน่

ประโยค - มงคลคาถาที่เป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 135 ถึงเพลงขับที่ปรากฏขึ้น โดยความเป็นเพลงขับที่ไพเราะขับ ด้วยอำนาจแห่งการกำหนดคำเป็นไปอย่างนั้น เพราะความเป็นที่ประชุม แห่งเพลงขับอันวิจิตร ด้วยอำนาจแห่งก

บทความนี้วิเคราะห์ความสำคัญของเพลงขับและการร้องในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าความเชื่อในพระรัตนตรัยและกรรมมีบทบาทสำคัญในการดำรงชีวิต รวมถึงอธิบายถึงความหมายของบทบางตอนในคัมภีร์ เพื่อให้เข้าใจในอรรถสั

ประโยค ๕- มังคลัตถทีปิเป็นแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ۱۵๔ ในวันที่หนึ่ง เขาคิดว่า "มนะของเรานี้เจริญขึ้นอยู่ จักนำเข้าไปสู่นรก บัดนี้เรายังไม่มา นี้ไม่ใช่ จักไปเพื่อประโยชน์แก่ผล" จึงสมทานอุบิสดเพื่อบ่มมนะ

ในวันหนึ่ง มีผู้คิดว่ามนะของตนก้าวหน้าจะนำไปสู่นรก จึงได้ทำการสมทานอุบาสกเพื่อบ่มมนะไม่ให้เกิดบาป และมีการพูดถึงอำนาจราคะที่เผาผลาญจิตใจ เพื่อไปหากินเป็นการนำเสนอประเด็นในการกระทำกรรมดี การแสดงธรรมแก่

วิธีสเป็นต้นนั้นใด โดยนัยว่า “ชนเหล่าอื่นจักเป็นผู้ขึ้นทะเบียนกัน เป็นอาทิ ฉะนะ เธอทั้งหลายพึงทำธรรมเครื่องขัดเกลากในเรื่องนี้' พระผู้มีพระภาคทรงประสงค์จะยังอักขรสไตล์โดยอ่อนให้พิศดาร จึงตรัสคำว่า ‘ปร

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงธรรมเครื่องขัดเกลาที่พระผู้มีพระภาคตรัสสอน ซึ่งประกอบด้วยการทำความดี การพัฒนาตนเอง และการตัดขัดเกลาความคิดที่ไม่ดี ในส่วนของการปฏิบัติธรรม ผู้เรียนควรมีการสอบถามและเล่าเรียน โดยก

ประโยค ท่วงแล้ว เพราะความที่การไม่กระทบสุรา ของพระอริโชทั้งหลาย อันท่านท่วงแล้วมิใช่หรือ ? แก่ว่า "ข้ออ้างนั้นเป็นอย่างนั้นไม่ เพราะท่านกล่าวความนี้ไว้ แล้วว่า "ชื่อว่ามาเข้าไปประกอบ (คือเสพ) สุขนั้น

บทความนี้พูดถึงการไม่กระทบสุราในพระธรรมและผลกระทบที่มีต่อปัญญาของพระอริโช มีการอ้างอิงถึงการศึกษาและความคิดในคำสอนเกี่ยวกับสุราที่มีความหมายลึกซึ้ง โดยแสดงให้เห็นว่าการเสพสุราไม่มีคุณสมบัติในการส่งเสร

ประโยค ๕ - มังกรลำคำนี้เป็นเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๒๒๓ ย่อมไม่พูดม่าลาด้วยวาจา ได้ยศแล้วไม่พึงเมา, ผู้นั้นแล ย่อมควรเพื่ออำนวยซึ่งดอกฟัก." [แก่อรรถ] [๒๑๓] บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า นาวาเหร ช ความว่า ย่อม

เนื้อหาวิเคราะห์เกี่ยวกับอักษรหลายบทในพระไตรปิฏกที่กล่าวถึงความสำคัญในการประพฤติตนอย่างถูกต้อง ตามหลักธรรมคำสอน โดยเฉพาะในบทที่พูดถึงการไม่ลักขโมยและการไม่ประมาทในยศฐาบรรดาศักดิ์ ผู้ที่รักษาความถูกต้อ

ข้อความที่ได้จากการ OCR มีดังนี้: ประโยค ๑ มังคลัตถทีปิเนปะ เล่ม ๓ หน้าที่ ๒๕๙ ถ้าว่าด้วยความไม่ประมาท* [๒๔๐] ธรรมอย่างหนึ่งเป็นข้าศึกแห่งความประมาท ชื่อว่า ความไม่ประมาท นรรดความประมาทและความไม

ข้อความในหนังสือกล่าวถึงความสำคัญของความไม่ประมาทในพระพุทธศาสนา โดยระบุถึงความประมาทที่เกิดขึ้นในใจและวิธีการป้องกัน ไม่ให้จิตใจหลงไปในความประมาท นอกจากนี้ยังอธิบายถึงสาเหตุและอาการของความประมาท เช่น

ประโยค๕ - มั่งคลิดาที่ปืนเปล่า เล่ม ๓ หน้า ๒๕๐ สามารถแห่งการทำโดยไม่เคารพแก่นบุคคลทั้งดี แก่ไทยธรรมดี ในการ เจริญกุศลธรรม มีธานเป็นต้นล่านี้ ชื่อว่า อกถุกฎจริยา. มีฐานะธรรม ในอณานิบาล้องกฎจริยา ว่า

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการทำดีโดยไม่เคารพแก่นบุคคลซึ่งเป็นหลักการที่สำคัญในพุทธศาสนา อธิบายถึงแนวทางและความหมายที่แตกต่างกันของการทำดี และการมีความคิดที่ดีในการกระทำ โดยมีการเปรียบเทียบกับการทำดีอย่างต

ประโยค 5 - มัจจุราชนั่งด้วยสามารถแห่งความเพียร ชื่อว่า นิฏฐุต- ธรรมดา, อธิบายว่า 'ความเป็นผู้ใฝ่รู้ท้อถอย.' ความไม่มีความตั้งอยู่ ในการนำพุทธศาสต์ ชื่อว่า อนุฌาน" ฐิติเอกนิปบาดอังคุตตรนิกาย ว่า "การไม

บทความนี้กล่าวถึงแนวคิดแห่งการไม่ประมาณในพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความเป็นผู้ใฝ่รู้ท้อถอยและความไม่มีความตั้งอยู่ในกิจกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับกุศลธรรม โดยอ้างอิงถึงศัพท์เฉพาะที่แสดงอาการของการไม่ผสมและ

ประโยค ๑ มังคลัตถทีปนปะเล่ม ๓ หน้า 253 ตรัสด้วยสามารถแห่งมนและวิสสนา. ก็ตเมื่อมรดรและผลเกิดขึ้น คราวเดียวแล้ว ชื่อว่าสูมเสออีกๆไม่มี. ความไม่ประมาท บันเทิพึงทราบโดยความผิดธาร ด้วยสามารถแห่งความเป็นปฏ

บทความนี้พูดถึงหลักการของความไม่ประมาทในธรรม โดยเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมที่จำเป็นต้องมีสติและสัมปชัญญะ เพื่อให้เข้าใจถึงความสำคัญของการมีสติในการดำเนินชีวิตและการหลีกเลี่ยงความประมาท พระอรรถก

ประโยค - มังคลอดีกว่าปีนี้เปนปล เช่น ๓ หน้า 254 [๒๔๙] ความไม่ประมาณนี้มีอุปการะมากในธรรมหาโทษมิได้ เพราะเป็นไปแต่เพื่อยกคุณให้เกิดขึ้น ด้วยประการฉนี้ ด้วยเหตุฉนั้น พระธรรมสนามดี เมื่อจะแสดงธรรมแก่กุล

บทนี้เน้นความไม่ประมาณในคุณธรรมที่มีอุปการะมากในธรรมของพระพุทธเจ้า โดยกล่าวถึงความสำคัญในการบำเพ็ญคุณธรรมต่างๆ และอิทธิพลที่มีต่อการประกอบชีวิตตามหลักธรรม ในการพัฒนาจิตใจและสัมมาทิฐิที่นำไปสู่อริยสัจแ

ประโยค๙ - มั่งคลิกที่ปืนเปล เล่ม ๓ - หน้าที่ 262 บทว่า รักษิณฺสม ได้แก่ เป็นปัจจัยแห่งความ. บทว่า ธรรมสม Attributes ในสภาพทั้งหลาย. อธิบายว่า ในอิฏฐุธรรมน์ทั้งหลาย. นัยในบททั้งปวง บันทึกพิฒารอย่างนี้

บทนี้อธิบายความไม่ประมาทว่าเป็นธรรมที่มีอุปการะมาก ช่วยให้บุคคลมีความกล้าไม่กลัวต่อผู้อื่นและถือว่าเป็นมงคล ความไม่ประมาทในพระสูตรหมายถึงการมีความเพียร และไม่มีความประมาทนั้นนำไปสู่อุตตรธรรม มีการอ้าง

ปรอทคดี- มังคลัตถปีนี้แปล เล่น ๕ หน้า ที่ 4 อ่านออกแห่งต้นหา.ในหมวดธาตุมุจิ จร ฯธาตุเป็นต้น ท่านกล่าวว่า "สิล ชื่อวาตะ ตปวา ตป นี้ เพราะอรรถว่า ยังอฤกษกรรม ทั้งหลายให้ร้อน แต่ในมรรคคลาอ้า ตป นี้ กุลค

เอกสารนี้พูดถึงความสำคัญของธาตุในกลุ่มประเภทต่าง ๆ เช่น วาตะ และ ตป โดยเน้นถึงการสำรวมนิทธ์ที่ถือว่ามีความสำคัญในการช่วยรักษานิทธ์ ว่าควรเผชิญหน้ากับอิทธิผลทางจิตใจและความเครียด ในการพัฒนาจิตใจอย่างต่

ประโยค - มังคลัตถทีปิ้นแปล เล่น ๕ หน้าที่ 6 อินทรีย์ทั้งหลาย." ปรกานวิสาส์สัอวิสุทธิธรรมว่า "หลายทว่า จะญาณ รูป ทีสิขวาม ความว่า เห็นรูปได้ด้วยญาณอันอัสสัมฤทธิ์ซึ่งสามารถในการเห็นในอัน ได้ไวหารว่า จัก

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับอินทรีย์และญาณในพุทธศาสนา โดยเน้นการเห็นรูปได้ด้วยญาณอันอัสสัมฤทธิ์และความสัมพันธ์กับกิเลส นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเกี่ยวกับตำแหน่งและบทบาทของอินทรีย์ที่มีอิทธิพลต่อ

ประโยค - มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๙ ว่า "เพราะเหตุแห่งการไม่สำรวมอินทรีย์คืออัญชะได" แล้วกล่าวอีกว่า "เพื่อประโยชน์แก่การปิดอินทรีย์คืออัญชะนั้น" ด้วยบรรประคูอศสัด ไม่กว่าว่า "เพื่อประโยชน์แก่การป

เนื้อหานี้กล่าวถึงการไม่สำรวมอินทรีย์โดยเฉพาะอัญชะและผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการไม่สำรวมดังกล่าว เช่น ความซ่านไปของอิทธิมาที่เกิดขึ้น พระผู้มีพระภาคทรงแสดงให้เห็นเหตุแห่งการไม่สำรวมอินทรีย์อัญชะและเชื่อม

ประโยค - มังคลัตถาในนิบล เล่ม ๕ หน้า ๒๗ ทั้งหลาย ประกอบด้วยการพิจารณาตามสมควร การพิจารณาทั้งหลาย อันมีความมักเข็มนั้นเป็นมูล ดังทราบว่า เหตุปราถความเพียร ๔ อย่าง [๔๕] บุคคลทราบเหตุของผู้เกี่ยวครั้น

เนื้อหาในมังคลัตถาเล่ม ๕ กล่าวถึงการพิจารณาความเพียรของบุคคลที่เกี่ยวพันกับการฝึกฝนตามหลักทางพุทธศาสนา โดยเน้นความสำคัญของการพิจารณาเหตุปราถความเพียร ๔ อย่าง และการฝึกฝนด้วยการเอาใจใส่ ในการตั้งความเพ

ประโยค - มีคำผิดที่นี่แปล เล่ม ๕ หน้า ๔๖ [ ธรรมเทศนือว่าพรหมจรรย์ ] ก็ธรรมเทศนะ ชื่อว่า พรหมจรรย์ ใน๒ บาทากาศนี้ว่า " ขณะตั้งพ้น ละมังได้ ในพระพรหมจรรย์ อันเดียวกัน." ภูมาหาสีหนานสูตรว่า " บรรดาบทเหล

ธรรมเทศนานี้กล่าวถึงพรหมจรรย์ โดยมุ่งเน้นว่าความสำเร็จเกิดจากการมีความพยายามและไม่รีบร้อนในการเข้าถึงเป้าหมายต่างๆ ในการพัฒนาสติปัญญาและจิตใจ การนำเสนอข้อความจากภูมาหาสีหนานสูตรยืนยันว่าความหวังและควา

ประโยค - มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๕ หน้าที่ ๔๗ โอวาทเต็มเปี่ยมแล้ว. จริงอยู่ อัษฏสัมปชัญญะพระราชหนุ่มทรงพระนามว่าคามณี กล่าวโดยสำนวนว่าพระมงคลวร เพราะเป็นความประพฤติทางใจอันประเสริฐ [๕๐๒] บรรดาธรรมเทวา

เนื้อหานี้กล่าวถึงองค์ความรู้เกี่ยวกับอัษฏสัมปชัญญะที่มาจากโอวาทและพระวาทะ โดยได้กล่าวถึงการปฏิบัติทางใจที่ประเสริฐและการวิเคราะห์ของพระอรรถกถาจักรในอรรถกถาสามัญสูตร การอธิบายถึงคำว่า 'อัชฌาสัย' ซึ่งเ